Atos 28
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVI
1 Nian emotuwar, kən itɨmat rafin ekotəsanən əm, kən panotəto uarisɨg məmə nəptən əh, nərgɨn u Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Netəm ikɨn əh kəmotəwɨr pɨk otɨmat. Kən e nian əh nuhuən təmatəfɨk, nətəpən tepət. Kən kotahl nɨgəm asol kit məmə otəhg itɨmat.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Kən Pol təmea-pən o nɨg neen itəm kəmargətain məmə otəmki-pən e nɨgəm. Əmun sɨneik kit itəm tus itəm katɨmɨs, təgin nahgi nɨgəm miet məkul-pən e nelmɨ Pol matus.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Netəm ikɨn əh kəmotəplan sɨneik tatəkul-pən e nelmɨ Pol, kən moatən kəm ilat mɨn məmə, “Okəm-naka suah u in iol təfagə kit iohamnu itəm. Təməsɨmɨsən əpəh itəhəi, məto uhgɨn u nərgɨn u Nalpɨnən otəsegəhan-inən məmə otəmegəh.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Məto Pol təmorautin-pən sɨneik əpəh e nɨgəm məsolən ne məmə sɨneik təmus otəto nahməən.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Netəmim nɨkilat təht məmə nɨpətɨ Pol otasis o otəsuwəhən əh-roiu, tɨsɨ-pər morin mɨmɨs. Kəmoatəpələh kətalkəlɨk ron roe, məto təsolən nat kit ne. Kən nɨkilat təməuhlin kən məht məmə okəm-naka suah u in uhgɨn kit.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ikɨn əh sənəmə isəu o nəptən rəha suah kit, nərgɨn u Puplias, itəm tatərəmərə e netəm ikɨn əh. Təməmɨk itɨmat ekotuwɨn iman ikɨn, kən matol təwɨr kəm itɨmat. Kən ekotatɨg iman ikɨn kos nian kɨsɨl.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Kən əmun tata rəha suah apon Puplias, tɨnatɨmɨs matətəp-ətəp, kən mətaiu e nɨta. Kən Pol tuwɨn ron əpəh iman ikɨn imə, mələhəu-pən nelmɨn lan, məfak lan, əmun nɨmɨsən rəhan təwɨr mɨn.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Nian netəmim kəmotəto nat əh, kən ilat rafin e nɨtən un itəm koatɨmɨs kəmotuwa mɨn o Pol. Kən Pol təfak elat kotəwɨr.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Netəm ikɨn əh, kəmotos-ipa natɨmnat tepət kəm itɨmat. Nian enoatol əpen-əpenə məmə ekotiet, kəmotəmki-pən rafin rəhatɨmat natɨmnat ne nagwənən əpəh e nego itəm otətasitu etɨmat e suatɨp.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Emotatɨg ikɨn əh motos məwɨg kɨsɨl, kən emotuwɨn e nego kit təmɨsɨ-pən Aleksantria matəhluaig e nəptən əh e nian rəha nətəpən. E nohlɨ nego əh, kəməf aupən narmɨ uhgɨn mil əh mil-mil mil, nərgɨlau u Kasto ne Polakis.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Emotuwa əh Saerakus, kən motətul ikɨn kos nian kɨsɨl.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Kən motiet ikɨn əh motuwa e taon kit mɨn, nərgɨn u Retiam. Kən lawɨgin, nɨmətag iasɨ-pis tɨnatelel nat, kən ekotiet motaiu o nian kəiu, motɨləs nat əpəh Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ikɨn əh emotəplan piatat mɨn neen əh-ikɨn itəm koatəfak. Kən kotətapəh məmə ekotatɨg itɨmat min ilat o wik kitiəh. Kən uarisɨg emotaliwək əm motuwɨn əpəh Rom. Kən inu suatɨp rəhatɨmat itəm emotaliwək lan motiet-pa Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Kən nian piatat mɨn itəm koatəfak əpəh Rom kəmotəto məmə emotuwɨn, kən kəmotuwa məmə okotəplan itɨmat əpəh e suatɨp. Kəmotuwa katəpələh əpəh Apias təmol nimə makɨt ikɨn rəhan. Ikɨn əh, hotel kɨsɨl əh-ikɨn. Kən nian Pol təməplan ilat, təmənwiwi Uhgɨn, kən nɨkin təmagien mər ilɨs.