Atos 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Kən e nian əh, Sol təmatəghat əskasɨk matən-iəkɨs məmə otohamnu netəmim rəha Iesu. In təmuwɨn məplan pris asol agɨn
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 mətapəh ron məmə otəte naoa kit kəm nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel əpəh Tamaskes, məmə okəmə otəplan kit tatətəu-pən Suatɨp Rəha Iesu, nat əpnapɨn iərman o pətan, otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk ilat muwɨn e kalapus əpəh Jerusalem.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Nian Sol təmuwa iuəhkɨr o Tamaskes, roiu agɨn mɨn nəhag-əhagən kit təmɨsɨ-pər e neai tatuəp tahmen e nɨpɨtən muwa masiəgəpɨn in ne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Kən in təmiet morin e nəptən, kən məto nəwia suah kit tatən-ipən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Tahro natol nəratən kəm io?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kən Sol tətapəh məmə, “?Ik pah, Iərəmərə?” Kən nəwia suah un təmən-ipən kəm in məmə, “Io Iesu itəm ik natol tərat kəm io.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Məto roiu ətul muwɨn əpəh e taon. Ikɨn əh, suah kit əh-ikɨn otəpanən-ipɨnə məmə nat naka onəkol.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Kən netəmim itəm koatuarisɨg-in Sol, kəmotaut kətul kəsəghatən, kəmotəto əm nəwia suah un, məto kəsotəplanən.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Kən Sol tətul, məto nɨganəmtɨn tɨnoapoap, tɨnəruru nehmən nat. Kən kəmotos əm nelmɨn motit motuwɨn Tamaskes.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Təmos nian kɨsɨl təmɨsehmən nat, kən təməsagwənən kən məsənɨmən nəhau ne.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Əpəh e Tamaskes, etəm rəha Iesu kit əh-ikɨn, nərgɨn u Ananaeas. Iərəmərə təmaun-in e nat kit tahmen e napɨlaiirən, kən mən-ipən kəm in məmə, “!Ananaeas!” Kən in tagət məmə, “Iərəmərə, io əpəh.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Kən Iərəmərə tən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn əh e nimə rəha Jutas e suatɨp asol itəm katən məmə Tətuatɨp, kən mətapəh o etəmim kit, etəm Tasas, nərgɨn u Sol. In tatəghat roiu kəm Uhgɨn e nəfakən,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 kən Uhgɨn təmos-ipən napɨlaiirən kit, kən təməplan etəmim kit, nərgɨn u Ananaeas, təmuwa mələhəu-pən nelmɨn lan məmə nɨganəmtɨn otəwɨr mɨn.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Məto Ananaeas təmə, “Iərəmərə, eməto nənən tepət e suah əh e rəhan nolən rat mɨn itəm tatol e netəm koatahatətə lam əpəh Jerusalem.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Kən in təmuwa ikɨn-u e nərgɨ pris asol mɨn məmə otaskəlɨm, məlis netəm koatahatətə lam.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Məto Iərəmərə təmən kəm Ananaeas məmə, “!Uwɨn! Məto-inu suah u in rəhak etəmim itəm enəmaun-in rəkɨs məmə otən-iarəp nərgək kəm netəm Iaihluə u sənəmə netəm Isrel, ne rəhalat kig mɨn, ne netəm Isrel.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Kən io epanəgətun in məmə otos nahməən o nərgək.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Kən Ananaeas təmuwɨn latuənu muwɨn imə, kən mələhəu-pən nelmɨn e Sol, mən-ipən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərəmərə Iesu itəm təmiet-arəp ron ik e suatɨp nian nəmoatuwa ikɨn-u, in təmahl-ipa io məmə ik onakehm mɨn nat, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn otərioah mətatɨg lam.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Roiu agɨn, nat kit tahmen e nuwilɨgɨ nəm təmiet rəkɨs e nɨganəmtɨ Sol, kən in tɨnaiir mɨn mɨnatehm nat. Kən in təmətul mɨnataliwək, kən kol baptais lan məmə in nəmtətin rəha nahatətəən.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Kən nian təmun nagwənən neen, kən nɨpətɨn təməsanən mɨn. Sol tɨnətuoun matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes Kən Sol təmatɨg mos nian neen mɨn ilat netəm rəha Iesu əpəh Tamaskes.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Təmətuoun mɨn əm e nian əh, matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pahrien.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Kən netəmim rafin itəm kəmotəto in, kəmotaut pɨk ron, kən motən məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nəratən kəm netəm koatahatətə e Iesu əpəh Jerusalem aupən, o kəp? Kən in təmuwa ikɨn-u məmə otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk muwɨn kəm pris asol mɨn. ?In əh, o kəp?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Kən nəghatən itəm Sol tatən-iarəp, in təsanən pɨk maprəkɨs-in nəghatən rəha netəm Isrel itəm koatatɨg Tamaskes, kən matəgətun wɨr məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Kən ilat kɨnotəruru nat okotən.