Atos 23
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Kən Pol təmətag-pən ətuatɨp əm o netəm rəha kaonsel, kən mən məmə, “Piak mɨn. E rəhak nəmegəhən aupən mətoarus-pa u-roiu, esətoən məmə nɨkik otəgɨn məmə emol nat tərat kit e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kən pris asol agɨn əh Ananaeas tən-ipən kəm netəm koatətul iuəhkɨr ron məmə kit otem-pən nohlɨn.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Məto Pol təmən-ipən kəm in məmə, “!Uhgɨn otol mihin mɨn lam! Ik nakahmen e nimə itəm kəmol pen lan təruən pɨk əm ihluə, məto tamkɨmɨk əpəh imə. ?Tahro natəpələh ikɨn-u mətakil io e Lou rəhatat, məto ik nəmən məmə kit otem io? Ik nɨnətgəhl rəkɨs Lou əh.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Netəm koatəpələh iuəhkɨr o Pol kotəmə, “?Tahro natəghat rat e pris asol agɨn rəha Uhgɨn?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Kən Pol təmə, “Piak mɨn. Io esɨtun agɨn-əhən məmə in pris asol agɨn rəha Uhgɨn. Məto io ekɨtun məmə Naoa Rəha Uhgɨn tatən nəhlan məmə, ‘Əsəghat ratən e netəm itəm kotepət lam.’”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Kən təməplan məmə nəwtain kaonsel məsɨn ilat Satusi mɨn, kən nəwtain məsɨn ilat Farisi mɨn. Kən in təməghat əfəməh məmə, “Piak mɨn. Io Farisi kit. Rəhak tata ne tɨpɨk mɨn, ilat Farisi mɨn. Məto netəm u kotolkeike əm məmə okotiuw-iarəp io e kot məto-inu emələhəu-pən rəhak nətəlɨgən e nahatətəən u rəhatat məmə etəm təmɨmɨs otəpanəmegəh mɨn.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nian təmən rəkɨs əm nəghatən əh, kən Farisi ne Satusi mɨn kəmotərgəhəu asol əpəh imə e kaonsel, kən mɨnotəhap ilat mɨn, mɨnotol nənən kəiu.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Məto-inu Satusi mɨn koatən məmə nian etəmim otɨmɨs, okol təsəmegəh mɨnən. Kən moatən məmə nagelo tɨkə, kən narmɨn tɨkə. Məto Farisi mɨn koatən məmə, nat miləhal əh, in nɨpahrienən.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Məto-inu o nat əh, kən ilat kəmotagət pɨk ron. Kən nəghatən rəhalat təmər muwɨn ilɨs. Kən iəgətun mɨn neen rəha Lou u Farisi mɨn, kəmotən əskasɨk məmə, “Itɨmat esotəplan-pənən nəghatən rat kit ne e suah u. Okəm-naka nɨpahrienən məmə narmɨn kit o nagelo kit təməghat kəm in.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Kən nərgəhəuən təməskasɨk pɨk. Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, təgɨn məmə okəmə okotɨləs Pol əh-roiu, okotearəsin-earəsin. Kən tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn kɨləs-irəkɨs Pol kɨləs kan mɨn əpəh iməlat ikɨn.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Kən lapɨn əmun, Iərəmərə tuwa o Pol mən-ipən kəm in məmə, “Nat əh, nat əpnapɨn əm. Əsəgɨnən. Ik nəmən-iarəp rəkɨs io ikɨn-u Jerusalem. Kən onəkol mihin mɨn əpəh Rom.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kən lawɨgin, netəm Isrel neen kəmotəpələh e nəghatən kit, kən motən anion məmə okotohamnu Pol. Kən motol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən ne motənɨm nəhau kətoarus okotohamnu Pol. Kən okəmə okotətgəhl nəniəkɨsən əh, pəs Uhgɨn otoh ilat kotɨmɨs.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ilat taprəkɨs-in foti itəm kəmoatol anion noa əh.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Kən kəmotuwɨn o pris asol mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəha niməfak rəha netəm Isrel, motən-ipən kəm ilat məmə, “Emotol nəniəkɨsən kit məmə esotunən nat kit mətoarus ekotohamnu Pol.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kən itəmat ne netəm rəha kaonsel onəkotəkəike kahl-ipən nəghatən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn rəha Rom motətapəh ron məmə, otəkəike mɨləs mɨn Pol muwa u ikɨn-u, kən moteiuə lan məmə onəkotəplan o natɨmnat mɨn əh rəhan. Kən itɨmat ekotəhluaig e suatɨp kətalkəlɨk məmə okotɨləs kətah u, kən ekotaskəlɨm kohamnu.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Məto rəhn ioanian Pol kit iərman, nətɨ wɨnɨn, təməto nəghatən əh, kən muwɨn əpəh imə mopael mɨn ikɨn mən-iarəp kəm Pol.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Kən Pol taun-in etəm-iasol kit rəha mopael mɨn tuwa, kən tən-ipən kəm in məmə, “Awi, okol nakit etəm aluə u muwɨn tehm etəm tərəmərə e mopael mɨn. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm in.