Atos 2
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 E nian rəha Pentekos,lafet kit rəha noanol mɨn rəha Isrel, netəm mɨn u itəm koatahatətə e Iesu kəmotuwa kitiəh.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Kən roiu agɨn mɨn, kəmotəto nat kit təmɨsɨ-pər e neai tahmen e nɨmətag asol kit tatelel nat, kən nat əh kəmotəto təmuwa mər rafin e nɨpəgnoa nimə itəm koatəpələh ikɨn.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Kən ilat kəmotəplan nat kit tahmen e nɨgəm təmuəp. Kən ləpləpin nɨgəm mɨn əh, kəmotiwɨg motan ahmen-in netəmim rafin itəm koatəpələh əh imə.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Kən ilat rafin, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat, kən mɨnos-ipən nəsanənən kəm ilat, mol ilat kɨnoatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Kən noanol mɨn neen əh-ikɨn rəha netəm Isrel itəm koatəfak kəm Uhgɨn. Ilat kəmotɨsɨ-pən ik pɨsɨn pɨsɨn mɨn məto kotatɨg Jerusalem.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Nian ilat kəmotəto nəghatən mɨn əh, netəmim tepət kəmotuwa. Kən ilat kəmotaut pɨk məto-inu kəmotəto nəghatən mɨn rəhalat itəm netəm mɨn əh koatən.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kəmotaut pɨk agɨn kən motən məmə, “!Ei! ?Netəm Kalili əm əh koatəghat, o kəp?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 ?Tahro kitat rafin koatəto rəhatat nəghatən mɨn itəm ilat koatən?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Kitat u netəm ik pɨsɨn pɨsɨn mɨn tepət. Ikɨn-u netəm Patia əh-ikɨn, ne netəm Metia, ne netəm Elam, ne netəm Mesopotemia, ne netəm Jutia, ne netəm Kapatosia, ne netəm Pontas, ne netəm Esia, ne netəm Fritia, ne netəm Pamfilia, ne netəm Ijip, ne netəm Lipia e nɨkalɨn-pən əh Saerin ikɨn, ne netəm Rom, neen noanol ətuatɨp rəha netəm Isrel, neen netəm pɨsɨn məto koatəfak kəm Uhgɨn, ne netəm Krit, ne netəm Arepia. Məto kitat rafin kəmotəto ilat koatən nat asol itəm Uhgɨn təmol e nəghatən ik pɨsɨn mɨn rəhatat.”
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 — ausente —
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Narmɨlat təmiwɨg pɨk, rehalat-kapə təmɨkə, kən kəmoatətapəh olat mɨn məmə, “!Ei! ?Naka u tol nulan?”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Məto neen kəmotalah-əmnu ilat, motən məmə, “Nat koatapɨs əpəh.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Kən Pita təmətul ilat lepen aposol mɨn, təmagət əfəməh matən-ipən kəm netəmim məmə, “Itəmat rafin noanol mɨn rəha Isrel ne netəm pɨsɨn pɨsɨn mɨn u nakoatatɨg Jerusalem, otətəlɨg-in wɨr-tu io, pəs ekuhapɨk e nɨpətɨ nat əh kəm itəmat.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Itəmat nakoatən məmə netəm mɨn u koatapɨs. Məto kəp, kəsotapɨsən. Nain kɨlok əm əh-roiu laulaugɨn. ?Kən tahro ilat koatapɨs?
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 “Məto in tol nulan. Ien rəha Uhgɨn aupən, nərgɨn u Joel, təmən rəkɨs nat u itəm itəmat nakoatəplan. In təmən məmə,
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 ‘Uhgɨn təmən məmə, “E namnun nian mɨn, ekos-ipən rəhak Narmɨn kəm netəmim rafin. Ilat rafin okotos nəsanənən lan. Nenətɨtəmat mɨn, nəman ne nɨpɨtan, ilat okotən-iarəp nəghatən mɨn rəhak itəm io iatos-ipən kəm ilat. Netəm aluə mɨn rəhatəmat, Uhgɨn otos-ipən nat kit tahmen e napɨlaiirən kəm ilat. Kən naguɨhl-aguɨhl mɨn rəhatəmat okotapɨlaiir e napɨlaiirən pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Sənəmə netəm-iasol mɨn əm, məto nəman ne nɨpɨtan ilat nolwək mɨn əm rəhak, kən ekos-ipən Narmɨn rəhak kəm ilat. Kən ilat okotən-iarəp nəghatən mɨn rəhak itəm iatos-ipən kəm ilat.
