Atos 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVI
1 Kən e nian əh, Sol təmatəghat əskasɨk matən-iəkɨs məmə otohamnu netəmim rəha Iesu. In təmuwɨn məplan pris asol agɨn
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 mətapəh ron məmə otəte naoa kit kəm nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel əpəh Tamaskes, məmə okəmə otəplan kit tatətəu-pən Suatɨp Rəha Iesu, nat əpnapɨn iərman o pətan, otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk ilat muwɨn e kalapus əpəh Jerusalem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Nian Sol təmuwa iuəhkɨr o Tamaskes, roiu agɨn mɨn nəhag-əhagən kit təmɨsɨ-pər e neai tatuəp tahmen e nɨpɨtən muwa masiəgəpɨn in ne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Kən in təmiet morin e nəptən, kən məto nəwia suah kit tatən-ipən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Tahro natol nəratən kəm io?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Kən Sol tətapəh məmə, “?Ik pah, Iərəmərə?” Kən nəwia suah un təmən-ipən kəm in məmə, “Io Iesu itəm ik natol tərat kəm io.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Məto roiu ətul muwɨn əpəh e taon. Ikɨn əh, suah kit əh-ikɨn otəpanən-ipɨnə məmə nat naka onəkol.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Kən netəmim itəm koatuarisɨg-in Sol, kəmotaut kətul kəsəghatən, kəmotəto əm nəwia suah un, məto kəsotəplanən.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Kən Sol tətul, məto nɨganəmtɨn tɨnoapoap, tɨnəruru nehmən nat. Kən kəmotos əm nelmɨn motit motuwɨn Tamaskes.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Təmos nian kɨsɨl təmɨsehmən nat, kən təməsagwənən kən məsənɨmən nəhau ne.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Əpəh e Tamaskes, etəm rəha Iesu kit əh-ikɨn, nərgɨn u Ananaeas. Iərəmərə təmaun-in e nat kit tahmen e napɨlaiirən, kən mən-ipən kəm in məmə, “!Ananaeas!” Kən in tagət məmə, “Iərəmərə, io əpəh.”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Kən Iərəmərə tən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn əh e nimə rəha Jutas e suatɨp asol itəm katən məmə Tətuatɨp, kən mətapəh o etəmim kit, etəm Tasas, nərgɨn u Sol. In tatəghat roiu kəm Uhgɨn e nəfakən,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 kən Uhgɨn təmos-ipən napɨlaiirən kit, kən təməplan etəmim kit, nərgɨn u Ananaeas, təmuwa mələhəu-pən nelmɨn lan məmə nɨganəmtɨn otəwɨr mɨn.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Məto Ananaeas təmə, “Iərəmərə, eməto nənən tepət e suah əh e rəhan nolən rat mɨn itəm tatol e netəm koatahatətə lam əpəh Jerusalem.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Kən in təmuwa ikɨn-u e nərgɨ pris asol mɨn məmə otaskəlɨm, məlis netəm koatahatətə lam.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Məto Iərəmərə təmən kəm Ananaeas məmə, “!Uwɨn! Məto-inu suah u in rəhak etəmim itəm enəmaun-in rəkɨs məmə otən-iarəp nərgək kəm netəm Iaihluə u sənəmə netəm Isrel, ne rəhalat kig mɨn, ne netəm Isrel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Kən io epanəgətun in məmə otos nahməən o nərgək.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Kən Ananaeas təmuwɨn latuənu muwɨn imə, kən mələhəu-pən nelmɨn e Sol, mən-ipən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərəmərə Iesu itəm təmiet-arəp ron ik e suatɨp nian nəmoatuwa ikɨn-u, in təmahl-ipa io məmə ik onakehm mɨn nat, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn otərioah mətatɨg lam.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Roiu agɨn, nat kit tahmen e nuwilɨgɨ nəm təmiet rəkɨs e nɨganəmtɨ Sol, kən in tɨnaiir mɨn mɨnatehm nat. Kən in təmətul mɨnataliwək, kən kol baptais lan məmə in nəmtətin rəha nahatətəən.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Kən nian təmun nagwənən neen, kən nɨpətɨn təməsanən mɨn. Sol tɨnətuoun matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes Kən Sol təmatɨg mos nian neen mɨn ilat netəm rəha Iesu əpəh Tamaskes.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Təmətuoun mɨn əm e nian əh, matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pahrien.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kən netəmim rafin itəm kəmotəto in, kəmotaut pɨk ron, kən motən məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nəratən kəm netəm koatahatətə e Iesu əpəh Jerusalem aupən, o kəp? Kən in təmuwa ikɨn-u məmə otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk muwɨn kəm pris asol mɨn. ?In əh, o kəp?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Kən nəghatən itəm Sol tatən-iarəp, in təsanən pɨk maprəkɨs-in nəghatən rəha netəm Isrel itəm koatatɨg Tamaskes, kən matəgətun wɨr məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Kən ilat kɨnotəruru nat okotən.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nian tepət təmuwa muwɨn rəkɨs, kən netəm Isrel neen kəmoatəte anion noa kit məmə okotohamnu Sol,
