Atos 21
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 Nian emotauiatɨpin rəkɨs ilat, emotuwɨn e nego kən motiet, motaiu ətuatɨp əm o nɨtən əkəku əh, Kos. Kən lawɨgin ekotuwa e nɨtən əkəku əh, Rotes. Kən emotiet mɨn ikɨn əh motuwa mɨn e ikɨn kit katən məmə Patara, kən motuwar ikɨn.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ikɨn əh emotəplan nego kit, kɨnatən məmə otiet muwɨn əpəh Fonisia. Kən ekotətɨpən lan motiet mɨn.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Itɨmat emotuwa kəplan nɨtən asol əh Saepras, kən motaiu-pən e nɨkalɨn u pis ikɨn kən motaiu e nɨtən Siria. Nego əh təmuwa e taon əh Taea məmə otəmki-par natɨmnat ikɨn. Kən ekotuwar ikɨn.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ikɨn əh emotuwɨn kəplan netəm rəha Iesu. Kən motatɨg itɨmat min ilat, kos wik apiəpiə kit. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təghat kəm ilat, kən ilat kəmotən-ipən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Məto nian rəhatɨmat natɨgən ikɨn-u tɨnol namnun, kən ekotiet mɨnoatuwɨn, kən netəm rəha Iesu ikɨn əh, ne rəhalat nɨpɨtan mɨn, ne nətɨlat mɨn kəmotətəu-pa itɨmat ekotuwɨn əpəh itəhəi e nɨməkləkɨl. Kən motɨsin nulɨtɨmat ikɨn motəfak, kən motauiatɨpin itɨmat mɨn.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Kən ekotuwɨn e nego, ilat kotɨtəlɨg-pən iməlat ikɨn.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Kən nego təmiet Taea maiu o nɨtən Toleme. Kən ekotuwar ikɨn motuwɨn kəplan piatɨmat mɨn, kos nian kitiəh.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kən lawɨgin, ekotiet mɨn motuwɨn kuwar əpəh e taon Sisaria kən motuwɨn kətatɨg e nimə rəha Filip u itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matən-iarəp namnusən təwɨr. Kən in tatol sepɨn lan e netəmim itəm kəməmki-pər ilat aupən o nasituen e aposol mɨn.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Netɨn pətan kuwɨt kəsotətəu-pənən iərman. Nɨpɨtan əh koatən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn tatos-ipən kəm ilat.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Emotatɨg nian kɨsɨl o kuwɨt ikɨn əh, kən ien kit rəha Uhgɨn əpəh Jutia təmuwa, nərgɨn u Akapus.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Təmuwa məplan itɨmat kən mɨləs-irəkɨs kətəut rəha Pol, kən məlis əfɨmən atɨp nelmɨn ne nelkɨn lan, kən mən-iarəp məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm in məmə, “Netəm-iasol neen rəha Isrel okotəlis nəhlan suah əh rəhan u kətəut, kən motɨləs-ipən e nelmɨ Iaihluə mɨn.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nian emotəto nəghatən əh, itɨmat netəm ikɨn əh, emotən-iəhau əskasɨk Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Məto Pol tən-ipin kəm ilat məmə, “?Tahro nakotasək? Nəkotol katətgəhl nɨkik o nuwɨnən ikɨn əh. Io esəgɨn əmən o nuwɨnən e kalapus o nərgɨ Iərəmərə Iesu, məto iategəhan mɨn məmə ekɨmɨs ron əpəh Jerusalem.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Nian emotəplan məmə okol Pol təsəuhlinən rəhan nətəlɨgən, kən ekotapəs əm, moatən məmə, “Pəs Iərəmərə otol əm nulan itəm in tolkeike mihin.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Emotatɨg məsɨn ikɨn-u, kən uarisɨg ekotaii-pən rəhatɨmat natɨmnat, moataliwək əm motuwɨn Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Netəmim neen rəha Iesu əpəh Sisaria kəmotətəu-pa itɨmat motit itɨmat motuwɨn e nimə rəha etəm Saepras kit u in etəm rəha Iesu nuwəh rəkɨs mətoarus-pa əh-roiu, nərgɨn u Nason. Kən motapɨl ikɨn.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nian emotuwa Jerusalem, piatat mɨn nɨkilat təmagien pɨk məmə okotəplan itɨmat.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kən lawɨgin Pol ne itɨmat rafin ekotuwɨn məmə ekotəplan Jemes. Kən elta mɨn rafin rəha niməfak kəmotuwa.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pol təmən təwɨr kəm ilat kən mən-iarəp wɨr kəm ilat natɨmnat rafin agɨn-əh e rəhan naliwəkən itəm Uhgɨn təmol kəm Iaihluə mɨn.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Nian kəmotəto nəghatən əh, ilat rafin nɨkilat təmagien, kən kotənwiwi Uhgɨn motən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nɨnɨtun rəkɨs məmə roiu əh netəm Isrel tahmen e taosan tepət kɨnotɨtun Iesu, kən ilat rafin kotaskəlɨm pɨk Lou rəha Moses.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ilat kɨnəmotəto rəkɨs nəghatən neen itəm katən məmə nakatəgətun noanol mɨn rəha Isrel əpəh ikɨn rəha netəm pɨsɨn pɨsɨn mɨn məmə okotapəs Lou rəha Moses. Kən motəto məmə ik nakatən kəm ilat məmə okəsəhg-ipənən nenətɨlat mɨn, kən kəsətəu-pən mɨnən kastom rəhatat.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Roiu əh ilat okotəto məmə ik nɨnuwa ikɨn-u mətatɨg. ?Kən okotahro nulan əh-roiu?