Atos 21
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARC
1 Nian emotauiatɨpin rəkɨs ilat, emotuwɨn e nego kən motiet, motaiu ətuatɨp əm o nɨtən əkəku əh, Kos. Kən lawɨgin ekotuwa e nɨtən əkəku əh, Rotes. Kən emotiet mɨn ikɨn əh motuwa mɨn e ikɨn kit katən məmə Patara, kən motuwar ikɨn.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Ikɨn əh emotəplan nego kit, kɨnatən məmə otiet muwɨn əpəh Fonisia. Kən ekotətɨpən lan motiet mɨn.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Itɨmat emotuwa kəplan nɨtən asol əh Saepras, kən motaiu-pən e nɨkalɨn u pis ikɨn kən motaiu e nɨtən Siria. Nego əh təmuwa e taon əh Taea məmə otəmki-par natɨmnat ikɨn. Kən ekotuwar ikɨn.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ikɨn əh emotuwɨn kəplan netəm rəha Iesu. Kən motatɨg itɨmat min ilat, kos wik apiəpiə kit. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təghat kəm ilat, kən ilat kəmotən-ipən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Məto nian rəhatɨmat natɨgən ikɨn-u tɨnol namnun, kən ekotiet mɨnoatuwɨn, kən netəm rəha Iesu ikɨn əh, ne rəhalat nɨpɨtan mɨn, ne nətɨlat mɨn kəmotətəu-pa itɨmat ekotuwɨn əpəh itəhəi e nɨməkləkɨl. Kən motɨsin nulɨtɨmat ikɨn motəfak, kən motauiatɨpin itɨmat mɨn.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Kən ekotuwɨn e nego, ilat kotɨtəlɨg-pən iməlat ikɨn.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Kən nego təmiet Taea maiu o nɨtən Toleme. Kən ekotuwar ikɨn motuwɨn kəplan piatɨmat mɨn, kos nian kitiəh.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kən lawɨgin, ekotiet mɨn motuwɨn kuwar əpəh e taon Sisaria kən motuwɨn kətatɨg e nimə rəha Filip u itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matən-iarəp namnusən təwɨr. Kən in tatol sepɨn lan e netəmim itəm kəməmki-pər ilat aupən o nasituen e aposol mɨn.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Netɨn pətan kuwɨt kəsotətəu-pənən iərman. Nɨpɨtan əh koatən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn tatos-ipən kəm ilat.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Emotatɨg nian kɨsɨl o kuwɨt ikɨn əh, kən ien kit rəha Uhgɨn əpəh Jutia təmuwa, nərgɨn u Akapus.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Təmuwa məplan itɨmat kən mɨləs-irəkɨs kətəut rəha Pol, kən məlis əfɨmən atɨp nelmɨn ne nelkɨn lan, kən mən-iarəp məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm in məmə, “Netəm-iasol neen rəha Isrel okotəlis nəhlan suah əh rəhan u kətəut, kən motɨləs-ipən e nelmɨ Iaihluə mɨn.”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nian emotəto nəghatən əh, itɨmat netəm ikɨn əh, emotən-iəhau əskasɨk Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Məto Pol tən-ipin kəm ilat məmə, “?Tahro nakotasək? Nəkotol katətgəhl nɨkik o nuwɨnən ikɨn əh. Io esəgɨn əmən o nuwɨnən e kalapus o nərgɨ Iərəmərə Iesu, məto iategəhan mɨn məmə ekɨmɨs ron əpəh Jerusalem.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nian emotəplan məmə okol Pol təsəuhlinən rəhan nətəlɨgən, kən ekotapəs əm, moatən məmə, “Pəs Iərəmərə otol əm nulan itəm in tolkeike mihin.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Emotatɨg məsɨn ikɨn-u, kən uarisɨg ekotaii-pən rəhatɨmat natɨmnat, moataliwək əm motuwɨn Jerusalem.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Netəmim neen rəha Iesu əpəh Sisaria kəmotətəu-pa itɨmat motit itɨmat motuwɨn e nimə rəha etəm Saepras kit u in etəm rəha Iesu nuwəh rəkɨs mətoarus-pa əh-roiu, nərgɨn u Nason. Kən motapɨl ikɨn.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Nian emotuwa Jerusalem, piatat mɨn nɨkilat təmagien pɨk məmə okotəplan itɨmat.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Kən lawɨgin Pol ne itɨmat rafin ekotuwɨn məmə ekotəplan Jemes. Kən elta mɨn rafin rəha niməfak kəmotuwa.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pol təmən təwɨr kəm ilat kən mən-iarəp wɨr kəm ilat natɨmnat rafin agɨn-əh e rəhan naliwəkən itəm Uhgɨn təmol kəm Iaihluə mɨn.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nian kəmotəto nəghatən əh, ilat rafin nɨkilat təmagien, kən kotənwiwi Uhgɨn motən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nɨnɨtun rəkɨs məmə roiu əh netəm Isrel tahmen e taosan tepət kɨnotɨtun Iesu, kən ilat rafin kotaskəlɨm pɨk Lou rəha Moses.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ilat kɨnəmotəto rəkɨs nəghatən neen itəm katən məmə nakatəgətun noanol mɨn rəha Isrel əpəh ikɨn rəha netəm pɨsɨn pɨsɨn mɨn məmə okotapəs Lou rəha Moses. Kən motəto məmə ik nakatən kəm ilat məmə okəsəhg-ipənən nenətɨlat mɨn, kən kəsətəu-pən mɨnən kastom rəhatat.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Roiu əh ilat okotəto məmə ik nɨnuwa ikɨn-u mətatɨg. ?Kən okotahro nulan əh-roiu?