Atos 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 Nian nəratən əh təmol namnun, Pol təmaun-in netəm rəha Iesu məmə okotuwa kitiəh. Kən matəghat kəm ilat o nem əskasɨkən elat. Kən uarisɨg in, tauiatɨpin ilat miet maliwək muwɨn əpəh Masetonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Təmuwɨn əh-ikɨn əh tepət ikɨn kən matos-ipən nəghatən tepət kəm netəmim rəha Iesu matem əskasɨk ilat, kən miet-pa Kris.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Matɨg mos məwɨg kɨsɨl ikɨn əh, kən uarisɨg təmə otos nego kit mɨtəlɨg-pa Siria. Məto təməto məmə noanol mɨn rəha Isrel kɨnoatol noa anion kit məmə okotohamnu əpəh e nego. Kən təməuhlin rəhan nətəlɨgən, kən mapəs nego mətaliwək əm mɨtəlɨg-pən Masetonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Netəmim itəm kəmoatətəu-pən e nian əh, kit u Sopata nətɨ Piras etəm Perea, ne Aristakas, ne Sekantas, etəm Tesalonaeka mil, ne Kaeas etəm Tepe, ne Timoti, ne netəm Esia mil u Tikikas ne Trofimas.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Kən e Filipae, netəm əh kəmotaupən motuwɨn katəsahgin itɨmat əpəh Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nian lafet rəha Pret U Is Tɨkə Lan təmol namnun, itɨmat emotos nego kit motiet əpəh Filipae motaiu nian faif kən panotuwɨn əpəh Troas, motuwɨn motəplan ilat kən mətatɨg motos wik apiəpiə.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 E Sarare lapɨn, emotuwa kitiəh məmə ekotəfak, kən moatagwən, kən moatun Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu. Kən Pol təməghat kəm netəmim məto-inu tɨtun məmə olawɨg tatuwɨn mapəs ilat. Kən təməghat mətoarus nalugɨ nian lapɨn.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Nɨpəgnoa nimə itəm ioatəpələh ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn tər. Kən kəmasiepən e lait tepət əh-ikɨn.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Kən etəm aluə kit, nərgɨn u Iutikas, tatəpələh e winta ikɨn. Nian Pol tatən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn matən matən, kən Iutikas, napɨlən tɨnatos, tɨnatiuw nəm, əmun məme e winta mɨsɨ-pər muwɨn morin əpəh ləhau e nəptən. Kən nɨpəg noa nimə itəm təməme ikɨn, in tatol kɨsɨl lan. Kən nian kəmoteiuaiu motuwɨn, məto tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Kən Pol təmuwɨn mɨn əpəh ləhau muwɨn mɨsin nulɨn e nɨkalɨ etəm əlue əh, kən mɨləs mago-ipa e nelmɨn mil, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nɨkitəmat təsahmən. In tɨnəmegəh mɨn.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Kən Pol təmər mɨn muwɨn əpəh ilɨs kən mol Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu ilat min ilat, kənu motagwən kitiəh. Kən tatəghat mɨn kəm ilat mətoarus tian, əmun tatuwɨn mapəs ilat.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Kən ilat kəmotit etəm aluə un motuwɨn latuənu. Nɨkilat tətagien məto-inu netəm aluə təməmegəh mɨn.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Kən Pol təmən məmə otaliwək əm muwɨn əpəh e taon əh Asos, məto itɨmat ekotuwɨn e nego motuwɨn kɨləs in əh-ikɨn. Kən itɨmat ekotos nego kaupən kan əpəh Asos, kən in tuarisɨg muwa.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Nian təmiet-pa, ekotit motuwɨn e nego. Kən itɨmat rafin motuwɨn əpəh Mitilen.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Emotiet motuwɨn ikɨn əh, kən lawɨgin ekotuwa katəməhl ihluə e nəptən əh Kios. Kən lawɨgin mɨn ekotuwa e nəptən əkəku Samos. Kən lawɨgin mɨn epanotuwa Maelitas kən motuwar ikɨn.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Pol təmən rəkɨs məmə esotətulən Efesas məto-inu təsolkeikeən məmə ekotan pɨk əh e nɨtən Esia. In təmalkut məmə ekotuwɨn uəhai Jerusalem məmə in otuwɨn e lafet rəha Nagwənən Wi katən məmə Pentekos.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Kən nian emotuwar əpəh Maelitas, Pol təmahl-ipən nəghatən əpəh Efesas məmə elta mɨn rəha niməfak okotuwa-tu kəplan.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nian kəmotuwa, təməghat kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs rəhak nolən itəm iatol nian emuwa əpis ikɨn-u Esia mətoarus-pa roiu.