Atos 23
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Kən Pol təmətag-pən ətuatɨp əm o netəm rəha kaonsel, kən mən məmə, “Piak mɨn. E rəhak nəmegəhən aupən mətoarus-pa u-roiu, esətoən məmə nɨkik otəgɨn məmə emol nat tərat kit e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Kən pris asol agɨn əh Ananaeas tən-ipən kəm netəm koatətul iuəhkɨr ron məmə kit otem-pən nohlɨn.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Məto Pol təmən-ipən kəm in məmə, “!Uhgɨn otol mihin mɨn lam! Ik nakahmen e nimə itəm kəmol pen lan təruən pɨk əm ihluə, məto tamkɨmɨk əpəh imə. ?Tahro natəpələh ikɨn-u mətakil io e Lou rəhatat, məto ik nəmən məmə kit otem io? Ik nɨnətgəhl rəkɨs Lou əh.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Netəm koatəpələh iuəhkɨr o Pol kotəmə, “?Tahro natəghat rat e pris asol agɨn rəha Uhgɨn?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Kən Pol təmə, “Piak mɨn. Io esɨtun agɨn-əhən məmə in pris asol agɨn rəha Uhgɨn. Məto io ekɨtun məmə Naoa Rəha Uhgɨn tatən nəhlan məmə, ‘Əsəghat ratən e netəm itəm kotepət lam.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Kən təməplan məmə nəwtain kaonsel məsɨn ilat Satusi mɨn, kən nəwtain məsɨn ilat Farisi mɨn. Kən in təməghat əfəməh məmə, “Piak mɨn. Io Farisi kit. Rəhak tata ne tɨpɨk mɨn, ilat Farisi mɨn. Məto netəm u kotolkeike əm məmə okotiuw-iarəp io e kot məto-inu emələhəu-pən rəhak nətəlɨgən e nahatətəən u rəhatat məmə etəm təmɨmɨs otəpanəmegəh mɨn.”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nian təmən rəkɨs əm nəghatən əh, kən Farisi ne Satusi mɨn kəmotərgəhəu asol əpəh imə e kaonsel, kən mɨnotəhap ilat mɨn, mɨnotol nənən kəiu.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Məto-inu Satusi mɨn koatən məmə nian etəmim otɨmɨs, okol təsəmegəh mɨnən. Kən moatən məmə nagelo tɨkə, kən narmɨn tɨkə. Məto Farisi mɨn koatən məmə, nat miləhal əh, in nɨpahrienən.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Məto-inu o nat əh, kən ilat kəmotagət pɨk ron. Kən nəghatən rəhalat təmər muwɨn ilɨs. Kən iəgətun mɨn neen rəha Lou u Farisi mɨn, kəmotən əskasɨk məmə, “Itɨmat esotəplan-pənən nəghatən rat kit ne e suah u. Okəm-naka nɨpahrienən məmə narmɨn kit o nagelo kit təməghat kəm in.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Kən nərgəhəuən təməskasɨk pɨk. Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, təgɨn məmə okəmə okotɨləs Pol əh-roiu, okotearəsin-earəsin. Kən tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn kɨləs-irəkɨs Pol kɨləs kan mɨn əpəh iməlat ikɨn.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Kən lapɨn əmun, Iərəmərə tuwa o Pol mən-ipən kəm in məmə, “Nat əh, nat əpnapɨn əm. Əsəgɨnən. Ik nəmən-iarəp rəkɨs io ikɨn-u Jerusalem. Kən onəkol mihin mɨn əpəh Rom.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Kən lawɨgin, netəm Isrel neen kəmotəpələh e nəghatən kit, kən motən anion məmə okotohamnu Pol. Kən motol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən ne motənɨm nəhau kətoarus okotohamnu Pol. Kən okəmə okotətgəhl nəniəkɨsən əh, pəs Uhgɨn otoh ilat kotɨmɨs.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Ilat taprəkɨs-in foti itəm kəmoatol anion noa əh.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Kən kəmotuwɨn o pris asol mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəha niməfak rəha netəm Isrel, motən-ipən kəm ilat məmə, “Emotol nəniəkɨsən kit məmə esotunən nat kit mətoarus ekotohamnu Pol.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Kən itəmat ne netəm rəha kaonsel onəkotəkəike kahl-ipən nəghatən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn rəha Rom motətapəh ron məmə, otəkəike mɨləs mɨn Pol muwa u ikɨn-u, kən moteiuə lan məmə onəkotəplan o natɨmnat mɨn əh rəhan. Kən itɨmat ekotəhluaig e suatɨp kətalkəlɨk məmə okotɨləs kətah u, kən ekotaskəlɨm kohamnu.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Məto rəhn ioanian Pol kit iərman, nətɨ wɨnɨn, təməto nəghatən əh, kən muwɨn əpəh imə mopael mɨn ikɨn mən-iarəp kəm Pol.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Kən Pol taun-in etəm-iasol kit rəha mopael mɨn tuwa, kən tən-ipən kəm in məmə, “Awi, okol nakit etəm aluə u muwɨn tehm etəm tərəmərə e mopael mɨn. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm in.