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Kən mopael əh tit mian o etəm tərəmərə elat. Kən mən-ipən kəm in məmə, “Suah u Pol itəm tətatɨg e kalapus, təmaun-in io məmə oekit etəm aluə u muwa kəm ik. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm ik.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, tos nelmɨ suah apon mian əpəh ikɨn kit ilau pɨsɨn əm, kən mətapəh ron məmə, “?Naka əh nakəmə nakehm io ron?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Kən suah un təmə, “Netəm-iasol mɨn əpəh Isrel kəmotegəhan rəkɨs məmə olawɨg kotuwa kətapəh ron ik məmə onakit Pol mian əpəh e kaonsel rəhalat. Okoteiuə-in ik məmə kaonsel tolkeike məmə otəplan wɨr mɨn-tu nəghatən mɨn rəha suah əh.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Məto awi, əsegəhan-inən ilat kotiuw-pən ik. Məto-inu rəhalat netəmim taprəkɨsi foti okotuwa katəhluaig e suatɨp katəsahgin. Ilat kəmotol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən məsotənɨmən nəhau mətoarus okotohamnu pitən Pol. Kən mɨnoatətul matɨp əm əh-roiu məmə okotol nat əh, moatəsahgin əm rəham nəghatən.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn apon təmə, “Əsən mɨnən kəm suah kit məmə nəmən-ipa nəghatən u kəm io.” Kən mahl-ipən tatuwɨn.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn taun-in rəhan etəm-iasol kəiu mən-ipən kəm ilau məmə, “Okian muən kəm mopael mɨn ilat rafin fo-hanrɨt-sepɨnte məmə okotətul matɨp o nuwɨnən Sisaria. Kən tu-hanrɨt okotaliwək əm, kən sepɨnte okotasuə e hos, kən tu-hanrɨt itəm okotəmɨk nɨro okotətul matɨp. Okotiet e nain klok əh-roiu lapɨn.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Kən motəkəike kɨləs hos neen məmə Pol otəpələh elat, kən motɨləs motuwɨn kəm kapman əh Filiks, kən moatehm wɨr məmə okəsolən nat kit lan e suatɨp.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Kən etəm-iasol rəha mopael mɨn təməte naoa kit mos-ipən kəm itəm mil un məmə okotɨləs kan kəm kapman asol əh Filiks. Naoa un tatən məmə,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Filiks. Ik etəm ilɨs pɨk pahrien. Io Klotias Lisias iatəte naoa kəm ik itəm ik natərəmərə e kapman, kən iatən təwɨr kəm ik.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Suah u, noanol mɨn rəha Isrel kɨnotaskəlɨm rəkɨs, kən iuəhkɨr kotohamnu. Məto io eməto məmə in etəm Rom, kən ekuwɨn itɨmat rəhak mopael mɨn kɨləs-irəkɨs olat.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Emolkeike məmə ekegəs-in-tu məmə nat naka təmol təsətuatɨpən itəm koatəplan-pən lan, mol kotɨləs motuwɨn e kaonsel rəhalat.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Kən eməplan məmə in təsolən nat tərat kit ne itəm otɨmɨs ron, o məmə otuwɨn o kalapus ron. Nəghatən mɨn itəm koatətu-pən lan in nat kit e rəhalat atɨp əm lou.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Məto uarisɨg suah kit təmuwa mən-ipa kəm io məmə netəm Isrel koatol anion noa kit məmə okotohamnu, kən nɨkik təht məmə təwɨr məmə ekahl-ipɨnə kəm ik. Enən-ipən rəkɨs kəm netəm əh itəm koatol tɨməht kəm in məmə okotɨmnə kən-ipɨnə kəm ik nat tərat mɨn itəm koatəplan-pən lan. Inəh namnu rəhak nəghatən.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Kən mopael mɨn kəmotol əm məmə inu ne etəm tərəmərə elat təmən mihin. Kəmotɨləs Pol motuwɨn e taon əh Antipatris lapɨn.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Kən lawɨgin, mopael mɨn itəm kəmotaiu e hos mɨn, ilat əm kotɨləs Pol motuwɨn. Kən mopael neen mɨn kəmotɨtəlɨg-pa iməlat ikɨn.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Mopael mɨn əh kəmotɨləs motuwɨn əpəh Sisaria, kən motɨləs-ipən naoa kəm etəm-iasol əh Filiks, kən motələhəu-pən Pol e nelmɨn.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nian kapman u təmafin naoa, kən mətapəh o Pol məmə, “?Ik etəm hiə?” Kən nian təməto məmə Pol in etəm Silisia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 in təmən məmə, “Nian netəmim okotuwa kən-iarəp natɨmnat itəm koatəplan-pən əh lam, io ekən kot otəpələh o nətəlɨgən u rəham, kən io ekakil.” Kən mən-ipən kəm rəhan mopael mɨn məmə okotɨləs-ipən Pol e nimə rəha kapman rəha Rom itəm Kig Herot Asol təmiləkɨn aupən, motaskəlɨm əh-ikɨn.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.