2 Coríntios 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Tol lanəha, kotəhrun məmə nɨpətɨtah təhmen e nɨmauvluvl iətəm kitah kəutatɨg lan u ikɨnu e nəhue nɨftəni, kəni nian kəti otərah məmnəmɨt mɨkə. Kəni nian nɨmauvluvl əha tɨkə e nəhue nɨftəni, mətəu əpəha e negəu e neai, rəhatah nimə vi əha ikɨn iətəm səniəmə iətəmimi təmol, mətəu Uhgɨn əmə təmol, nɨpətɨtah vi iətəm otatɨg itulɨn.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Mətəu rəueiu e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni, kautəhgi nɨkitah, kəni kotolkeikei pɨk məmə nian otuva iətəm kitah okotos nɨpətɨtah vi o negəu e neai, təhmen mə kautəhuvən e napən vi.
2 E por isso também gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação, que é do céu;
3 Tol lanəha mətəu-inu səniəmə kitah okəhuva narmɨn əmə nɨpətɨn tɨkə, mətəu okotos nɨpətɨn vi rəha negəu e neai.
3 Se, todavia, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Nɨpətɨtah iətəm otɨmɨs tol itah kəutətəu tərah pɨk məutəhgi nɨkitah e nəpəouiən, mətəu səniəmə kautolkeikei əmə məmə okohmɨs kəni nɨpətɨtah otɨkə, kəpə. Mətəu kitah kotolkeikei məmə okəhuvən e nɨpətɨtah vi məmə nəmiəgəhiən itulɨn otəuiək agɨn e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni iətəm otɨmɨs.
4 Porque também nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos carregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Kəni Uhgɨn pɨsɨn əmə təmol itah o natimnati mɨn əha, kəni təməfa Narmɨn Rəhan məmə otəgətun vivi kəm tah məmə rəhan nəniəskasɨkiən mɨn otuva pəhriən.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu também o penhor do Espírito.
6 Kəni tol lanəha, nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kitah kotəhrun vivi məmə nian kəutatɨg əhanəh u ikɨnu mautos əmə nɨpətɨn rəha nəhue nɨftəni u, kitah kautəhtul əhanəh ihluə ima Iərmənɨg ikɨn rəhatah.
6 Por isso estamos sempre de bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos no corpo, vivemos ausentes do Senhor
7 Iateruh nɨpətɨk, kəni nian rəfin tətauəhli kəni mətəpəou təhmen, mətəu rəhak nəhatətəiən in e Uhgɨn, kəni iəu iətatɨg nian mɨn rəfin mətəhatətə lan, kəni mətəhatətə məmə in otəfa kəm iəu nɨpətɨk vi. Rəhatah nəhatətəiən tatit itah e nəmiəgəhiən u ikɨnu e nəhue nɨftəni, səniəmə natimnati iətəm kauteruh.
7 (Porque andamos por fé, e não por vista).
8 Iətəni məmə nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kotolkeikei məmə kotəpəh nɨpətɨtah məhuvən e nɨpətɨn vi rəhatah, inəha nimə vi rəhatah, kitah Iərmənɨg.
8 Mas temos confiança e desejamos antes deixar este corpo, para habitar com o Senhor.
9 Tol lanəha, nəmə kotatɨg e nɨpətɨtah u rəha nəhue nɨftəni u, uə nəmə kotəpəh nɨpətɨtah, kitah kotalkut pɨk məmə kotol natimnati iətəm kautol nɨki Iərmənɨg tagiən.
9 Pois que muito desejamos também ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Kotol lanəha mətəu-inu kitah rəfin okotəkeikei motəhtul aupən e Krɨsto məmə in otakil rəhatah noliən mɨn, kəni kitah kətiəh kətiəh okotos nətəouiən tɨtəu=pən natimnati iətəm kəmotol e nəhue nɨftəni, nəmə nati təuvɨr uə nati tərah.
10 Porque todos devemos comparecer ante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o que tiver feito por meio do corpo, ou bem, ou mal.
11 Kəni rəueiu əha, mətəu-inu iəutəgɨn məutɨsiai Iərmənɨg, kəni motalkut məmə iəkotiuvi=pa nətəmimi. Uhgɨn təhrun itɨmah mɨne uək rəhatɨmah, kəni iəkotolkeikei məmə itəmah mɨn onəkotəhrun vivi itɨmah.