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Kən mopael əh tit mian o etəm tərəmərə elat. Kən mən-ipən kəm in məmə, “Suah u Pol itəm tətatɨg e kalapus, təmaun-in io məmə oekit etəm aluə u muwa kəm ik. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm ik.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, tos nelmɨ suah apon mian əpəh ikɨn kit ilau pɨsɨn əm, kən mətapəh ron məmə, “?Naka əh nakəmə nakehm io ron?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Kən suah un təmə, “Netəm-iasol mɨn əpəh Isrel kəmotegəhan rəkɨs məmə olawɨg kotuwa kətapəh ron ik məmə onakit Pol mian əpəh e kaonsel rəhalat. Okoteiuə-in ik məmə kaonsel tolkeike məmə otəplan wɨr mɨn-tu nəghatən mɨn rəha suah əh.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Məto awi, əsegəhan-inən ilat kotiuw-pən ik. Məto-inu rəhalat netəmim taprəkɨsi foti okotuwa katəhluaig e suatɨp katəsahgin. Ilat kəmotol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən məsotənɨmən nəhau mətoarus okotohamnu pitən Pol. Kən mɨnoatətul matɨp əm əh-roiu məmə okotol nat əh, moatəsahgin əm rəham nəghatən.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn apon təmə, “Əsən mɨnən kəm suah kit məmə nəmən-ipa nəghatən u kəm io.” Kən mahl-ipən tatuwɨn.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn taun-in rəhan etəm-iasol kəiu mən-ipən kəm ilau məmə, “Okian muən kəm mopael mɨn ilat rafin fo-hanrɨt-sepɨnte məmə okotətul matɨp o nuwɨnən Sisaria. Kən tu-hanrɨt okotaliwək əm, kən sepɨnte okotasuə e hos, kən tu-hanrɨt itəm okotəmɨk nɨro okotətul matɨp. Okotiet e nain klok əh-roiu lapɨn.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Kən motəkəike kɨləs hos neen məmə Pol otəpələh elat, kən motɨləs motuwɨn kəm kapman əh Filiks, kən moatehm wɨr məmə okəsolən nat kit lan e suatɨp.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Kən etəm-iasol rəha mopael mɨn təməte naoa kit mos-ipən kəm itəm mil un məmə okotɨləs kan kəm kapman asol əh Filiks. Naoa un tatən məmə,
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Filiks. Ik etəm ilɨs pɨk pahrien. Io Klotias Lisias iatəte naoa kəm ik itəm ik natərəmərə e kapman, kən iatən təwɨr kəm ik.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Suah u, noanol mɨn rəha Isrel kɨnotaskəlɨm rəkɨs, kən iuəhkɨr kotohamnu. Məto io eməto məmə in etəm Rom, kən ekuwɨn itɨmat rəhak mopael mɨn kɨləs-irəkɨs olat.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Emolkeike məmə ekegəs-in-tu məmə nat naka təmol təsətuatɨpən itəm koatəplan-pən lan, mol kotɨləs motuwɨn e kaonsel rəhalat.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Kən eməplan məmə in təsolən nat tərat kit ne itəm otɨmɨs ron, o məmə otuwɨn o kalapus ron. Nəghatən mɨn itəm koatətu-pən lan in nat kit e rəhalat atɨp əm lou.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Məto uarisɨg suah kit təmuwa mən-ipa kəm io məmə netəm Isrel koatol anion noa kit məmə okotohamnu, kən nɨkik təht məmə təwɨr məmə ekahl-ipɨnə kəm ik. Enən-ipən rəkɨs kəm netəm əh itəm koatol tɨməht kəm in məmə okotɨmnə kən-ipɨnə kəm ik nat tərat mɨn itəm koatəplan-pən lan. Inəh namnu rəhak nəghatən.”
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Kən mopael mɨn kəmotol əm məmə inu ne etəm tərəmərə elat təmən mihin. Kəmotɨləs Pol motuwɨn e taon əh Antipatris lapɨn.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Kən lawɨgin, mopael mɨn itəm kəmotaiu e hos mɨn, ilat əm kotɨləs Pol motuwɨn. Kən mopael neen mɨn kəmotɨtəlɨg-pa iməlat ikɨn.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Mopael mɨn əh kəmotɨləs motuwɨn əpəh Sisaria, kən motɨləs-ipən naoa kəm etəm-iasol əh Filiks, kən motələhəu-pən Pol e nelmɨn.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nian kapman u təmafin naoa, kən mətapəh o Pol məmə, “?Ik etəm hiə?” Kən nian təməto məmə Pol in etəm Silisia,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 in təmən məmə, “Nian netəmim okotuwa kən-iarəp natɨmnat itəm koatəplan-pən əh lam, io ekən kot otəpələh o nətəlɨgən u rəham, kən io ekakil.” Kən mən-ipən kəm rəhan mopael mɨn məmə okotɨləs-ipən Pol e nimə rəha kapman rəha Rom itəm Kig Herot Asol təmiləkɨn aupən, motaskəlɨm əh-ikɨn.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.