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Oekol nat pɨspɨs mɨn əpəh e neai, ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nɨməptən. Onəkotəplan nɨta ne nɨgəm ne nəhaniəm okotər motol napuə lan.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Aupən, mɨtgar otapinəp kən məwɨg otasiə tahmen e nɨta. Kən uarisɨg, Nian asol asol agɨn rəha Iərəmərə otuwa.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 E nian əh, netəmim rafin itəm okotaun-in Nərgək, io ekosmegəh ilat.”’
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Noanol mɨn rəha Isrel, itəmat otətəlɨg-in nəghatən u. Itəmat nəkotɨtun wɨr nat pɨspɨs mɨn, ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn itəm Iesu təmol e nəsanənən rəha Uhgɨn, itəm itəmat nəmotəplan. Natɨmnat mɨn əh tatəgətun məmə Uhgɨn in pɨsɨn əm təmahl-ipa Iesu tuwa.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 E nalpəkauən rəha Uhgɨn itəm təmol mələhəu aupən, in təmos-ipɨnə suah u e nelmɨtəmat. Kən itəmat nəmotohamnu in e nian nəmotegəhan-in-pən in tuwɨn e nelmɨ netəm rat kəsotəfakən. Kəmotoh kətu-pər e nɨg kəməluau.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 “Məto Uhgɨn təmɨkɨs Iesu e nahməən rəha nɨmɨsən, kən mol in təmegəh mɨn e nɨmɨsən, məto-inu nɨmɨsən, rəhan nəsanənən tɨkə o naskəlɨmən.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Tefɨt təmən nulan e Iesu aupən məmə, ‘Nian rafin ekɨtun məmə Iərəmərə tətatɨg itɨmlau min. Okol esəgɨnən məto-inu tətatɨg e nɨkalɨk itɨmlau min.
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Məto-inu o nat əh, io nɨkik tagien pɨk, matənwiwi ik e nohlɨk. Kən nɨkik təməlinu məto-inu ekɨtun məmə Uhgɨn otosmegəh nɨpətɨk.
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Kən okol nəsapɨsən narmək tətatɨg ima netəm kəmotɨmɨs ikɨn. Kən okol nəsegəhan-in mɨnən nɨpətɨ rəham Etəmim Ətuatɨp məmə otəmnəmɨt.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Ik nəməgətun rəkɨs suatɨp rəha nəmegəhən kəm io, kən ik onəkol io nɨkik tətagien pɨk nian ekətatɨg kilau min ik.’ In əh nəghatən itəm Tefɨt təmən e Iesu aupən.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Piak mɨn. Iakolkeike məmə ekən nat ətuatɨp kəm itəmat. Iaguɨhl u pipi rəhatat aupən, Kig Tefɨt, in təmɨmɨs rəkɨs, kən kəmɨtənɨm, kən rəhan suwɨt tətatɨg imətat ikɨn mətoarus-pa u-roiu.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Məto in ien kit rəha Uhgɨn, kən in tɨtun məmə Uhgɨn təmos noanawɨl kit kəm in mən-iəkɨs nəghatən kit kəm in məmə etəmim kit e nɨta rəhan otuarisɨg-in otəkəike muwa mol Kig.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Kig Tefɨt təməplan məmə nat u otəkəike muwa mol nɨpahrienən lan. In təmən məmə Kristo əh, itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa, in otol təmegəh mɨn e nɨmɨsən, kən Uhgɨn otəsapəsən narmɨn tətatɨg ima netəm kəmotɨmɨs ikɨn, kən nɨpətɨn okol təsəmnəmɨtən.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Kən nəghatən u tatəghat e Iesu itəm Uhgɨn təmol rəkɨs təmegəh mɨn e nɨmɨsən. !Kən itɨmat emotəplan e nɨganəmtɨtɨmat!
