Atos 21
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Nian emotauiatɨpin rəkɨs ilat, emotuwɨn e nego kən motiet, motaiu ətuatɨp əm o nɨtən əkəku əh, Kos. Kən lawɨgin ekotuwa e nɨtən əkəku əh, Rotes. Kən emotiet mɨn ikɨn əh motuwa mɨn e ikɨn kit katən məmə Patara, kən motuwar ikɨn.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Ikɨn əh emotəplan nego kit, kɨnatən məmə otiet muwɨn əpəh Fonisia. Kən ekotətɨpən lan motiet mɨn.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Itɨmat emotuwa kəplan nɨtən asol əh Saepras, kən motaiu-pən e nɨkalɨn u pis ikɨn kən motaiu e nɨtən Siria. Nego əh təmuwa e taon əh Taea məmə otəmki-par natɨmnat ikɨn. Kən ekotuwar ikɨn.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ikɨn əh emotuwɨn kəplan netəm rəha Iesu. Kən motatɨg itɨmat min ilat, kos wik apiəpiə kit. Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təghat kəm ilat, kən ilat kəmotən-ipən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Məto nian rəhatɨmat natɨgən ikɨn-u tɨnol namnun, kən ekotiet mɨnoatuwɨn, kən netəm rəha Iesu ikɨn əh, ne rəhalat nɨpɨtan mɨn, ne nətɨlat mɨn kəmotətəu-pa itɨmat ekotuwɨn əpəh itəhəi e nɨməkləkɨl. Kən motɨsin nulɨtɨmat ikɨn motəfak, kən motauiatɨpin itɨmat mɨn.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Kən ekotuwɨn e nego, ilat kotɨtəlɨg-pən iməlat ikɨn.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kən nego təmiet Taea maiu o nɨtən Toleme. Kən ekotuwar ikɨn motuwɨn kəplan piatɨmat mɨn, kos nian kitiəh.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kən lawɨgin, ekotiet mɨn motuwɨn kuwar əpəh e taon Sisaria kən motuwɨn kətatɨg e nimə rəha Filip u itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matən-iarəp namnusən təwɨr. Kən in tatol sepɨn lan e netəmim itəm kəməmki-pər ilat aupən o nasituen e aposol mɨn.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Netɨn pətan kuwɨt kəsotətəu-pənən iərman. Nɨpɨtan əh koatən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn tatos-ipən kəm ilat.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Emotatɨg nian kɨsɨl o kuwɨt ikɨn əh, kən ien kit rəha Uhgɨn əpəh Jutia təmuwa, nərgɨn u Akapus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Təmuwa məplan itɨmat kən mɨləs-irəkɨs kətəut rəha Pol, kən məlis əfɨmən atɨp nelmɨn ne nelkɨn lan, kən mən-iarəp məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm in məmə, “Netəm-iasol neen rəha Isrel okotəlis nəhlan suah əh rəhan u kətəut, kən motɨləs-ipən e nelmɨ Iaihluə mɨn.”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nian emotəto nəghatən əh, itɨmat netəm ikɨn əh, emotən-iəhau əskasɨk Pol məmə otəsuwɨnən Jerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Məto Pol tən-ipin kəm ilat məmə, “?Tahro nakotasək? Nəkotol katətgəhl nɨkik o nuwɨnən ikɨn əh. Io esəgɨn əmən o nuwɨnən e kalapus o nərgɨ Iərəmərə Iesu, məto iategəhan mɨn məmə ekɨmɨs ron əpəh Jerusalem.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nian emotəplan məmə okol Pol təsəuhlinən rəhan nətəlɨgən, kən ekotapəs əm, moatən məmə, “Pəs Iərəmərə otol əm nulan itəm in tolkeike mihin.