Atos 25
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Nian Festas təmol kapman mɨnos əm nian kɨsɨl, kən miet Sisaria muwɨn əpəh Jerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ikɨn əh, pris asol mɨn ne netəm-iasol mɨn rəha Isrel kəmotən-ipən kəm Festas nakilən rəhalat e natɨmnat neen itəm nɨkilat təht məmə Pol təmol təsətuatɨpən.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Kəmotətapəh məmə Festas otol nəwialat, kən motolkeike məmə otahl-ipən Pol tɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem, məto-inu ilat kəmotol anion noa kit məmə okotohamnu Pol e suatɨp.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Məto Festas təmə, “Pol otətatɨg əm e kalapus əpəh Sisaria. Kən otəsuwəhən, ekɨtəlɨg-pən əh-ikɨn.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Kən rəhatəmat neen netəm-iasol okotəkəike motətəu-pa io ekotuwɨn Sisaria, kən okəmə Pol təmol nat kit təsahmenən, kən okotətu-pa kəm io.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Kən Festas təmatɨg mos nian eit o ten ilat min ilat, kən mɨtəlɨg muwɨn əpəh Sisaria. Kən kəmən lawɨgin, tahl-ipən nəghatən məmə okit Pol ka, tətul e kot, kən muwɨn məpələh e jea itəm etəm tətakil nəghatən tatəpələh ikɨn.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nian Pol təmuwa imə, netəm Isrel itəm kəmotɨsɨ-pən Jerusalem kəmotətul kɨtəlau in moatən-iarəp nəghatən əskasɨk neen e Pol, məto suatɨp tɨkə itəm otəgətun rəhalat nəghatən məmə koatən pahrien.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Kən Pol təmuhalpɨn nəghatən rəhalat məmə, “Esolən nat kit tərat e Lou rəha netəm Isrel, ne Nimə Rəha Uhgɨn, ne Sisa u tərəmərə e ikɨn mɨn.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Məto Festas tolkeike məmə otol nɨki netəm Isrel tagien kən mətapəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagien məmə onəkuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil rəham nəghatən e nənən mɨn u?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Kən Pol təmə, “Io iatətul e kot rəha Rom, itəm rəhan etəm-iasol in Sisa. Kən tətuatɨp məmə onakakil nəghatən ikɨn rəhak. Kən ik nəkɨtun rəkɨs məmə esolən nat kit tərat e netəm Isrel.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Okəmə emətgəhl lou o emol nat kit tərat məmə ekɨmɨs ron, kən okol esətapəhən kəm ik məmə, nakɨləs-irəkɨs io o nat əh. Məto okəmə nənən mɨn əh koatən lak kəsotətuatɨpən, kən suah kit tɨkə məmə otos-ipən io e nelmɨlat. Məto ekolkeike əm məmə Sisa in otakil nənən mɨn u itəm koatən lak.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Kən Festas təməghat e nənən əh məsɨn ilat rəhan mɨn netəmim itəm kotakil nəghatən. Kən uarisɨg tən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nəmən məmə nakolkeike məmə onəkuwɨn məplan Sisa o nəghatən u rəham. Kən təwɨr əm. Ik onəkuwɨn məplan Sisa.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nian neen mɨn təmuwa muwɨn, kən Kig Akripa ne wɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuea Sisaria məmə okuəplan Festas muən təwɨr kəm in.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kən nian kəmuatɨg ikɨn əh nian neen, kən Festas tən-ipən kəm kig natɨmnat neen itəm katən e Pol. In təmən məmə, “Suah kit u ikɨn-u e kalapus, itəm Filiks təmɨləs-ipən.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nian emuwɨn Jerusalem, kən pris asol mɨn ne netəm-iasol rəha Isrel kəmotən-iarəp nɨpəgnəmtɨn neen lan məmə tatol təsətuatɨpən motətapəh məmə ekən-iarəp məmə in təmol tərat kən otos nalpɨnən ron.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Məto emən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itɨmat netəm Rom sənəmə nolən u rəhatɨmat məmə okotegəhan-in əm etəmim tuwɨn e nelmɨ netəmim itəm koatən məmə təmol nat kit təsətuatɨpən. Məto təkəike mətul aupən-in ilat muhalpɨn rəhalat nəghatən itəm katətu-pən lan.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Kən nian netəm Isrel mɨn əh kəmotuwa, eməsiuw-pən mɨnən, məto kəmən lawɨgin əm, kən ekotuwɨn kəpələh e nimə kot kən motaun-in mɨn Pol məmə otuwa mətul aupən.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nian rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotətul motəghat, məto kəsotənən məmə təmol nat naka tərat itəm nɨkik təmatəht məmə okotən mihin.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ilat kəmoatən-iarəp əm nərgəhəuən kit rəhalat e nəfakən rəhalat, kən moatən nənən e etəm təmɨmɨs kit, nərgɨn u Iesu, itəm Pol tatən məmə suah əh tatəmegəh.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 E natɨmnat mɨn əh, io esɨtun wɨrən nənən lan məsɨn, kən mol ekətapəh o Pol məmə, ‘?Tahro, nɨkim tagien məmə nakuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil nənən mɨn itəm katən lam?’
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Məto Pol təməsegəhanən, kən mətapəh məmə ekahl-ipən in Rom kəm Sisa, pəs in otakil nənən mɨn əh itəm katən lan. Kən emən-ipən məmə rəhak netəmim okoatehm wɨr mətoarus ekehm suatɨp kit, kən panahl-ipən tuwɨn məplan Sisa.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Kən Kig Akripa təmən kəm Festas məmə, “Io mɨn iakolkeike məmə ekəto nəghatən rəha suah əh.” Kən Festas təmə, “Təwɨr əm. Olawɨg nakəto rəhan nəghatən.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Kəmən lawɨgin, kən Kig Akripa ne Pernis kəmuea e nimə kot, kən netəm-iasol itəm koatərəmərə e mopael mɨn, ne netəm-iasol pɨk mɨn e taon əh Sisaria kəmotuwa, kən kəmotol nolən asol mɨn rəha nɨsiaiiən. Kən Festas tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn motɨləs Pol motuwa.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Kən Festas təmə, “Kig Akripa ne itəmat rafin itəm nakoatəpələh u ikɨn-u roiu. Suah u itəm tatətul aupən-in itəmat, netəm Isrel u ikɨn-u ne Jerusalem koatəghat kəm io ron nian rafin. Nian rafin kotagət əskasɨk lak məmə təsəwɨrən məmə ekegəhan-in suah əh tətatɨg, məto təkəike mɨmɨs.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Məto io esəplanən nat tərat kit lan ne, itəm ekol nalpɨnən kəm in e nɨmɨsən. Məto nian in təmətapəh məmə otuwɨn məplan Sisa əpəh Rom, kən nɨkik təht məmə ekegəhan-in.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Məto esosən nəghatən ətuatɨp kit ne e nat u məmə ekəte naoa lan mahl-ipən kəm Sisa. Kən tol nəhlan, ekɨləs muwa məmə otətul aupən e nɨganəmtɨm, Kig Akripa, ne itəmat rafin. Iakolkeike məmə ik onakehm mɨn-tu kən mɨtun natɨmnat mɨn əh, kən nian kilau okuəplan natɨmnat rafin mɨn əh, pəs ekɨtun nəteən naoa lan kit mahl-ipən kəm Sisa.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Ekɨtun məmə təsətuatɨpən məmə ekahl-ipən etəm tatol kalapus kit kəm Sisa, kən məsən-ipən ətuatɨpən kəm in məmə nat naka təmol tərat.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.