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 məto Sol təməto noa anion rəhalat. Kən roiu e nərauiəgən ne lapɨn mɨn, netəm Isrel kotətlosɨg əpəh e nafiluə rəha fenɨs kəmol e kəpiel məmə okotohamnu Sol.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Məto in mɨn neen kəmotɨləs lapɨn motaii-pən e kətɨm asol kit itəm kəmətu-pən təulə lan, motuwɨn motɨləs-iarəp e nakuhal e fenɨs. Kən in təmagɨm muwɨn Jerusalem.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Nian Sol təmuwɨn Jerusalem, təmalkut məmə otuwɨn mətəu-pən netəm rəha Iesu, məto ilat koatəgin, nɨkilat təht məmə tateiuə-in əm ilat məmə in etəm rəha Iesu.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Məto Panapas təmit muwɨn mit-ipən kəm aposol mɨn, mən-ipən kəm ilat məmə təmahro nulan Sol təməplan Iərəmərə Iesu e suatɨp nian təmatuwɨn Tamaskes. Kən təmən-ipən mɨn kəm ilat məmə Iərəmərə təməghat kəm Sol, kən tahro nulan in tɨnatən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes, məsəgɨnən.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Kən ilat Sol kəmotatɨg kən tatuwɨn ikɨn mɨn əpəh Jerusalem matən-iarəp nərgɨ Iərəmərə Iesu məsəgɨnən.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Kəmotəghat ilat netəm Isrel itəm kotən nəghatən rəha netəm Kris, kəmotoh ilat mɨn e nəghatən. Kən kɨnoatol məmə okotohamnu Sol.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Nian in mɨn neen rəha niməfak kəmotəto, kəmotuwɨn motit Sol motuwɨn əpəh ləhau iuəhkɨr o itəhəi e taon əh Sisaria, kən motahl-ipən məmə otagɨm muwɨn əpəh isəu e taon əh Tasas.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Kən netəm koatəfak əpəh Jutia, ne Kalili, ne Sameria kəmotatɨg e nəməlinuən, etəmim tɨkə itəm otol nəgɨnən kəm ilat. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasitu elat mol ilat koatətul əskasɨk, kən ilat rafin koatatɨg katɨsiai-in Iərəmərə. Kən ilat tɨnatepət.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Pita təmaliwək muwɨn ikɨn mɨn məmə otuag netəm koatahatətə e Iesu. E rəhan naliwəkən, təmuwɨn məplan netəmim rəha Iərəmərə əpəh e taon əh Lita.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Təmuwɨn ikɨn əh məplan suah kit nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nup eit, təsaliwəkən mətapɨl əm e rəhan pet.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Kən Pita təmən-ipən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Kristo tosmegəh ik əh-roiu e rəham nɨmɨsən. Ətul, maiu-aiu rəham nɨmɨtiwɨn.” Kən roiu agɨn mɨn, Aeneas təməwɨr mɨn mətul.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Kən netəmim rafin Lita ne ikɨn mɨn rafin əpəh Saron kəmotəplan suah u təmaliwək mətan, kən ilat rafin kɨnotəuhlin rəhalat nətəlɨgən kən mɨnoatəfak kəm Iərəmərə.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 E taon kit Jopa, pətan kit əh-ikɨn itəm in etəm rəha Iesu, nərgɨn u Tapita, u nɨpətɨn təmə, “tia,” u in nat megəh kit. E nəghatən rəha netəm Kris, koatən məmə Tokas. Pətan u, nian rafin tatol təwɨr kəm netəmim kən mətasitu mɨn e ian-rat mɨn.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Məto e nian əh, nɨmɨsən kit təmol kən tɨmɨs. Kən kəmotau kol senɨs kəm in, kələhəu e nimə əpəh ilɨs agɨn.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Ikɨn əh Lita iuəhkɨr əm o taon əh Jopa. Kən nian netəm rəha Iesu kəmotəto məmə Pita əpəh Lita, kəmotahl-ipən suah mil kəiu məmə okian mən-ipən kəm in məmə, “!Otuwa uəhai əm-tu!”
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Kən Pita təmətəu-pən ilau. Nian kəməhalet-arəpa latuənu, kəmotit motuwɨn əpəh ilɨs agɨn. Məto nəutahlɨmɨs mɨn tərioah əpəh ikɨn koatasək ron, kən kəmoatəgətun kəm Pita rəhalat natɨmnat itəm pətan əh təməhl nian təmatəmegəh.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Kən Pita təmahl-iarəp rafin ilat, kən meiuaiu mɨsin nulɨn matəfak. Kən mətag-pən o pətan əh təmɨmɨs məmə, “Tapita, ətul.” Kən pətan apon təmaiir məplan Pita, kən mətul matəpələh.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Kən Pita təmea-pən ron maskəlɨm miuw-pər məmə otətul e nelkɨn mil. Kən maun-in-pən netəm koatahatətə e Iesu ne nəutahlɨmɨs mɨn məmə okotuwa imə, kən mit-ipən pətan əh kəm ilat.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kən nəghatən e nat əh təmaiu mɨtəlau e taon əh Jopa. Kən tepət kəmotən nɨpahrienən e Iərəmərə Iesu.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kən Pita təmatɨg əh Jopa məsɨn ilau suah kit nərgɨn u Saimon itəm tatol natɨmnat e nuwigɨ kau.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.