Atos 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Nian nəratən əh təmol namnun, Pol təmaun-in netəm rəha Iesu məmə okotuwa kitiəh. Kən matəghat kəm ilat o nem əskasɨkən elat. Kən uarisɨg in, tauiatɨpin ilat miet maliwək muwɨn əpəh Masetonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os encorajado, despediu-se e foi para a Macedônia.
2 Təmuwɨn əh-ikɨn əh tepət ikɨn kən matos-ipən nəghatən tepət kəm netəmim rəha Iesu matem əskasɨk ilat, kən miet-pa Kris.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Matɨg mos məwɨg kɨsɨl ikɨn əh, kən uarisɨg təmə otos nego kit mɨtəlɨg-pa Siria. Məto təməto məmə noanol mɨn rəha Isrel kɨnoatol noa anion kit məmə okotohamnu əpəh e nego. Kən təməuhlin rəhan nətəlɨgən, kən mapəs nego mətaliwək əm mɨtəlɨg-pən Masetonia.
3 onde se demorou três meses. Quando estava para embarcar rumo à Síria, houve uma conspiração por parte dos judeus contra ele. Então decidiu voltar pela Macedônia.
4 Netəmim itəm kəmoatətəu-pən e nian əh, kit u Sopata nətɨ Piras etəm Perea, ne Aristakas, ne Sekantas, etəm Tesalonaeka mil, ne Kaeas etəm Tepe, ne Timoti, ne netəm Esia mil u Tikikas ne Trofimas.
4 Acompanharam-no Sópatro, de Bereia, filho de Pirro; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Kən e Filipae, netəm əh kəmotaupən motuwɨn katəsahgin itɨmat əpəh Troas.
5 Estes nos precederam, ficando à nossa espera em Trôade.
6 Nian lafet rəha Pret U Is Tɨkə Lan təmol namnun, itɨmat emotos nego kit motiet əpəh Filipae motaiu nian faif kən panotuwɨn əpəh Troas, motuwɨn motəplan ilat kən mətatɨg motos wik apiəpiə.
6 Depois dos dias dos pães sem fermento, navegamos de Filipos e, em cinco dias, nos encontramos com eles em Trôade, onde passamos uma semana.
7 E Sarare lapɨn, emotuwa kitiəh məmə ekotəfak, kən moatagwən, kən moatun Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu. Kən Pol təməghat kəm netəmim məto-inu tɨtun məmə olawɨg tatuwɨn mapəs ilat. Kən təməghat mətoarus nalugɨ nian lapɨn.
7 No primeiro dia da semana, nós nos reunimos a fim de partir o pão. Paulo, que pretendia viajar no dia seguinte, falava aos irmãos e prolongou a mensagem até a meia-noite.
8 Nɨpəgnoa nimə itəm ioatəpələh ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn tər. Kən kəmasiepən e lait tepət əh-ikɨn.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kən etəm aluə kit, nərgɨn u Iutikas, tatəpələh e winta ikɨn. Nian Pol tatən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn matən matən, kən Iutikas, napɨlən tɨnatos, tɨnatiuw nəm, əmun məme e winta mɨsɨ-pər muwɨn morin əpəh ləhau e nəptən. Kən nɨpəg noa nimə itəm təməme ikɨn, in tatol kɨsɨl lan. Kən nian kəmoteiuaiu motuwɨn, məto tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante a prolongada mensagem de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo. Quando o levantaram, estava morto.
10 Kən Pol təmuwɨn mɨn əpəh ləhau muwɨn mɨsin nulɨn e nɨkalɨ etəm əlue əh, kən mɨləs mago-ipa e nelmɨn mil, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nɨkitəmat təsahmən. In tɨnəmegəh mɨn.”
10 Mas Paulo desceu, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: — Não fiquem alvoroçados, pois ele está vivo.
11 Kən Pol təmər mɨn muwɨn əpəh ilɨs kən mol Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu ilat min ilat, kənu motagwən kitiəh. Kən tatəghat mɨn kəm ilat mətoarus tian, əmun tatuwɨn mapəs ilat.
11 Subindo de novo, Paulo partiu o pão e comeu. E lhes falou ainda muito tempo até o amanhecer. E, assim, partiu.
12 Kən ilat kəmotit etəm aluə un motuwɨn latuənu. Nɨkilat tətagien məto-inu netəm aluə təməmegəh mɨn.
12 Então conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Kən Pol təmən məmə otaliwək əm muwɨn əpəh e taon əh Asos, məto itɨmat ekotuwɨn e nego motuwɨn kɨləs in əh-ikɨn. Kən itɨmat ekotos nego kaupən kan əpəh Asos, kən in tuarisɨg muwa.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos havia sido determinado, devendo ele ir por terra.
14 Nian təmiet-pa, ekotit motuwɨn e nego. Kən itɨmat rafin motuwɨn əpəh Mitilen.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, nós o recebemos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Emotiet motuwɨn ikɨn əh, kən lawɨgin ekotuwa katəməhl ihluə e nəptən əh Kios. Kən lawɨgin mɨn ekotuwa e nəptən əkəku Samos. Kən lawɨgin mɨn epanotuwa Maelitas kən motuwar ikɨn.
