Atos 25
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 Nian Festas təmol kapman mɨnos əm nian kɨsɨl, kən miet Sisaria muwɨn əpəh Jerusalem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ikɨn əh, pris asol mɨn ne netəm-iasol mɨn rəha Isrel kəmotən-ipən kəm Festas nakilən rəhalat e natɨmnat neen itəm nɨkilat təht məmə Pol təmol təsətuatɨpən.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Kəmotətapəh məmə Festas otol nəwialat, kən motolkeike məmə otahl-ipən Pol tɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem, məto-inu ilat kəmotol anion noa kit məmə okotohamnu Pol e suatɨp.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Məto Festas təmə, “Pol otətatɨg əm e kalapus əpəh Sisaria. Kən otəsuwəhən, ekɨtəlɨg-pən əh-ikɨn.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Kən rəhatəmat neen netəm-iasol okotəkəike motətəu-pa io ekotuwɨn Sisaria, kən okəmə Pol təmol nat kit təsahmenən, kən okotətu-pa kəm io.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Kən Festas təmatɨg mos nian eit o ten ilat min ilat, kən mɨtəlɨg muwɨn əpəh Sisaria. Kən kəmən lawɨgin, tahl-ipən nəghatən məmə okit Pol ka, tətul e kot, kən muwɨn məpələh e jea itəm etəm tətakil nəghatən tatəpələh ikɨn.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Nian Pol təmuwa imə, netəm Isrel itəm kəmotɨsɨ-pən Jerusalem kəmotətul kɨtəlau in moatən-iarəp nəghatən əskasɨk neen e Pol, məto suatɨp tɨkə itəm otəgətun rəhalat nəghatən məmə koatən pahrien.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Kən Pol təmuhalpɨn nəghatən rəhalat məmə, “Esolən nat kit tərat e Lou rəha netəm Isrel, ne Nimə Rəha Uhgɨn, ne Sisa u tərəmərə e ikɨn mɨn.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Məto Festas tolkeike məmə otol nɨki netəm Isrel tagien kən mətapəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagien məmə onəkuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil rəham nəghatən e nənən mɨn u?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Kən Pol təmə, “Io iatətul e kot rəha Rom, itəm rəhan etəm-iasol in Sisa. Kən tətuatɨp məmə onakakil nəghatən ikɨn rəhak. Kən ik nəkɨtun rəkɨs məmə esolən nat kit tərat e netəm Isrel.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Okəmə emətgəhl lou o emol nat kit tərat məmə ekɨmɨs ron, kən okol esətapəhən kəm ik məmə, nakɨləs-irəkɨs io o nat əh. Məto okəmə nənən mɨn əh koatən lak kəsotətuatɨpən, kən suah kit tɨkə məmə otos-ipən io e nelmɨlat. Məto ekolkeike əm məmə Sisa in otakil nənən mɨn u itəm koatən lak.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Kən Festas təməghat e nənən əh məsɨn ilat rəhan mɨn netəmim itəm kotakil nəghatən. Kən uarisɨg tən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nəmən məmə nakolkeike məmə onəkuwɨn məplan Sisa o nəghatən u rəham. Kən təwɨr əm. Ik onəkuwɨn məplan Sisa.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Nian neen mɨn təmuwa muwɨn, kən Kig Akripa ne wɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuea Sisaria məmə okuəplan Festas muən təwɨr kəm in.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Kən nian kəmuatɨg ikɨn əh nian neen, kən Festas tən-ipən kəm kig natɨmnat neen itəm katən e Pol. In təmən məmə, “Suah kit u ikɨn-u e kalapus, itəm Filiks təmɨləs-ipən.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Nian emuwɨn Jerusalem, kən pris asol mɨn ne netəm-iasol rəha Isrel kəmotən-iarəp nɨpəgnəmtɨn neen lan məmə tatol təsətuatɨpən motətapəh məmə ekən-iarəp məmə in təmol tərat kən otos nalpɨnən ron.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Məto emən-ipən kəm ilat məmə, ‘Itɨmat netəm Rom sənəmə nolən u rəhatɨmat məmə okotegəhan-in əm etəmim tuwɨn e nelmɨ netəmim itəm koatən məmə təmol nat kit təsətuatɨpən. Məto təkəike mətul aupən-in ilat muhalpɨn rəhalat nəghatən itəm katətu-pən lan.’
