Atos 9
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 Kən e nian əh, Sol təmatəghat əskasɨk matən-iəkɨs məmə otohamnu netəmim rəha Iesu. In təmuwɨn məplan pris asol agɨn
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 mətapəh ron məmə otəte naoa kit kəm nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel əpəh Tamaskes, məmə okəmə otəplan kit tatətəu-pən Suatɨp Rəha Iesu, nat əpnapɨn iərman o pətan, otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk ilat muwɨn e kalapus əpəh Jerusalem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Nian Sol təmuwa iuəhkɨr o Tamaskes, roiu agɨn mɨn nəhag-əhagən kit təmɨsɨ-pər e neai tatuəp tahmen e nɨpɨtən muwa masiəgəpɨn in ne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Kən in təmiet morin e nəptən, kən məto nəwia suah kit tatən-ipən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Tahro natol nəratən kəm io?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Kən Sol tətapəh məmə, “?Ik pah, Iərəmərə?” Kən nəwia suah un təmən-ipən kəm in məmə, “Io Iesu itəm ik natol tərat kəm io.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Məto roiu ətul muwɨn əpəh e taon. Ikɨn əh, suah kit əh-ikɨn otəpanən-ipɨnə məmə nat naka onəkol.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Kən netəmim itəm koatuarisɨg-in Sol, kəmotaut kətul kəsəghatən, kəmotəto əm nəwia suah un, məto kəsotəplanən.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Kən Sol tətul, məto nɨganəmtɨn tɨnoapoap, tɨnəruru nehmən nat. Kən kəmotos əm nelmɨn motit motuwɨn Tamaskes.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Təmos nian kɨsɨl təmɨsehmən nat, kən təməsagwənən kən məsənɨmən nəhau ne.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Əpəh e Tamaskes, etəm rəha Iesu kit əh-ikɨn, nərgɨn u Ananaeas. Iərəmərə təmaun-in e nat kit tahmen e napɨlaiirən, kən mən-ipən kəm in məmə, “!Ananaeas!” Kən in tagət məmə, “Iərəmərə, io əpəh.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Kən Iərəmərə tən-ipən kəm in məmə, “Uwɨn əh e nimə rəha Jutas e suatɨp asol itəm katən məmə Tətuatɨp, kən mətapəh o etəmim kit, etəm Tasas, nərgɨn u Sol. In tatəghat roiu kəm Uhgɨn e nəfakən,
11 E o Senhor lhe disse:
12 kən Uhgɨn təmos-ipən napɨlaiirən kit, kən təməplan etəmim kit, nərgɨn u Ananaeas, təmuwa mələhəu-pən nelmɨn lan məmə nɨganəmtɨn otəwɨr mɨn.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Məto Ananaeas təmə, “Iərəmərə, eməto nənən tepət e suah əh e rəhan nolən rat mɨn itəm tatol e netəm koatahatətə lam əpəh Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Kən in təmuwa ikɨn-u e nərgɨ pris asol mɨn məmə otaskəlɨm, məlis netəm koatahatətə lam.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Məto Iərəmərə təmən kəm Ananaeas məmə, “!Uwɨn! Məto-inu suah u in rəhak etəmim itəm enəmaun-in rəkɨs məmə otən-iarəp nərgək kəm netəm Iaihluə u sənəmə netəm Isrel, ne rəhalat kig mɨn, ne netəm Isrel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Kən io epanəgətun in məmə otos nahməən o nərgək.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Kən Ananaeas təmuwɨn latuənu muwɨn imə, kən mələhəu-pən nelmɨn e Sol, mən-ipən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərəmərə Iesu itəm təmiet-arəp ron ik e suatɨp nian nəmoatuwa ikɨn-u, in təmahl-ipa io məmə ik onakehm mɨn nat, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn otərioah mətatɨg lam.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Roiu agɨn, nat kit tahmen e nuwilɨgɨ nəm təmiet rəkɨs e nɨganəmtɨ Sol, kən in tɨnaiir mɨn mɨnatehm nat. Kən in təmətul mɨnataliwək, kən kol baptais lan məmə in nəmtətin rəha nahatətəən.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Kən nian təmun nagwənən neen, kən nɨpətɨn təməsanən mɨn. Sol tɨnətuoun matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes Kən Sol təmatɨg mos nian neen mɨn ilat netəm rəha Iesu əpəh Tamaskes.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Təmətuoun mɨn əm e nian əh, matən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pahrien.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Kən netəmim rafin itəm kəmotəto in, kəmotaut pɨk ron, kən motən məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nəratən kəm netəm koatahatətə e Iesu əpəh Jerusalem aupən, o kəp? Kən in təmuwa ikɨn-u məmə otaskəlɨm ilat məlis ilat məmɨk muwɨn kəm pris asol mɨn. ?In əh, o kəp?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Kən nəghatən itəm Sol tatən-iarəp, in təsanən pɨk maprəkɨs-in nəghatən rəha netəm Isrel itəm koatatɨg Tamaskes, kən matəgətun wɨr məmə Iesu in Kristo itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa. Kən ilat kɨnotəruru nat okotən.