11 Assim que, sabendo o temor que se deve ao Senhor, persuadimos os homens à fé, mas somos manifestos a Deus; e espero que nas vossas consciências sejamos também manifestos.
12 Iəsotolkeikeiən məmə iəkotəfəri itəmah e nəhmtɨtəmah, mətəu iəkotəfɨnə rəhatɨmah nətəlɨgiən məmə nəmə təhro nɨkitəmah otagiən o tɨmah. Kəni rəueiu, nəkotəhrun nuhalpɨniən nəghatiən rəha nətəmimi nətəm kəutəfəri o noliən iətəm nətəmimi kauteruh, mətəu nɨkilah təsəhtiən nati iətəm tətatɨg e nɨki iətəmimi.
12 Porque não nos recomendamos outra vez a vós; mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Nəmə itɨmah ialməli mɨn, mətəu o nərgɨ Uhgɨn. Kəni nəmə rəhatɨmah nətəlɨgiən təhruahru əmə, in nati kəti iətəm otasiru e təmah.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós.
14 Tol lanəha mətəu-inu, nolkeikeiən rəha Krɨsto tətarmənɨg e tɨmah, mətəu-inu itɨmah iəkotəhrun vivi məmə iətəmi kətiəh əmə təmɨmɨs o nətəmimi rəfin, kəni tol lanəha, nətəmimi rəfin kɨnohmɨs.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, julgando nós assim: que, se um morreu por todos, logo todos morreram.
15 Kəni təmɨmɨs o nətəmimi rəfin məmə ilah nətəm kautəmiəgəh, okotəpəh noliən natimnati iətəm ilah əmə kotolkeikei, mətəu ilah kotəkeikei motol noliən mɨn iətəm Iesu tolkeikei, u iətəm təmɨmɨs o lah kəni məmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Tol lanəha, rəueiu mɨne, itɨmah iəsotakiliən nətəmimi e noliən iətəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni kotakil nətəmimi lan. Nati əpnapɨn nian kəti iəmotakil Krɨsto e noliən əha, mətəu rəueiu iəsotoliən.
16 Assim que daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne, e, ainda que também tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos deste modo.
17 Tol lanəha, nəmə iətəmi kəti təmuva kətiəh ilau Krɨsto, in təmuva iətəmimi vi. !Nati əuas təmɨkə, kəni nati vi tɨnuva!
17 Assim que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Natimnati rəfin mɨn əha tatsɨpən e Uhgɨn. Aupən kitah tɨkɨmɨr mɨn kitah Uhgɨn, mətəu e Krɨsto, in təməmki itah kəhuva iuəkɨr ohni, mol itah rəhn-niəli mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah uək u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəha Uhgɨn okəhuva rəhn-niəli mɨn.
18 E tudo isto provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo, e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Inu tətəni məmə Uhgɨn təmiuvi=pa rəhan tɨkɨmɨr mɨn e nəhue nɨftəni məmə okəhuva rəhn-niəli mɨn e Krɨsto, kəni məsafin mɨniən rəhalah noliən tərah mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah nəghatiən u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəhan okəhuva rəhn-niəli mɨn.
19 Isto é, Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando os seus pecados; e pôs em nós a palavra da reconciliação.
20 Tol lanəha, itɨmah iəni əhruin mɨn rəha Krɨsto, kəni təhmen məmə Uhgɨn tətauɨn e nətəmimi e nəuiatɨmah. Kəni iəutətapuəh əskasɨk o təmah e nərgɨ Krɨsto məmə nəkotəpəh noliən tɨkɨmɨr, kəni məhuva niəli mɨn rəha Uhgɨn.
20 De sorte que somos embaixadores da parte de Cristo, como se Deus por nós rogasse. Rogamo-vos, pois, da parte de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Uhgɨn təmol iətəmi u rəhan noliən tərah tɨkə, məmə in sakrifais rəha noliən tərah mɨn rəhatah, məmə e Iesu, kitah okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
21 Àquele que não conheceu pecado, o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.