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Təwɨr məmə onəkol nat u itəm ekotən-ipɨnə kəm ik əh-roiu. Nəman kuwɨt ikɨn-u itəm kəmotol nəniəkɨsən kit ilat Uhgɨn.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Olawɨg nəkəike mit ilat motuwɨn, kən mos-nəmtɨn rəhalat nat megəh mɨn rəha sakrifais, kən itəmat min ilat motol sakrifais rəha nafələn itəm Lou rəhatat tatən. Kən ilat kotɨtun nakən rəhalat-kapə təpiə. Nian natol natɨmnat rafin əh, kən netəmim okotɨtun məmə kateiuə lam, məto nɨpahrienən, ik nataskəlɨm əh Lou rəha Moses.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Itɨmat emotahl-ipən rəkɨs naoa kit kəm Iaihluə mɨn itəm kotahatətə e Iesu. Naoa tatən nəhlan məmə ilat okəsotunən nɨta, ne nagwənən itəm katol sakrifais lan kəm narmɨ nat mɨn, kən məsotunən nat megəh itəm kəmaril nentou məto-inu nɨtan əpəh ikɨn e nɨpətɨn, kən məsotolən təfagə e pətan.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Kən lawɨgin, Pol ne netəm əh kuwɨt kotuwɨn kol natɨmnat itəm Lou tatən. Kən Pol tuwɨn əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otən-ipən kəm pris mɨn məmə nian kuwəh əh-ikɨn tətatɨg əh məmə Lou tatən, kən pris mɨn okotol sakrifais kuwɨt tɨnahmen-in netəm mɨn əh.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Nian tɨnuwa iuəhkɨr o nian sepɨn itəm sakrifais rəha nafələn otol namnun lan, netəm Isrel neen itəm kəmotɨsɨ-pən Esia aupən, kəmotəplan Pol əpəh e niməfak, kən kɨnotos nɨmanin netəmim rafin əh, kən motaskəlɨm Pol,
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 motagət əfəməh lan məmə, “!Ei, netəm Isrel! !Otuwa kasitu etɨmat! Suah ilouin əpə itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matəgətun netəmim məmə okotetəhau kitat matən kəm ilat mɨn məmə Lou rəha Moses in nat əpnapɨn əm ne Nimə Rəha Uhgɨn. Kən mit netəm Kris neen u Iaihluə mɨn motuwa ikɨn-u imətat pɨsɨn əm ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kən nolən əh təmətgəhl Lou kən mɨnol tɨnamkɨmɨk ikɨn-u.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Kəmotən nəhlan məto-inu kəmotəplan suah əh Trofimas etəm Efesas təmətaliwək ilau Pol əpəh i taon. Kən nɨkilat təht məmə okəm-naka Pol təmit muea e ikɨn rəha netəm Isrel e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Kən netəmim rafin e taon kəmotagət əfəməh o nat əh, motaiu motuwɨn kaskəlɨm Pol motewkəkan-iarəp əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən pris mɨn kotahtosɨg uəhai əm e nafiluə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamnu Pol, kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn rəha Rom əpəh Jerusalem, təmos nəghatən məmə katol nat asol kit əpəh e taon.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Kən təmaut məmɨk rəhan neen mopael mɨn ne netəm-iasol mɨn lan motaiu motuwɨn əpəh netəmim koatəmou ikɨn. Nian netəmim kəmotəplan ilat, kən kotapəs nohən Pol, kətul kəpnapɨn əm.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn təmuwa o Pol maskəlɨm, kən magət e rəhan mopael mɨn kotuwa motəlis e sen kəiu. Kən motətapəh o netəmim məmə, “?Etəmim pah u? ?Təmol nat tərat naka?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Kən nɨmanin netəmim neen koatən nəghatən pɨsɨn, neen koatən nəghatən pɨsɨn. Məto-inu kɨnotəruru ətuatɨp nəukətɨ nəghatən, kən nagətən tɨnepət. Etəm tərəmərə e mopael mɨn apon tɨnəruru məmə kəmahrol nulan, kən magət e rəhan mopael mɨn məmə otɨləs Pol kan e nimə rəhalat.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Nian Pol tɨnategupər-egupər məmə otuwɨn imə, kən mopael mɨn kəmotea-pən ron kɨləs-ipər, məto-inu netəmim nɨkilat təmahməh pɨk məmə okotoh.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Ilat rafin kəmoatuarisɨg-in moatən əfəməh məmə, “!Otohamnu! !Otohamnu!”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nian kəmotɨləs motuwɨn məmə okotegu-pən imə, kən tən-ipən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn məmə, “Iakolkeike məmə ekən nat kit kəm ik.” Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn təmə, “?Nakahro mɨtun nəghatən Kris?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 ?Okəmə naka ik etəm Ijip ilouin itəm nəmatol nəratən kəm rəhatɨmat kapman aupən, kən məmɨk netəmim fo-taosan ilat Netəm Rəha Neim Apɨn itəm kotohamnu netəmim, kən motuwɨn kətatɨg əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Məto Pol təmə, “Kəp. Io noanol kit rəha Isrel. Emaiir əpəh Silisia e taon keike Tasas, kən io iatos nərəmərəən rəha ikɨn əh e taon əh. Awi, kol nakegəhan-in io pəs ekəghat-tu kəm netəm mɨn əh.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Kən tegəhan in. Kən Pol tətul-pər əpəh kategupər-egupər ikɨn mɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat lan məmə okəsotagətən. Nian kəməsotagətən, kən təghat kəm ilat e nəghatən Isrel məmə,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.