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Təwɨr məmə onəkol nat u itəm ekotən-ipɨnə kəm ik əh-roiu. Nəman kuwɨt ikɨn-u itəm kəmotol nəniəkɨsən kit ilat Uhgɨn.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Olawɨg nəkəike mit ilat motuwɨn, kən mos-nəmtɨn rəhalat nat megəh mɨn rəha sakrifais, kən itəmat min ilat motol sakrifais rəha nafələn itəm Lou rəhatat tatən. Kən ilat kotɨtun nakən rəhalat-kapə təpiə. Nian natol natɨmnat rafin əh, kən netəmim okotɨtun məmə kateiuə lam, məto nɨpahrienən, ik nataskəlɨm əh Lou rəha Moses.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Itɨmat emotahl-ipən rəkɨs naoa kit kəm Iaihluə mɨn itəm kotahatətə e Iesu. Naoa tatən nəhlan məmə ilat okəsotunən nɨta, ne nagwənən itəm katol sakrifais lan kəm narmɨ nat mɨn, kən məsotunən nat megəh itəm kəmaril nentou məto-inu nɨtan əpəh ikɨn e nɨpətɨn, kən məsotolən təfagə e pətan.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Kən lawɨgin, Pol ne netəm əh kuwɨt kotuwɨn kol natɨmnat itəm Lou tatən. Kən Pol tuwɨn əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otən-ipən kəm pris mɨn məmə nian kuwəh əh-ikɨn tətatɨg əh məmə Lou tatən, kən pris mɨn okotol sakrifais kuwɨt tɨnahmen-in netəm mɨn əh.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nian tɨnuwa iuəhkɨr o nian sepɨn itəm sakrifais rəha nafələn otol namnun lan, netəm Isrel neen itəm kəmotɨsɨ-pən Esia aupən, kəmotəplan Pol əpəh e niməfak, kən kɨnotos nɨmanin netəmim rafin əh, kən motaskəlɨm Pol,
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 motagət əfəməh lan məmə, “!Ei, netəm Isrel! !Otuwa kasitu etɨmat! Suah ilouin əpə itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matəgətun netəmim məmə okotetəhau kitat matən kəm ilat mɨn məmə Lou rəha Moses in nat əpnapɨn əm ne Nimə Rəha Uhgɨn. Kən mit netəm Kris neen u Iaihluə mɨn motuwa ikɨn-u imətat pɨsɨn əm ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kən nolən əh təmətgəhl Lou kən mɨnol tɨnamkɨmɨk ikɨn-u.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Kəmotən nəhlan məto-inu kəmotəplan suah əh Trofimas etəm Efesas təmətaliwək ilau Pol əpəh i taon. Kən nɨkilat təht məmə okəm-naka Pol təmit muea e ikɨn rəha netəm Isrel e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kən netəmim rafin e taon kəmotagət əfəməh o nat əh, motaiu motuwɨn kaskəlɨm Pol motewkəkan-iarəp əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən pris mɨn kotahtosɨg uəhai əm e nafiluə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamnu Pol, kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn rəha Rom əpəh Jerusalem, təmos nəghatən məmə katol nat asol kit əpəh e taon.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Kən təmaut məmɨk rəhan neen mopael mɨn ne netəm-iasol mɨn lan motaiu motuwɨn əpəh netəmim koatəmou ikɨn. Nian netəmim kəmotəplan ilat, kən kotapəs nohən Pol, kətul kəpnapɨn əm.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn təmuwa o Pol maskəlɨm, kən magət e rəhan mopael mɨn kotuwa motəlis e sen kəiu. Kən motətapəh o netəmim məmə, “?Etəmim pah u? ?Təmol nat tərat naka?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Kən nɨmanin netəmim neen koatən nəghatən pɨsɨn, neen koatən nəghatən pɨsɨn. Məto-inu kɨnotəruru ətuatɨp nəukətɨ nəghatən, kən nagətən tɨnepət. Etəm tərəmərə e mopael mɨn apon tɨnəruru məmə kəmahrol nulan, kən magət e rəhan mopael mɨn məmə otɨləs Pol kan e nimə rəhalat.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Nian Pol tɨnategupər-egupər məmə otuwɨn imə, kən mopael mɨn kəmotea-pən ron kɨləs-ipər, məto-inu netəmim nɨkilat təmahməh pɨk məmə okotoh.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ilat rafin kəmoatuarisɨg-in moatən əfəməh məmə, “!Otohamnu! !Otohamnu!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Nian kəmotɨləs motuwɨn məmə okotegu-pən imə, kən tən-ipən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn məmə, “Iakolkeike məmə ekən nat kit kəm ik.” Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn təmə, “?Nakahro mɨtun nəghatən Kris?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ?Okəmə naka ik etəm Ijip ilouin itəm nəmatol nəratən kəm rəhatɨmat kapman aupən, kən məmɨk netəmim fo-taosan ilat Netəm Rəha Neim Apɨn itəm kotohamnu netəmim, kən motuwɨn kətatɨg əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Məto Pol təmə, “Kəp. Io noanol kit rəha Isrel. Emaiir əpəh Silisia e taon keike Tasas, kən io iatos nərəmərəən rəha ikɨn əh e taon əh. Awi, kol nakegəhan-in io pəs ekəghat-tu kəm netəm mɨn əh.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Kən tegəhan in. Kən Pol tətul-pər əpəh kategupər-egupər ikɨn mɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat lan məmə okəsotagətən. Nian kəməsotagətən, kən təghat kəm ilat e nəghatən Isrel məmə,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.