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Emotatɨg məsɨn ikɨn-u, kən uarisɨg ekotaii-pən rəhatɨmat natɨmnat, moataliwək əm motuwɨn Jerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Netəmim neen rəha Iesu əpəh Sisaria kəmotətəu-pa itɨmat motit itɨmat motuwɨn e nimə rəha etəm Saepras kit u in etəm rəha Iesu nuwəh rəkɨs mətoarus-pa əh-roiu, nərgɨn u Nason. Kən motapɨl ikɨn.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nian emotuwa Jerusalem, piatat mɨn nɨkilat təmagien pɨk məmə okotəplan itɨmat.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kən lawɨgin Pol ne itɨmat rafin ekotuwɨn məmə ekotəplan Jemes. Kən elta mɨn rafin rəha niməfak kəmotuwa.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol təmən təwɨr kəm ilat kən mən-iarəp wɨr kəm ilat natɨmnat rafin agɨn-əh e rəhan naliwəkən itəm Uhgɨn təmol kəm Iaihluə mɨn.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Nian kəmotəto nəghatən əh, ilat rafin nɨkilat təmagien, kən kotənwiwi Uhgɨn motən-ipən kəm Pol məmə, “Ik nɨnɨtun rəkɨs məmə roiu əh netəm Isrel tahmen e taosan tepət kɨnotɨtun Iesu, kən ilat rafin kotaskəlɨm pɨk Lou rəha Moses.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ilat kɨnəmotəto rəkɨs nəghatən neen itəm katən məmə nakatəgətun noanol mɨn rəha Isrel əpəh ikɨn rəha netəm pɨsɨn pɨsɨn mɨn məmə okotapəs Lou rəha Moses. Kən motəto məmə ik nakatən kəm ilat məmə okəsəhg-ipənən nenətɨlat mɨn, kən kəsətəu-pən mɨnən kastom rəhatat.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Roiu əh ilat okotəto məmə ik nɨnuwa ikɨn-u mətatɨg. ?Kən okotahro nulan əh-roiu?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Təwɨr məmə onəkol nat u itəm ekotən-ipɨnə kəm ik əh-roiu. Nəman kuwɨt ikɨn-u itəm kəmotol nəniəkɨsən kit ilat Uhgɨn.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Olawɨg nəkəike mit ilat motuwɨn, kən mos-nəmtɨn rəhalat nat megəh mɨn rəha sakrifais, kən itəmat min ilat motol sakrifais rəha nafələn itəm Lou rəhatat tatən. Kən ilat kotɨtun nakən rəhalat-kapə təpiə. Nian natol natɨmnat rafin əh, kən netəmim okotɨtun məmə kateiuə lam, məto nɨpahrienən, ik nataskəlɨm əh Lou rəha Moses.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Itɨmat emotahl-ipən rəkɨs naoa kit kəm Iaihluə mɨn itəm kotahatətə e Iesu. Naoa tatən nəhlan məmə ilat okəsotunən nɨta, ne nagwənən itəm katol sakrifais lan kəm narmɨ nat mɨn, kən məsotunən nat megəh itəm kəmaril nentou məto-inu nɨtan əpəh ikɨn e nɨpətɨn, kən məsotolən təfagə e pətan.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Kən lawɨgin, Pol ne netəm əh kuwɨt kotuwɨn kol natɨmnat itəm Lou tatən. Kən Pol tuwɨn əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otən-ipən kəm pris mɨn məmə nian kuwəh əh-ikɨn tətatɨg əh məmə Lou tatən, kən pris mɨn okotol sakrifais kuwɨt tɨnahmen-in netəm mɨn əh.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nian tɨnuwa iuəhkɨr o nian sepɨn itəm sakrifais rəha nafələn otol namnun lan, netəm Isrel neen itəm kəmotɨsɨ-pən Esia aupən, kəmotəplan Pol əpəh e niməfak, kən kɨnotos nɨmanin netəmim rafin əh, kən motaskəlɨm Pol,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 motagət əfəməh lan məmə, “!Ei, netəm Isrel! !Otuwa kasitu etɨmat! Suah ilouin əpə itəm tatuwɨn ikɨn mɨn matəgətun netəmim məmə okotetəhau kitat matən kəm ilat mɨn məmə Lou rəha Moses in nat əpnapɨn əm ne Nimə Rəha Uhgɨn. Kən mit netəm Kris neen u Iaihluə mɨn motuwa ikɨn-u imətat pɨsɨn əm ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kən nolən əh təmətgəhl Lou kən mɨnol tɨnamkɨmɨk ikɨn-u.