2 Coríntios 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Tol lanəha, kotəhrun məmə nɨpətɨtah təhmen e nɨmauvluvl iətəm kitah kəutatɨg lan u ikɨnu e nəhue nɨftəni, kəni nian kəti otərah məmnəmɨt mɨkə. Kəni nian nɨmauvluvl əha tɨkə e nəhue nɨftəni, mətəu əpəha e negəu e neai, rəhatah nimə vi əha ikɨn iətəm səniəmə iətəmimi təmol, mətəu Uhgɨn əmə təmol, nɨpətɨtah vi iətəm otatɨg itulɨn.
1 Sabemos que, se for destruída a temporária habitação terrena em que vivemos, temos da parte de Deus um edifício, uma casa eterna no céu, não construída por mãos humanas.
2 Mətəu rəueiu e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni, kautəhgi nɨkitah, kəni kotolkeikei pɨk məmə nian otuva iətəm kitah okotos nɨpətɨtah vi o negəu e neai, təhmen mə kautəhuvən e napən vi.
2 Enquanto isso, gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação celestial,
3 Tol lanəha mətəu-inu səniəmə kitah okəhuva narmɨn əmə nɨpətɨn tɨkə, mətəu okotos nɨpətɨn vi rəha negəu e neai.
3 porque, estando vestidos, não seremos encontrados nus.
4 Nɨpətɨtah iətəm otɨmɨs tol itah kəutətəu tərah pɨk məutəhgi nɨkitah e nəpəouiən, mətəu səniəmə kautolkeikei əmə məmə okohmɨs kəni nɨpətɨtah otɨkə, kəpə. Mətəu kitah kotolkeikei məmə okəhuvən e nɨpətɨtah vi məmə nəmiəgəhiən itulɨn otəuiək agɨn e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni iətəm otɨmɨs.
4 Pois, enquanto estamos nesta casa, gememos e nos angustiamos, porque não queremos ser despidos, mas revestidos da nossa habitação celestial, para que aquilo que é mortal seja absorvido pela vida.
5 Kəni Uhgɨn pɨsɨn əmə təmol itah o natimnati mɨn əha, kəni təməfa Narmɨn Rəhan məmə otəgətun vivi kəm tah məmə rəhan nəniəskasɨkiən mɨn otuva pəhriən.
5 Foi Deus que nos preparou para esse propósito, dando-nos o Espírito como garantia do que está por vir.
6 Kəni tol lanəha, nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kitah kotəhrun vivi məmə nian kəutatɨg əhanəh u ikɨnu mautos əmə nɨpətɨn rəha nəhue nɨftəni u, kitah kautəhtul əhanəh ihluə ima Iərmənɨg ikɨn rəhatah.
6 Portanto, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto estamos no corpo, estamos longe do Senhor.
7 Iateruh nɨpətɨk, kəni nian rəfin tətauəhli kəni mətəpəou təhmen, mətəu rəhak nəhatətəiən in e Uhgɨn, kəni iəu iətatɨg nian mɨn rəfin mətəhatətə lan, kəni mətəhatətə məmə in otəfa kəm iəu nɨpətɨk vi. Rəhatah nəhatətəiən tatit itah e nəmiəgəhiən u ikɨnu e nəhue nɨftəni, səniəmə natimnati iətəm kauteruh.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Iətəni məmə nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kotolkeikei məmə kotəpəh nɨpətɨtah məhuvən e nɨpətɨn vi rəhatah, inəha nimə vi rəhatah, kitah Iərmənɨg.
8 Temos, pois, confiança e preferimos estar ausentes do corpo e habitar com o Senhor.
9 Tol lanəha, nəmə kotatɨg e nɨpətɨtah u rəha nəhue nɨftəni u, uə nəmə kotəpəh nɨpətɨtah, kitah kotalkut pɨk məmə kotol natimnati iətəm kautol nɨki Iərmənɨg tagiən.
9 Por isso, temos o propósito de lhe agradar, quer estejamos no corpo, quer o deixemos.
10 Kotol lanəha mətəu-inu kitah rəfin okotəkeikei motəhtul aupən e Krɨsto məmə in otakil rəhatah noliən mɨn, kəni kitah kətiəh kətiəh okotos nətəouiən tɨtəu=pən natimnati iətəm kəmotol e nəhue nɨftəni, nəmə nati təuvɨr uə nati tərah.
10 Pois todos nós devemos comparecer perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba de acordo com as obras praticadas por meio do corpo, quer sejam boas quer sejam más.
11 Kəni rəueiu əha, mətəu-inu iəutəgɨn məutɨsiai Iərmənɨg, kəni motalkut məmə iəkotiuvi=pa nətəmimi. Uhgɨn təhrun itɨmah mɨne uək rəhatɨmah, kəni iəkotolkeikei məmə itəmah mɨn onəkotəhrun vivi itɨmah.