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Nian emotiet-pa, kən kapman təmegəhan-in məmə Pol otətatɨg pɨsɨn əm e nimə kit, pəs mopael kit tatehm.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Tɨnos nian kɨsɨl, kən Pol tahl-ipən nəghatən kəm netəm-iasol mɨn rəha Isrel məmə okotuwa o nəghatən kit. Nian kəmotuwa, kən təmən-iarəp kəm ilat məmə, “Piak mɨn. Io eməsolən nat tərat kit e netəm imətat ikɨn, ne kastom rəhatat itəm tɨpɨtat mɨn kəmotəgətun kitat lan aupən. Məto netəm Jerusalem kəmotaskəlɨm io kɨləs-ipən io kəm netəm Rom.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Kən netəm Rom kəmotətapəh-in nəghatən tepət ron io. Məto kəsotəplanən nəghatən kit ne məmə oekɨmɨs ron. Kən kotolkeike məmə okotahl-iarəp io.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Məto netəm Isrel ikɨn əh kəsotolkeikeən. Kən io atɨp əm ekətapəh məmə ekuwa ikɨn-u Rom mətul e kot e nɨganəmtɨ suah u Sisa, məto esənən nəghatən kit tərat e natimak mɨn.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 “Məto-inu tol nəhlan, kən ekolkeike məmə ekahl-ipən nəghatən otəmat məmə ekəplan itəmat məghat lan məsɨn kəm itəmat. Kəməlis io e sen u məto-inu o Iosmegəh əm u, itəm kitat netəm Isrel koatən məmə otəpanuwa.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Kən kəmotən-ipən kəm Pol məmə, “Esotosən naoa lan kit ne itəm təmɨsɨ-pən Jutia. Kən kitat mɨn neen kəsotɨsɨ-pənən ikɨn əh motos nəghatən ka məmə katən nəghatən tərat neen lam.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Məto ekotolkeike məmə ekotəto-tu məmə rəham nətəlɨgən təhrol nulan. Məto-inu ekotɨtun məmə kɨnatən rat nolən rəha nəfakən u rəhatəmat əpəh ikɨn mɨn rafin.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Kən ilat kəmotos nian kit o nəghatən. Kən e nian əh, ilat tepət mɨn netəm Isrel kəmotuwa əh Pol tətatɨg ikɨn. Kən in təməghat kəm ilat e nian apiəpiə əh, matən wɨr kəm ilat nərəmərəən Rəha Uhgɨn. Kən matən mɨn Lou rəha Moses ne ien mɨn rəha Uhgɨn, məmə otiuw ilat kotuwa o Iesu.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Neen kəmotəto rəhan nəghatən, motən nɨpahrienən lan. Məto neen kəsotənən nɨpahrienən lan.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Kən mɨnoatərgəhəu mɨnoatol məmə okotagɨm mɨn. Məto uarisɨg kotiet, Pol tən-ipən nəghatən kit mɨn kəm ilat məmə, “Nəghatən itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipən kəm ien rəha Uhgɨn u Aesea məmə otən-iarəp kəm tɨpɨtat mɨn aupən, in tətuatɨp əm. Uhgɨn təmən kəm ien məmə,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Kən Pol təmə, “Onəkotəkəike kɨtun wɨr məmə Uhgɨn təmol suatɨp u rəhan o nosmegəhən netəmim. Tɨnuwɨn rəkɨs o Iaihluə mɨn. Kən netəm mɨn əh okotətəlɨg-in nəghatən əh kən motən nɨpahrienən lan.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Kən e nup kəiu apiəpiə, Pol təmatətou əm nimə əh mətatɨg lan. Kən nɨkin tətagien o netəmim rafin itəm koatuwa moatehm.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 In təməkəike matən-iarəp nərəmərəən Rəha Uhgɨn, kən matəgətun əskasɨk ilat e namnusən təwɨr rəha Iərəmərə Iesu Kristo. Kən suah kit tɨkə məmə otən-iəhau o nən-iarəpən nəghatən əh.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.