Atos 28
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Nian emotuwar, kən itɨmat rafin ekotəsanən əm, kən panotəto uarisɨg məmə nəptən əh, nərgɨn u Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Netəm ikɨn əh kəmotəwɨr pɨk otɨmat. Kən e nian əh nuhuən təmatəfɨk, nətəpən tepət. Kən kotahl nɨgəm asol kit məmə otəhg itɨmat.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Kən Pol təmea-pən o nɨg neen itəm kəmargətain məmə otəmki-pən e nɨgəm. Əmun sɨneik kit itəm tus itəm katɨmɨs, təgin nahgi nɨgəm miet məkul-pən e nelmɨ Pol matus.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Netəm ikɨn əh kəmotəplan sɨneik tatəkul-pən e nelmɨ Pol, kən moatən kəm ilat mɨn məmə, “Okəm-naka suah u in iol təfagə kit iohamnu itəm. Təməsɨmɨsən əpəh itəhəi, məto uhgɨn u nərgɨn u Nalpɨnən otəsegəhan-inən məmə otəmegəh.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Məto Pol təmorautin-pən sɨneik əpəh e nɨgəm məsolən ne məmə sɨneik təmus otəto nahməən.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Netəmim nɨkilat təht məmə nɨpətɨ Pol otasis o otəsuwəhən əh-roiu, tɨsɨ-pər morin mɨmɨs. Kəmoatəpələh kətalkəlɨk ron roe, məto təsolən nat kit ne. Kən nɨkilat təməuhlin kən məht məmə okəm-naka suah u in uhgɨn kit.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Ikɨn əh sənəmə isəu o nəptən rəha suah kit, nərgɨn u Puplias, itəm tatərəmərə e netəm ikɨn əh. Təməmɨk itɨmat ekotuwɨn iman ikɨn, kən matol təwɨr kəm itɨmat. Kən ekotatɨg iman ikɨn kos nian kɨsɨl.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Kən əmun tata rəha suah apon Puplias, tɨnatɨmɨs matətəp-ətəp, kən mətaiu e nɨta. Kən Pol tuwɨn ron əpəh iman ikɨn imə, mələhəu-pən nelmɨn lan, məfak lan, əmun nɨmɨsən rəhan təwɨr mɨn.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nian netəmim kəmotəto nat əh, kən ilat rafin e nɨtən un itəm koatɨmɨs kəmotuwa mɨn o Pol. Kən Pol təfak elat kotəwɨr.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Netəm ikɨn əh, kəmotos-ipa natɨmnat tepət kəm itɨmat. Nian enoatol əpen-əpenə məmə ekotiet, kəmotəmki-pən rafin rəhatɨmat natɨmnat ne nagwənən əpəh e nego itəm otətasitu etɨmat e suatɨp.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Emotatɨg ikɨn əh motos məwɨg kɨsɨl, kən emotuwɨn e nego kit təmɨsɨ-pən Aleksantria matəhluaig e nəptən əh e nian rəha nətəpən. E nohlɨ nego əh, kəməf aupən narmɨ uhgɨn mil əh mil-mil mil, nərgɨlau u Kasto ne Polakis.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Emotuwa əh Saerakus, kən motətul ikɨn kos nian kɨsɨl.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Kən motiet ikɨn əh motuwa e taon kit mɨn, nərgɨn u Retiam. Kən lawɨgin, nɨmətag iasɨ-pis tɨnatelel nat, kən ekotiet motaiu o nian kəiu, motɨləs nat əpəh Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ikɨn əh emotəplan piatat mɨn neen əh-ikɨn itəm koatəfak. Kən kotətapəh məmə ekotatɨg itɨmat min ilat o wik kitiəh. Kən uarisɨg emotaliwək əm motuwɨn əpəh Rom. Kən inu suatɨp rəhatɨmat itəm emotaliwək lan motiet-pa Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kən nian piatat mɨn itəm koatəfak əpəh Rom kəmotəto məmə emotuwɨn, kən kəmotuwa məmə okotəplan itɨmat əpəh e suatɨp. Kəmotuwa katəpələh əpəh Apias təmol nimə makɨt ikɨn rəhan. Ikɨn əh, hotel kɨsɨl əh-ikɨn. Kən nian Pol təməplan ilat, təmənwiwi Uhgɨn, kən nɨkin təmagien mər ilɨs.