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Kəmotən nəhlan məto-inu kəmotəplan suah əh Trofimas etəm Efesas təmətaliwək ilau Pol əpəh i taon. Kən nɨkilat təht məmə okəm-naka Pol təmit muea e ikɨn rəha netəm Isrel e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Kən netəmim rafin e taon kəmotagət əfəməh o nat əh, motaiu motuwɨn kaskəlɨm Pol motewkəkan-iarəp əpəh e Nimə Rəha Uhgɨn. Kən pris mɨn kotahtosɨg uəhai əm e nafiluə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamnu Pol, kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn rəha Rom əpəh Jerusalem, təmos nəghatən məmə katol nat asol kit əpəh e taon.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kən təmaut məmɨk rəhan neen mopael mɨn ne netəm-iasol mɨn lan motaiu motuwɨn əpəh netəmim koatəmou ikɨn. Nian netəmim kəmotəplan ilat, kən kotapəs nohən Pol, kətul kəpnapɨn əm.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kən etəm tatərəmərə e mopael mɨn təmuwa o Pol maskəlɨm, kən magət e rəhan mopael mɨn kotuwa motəlis e sen kəiu. Kən motətapəh o netəmim məmə, “?Etəmim pah u? ?Təmol nat tərat naka?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Kən nɨmanin netəmim neen koatən nəghatən pɨsɨn, neen koatən nəghatən pɨsɨn. Məto-inu kɨnotəruru ətuatɨp nəukətɨ nəghatən, kən nagətən tɨnepət. Etəm tərəmərə e mopael mɨn apon tɨnəruru məmə kəmahrol nulan, kən magət e rəhan mopael mɨn məmə otɨləs Pol kan e nimə rəhalat.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nian Pol tɨnategupər-egupər məmə otuwɨn imə, kən mopael mɨn kəmotea-pən ron kɨləs-ipər, məto-inu netəmim nɨkilat təmahməh pɨk məmə okotoh.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ilat rafin kəmoatuarisɨg-in moatən əfəməh məmə, “!Otohamnu! !Otohamnu!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Nian kəmotɨləs motuwɨn məmə okotegu-pən imə, kən tən-ipən kəm etəm tərəmərə e mopael mɨn məmə, “Iakolkeike məmə ekən nat kit kəm ik.” Kən etəm tərəmərə e mopael mɨn təmə, “?Nakahro mɨtun nəghatən Kris?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 ?Okəmə naka ik etəm Ijip ilouin itəm nəmatol nəratən kəm rəhatɨmat kapman aupən, kən məmɨk netəmim fo-taosan ilat Netəm Rəha Neim Apɨn itəm kotohamnu netəmim, kən motuwɨn kətatɨg əpəh ikɨn taruən-aruən ikɨn?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Məto Pol təmə, “Kəp. Io noanol kit rəha Isrel. Emaiir əpəh Silisia e taon keike Tasas, kən io iatos nərəmərəən rəha ikɨn əh e taon əh. Awi, kol nakegəhan-in io pəs ekəghat-tu kəm netəm mɨn əh.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kən tegəhan in. Kən Pol tətul-pər əpəh kategupər-egupər ikɨn mɨləs-ipər nelmɨn mefətutu ilat lan məmə okəsotagətən. Nian kəməsotagətən, kən təghat kəm ilat e nəghatən Isrel məmə,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.