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Iesu, rəhan tata təmɨləs in mər muwɨn e nɨkalɨn matɨp e ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən. Kən tahmen-pən əm məmə Uhgɨn təmən-iəkɨs mihin aupən, in təmos-ipən Narmɨn rəhan kəm Iesu məmə Iesu otos-ipən kəm rəhan mɨn. Kən natɨmnat mɨn u, noatəplan, moatəto, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatol.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Kig Tefɨt təməsuwɨnən e Nego e Neai tahmen e Iesu. Kən Tefɨt təməsəghat-in atɨpən in nian in təmən nəghatən mɨn əh məmə, ‘Iərəmərə təmən kəm rəhak Iərəmərə məmə, “Əpələh e nɨkalɨk matɨp, ikɨn rəha nɨsiaiiən ne nəsanənən, matəsahgin.
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Oekol rəham tɨkɨmɨr mɨn məmə okotahmen e nɨmoulul itəm nategotain e nəptən, kən ik matərəmərə elat.”’
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 Itəmat rafin noanol mɨn rəha Isrel onəkotəkəike motɨtun wɨr məmə Iesu əh itəm itəmat nəmotətu-pər e nɨg kəməluau, in əh, Uhgɨn təmol məmə in Iərəmərə ne Kristo - etəm itəm Uhgɨn təmən məmə otahl-ipa.”
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nəghatən u rəha Pita təmek pahrien nɨkilat, kən kotətapəh o Pita ne aposol mɨn məmə, “Piatɨmat mɨn. ?Oekol tahro nulan?”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Kən Pita təmən-ipən kəm ilat məmə, “Onəkotəkəike kəuhlin nətəlɨgən rəhatəmat, kən kol baptais etəmat e nərgɨ Iesu Kristo, məmə Uhgɨn otafəl rəkɨs nolən rat mɨn rəhatəmat. Kən Uhgɨn otos-ipɨnə Narmɨn u kəm itəmat,
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 məto Uhgɨn təmən-iəkɨs nəghatən u otəmat, ne nenətɨtəmat mɨn, ne namipɨtəmat mɨn itəm okəpanotuwa. Nəniəkɨsən u tətatɨg o netəm mɨn u itəm Iərəmərə Uhgɨn rəhatat tətaun-in ilat.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Kən Pita tatən nəghatən wɨr tepət məmə otiuw-pa ilat kotuwa, kən matən kəm ilat məmə, “Onəkotiet rəkɨs e netəm un, netəm kotərat məmə Uhgɨn otəsolən nalpɨnən kəm itəmat min ilat.”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Kən ilat tepət itəm kəmotəto nəghatən rəha Pita kəmotən nɨpahrienən lan, kən kəmol baptais elat. E nian əh, netəmim tepət tahmen e tri-taosan kəmotuwa moatuarisɨg-in ilat u koatahatətə e Iesu.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Nian rafin netəm mɨn u koatən nɨpahrienən e Iesu, koatətəlɨg-in nəghatən itəm aposol mɨn koatəgətun ilat lan. E naliwəkən rəhalat kəmoatuwa kitiəh, e nagwənən ne Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu,ne nəfakən. Kən nian rafin nɨkilat tiəkɨs məmə okotəkəike moatol nat əh.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Aposol mɨn kəmotol nat pɨspɨs ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nəsanənən rəha Uhgɨn. Kən netəmim narmɨlat təmiwɨg pɨk ron.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Netəm mɨn u koatahatətə e Iesu, nian rafin koatuwa kitiəh moatawte-in rəhalat nautə mɨn kəm ilat mɨn,
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 tahmen e okəmə suah kit rəhan nat kit tɨkə, kən kit otol-salɨm-in rəhan kit nautə kən masitu lan.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Nian rafin kotuwɨn katəfak kitiəh e Nimə Rəha Uhgɨn.Kən kəmotuwɨn e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn moatoor nagwənən nɨgɨlat e nagienən ne nɨkilat pahrien, kən kəmotagwən mɨn e Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Kən nian rafin koatənwiwi Uhgɨn, kən netəmim koatenwiwi ilat o rəhalat nolən. Kən nian rafin Iərəmərə Uhgɨn tatosmegəh netəmim kotuwa kitiəh ilat netəm koatahatətə e Iesu.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.