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nian emotiet-pa, kən kapman təmegəhan-in məmə Pol otətatɨg pɨsɨn əm e nimə kit, pəs mopael kit tatehm.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Tɨnos nian kɨsɨl, kən Pol tahl-ipən nəghatən kəm netəm-iasol mɨn rəha Isrel məmə okotuwa o nəghatən kit. Nian kəmotuwa, kən təmən-iarəp kəm ilat məmə, “Piak mɨn. Io eməsolən nat tərat kit e netəm imətat ikɨn, ne kastom rəhatat itəm tɨpɨtat mɨn kəmotəgətun kitat lan aupən. Məto netəm Jerusalem kəmotaskəlɨm io kɨləs-ipən io kəm netəm Rom.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Kən netəm Rom kəmotətapəh-in nəghatən tepət ron io. Məto kəsotəplanən nəghatən kit ne məmə oekɨmɨs ron. Kən kotolkeike məmə okotahl-iarəp io.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Məto netəm Isrel ikɨn əh kəsotolkeikeən. Kən io atɨp əm ekətapəh məmə ekuwa ikɨn-u Rom mətul e kot e nɨganəmtɨ suah u Sisa, məto esənən nəghatən kit tərat e natimak mɨn.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 “Məto-inu tol nəhlan, kən ekolkeike məmə ekahl-ipən nəghatən otəmat məmə ekəplan itəmat məghat lan məsɨn kəm itəmat. Kəməlis io e sen u məto-inu o Iosmegəh əm u, itəm kitat netəm Isrel koatən məmə otəpanuwa.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Kən kəmotən-ipən kəm Pol məmə, “Esotosən naoa lan kit ne itəm təmɨsɨ-pən Jutia. Kən kitat mɨn neen kəsotɨsɨ-pənən ikɨn əh motos nəghatən ka məmə katən nəghatən tərat neen lam.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Məto ekotolkeike məmə ekotəto-tu məmə rəham nətəlɨgən təhrol nulan. Məto-inu ekotɨtun məmə kɨnatən rat nolən rəha nəfakən u rəhatəmat əpəh ikɨn mɨn rafin.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Kən ilat kəmotos nian kit o nəghatən. Kən e nian əh, ilat tepət mɨn netəm Isrel kəmotuwa əh Pol tətatɨg ikɨn. Kən in təməghat kəm ilat e nian apiəpiə əh, matən wɨr kəm ilat nərəmərəən Rəha Uhgɨn. Kən matən mɨn Lou rəha Moses ne ien mɨn rəha Uhgɨn, məmə otiuw ilat kotuwa o Iesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Neen kəmotəto rəhan nəghatən, motən nɨpahrienən lan. Məto neen kəsotənən nɨpahrienən lan.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kən mɨnoatərgəhəu mɨnoatol məmə okotagɨm mɨn. Məto uarisɨg kotiet, Pol tən-ipən nəghatən kit mɨn kəm ilat məmə, “Nəghatən itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipən kəm ien rəha Uhgɨn u Aesea məmə otən-iarəp kəm tɨpɨtat mɨn aupən, in tətuatɨp əm. Uhgɨn təmən kəm ien məmə,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Kən Pol təmə, “Onəkotəkəike kɨtun wɨr məmə Uhgɨn təmol suatɨp u rəhan o nosmegəhən netəmim. Tɨnuwɨn rəkɨs o Iaihluə mɨn. Kən netəm mɨn əh okotətəlɨg-in nəghatən əh kən motən nɨpahrienən lan.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Kən e nup kəiu apiəpiə, Pol təmatətou əm nimə əh mətatɨg lan. Kən nɨkin tətagien o netəmim rafin itəm koatuwa moatehm.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 In təməkəike matən-iarəp nərəmərəən Rəha Uhgɨn, kən matəgətun əskasɨk ilat e namnusən təwɨr rəha Iərəmərə Iesu Kristo. Kən suah kit tɨkə məmə otən-iəhau o nən-iarəpən nəghatən əh.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.