Atos 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 E nian rəha Pentekos,lafet kit rəha noanol mɨn rəha Isrel, netəm mɨn u itəm koatahatətə e Iesu kəmotuwa kitiəh.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kən roiu agɨn mɨn, kəmotəto nat kit təmɨsɨ-pər e neai tahmen e nɨmətag asol kit tatelel nat, kən nat əh kəmotəto təmuwa mər rafin e nɨpəgnoa nimə itəm koatəpələh ikɨn.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Kən ilat kəmotəplan nat kit tahmen e nɨgəm təmuəp. Kən ləpləpin nɨgəm mɨn əh, kəmotiwɨg motan ahmen-in netəmim rafin itəm koatəpələh əh imə.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Kən ilat rafin, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat, kən mɨnos-ipən nəsanənən kəm ilat, mol ilat kɨnoatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Kən noanol mɨn neen əh-ikɨn rəha netəm Isrel itəm koatəfak kəm Uhgɨn. Ilat kəmotɨsɨ-pən ik pɨsɨn pɨsɨn mɨn məto kotatɨg Jerusalem.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nian ilat kəmotəto nəghatən mɨn əh, netəmim tepət kəmotuwa. Kən ilat kəmotaut pɨk məto-inu kəmotəto nəghatən mɨn rəhalat itəm netəm mɨn əh koatən.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kəmotaut pɨk agɨn kən motən məmə, “!Ei! ?Netəm Kalili əm əh koatəghat, o kəp?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 ?Tahro kitat rafin koatəto rəhatat nəghatən mɨn itəm ilat koatən?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Kitat u netəm ik pɨsɨn pɨsɨn mɨn tepət. Ikɨn-u netəm Patia əh-ikɨn, ne netəm Metia, ne netəm Elam, ne netəm Mesopotemia, ne netəm Jutia, ne netəm Kapatosia, ne netəm Pontas, ne netəm Esia, ne netəm Fritia, ne netəm Pamfilia, ne netəm Ijip, ne netəm Lipia e nɨkalɨn-pən əh Saerin ikɨn, ne netəm Rom, neen noanol ətuatɨp rəha netəm Isrel, neen netəm pɨsɨn məto koatəfak kəm Uhgɨn, ne netəm Krit, ne netəm Arepia. Məto kitat rafin kəmotəto ilat koatən nat asol itəm Uhgɨn təmol e nəghatən ik pɨsɨn mɨn rəhatat.”
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 — ausente —
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Narmɨlat təmiwɨg pɨk, rehalat-kapə təmɨkə, kən kəmoatətapəh olat mɨn məmə, “!Ei! ?Naka u tol nulan?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Məto neen kəmotalah-əmnu ilat, motən məmə, “Nat koatapɨs əpəh.”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Kən Pita təmətul ilat lepen aposol mɨn, təmagət əfəməh matən-ipən kəm netəmim məmə, “Itəmat rafin noanol mɨn rəha Isrel ne netəm pɨsɨn pɨsɨn mɨn u nakoatatɨg Jerusalem, otətəlɨg-in wɨr-tu io, pəs ekuhapɨk e nɨpətɨ nat əh kəm itəmat.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Itəmat nakoatən məmə netəm mɨn u koatapɨs. Məto kəp, kəsotapɨsən. Nain kɨlok əm əh-roiu laulaugɨn. ?Kən tahro ilat koatapɨs?
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 “Məto in tol nulan. Ien rəha Uhgɨn aupən, nərgɨn u Joel, təmən rəkɨs nat u itəm itəmat nakoatəplan. In təmən məmə,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Uhgɨn təmən məmə, “E namnun nian mɨn, ekos-ipən rəhak Narmɨn kəm netəmim rafin. Ilat rafin okotos nəsanənən lan. Nenətɨtəmat mɨn, nəman ne nɨpɨtan, ilat okotən-iarəp nəghatən mɨn rəhak itəm io iatos-ipən kəm ilat. Netəm aluə mɨn rəhatəmat, Uhgɨn otos-ipən nat kit tahmen e napɨlaiirən kəm ilat. Kən naguɨhl-aguɨhl mɨn rəhatəmat okotapɨlaiir e napɨlaiirən pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Sənəmə netəm-iasol mɨn əm, məto nəman ne nɨpɨtan ilat nolwək mɨn əm rəhak, kən ekos-ipən Narmɨn rəhak kəm ilat. Kən ilat okotən-iarəp nəghatən mɨn rəhak itəm iatos-ipən kəm ilat.
