Atos 23
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən Pol təmətag-pən ətuatɨp əm o netəm rəha kaonsel, kən mən məmə, “Piak mɨn. E rəhak nəmegəhən aupən mətoarus-pa u-roiu, esətoən məmə nɨkik otəgɨn məmə emol nat tərat kit e nɨganəmtɨ Uhgɨn.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Kən pris asol agɨn əh Ananaeas tən-ipən kəm netəm koatətul iuəhkɨr ron məmə kit otem-pən nohlɨn.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Məto Pol təmən-ipən kəm in məmə, “!Uhgɨn otol mihin mɨn lam! Ik nakahmen e nimə itəm kəmol pen lan təruən pɨk əm ihluə, məto tamkɨmɨk əpəh imə. ?Tahro natəpələh ikɨn-u mətakil io e Lou rəhatat, məto ik nəmən məmə kit otem io? Ik nɨnətgəhl rəkɨs Lou əh.”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Netəm koatəpələh iuəhkɨr o Pol kotəmə, “?Tahro natəghat rat e pris asol agɨn rəha Uhgɨn?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Kən Pol təmə, “Piak mɨn. Io esɨtun agɨn-əhən məmə in pris asol agɨn rəha Uhgɨn. Məto io ekɨtun məmə Naoa Rəha Uhgɨn tatən nəhlan məmə, ‘Əsəghat ratən e netəm itəm kotepət lam.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Kən təməplan məmə nəwtain kaonsel məsɨn ilat Satusi mɨn, kən nəwtain məsɨn ilat Farisi mɨn. Kən in təməghat əfəməh məmə, “Piak mɨn. Io Farisi kit. Rəhak tata ne tɨpɨk mɨn, ilat Farisi mɨn. Məto netəm u kotolkeike əm məmə okotiuw-iarəp io e kot məto-inu emələhəu-pən rəhak nətəlɨgən e nahatətəən u rəhatat məmə etəm təmɨmɨs otəpanəmegəh mɨn.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nian təmən rəkɨs əm nəghatən əh, kən Farisi ne Satusi mɨn kəmotərgəhəu asol əpəh imə e kaonsel, kən mɨnotəhap ilat mɨn, mɨnotol nənən kəiu.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Məto-inu Satusi mɨn koatən məmə nian etəmim otɨmɨs, okol təsəmegəh mɨnən. Kən moatən məmə nagelo tɨkə, kən narmɨn tɨkə. Məto Farisi mɨn koatən məmə, nat miləhal əh, in nɨpahrienən.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Məto-inu o nat əh, kən ilat kəmotagət pɨk ron. Kən nəghatən rəhalat təmər muwɨn ilɨs. Kən iəgətun mɨn neen rəha Lou u Farisi mɨn, kəmotən əskasɨk məmə, “Itɨmat esotəplan-pənən nəghatən rat kit ne e suah u. Okəm-naka nɨpahrienən məmə narmɨn kit o nagelo kit təməghat kəm in.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Kən nərgəhəuən təməskasɨk pɨk. Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, təgɨn məmə okəmə okotɨləs Pol əh-roiu, okotearəsin-earəsin. Kən tahl-ipən rəhan mopael mɨn məmə okotuwɨn kɨləs-irəkɨs Pol kɨləs kan mɨn əpəh iməlat ikɨn.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Kən lapɨn əmun, Iərəmərə tuwa o Pol mən-ipən kəm in məmə, “Nat əh, nat əpnapɨn əm. Əsəgɨnən. Ik nəmən-iarəp rəkɨs io ikɨn-u Jerusalem. Kən onəkol mihin mɨn əpəh Rom.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Kən lawɨgin, netəm Isrel neen kəmotəpələh e nəghatən kit, kən motən anion məmə okotohamnu Pol. Kən motol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən ne motənɨm nəhau kətoarus okotohamnu Pol. Kən okəmə okotətgəhl nəniəkɨsən əh, pəs Uhgɨn otoh ilat kotɨmɨs.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ilat taprəkɨs-in foti itəm kəmoatol anion noa əh.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Kən kəmotuwɨn o pris asol mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəha niməfak rəha netəm Isrel, motən-ipən kəm ilat məmə, “Emotol nəniəkɨsən kit məmə esotunən nat kit mətoarus ekotohamnu Pol.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Kən itəmat ne netəm rəha kaonsel onəkotəkəike kahl-ipən nəghatən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn rəha Rom motətapəh ron məmə, otəkəike mɨləs mɨn Pol muwa u ikɨn-u, kən moteiuə lan məmə onəkotəplan o natɨmnat mɨn əh rəhan. Kən itɨmat ekotəhluaig e suatɨp kətalkəlɨk məmə okotɨləs kətah u, kən ekotaskəlɨm kohamnu.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Məto rəhn ioanian Pol kit iərman, nətɨ wɨnɨn, təməto nəghatən əh, kən muwɨn əpəh imə mopael mɨn ikɨn mən-iarəp kəm Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Kən Pol taun-in etəm-iasol kit rəha mopael mɨn tuwa, kən tən-ipən kəm in məmə, “Awi, okol nakit etəm aluə u muwɨn tehm etəm tərəmərə e mopael mɨn. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm in.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Kən mopael əh tit mian o etəm tərəmərə elat. Kən mən-ipən kəm in məmə, “Suah u Pol itəm tətatɨg e kalapus, təmaun-in io məmə oekit etəm aluə u muwa kəm ik. In tatos nəghatən kit məmə otən kəm ik.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn əh, tos nelmɨ suah apon mian əpəh ikɨn kit ilau pɨsɨn əm, kən mətapəh ron məmə, “?Naka əh nakəmə nakehm io ron?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Kən suah un təmə, “Netəm-iasol mɨn əpəh Isrel kəmotegəhan rəkɨs məmə olawɨg kotuwa kətapəh ron ik məmə onakit Pol mian əpəh e kaonsel rəhalat. Okoteiuə-in ik məmə kaonsel tolkeike məmə otəplan wɨr mɨn-tu nəghatən mɨn rəha suah əh.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Məto awi, əsegəhan-inən ilat kotiuw-pən ik. Məto-inu rəhalat netəmim taprəkɨsi foti okotuwa katəhluaig e suatɨp katəsahgin. Ilat kəmotol nəniəkɨsən kit məmə okəsotagwənən məsotənɨmən nəhau mətoarus okotohamnu pitən Pol. Kən mɨnoatətul matɨp əm əh-roiu məmə okotol nat əh, moatəsahgin əm rəham nəghatən.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn apon təmə, “Əsən mɨnən kəm suah kit məmə nəmən-ipa nəghatən u kəm io.” Kən mahl-ipən tatuwɨn.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn taun-in rəhan etəm-iasol kəiu mən-ipən kəm ilau məmə, “Okian muən kəm mopael mɨn ilat rafin fo-hanrɨt-sepɨnte məmə okotətul matɨp o nuwɨnən Sisaria. Kən tu-hanrɨt okotaliwək əm, kən sepɨnte okotasuə e hos, kən tu-hanrɨt itəm okotəmɨk nɨro okotətul matɨp. Okotiet e nain klok əh-roiu lapɨn.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Kən motəkəike kɨləs hos neen məmə Pol otəpələh elat, kən motɨləs motuwɨn kəm kapman əh Filiks, kən moatehm wɨr məmə okəsolən nat kit lan e suatɨp.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Kən etəm-iasol rəha mopael mɨn təməte naoa kit mos-ipən kəm itəm mil un məmə okotɨləs kan kəm kapman asol əh Filiks. Naoa un tatən məmə,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Filiks. Ik etəm ilɨs pɨk pahrien. Io Klotias Lisias iatəte naoa kəm ik itəm ik natərəmərə e kapman, kən iatən təwɨr kəm ik.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Suah u, noanol mɨn rəha Isrel kɨnotaskəlɨm rəkɨs, kən iuəhkɨr kotohamnu. Məto io eməto məmə in etəm Rom, kən ekuwɨn itɨmat rəhak mopael mɨn kɨləs-irəkɨs olat.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Emolkeike məmə ekegəs-in-tu məmə nat naka təmol təsətuatɨpən itəm koatəplan-pən lan, mol kotɨləs motuwɨn e kaonsel rəhalat.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Kən eməplan məmə in təsolən nat tərat kit ne itəm otɨmɨs ron, o məmə otuwɨn o kalapus ron. Nəghatən mɨn itəm koatətu-pən lan in nat kit e rəhalat atɨp əm lou.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Məto uarisɨg suah kit təmuwa mən-ipa kəm io məmə netəm Isrel koatol anion noa kit məmə okotohamnu, kən nɨkik təht məmə təwɨr məmə ekahl-ipɨnə kəm ik. Enən-ipən rəkɨs kəm netəm əh itəm koatol tɨməht kəm in məmə okotɨmnə kən-ipɨnə kəm ik nat tərat mɨn itəm koatəplan-pən lan. Inəh namnu rəhak nəghatən.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Kən mopael mɨn kəmotol əm məmə inu ne etəm tərəmərə elat təmən mihin. Kəmotɨləs Pol motuwɨn e taon əh Antipatris lapɨn.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Kən lawɨgin, mopael mɨn itəm kəmotaiu e hos mɨn, ilat əm kotɨləs Pol motuwɨn. Kən mopael neen mɨn kəmotɨtəlɨg-pa iməlat ikɨn.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Mopael mɨn əh kəmotɨləs motuwɨn əpəh Sisaria, kən motɨləs-ipən naoa kəm etəm-iasol əh Filiks, kən motələhəu-pən Pol e nelmɨn.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nian kapman u təmafin naoa, kən mətapəh o Pol məmə, “?Ik etəm hiə?” Kən nian təməto məmə Pol in etəm Silisia,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 in təmən məmə, “Nian netəmim okotuwa kən-iarəp natɨmnat itəm koatəplan-pən əh lam, io ekən kot otəpələh o nətəlɨgən u rəham, kən io ekakil.” Kən mən-ipən kəm rəhan mopael mɨn məmə okotɨləs-ipən Pol e nimə rəha kapman rəha Rom itəm Kig Herot Asol təmiləkɨn aupən, motaskəlɨm əh-ikɨn.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.