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Nian tepət təmuwa muwɨn rəkɨs, kən netəm Isrel neen kəmoatəte anion noa kit məmə okotohamnu Sol,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 məto Sol təməto noa anion rəhalat. Kən roiu e nərauiəgən ne lapɨn mɨn, netəm Isrel kotətlosɨg əpəh e nafiluə rəha fenɨs kəmol e kəpiel məmə okotohamnu Sol.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Məto in mɨn neen kəmotɨləs lapɨn motaii-pən e kətɨm asol kit itəm kəmətu-pən təulə lan, motuwɨn motɨləs-iarəp e nakuhal e fenɨs. Kən in təmagɨm muwɨn Jerusalem.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Nian Sol təmuwɨn Jerusalem, təmalkut məmə otuwɨn mətəu-pən netəm rəha Iesu, məto ilat koatəgin, nɨkilat təht məmə tateiuə-in əm ilat məmə in etəm rəha Iesu.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Məto Panapas təmit muwɨn mit-ipən kəm aposol mɨn, mən-ipən kəm ilat məmə təmahro nulan Sol təməplan Iərəmərə Iesu e suatɨp nian təmatuwɨn Tamaskes. Kən təmən-ipən mɨn kəm ilat məmə Iərəmərə təməghat kəm Sol, kən tahro nulan in tɨnatən-iarəp nərgɨ Iesu əpəh Tamaskes, məsəgɨnən.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Kən ilat Sol kəmotatɨg kən tatuwɨn ikɨn mɨn əpəh Jerusalem matən-iarəp nərgɨ Iərəmərə Iesu məsəgɨnən.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Kəmotəghat ilat netəm Isrel itəm kotən nəghatən rəha netəm Kris, kəmotoh ilat mɨn e nəghatən. Kən kɨnoatol məmə okotohamnu Sol.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Nian in mɨn neen rəha niməfak kəmotəto, kəmotuwɨn motit Sol motuwɨn əpəh ləhau iuəhkɨr o itəhəi e taon əh Sisaria, kən motahl-ipən məmə otagɨm muwɨn əpəh isəu e taon əh Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Kən netəm koatəfak əpəh Jutia, ne Kalili, ne Sameria kəmotatɨg e nəməlinuən, etəmim tɨkə itəm otol nəgɨnən kəm ilat. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasitu elat mol ilat koatətul əskasɨk, kən ilat rafin koatatɨg katɨsiai-in Iərəmərə. Kən ilat tɨnatepət.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Pita təmaliwək muwɨn ikɨn mɨn məmə otuag netəm koatahatətə e Iesu. E rəhan naliwəkən, təmuwɨn məplan netəmim rəha Iərəmərə əpəh e taon əh Lita.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Təmuwɨn ikɨn əh məplan suah kit nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nup eit, təsaliwəkən mətapɨl əm e rəhan pet.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Kən Pita təmən-ipən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Kristo tosmegəh ik əh-roiu e rəham nɨmɨsən. Ətul, maiu-aiu rəham nɨmɨtiwɨn.” Kən roiu agɨn mɨn, Aeneas təməwɨr mɨn mətul.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Kən netəmim rafin Lita ne ikɨn mɨn rafin əpəh Saron kəmotəplan suah u təmaliwək mətan, kən ilat rafin kɨnotəuhlin rəhalat nətəlɨgən kən mɨnoatəfak kəm Iərəmərə.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 E taon kit Jopa, pətan kit əh-ikɨn itəm in etəm rəha Iesu, nərgɨn u Tapita, u nɨpətɨn təmə, “tia,” u in nat megəh kit. E nəghatən rəha netəm Kris, koatən məmə Tokas. Pətan u, nian rafin tatol təwɨr kəm netəmim kən mətasitu mɨn e ian-rat mɨn.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Məto e nian əh, nɨmɨsən kit təmol kən tɨmɨs. Kən kəmotau kol senɨs kəm in, kələhəu e nimə əpəh ilɨs agɨn.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Ikɨn əh Lita iuəhkɨr əm o taon əh Jopa. Kən nian netəm rəha Iesu kəmotəto məmə Pita əpəh Lita, kəmotahl-ipən suah mil kəiu məmə okian mən-ipən kəm in məmə, “!Otuwa uəhai əm-tu!”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Kən Pita təmətəu-pən ilau. Nian kəməhalet-arəpa latuənu, kəmotit motuwɨn əpəh ilɨs agɨn. Məto nəutahlɨmɨs mɨn tərioah əpəh ikɨn koatasək ron, kən kəmoatəgətun kəm Pita rəhalat natɨmnat itəm pətan əh təməhl nian təmatəmegəh.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Kən Pita təmahl-iarəp rafin ilat, kən meiuaiu mɨsin nulɨn matəfak. Kən mətag-pən o pətan əh təmɨmɨs məmə, “Tapita, ətul.” Kən pətan apon təmaiir məplan Pita, kən mətul matəpələh.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Kən Pita təmea-pən ron maskəlɨm miuw-pər məmə otətul e nelkɨn mil. Kən maun-in-pən netəm koatahatətə e Iesu ne nəutahlɨmɨs mɨn məmə okotuwa imə, kən mit-ipən pətan əh kəm ilat.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Kən nəghatən e nat əh təmaiu mɨtəlau e taon əh Jopa. Kən tepət kəmotən nɨpahrienən e Iərəmərə Iesu.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kən Pita təmatɨg əh Jopa məsɨn ilau suah kit nərgɨn u Saimon itəm tatol natɨmnat e nuwigɨ kau.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.