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Oekol nat pɨspɨs mɨn əpəh e neai, ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nɨməptən. Onəkotəplan nɨta ne nɨgəm ne nəhaniəm okotər motol napuə lan.
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Aupən, mɨtgar otapinəp kən məwɨg otasiə tahmen e nɨta. Kən uarisɨg, Nian asol asol agɨn rəha Iərəmərə otuwa.
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 E nian əh, netəmim rafin itəm okotaun-in Nərgək, io ekosmegəh ilat.”’
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 “Noanol mɨn rəha Isrel, itəmat otətəlɨg-in nəghatən u. Itəmat nəkotɨtun wɨr nat pɨspɨs mɨn, ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn itəm Iesu təmol e nəsanənən rəha Uhgɨn, itəm itəmat nəmotəplan. Natɨmnat mɨn əh tatəgətun məmə Uhgɨn in pɨsɨn əm təmahl-ipa Iesu tuwa.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 E nalpəkauən rəha Uhgɨn itəm təmol mələhəu aupən, in təmos-ipɨnə suah u e nelmɨtəmat. Kən itəmat nəmotohamnu in e nian nəmotegəhan-in-pən in tuwɨn e nelmɨ netəm rat kəsotəfakən. Kəmotoh kətu-pər e nɨg kəməluau.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 “Məto Uhgɨn təmɨkɨs Iesu e nahməən rəha nɨmɨsən, kən mol in təmegəh mɨn e nɨmɨsən, məto-inu nɨmɨsən, rəhan nəsanənən tɨkə o naskəlɨmən.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Tefɨt təmən nulan e Iesu aupən məmə, ‘Nian rafin ekɨtun məmə Iərəmərə tətatɨg itɨmlau min. Okol esəgɨnən məto-inu tətatɨg e nɨkalɨk itɨmlau min.
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Məto-inu o nat əh, io nɨkik tagien pɨk, matənwiwi ik e nohlɨk. Kən nɨkik təməlinu məto-inu ekɨtun məmə Uhgɨn otosmegəh nɨpətɨk.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Kən okol nəsapɨsən narmək tətatɨg ima netəm kəmotɨmɨs ikɨn. Kən okol nəsegəhan-in mɨnən nɨpətɨ rəham Etəmim Ətuatɨp məmə otəmnəmɨt.
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Ik nəməgətun rəkɨs suatɨp rəha nəmegəhən kəm io, kən ik onəkol io nɨkik tətagien pɨk nian ekətatɨg kilau min ik.’ In əh nəghatən itəm Tefɨt təmən e Iesu aupən.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “Piak mɨn. Iakolkeike məmə ekən nat ətuatɨp kəm itəmat. Iaguɨhl u pipi rəhatat aupən, Kig Tefɨt, in təmɨmɨs rəkɨs, kən kəmɨtənɨm, kən rəhan suwɨt tətatɨg imətat ikɨn mətoarus-pa u-roiu.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Məto in ien kit rəha Uhgɨn, kən in tɨtun məmə Uhgɨn təmos noanawɨl kit kəm in mən-iəkɨs nəghatən kit kəm in məmə etəmim kit e nɨta rəhan otuarisɨg-in otəkəike muwa mol Kig.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Kig Tefɨt təməplan məmə nat u otəkəike muwa mol nɨpahrienən lan. In təmən məmə Kristo əh, itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, in otol təmegəh mɨn e nɨmɨsən, kən Uhgɨn otəsapəsən narmɨn tətatɨg ima netəm kəmotɨmɨs ikɨn, kən nɨpətɨn okol təsəmnəmɨtən.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Kən nəghatən u tatəghat e Iesu itəm Uhgɨn təmol rəkɨs təmegəh mɨn e nɨmɨsən. !Kən itɨmat emotəplan e nɨganəmtɨtɨmat!