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Kən nian netəm Isrel mɨn əh kəmotuwa, eməsiuw-pən mɨnən, məto kəmən lawɨgin əm, kən ekotuwɨn kəpələh e nimə kot kən motaun-in mɨn Pol məmə otuwa mətul aupən.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Nian rəhan tɨkɨmɨr mɨn kəmotətul motəghat, məto kəsotənən məmə təmol nat naka tərat itəm nɨkik təmatəht məmə okotən mihin.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ilat kəmoatən-iarəp əm nərgəhəuən kit rəhalat e nəfakən rəhalat, kən moatən nənən e etəm təmɨmɨs kit, nərgɨn u Iesu, itəm Pol tatən məmə suah əh tatəmegəh.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 E natɨmnat mɨn əh, io esɨtun wɨrən nənən lan məsɨn, kən mol ekətapəh o Pol məmə, ‘?Tahro, nɨkim tagien məmə nakuwɨn Jerusalem? ?Pəs ekɨmnə ikɨn makil nənən mɨn itəm katən lam?’
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Məto Pol təməsegəhanən, kən mətapəh məmə ekahl-ipən in Rom kəm Sisa, pəs in otakil nənən mɨn əh itəm katən lan. Kən emən-ipən məmə rəhak netəmim okoatehm wɨr mətoarus ekehm suatɨp kit, kən panahl-ipən tuwɨn məplan Sisa.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Kən Kig Akripa təmən kəm Festas məmə, “Io mɨn iakolkeike məmə ekəto nəghatən rəha suah əh.” Kən Festas təmə, “Təwɨr əm. Olawɨg nakəto rəhan nəghatən.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Kəmən lawɨgin, kən Kig Akripa ne Pernis kəmuea e nimə kot, kən netəm-iasol itəm koatərəmərə e mopael mɨn, ne netəm-iasol pɨk mɨn e taon əh Sisaria kəmotuwa, kən kəmotol nolən asol mɨn rəha nɨsiaiiən. Kən Festas tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn motɨləs Pol motuwa.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Kən Festas təmə, “Kig Akripa ne itəmat rafin itəm nakoatəpələh u ikɨn-u roiu. Suah u itəm tatətul aupən-in itəmat, netəm Isrel u ikɨn-u ne Jerusalem koatəghat kəm io ron nian rafin. Nian rafin kotagət əskasɨk lak məmə təsəwɨrən məmə ekegəhan-in suah əh tətatɨg, məto təkəike mɨmɨs.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Məto io esəplanən nat tərat kit lan ne, itəm ekol nalpɨnən kəm in e nɨmɨsən. Məto nian in təmətapəh məmə otuwɨn məplan Sisa əpəh Rom, kən nɨkik təht məmə ekegəhan-in.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Məto esosən nəghatən ətuatɨp kit ne e nat u məmə ekəte naoa lan mahl-ipən kəm Sisa. Kən tol nəhlan, ekɨləs muwa məmə otətul aupən e nɨganəmtɨm, Kig Akripa, ne itəmat rafin. Iakolkeike məmə ik onakehm mɨn-tu kən mɨtun natɨmnat mɨn əh, kən nian kilau okuəplan natɨmnat rafin mɨn əh, pəs ekɨtun nəteən naoa lan kit mahl-ipən kəm Sisa.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Ekɨtun məmə təsətuatɨpən məmə ekahl-ipən etəm tatol kalapus kit kəm Sisa, kən məsən-ipən ətuatɨpən kəm in məmə nat naka təmol tərat.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.