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Nian tepət təmuwa muwɨn rəkɨs, kən netəm Isrel neen kəmoatəte anion noa kit məmə okotohamnu Sol,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 məto Sol təməto noa anion rəhalat. Kən roiu e nərauiəgən ne lapɨn mɨn, netəm Isrel kotətlosɨg əpəh e nafiluə rəha fenɨs kəmol e kəpiel məmə okotohamnu Sol.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Məto in mɨn neen kəmotɨləs lapɨn motaii-pən e kətɨm asol kit itəm kəmətu-pən təulə lan, motuwɨn motɨləs-iarəp e nakuhal e fenɨs. Kən in təmagɨm muwɨn Jerusalem.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Nian Sol təmuwɨn Jerusalem, təmalkut məmə otuwɨn mətəu-pən netəm rəha Iesu, məto ilat koatəgin, nɨkilat təht məmə tateiuə-in əm ilat məmə in etəm rəha Iesu.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Məto Panapas təmit muwɨn mit-ipən kəm aposol mɨn, mən-ipən kəm ilat məmə təmahro nulan Sol təməplan Iərəmərə Iesu e suatɨp nian təmatuwɨn Tamaskes. Kən təmən-ipən mɨn kəm ilat məmə Iərəmərə təməghat kəm Sol, kən tahro nulan in tɨnatən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes, məsəgɨnən.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kən ilat Sol kəmotatɨg kən tatuwɨn ikɨn mɨn əpəh Jerusalem matən-iarəp nərgɨ Iərəmərə Iesu məsəgɨnən.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Kəmotəghat ilat netəm Isrel itəm kotən nəghatən rəha netəm Kris, kəmotoh ilat mɨn e nəghatən. Kən kɨnoatol məmə okotohamnu Sol.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Nian in mɨn neen rəha niməfak kəmotəto, kəmotuwɨn motit Sol motuwɨn əpəh ləhau iuəhkɨr o itəhəi e taon əh Sisaria, kən motahl-ipən məmə otagɨm muwɨn əpəh isəu e taon əh Tasas.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Kən netəm koatəfak əpəh Jutia, ne Kalili, ne Sameria kəmotatɨg e nəməlinuən, etəmim tɨkə itəm otol nəgɨnən kəm ilat. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasitu elat mol ilat koatətul əskasɨk, kən ilat rafin koatatɨg katɨsiai-in Iərəmərə. Kən ilat tɨnatepət.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Pita təmaliwək muwɨn ikɨn mɨn məmə otuag netəm koatahatətə e Iesu. E rəhan naliwəkən, təmuwɨn məplan netəmim rəha Iərəmərə əpəh e taon əh Lita.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Təmuwɨn ikɨn əh məplan suah kit nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nup eit, təsaliwəkən mətapɨl əm e rəhan pet.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Kən Pita təmən-ipən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Kristo tosmegəh ik əh-roiu e rəham nɨmɨsən. Ətul, maiu-aiu rəham nɨmɨtiwɨn.” Kən roiu agɨn mɨn, Aeneas təməwɨr mɨn mətul.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Kən netəmim rafin Lita ne ikɨn mɨn rafin əpəh Saron kəmotəplan suah u təmaliwək mətan, kən ilat rafin kɨnotəuhlin rəhalat nətəlɨgən kən mɨnoatəfak kəm Iərəmərə.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 E taon kit Jopa, pətan kit əh-ikɨn itəm in etəm rəha Iesu, nərgɨn u Tapita, u nɨpətɨn təmə, “tia,” u in nat megəh kit. E nəghatən rəha netəm Kris, koatən məmə Tokas. Pətan u, nian rafin tatol təwɨr kəm netəmim kən mətasitu mɨn e ian-rat mɨn.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Məto e nian əh, nɨmɨsən kit təmol kən tɨmɨs. Kən kəmotau kol senɨs kəm in, kələhəu e nimə əpəh ilɨs agɨn.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ikɨn əh Lita iuəhkɨr əm o taon əh Jopa. Kən nian netəm rəha Iesu kəmotəto məmə Pita əpəh Lita, kəmotahl-ipən suah mil kəiu məmə okian mən-ipən kəm in məmə, “!Otuwa uəhai əm-tu!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Kən Pita təmətəu-pən ilau. Nian kəməhalet-arəpa latuənu, kəmotit motuwɨn əpəh ilɨs agɨn. Məto nəutahlɨmɨs mɨn tərioah əpəh ikɨn koatasək ron, kən kəmoatəgətun kəm Pita rəhalat natɨmnat itəm pətan əh təməhl nian təmatəmegəh.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Kən Pita təmahl-iarəp rafin ilat, kən meiuaiu mɨsin nulɨn matəfak. Kən mətag-pən o pətan əh təmɨmɨs məmə, “Tapita, ətul.” Kən pətan apon təmaiir məplan Pita, kən mətul matəpələh.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Kən Pita təmea-pən ron maskəlɨm miuw-pər məmə otətul e nelkɨn mil. Kən maun-in-pən netəm koatahatətə e Iesu ne nəutahlɨmɨs mɨn məmə okotuwa imə, kən mit-ipən pətan əh kəm ilat.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Kən nəghatən e nat əh təmaiu mɨtəlau e taon əh Jopa. Kən tepət kəmotən nɨpahrienən e Iərəmərə Iesu.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kən Pita təmatɨg əh Jopa məsɨn ilau suah kit nərgɨn u Saimon itəm tatol natɨmnat e nuwigɨ kau.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.