Atos 25
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 Nian Festas təmol kapman mɨnos əm nian kɨsɨl, kən miet Sisaria muwɨn əpəh Jerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ikɨn əh, pris asol mɨn ne netəm-iasol mɨn rəha Isrel kəmotən-ipən kəm Festas nakilən rəhalat e natɨmnat neen itəm nɨkilat təht məmə Pol təmol təsətuatɨpən.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Kəmotətapəh məmə Festas otol nəwialat, kən motolkeike məmə otahl-ipən Pol tɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem, məto-inu ilat kəmotol anion noa kit məmə okotohamnu Pol e suatɨp.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Məto Festas təmə, “Pol otətatɨg əm e kalapus əpəh Sisaria. Kən otəsuwəhən, ekɨtəlɨg-pən əh-ikɨn.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Kən rəhatəmat neen netəm-iasol okotəkəike motətəu-pa io ekotuwɨn Sisaria, kən okəmə Pol təmol nat kit təsahmenən, kən okotətu-pa kəm io.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Kən Festas təmatɨg mos nian eit o ten ilat min ilat, kən mɨtəlɨg muwɨn əpəh Sisaria. Kən kəmən lawɨgin, tahl-ipən nəghatən məmə okit Pol ka, tətul e kot, kən muwɨn məpələh e jea itəm etəm tətakil nəghatən tatəpələh ikɨn.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Nian Pol təmuwa imə, netəm Isrel itəm kəmotɨsɨ-pən Jerusalem kəmotətul kɨtəlau in moatən-iarəp nəghatən əskasɨk neen e Pol, məto suatɨp tɨkə itəm otəgətun rəhalat nəghatən məmə koatən pahrien.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Kən Pol təmuhalpɨn nəghatən rəhalat məmə, “Esolən nat kit tərat e Lou rəha netəm Isrel, ne Nimə Rəha Uhgɨn, ne Sisa u tərəmərə e ikɨn mɨn.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Məto Festas tolkeike məmə otol nɨki netəm Isrel tagien kən mətapəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagien məmə onəkuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil rəham nəghatən e nənən mɨn u?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Kən Pol təmə, “Io iatətul e kot rəha Rom, itəm rəhan etəm-iasol in Sisa. Kən tətuatɨp məmə onakakil nəghatən ikɨn rəhak. Kən ik nəkɨtun rəkɨs məmə esolən nat kit tərat e netəm Isrel.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Okəmə emətgəhl lou o emol nat kit tərat məmə ekɨmɨs ron, kən okol esətapəhən kəm ik məmə, nakɨləs-irəkɨs io o nat əh. Məto okəmə nənən mɨn əh koatən lak kəsotətuatɨpən, kən suah kit tɨkə məmə otos-ipən io e nelmɨlat. Məto ekolkeike əm məmə Sisa in otakil nənən mɨn u itəm koatən lak.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Kən Festas təməghat e nənən əh məsɨn ilat rəhan mɨn netəmim itəm kotakil nəghatən. Kən uarisɨg tən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nəmən məmə nakolkeike məmə onəkuwɨn məplan Sisa o nəghatən u rəham. Kən təwɨr əm. Ik onəkuwɨn məplan Sisa.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Nian neen mɨn təmuwa muwɨn, kən Kig Akripa ne wɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuea Sisaria məmə okuəplan Festas muən təwɨr kəm in.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Kən nian kəmuatɨg ikɨn əh nian neen, kən Festas tən-ipən kəm kig natɨmnat neen itəm katən e Pol. In təmən məmə, “Suah kit u ikɨn-u e kalapus, itəm Filiks təmɨləs-ipən.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Nian emuwɨn Jerusalem, kən pris asol mɨn ne netəm-iasol rəha Isrel kəmotən-iarəp nɨpəgnəmtɨn neen lan məmə tatol təsətuatɨpən motətapəh məmə ekən-iarəp məmə in təmol tərat kən otos nalpɨnən ron.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Məto emən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itɨmat netəm Rom sənəmə nolən u rəhatɨmat məmə okotegəhan-in əm etəmim tuwɨn e nelmɨ netəmim itəm koatən məmə təmol nat kit təsətuatɨpən. Məto təkəike mətul aupən-in ilat muhalpɨn rəhalat nəghatən itəm katətu-pən lan.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kən nian netəm Isrel mɨn əh kəmotuwa, eməsiuw-pən mɨnən, məto kəmən lawɨgin əm, kən ekotuwɨn kəpələh e nimə kot kən motaun-in mɨn Pol məmə otuwa mətul aupən.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Nian rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotətul motəghat, məto kəsotənən məmə təmol nat naka tərat itəm nɨkik təmatəht məmə okotən mihin.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ilat kəmoatən-iarəp əm nərgəhəuən kit rəhalat e nəfakən rəhalat, kən moatən nənən e etəm təmɨmɨs kit, nərgɨn u Iesu, itəm Pol tatən məmə suah əh tatəmegəh.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 E natɨmnat mɨn əh, io esɨtun wɨrən nənən lan məsɨn, kən mol ekətapəh o Pol məmə, ‘?Tahro, nɨkim tagien məmə nakuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil nənən mɨn itəm katən lam?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Məto Pol təməsegəhanən, kən mətapəh məmə ekahl-ipən in Rom kəm Sisa, pəs in otakil nənən mɨn əh itəm katən lan. Kən emən-ipən məmə rəhak netəmim okoatehm wɨr mətoarus ekehm suatɨp kit, kən panahl-ipən tuwɨn məplan Sisa.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Kən Kig Akripa təmən kəm Festas məmə, “Io mɨn iakolkeike məmə ekəto nəghatən rəha suah əh.” Kən Festas təmə, “Təwɨr əm. Olawɨg nakəto rəhan nəghatən.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Kəmən lawɨgin, kən Kig Akripa ne Pernis kəmuea e nimə kot, kən netəm-iasol itəm koatərəmərə e mopael mɨn, ne netəm-iasol pɨk mɨn e taon əh Sisaria kəmotuwa, kən kəmotol nolən asol mɨn rəha nɨsiaiiən. Kən Festas tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn motɨləs Pol motuwa.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Kən Festas təmə, “Kig Akripa ne itəmat rafin itəm nakoatəpələh u ikɨn-u roiu. Suah u itəm tatətul aupən-in itəmat, netəm Isrel u ikɨn-u ne Jerusalem koatəghat kəm io ron nian rafin. Nian rafin kotagət əskasɨk lak məmə təsəwɨrən məmə ekegəhan-in suah əh tətatɨg, məto təkəike mɨmɨs.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Məto io esəplanən nat tərat kit lan ne, itəm ekol nalpɨnən kəm in e nɨmɨsən. Məto nian in təmətapəh məmə otuwɨn məplan Sisa əpəh Rom, kən nɨkik təht məmə ekegəhan-in.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Məto esosən nəghatən ətuatɨp kit ne e nat u məmə ekəte naoa lan mahl-ipən kəm Sisa. Kən tol nəhlan, ekɨləs muwa məmə otətul aupən e nɨganəmtɨm, Kig Akripa, ne itəmat rafin. Iakolkeike məmə ik onakehm mɨn-tu kən mɨtun natɨmnat mɨn əh, kən nian kilau okuəplan natɨmnat rafin mɨn əh, pəs ekɨtun nəteən naoa lan kit mahl-ipən kəm Sisa.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Ekɨtun məmə təsətuatɨpən məmə ekahl-ipən etəm tatol kalapus kit kəm Sisa, kən məsən-ipən ətuatɨpən kəm in məmə nat naka təmol tərat.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.