11 Uma vez que conhecemos o temor ao Senhor, procuramos persuadir os homens. O que somos está manifesto diante de Deus, e esperamos que esteja manifesto também diante da consciência de vocês.
12 Iəsotolkeikeiən məmə iəkotəfəri itəmah e nəhmtɨtəmah, mətəu iəkotəfɨnə rəhatɨmah nətəlɨgiən məmə nəmə təhro nɨkitəmah otagiən o tɨmah. Kəni rəueiu, nəkotəhrun nuhalpɨniən nəghatiən rəha nətəmimi nətəm kəutəfəri o noliən iətəm nətəmimi kauteruh, mətəu nɨkilah təsəhtiən nati iətəm tətatɨg e nɨki iətəmimi.
12 Não estamos tentando novamente recomendar-nos a vocês, porém lhes estamos dando a oportunidade de exultarem em nós, para que tenham o que responder aos que se vangloriam das aparências e não do que está no coração.
13 Nəmə itɨmah ialməli mɨn, mətəu o nərgɨ Uhgɨn. Kəni nəmə rəhatɨmah nətəlɨgiən təhruahru əmə, in nati kəti iətəm otasiru e təmah.
13 Se enlouquecemos, é por amor a Deus; se conservamos o juízo, é por amor a vocês.
14 Tol lanəha mətəu-inu, nolkeikeiən rəha Krɨsto tətarmənɨg e tɨmah, mətəu-inu itɨmah iəkotəhrun vivi məmə iətəmi kətiəh əmə təmɨmɨs o nətəmimi rəfin, kəni tol lanəha, nətəmimi rəfin kɨnohmɨs.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque estamos convencidos de que um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Kəni təmɨmɨs o nətəmimi rəfin məmə ilah nətəm kautəmiəgəh, okotəpəh noliən natimnati iətəm ilah əmə kotolkeikei, mətəu ilah kotəkeikei motol noliən mɨn iətəm Iesu tolkeikei, u iətəm təmɨmɨs o lah kəni məmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
15 E ele morreu por todos para que aqueles que vivem já não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Tol lanəha, rəueiu mɨne, itɨmah iəsotakiliən nətəmimi e noliən iətəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni kotakil nətəmimi lan. Nati əpnapɨn nian kəti iəmotakil Krɨsto e noliən əha, mətəu rəueiu iəsotoliən.
16 De modo que, de agora em diante, a ninguém mais consideramos do ponto de vista humano. Ainda que antes tenhamos considerado a Cristo dessa forma, agora já não o consideramos assim.
17 Tol lanəha, nəmə iətəmi kəti təmuva kətiəh ilau Krɨsto, in təmuva iətəmimi vi. !Nati əuas təmɨkə, kəni nati vi tɨnuva!
17 Portanto, se alguém está em Cristo, é nova criação. As coisas antigas já passaram; eis que surgiram coisas novas!
18 Natimnati rəfin mɨn əha tatsɨpən e Uhgɨn. Aupən kitah tɨkɨmɨr mɨn kitah Uhgɨn, mətəu e Krɨsto, in təməmki itah kəhuva iuəkɨr ohni, mol itah rəhn-niəli mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah uək u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəha Uhgɨn okəhuva rəhn-niəli mɨn.
18 Tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Inu tətəni məmə Uhgɨn təmiuvi=pa rəhan tɨkɨmɨr mɨn e nəhue nɨftəni məmə okəhuva rəhn-niəli mɨn e Krɨsto, kəni məsafin mɨniən rəhalah noliən tərah mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah nəghatiən u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəhan okəhuva rəhn-niəli mɨn.
19 ou seja, que Deus em Cristo estava reconciliando consigo o mundo, não lançando em conta os pecados dos homens, e nos confiou a mensagem da reconciliação.
20 Tol lanəha, itɨmah iəni əhruin mɨn rəha Krɨsto, kəni təhmen məmə Uhgɨn tətauɨn e nətəmimi e nəuiatɨmah. Kəni iəutətapuəh əskasɨk o təmah e nərgɨ Krɨsto məmə nəkotəpəh noliən tɨkɨmɨr, kəni məhuva niəli mɨn rəha Uhgɨn.
20 Portanto, somos embaixadores de Cristo, como se Deus estivesse fazendo o seu apelo por nosso intermédio. Por amor a Cristo lhes suplicamos: Reconciliem-se com Deus.
21 Uhgɨn təmol iətəmi u rəhan noliən tərah tɨkə, məmə in sakrifais rəha noliən tərah mɨn rəhatah, məmə e Iesu, kitah okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
21 Deus tornou pecado por nós aquele que não tinha pecado, para que nele nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.