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Iesu, rəhan tata təmɨləs in mər muwɨn e nɨkalɨn matɨp e ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən. Kən tahmen-pən əm məmə Uhgɨn təmən-iəkɨs mihin aupən, in təmos-ipən Narmɨn rəhan kəm Iesu məmə Iesu otos-ipən kəm rəhan mɨn. Kən natɨmnat mɨn u, noatəplan, moatəto, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatol.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Kig Tefɨt təməsuwɨnən e Nego e Neai tahmen e Iesu. Kən Tefɨt təməsəghat-in atɨpən in nian in təmən nəghatən mɨn əh məmə, ‘Iərəmərə təmən kəm rəhak Iərəmərə məmə, “Əpələh e nɨkalɨk matɨp, ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən, matəsahgin.
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 Oekol rəham tɨkɨmɨr mɨn məmə okotahmen e nɨmoulul itəm nategotain e nəptən, kən ik matərəmərə elat.”’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Itəmat rafin noanol mɨn rəha Isrel onəkotəkəike motɨtun wɨr məmə Iesu əh itəm itəmat nəmotətu-pər e nɨg kəməluau, in əh, Uhgɨn təmol məmə in Iərəmərə ne Kristo - etəm itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa.”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Nəghatən u rəha Pita təmek pahrien nɨkilat, kən kotətapəh o Pita ne aposol mɨn məmə, “Piatɨmat mɨn. ?Oekol tahro nulan?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Kən Pita təmən-ipən kəm ilat məmə, “Onəkotəkəike kəuhlin nətəlɨgən rəhatəmat, kən kol baptais etəmat e nərgɨ Iesu Kristo, məmə Uhgɨn otafəl rəkɨs nolən rat mɨn rəhatəmat. Kən Uhgɨn otos-ipɨnə Narmɨn u kəm itəmat,
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 məto Uhgɨn təmən-iəkɨs nəghatən u otəmat, ne nenətɨtəmat mɨn, ne namipɨtəmat mɨn itəm okəpanotuwa. Nəniəkɨsən u tətatɨg o netəm mɨn u itəm Iərəmərə Uhgɨn rəhatat tətaun-in ilat.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Kən Pita tatən nəghatən wɨr tepət məmə otiuw-pa ilat kotuwa, kən matən kəm ilat məmə, “Onəkotiet rəkɨs e netəm un, netəm kotərat məmə Uhgɨn otəsolən nalpɨnən kəm itəmat min ilat.”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Kən ilat tepət itəm kəmotəto nəghatən rəha Pita kəmotən nɨpahrienən lan, kən kəmol baptais elat. E nian əh, netəmim tepət tahmen e tri-taosan kəmotuwa moatuarisɨg-in ilat u koatahatətə e Iesu.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Nian rafin netəm mɨn u koatən nɨpahrienən e Iesu, koatətəlɨg-in nəghatən itəm aposol mɨn koatəgətun ilat lan. E naliwəkən rəhalat kəmoatuwa kitiəh, e nagwənən ne Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu,ne nəfakən. Kən nian rafin nɨkilat tiəkɨs məmə okotəkəike moatol nat əh.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Aposol mɨn kəmotol nat pɨspɨs ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nəsanənən rəha Uhgɨn. Kən netəmim narmɨlat təmiwɨg pɨk ron.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Netəm mɨn u koatahatətə e Iesu, nian rafin koatuwa kitiəh moatawte-in rəhalat nautə mɨn kəm ilat mɨn,
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 tahmen e okəmə suah kit rəhan nat kit tɨkə, kən kit otol-salɨm-in rəhan kit nautə kən masitu lan.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Nian rafin kotuwɨn katəfak kitiəh e Nimə Rəha Uhgɨn.Kən kəmotuwɨn e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn moatoor nagwənən nɨgɨlat e nagienən ne nɨkilat pahrien, kən kəmotagwən mɨn e Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Kən nian rafin koatənwiwi Uhgɨn, kən netəmim koatenwiwi ilat o rəhalat nolən. Kən nian rafin Iərəmərə Uhgɨn tatosmegəh netəmim kotuwa kitiəh ilat netəm koatahatətə e Iesu.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.