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Io iolwək əm rəha Iərəmərə. Kən rəhak nətəlɨgən in ləhau əm. Kən nian rafin nahui nəmtək tətaiu otəmat. Kən nian rafin etatɨg e nian əskasɨk mɨn, məto-inu noanol mɨn rəha Isrel kotolkeike məmə okotohamnu io.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Itəmat nəkotɨtun məmə o nian iatəghat kəm itəmat ne matəgətun itəmat e nɨki netəmim natɨmnat mɨn itəm otasitu etəmat, məsəhluaig-inən nat kit otəmat, iatən-ipɨnə rafin e nɨpəgnoa nimə mɨn kən ihluə e nɨgamnəmtɨ netəmim.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Iatən-ipən ətuatɨp kəm netəm Isrel ne netəm Kris məmə okotəkəike motəuhlin ilat e rehalat nəmegəhən motuwa o Uhgɨn, kən motahatətə e rəhatat Iərəmərə Iesu Kristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Kən roiu əh, enatuwɨn Jerusalem məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm io məmə ekuwɨn. Esɨtunən məmə ekahratɨg əh-ikɨn.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Nat kitiəh əm ekɨtun məmə taon mɨn rafin itəm iatuwɨn-pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatən-ipa kəm io məmə nian ekuwɨn ikɨn əh ekatɨg e nəratən kit kən muwɨn e kalapus.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Kən esəginən natɨmnat mɨn əh. Nəmegəhən rəhak in nat əpnapɨn əm. Məto iakolkeike pɨk məmə ekol namnun wək itəm Iərəmərə Iesu təmos-ipa məmə ekol o nən-iarəpən namnusən təwɨr e nəwɨrən rəha Uhgɨn.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Emuwɨn e ikɨn mɨn rafin matəghat kəm itəmat e nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən roiu əh ekɨtun məmə okol nəsotəplan mɨnən io nian kit.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Kən iatən-ipɨnə kəm itəmat əh-roiu e nɨganəmtɨ Uhgɨn məmə, okəmə itəmat kit otuwɨn tərat ikɨn, məto sənəmə io emol.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Emən-ipɨnə rafin natɨmnat kəm itəmat itəm Uhgɨn tolkeike məmə onəkotɨtun.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 “Onakoatəto wɨr itəmat. Kən netəmim itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipɨnə e nelmɨtəmat, onəkotəkəike kehm wɨr ilat e niməfak rəha Uhgɨn tahmen e etəm rəha sipsip itəm tatehm wɨr rəhan sipsip mɨn. Ilat mɨn əh, Uhgɨn təmos-nəmtɨn ilat e nɨta nətɨn.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Enɨtun rəkɨs məmə nian ekiet rəkɨs etəmat, netəmim neen itəm kotahmen e kuri iarupɨn mɨn okotuwa məmə okotus itəmat netəmim rəha Iesu.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Itəmat atɨp mɨn əm neen okəpanotətul moteiuə məmə okotit-irəkɨs netəm rəha Iesu.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Kən onakoatəto wɨr itəmat kən məsotaluinən məmə e nup kɨsɨl eməsapəsən nən-ipɨnəən nəghatən u kəm itəmat e nian mɨn rafin. Kən nian neen, emɨtasək otəmat.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Kən roiu əh, iatos-ipən itəmat e nelmɨ Uhgɨn, ne nəghatən rəhan kəm itəmat məmə in təmolkeike pɨk itəmat. Nəghatən u nəsanənən lan əh-ikɨn məmə otol itəmat nakotəskasɨk, kən mos-ipɨnə nəwɨrən itəm Uhgɨn təmən rəkɨs məmə otos-ipən kəm rəhan netəmim mɨn.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 “Io sənəmə etəmim itəm iakolkeike pɨk məni rəha etəm pɨsɨn, o natɨmnat itəm koatuwɨn lan.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Itəmat nəkotɨtun rəkɨs məmə io atɨp əm, iatol wək o nosən natɨmnat itəm io ne netəm koatuarisɨg-in io kotolkeike o natɨgən.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Nian nəmotehm rəhak nolən mɨn, eməgətun suatɨp mɨn əh kəm itəmat məmə onəkotol mihin motasitu e netəm u kəsotəskasɨkən. Kən onəsotaluinən nəghatən rəha Iərəmərə Iesu itəm təmən məmə, ‘Təwɨr agɨn o netəm u itəm koatos-ipən kəm netəmim maprəkɨs-in itəm koatəsahgin məmə okos-ipən kəm ilat.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Nian Pol təmol namnun rəhan nəghatən, təmeiuaiu mɨsin nulɨn kən məfak ilat min ilat.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Kən kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol katəpah nɨkapɨn motauiatɨpin.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Kəmoatəto tərat pɨk məmə təmən kəm ilat məmə okol kəsotehm mɨnən nɨganəmtɨn. Kən ilat min kəmotaliwək motuwɨn əpəh nego ikɨn.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.