15 Dali, navegando, no dia seguinte passamos diante de Quios. Levamos mais um dia até Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol təmən rəkɨs məmə esotətulən Efesas məto-inu təsolkeikeən məmə ekotan pɨk əh e nɨtən Esia. In təmalkut məmə ekotuwɨn uəhai Jerusalem məmə in otuwɨn e lafet rəha Nagwənən Wi katən məmə Pentekos.
16 Paulo já tinha resolvido não aportar em Éfeso, pois não queria demorar-se na província da Ásia. Ele tinha pressa, pois queria, caso lhe fosse possível, passar o dia de Pentecostes em Jerusalém.
17 Kən nian emotuwar əpəh Maelitas, Pol təmahl-ipən nəghatən əpəh Efesas məmə elta mɨn rəha niməfak okotuwa-tu kəplan.
17 De Mileto, Paulo enviou uma mensagem a Éfeso, pedindo aos presbíteros da igreja que se encontrassem com ele.
18 Nian kəmotuwa, təməghat kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs rəhak nolən itəm iatol nian emuwa əpis ikɨn-u Esia mətoarus-pa roiu.
18 E, quando chegaram, Paulo lhes disse: — Vocês sabem como me conduzi entre vocês em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na província da Ásia,
19 Io iolwək əm rəha Iərəmərə. Kən rəhak nətəlɨgən in ləhau əm. Kən nian rafin nahui nəmtək tətaiu otəmat. Kən nian rafin etatɨg e nian əskasɨk mɨn, məto-inu noanol mɨn rəha Isrel kotolkeike məmə okotohamnu io.
19 servindo o Senhor com toda a humildade, com lágrimas e com as provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Itəmat nəkotɨtun məmə o nian iatəghat kəm itəmat ne matəgətun itəmat e nɨki netəmim natɨmnat mɨn itəm otasitu etəmat, məsəhluaig-inən nat kit otəmat, iatən-ipɨnə rafin e nɨpəgnoa nimə mɨn kən ihluə e nɨgamnəmtɨ netəmim.
20 Vocês sabem que jamais deixei de anunciar o que fosse proveitoso e de ensinar isso a vocês publicamente e também de casa em casa,
21 Iatən-ipən ətuatɨp kəm netəm Isrel ne netəm Kris məmə okotəkəike motəuhlin ilat e rehalat nəmegəhən motuwa o Uhgɨn, kən motahatətə e rəhatat Iərəmərə Iesu Kristo.
21 testemunhando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Kən roiu əh, enatuwɨn Jerusalem məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm io məmə ekuwɨn. Esɨtunən məmə ekahratɨg əh-ikɨn.
22 E, agora, impelido pelo Espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali vai me acontecer,
23 Nat kitiəh əm ekɨtun məmə taon mɨn rafin itəm iatuwɨn-pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatən-ipa kəm io məmə nian ekuwɨn ikɨn əh ekatɨg e nəratən kit kən muwɨn e kalapus.
23 exceto que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que prisões e sofrimentos estão à minha espera.
24 Kən esəginən natɨmnat mɨn əh. Nəmegəhən rəhak in nat əpnapɨn əm. Məto iakolkeike pɨk məmə ekol namnun wək itəm Iərəmərə Iesu təmos-ipa məmə ekol o nən-iarəpən namnusən təwɨr e nəwɨrən rəha Uhgɨn.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, desde que eu complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Emuwɨn e ikɨn mɨn rafin matəghat kəm itəmat e nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən roiu əh ekɨtun məmə okol nəsotəplan mɨnən io nian kit.
25 — E agora eu sei que todos vocês, em cujo meio passei pregando o Reino, não mais verão o meu rosto.
26 Kən iatən-ipɨnə kəm itəmat əh-roiu e nɨganəmtɨ Uhgɨn məmə, okəmə itəmat kit otuwɨn tərat ikɨn, məto sənəmə io emol.
26 Portanto, no dia de hoje testifico diante de vocês que estou limpo do sangue de todos,
27 Emən-ipɨnə rafin natɨmnat kəm itəmat itəm Uhgɨn tolkeike məmə onəkotɨtun.
27 porque jamais deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Onakoatəto wɨr itəmat. Kən netəmim itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipɨnə e nelmɨtəmat, onəkotəkəike kehm wɨr ilat e niməfak rəha Uhgɨn tahmen e etəm rəha sipsip itəm tatehm wɨr rəhan sipsip mɨn. Ilat mɨn əh, Uhgɨn təmos-nəmtɨn ilat e nɨta nətɨn.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho no qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Enɨtun rəkɨs məmə nian ekiet rəkɨs etəmat, netəmim neen itəm kotahmen e kuri iarupɨn mɨn okotuwa məmə okotus itəmat netəmim rəha Iesu.
29 Eu sei que, depois da minha partida, aparecerão no meio de vocês lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Itəmat atɨp mɨn əm neen okəpanotətul moteiuə məmə okotit-irəkɨs netəm rəha Iesu.
30 E que até mesmo entre vocês se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás de si.
31 Kən onakoatəto wɨr itəmat kən məsotaluinən məmə e nup kɨsɨl eməsapəsən nən-ipɨnəən nəghatən u kəm itəmat e nian mɨn rafin. Kən nian neen, emɨtasək otəmat.
31 Portanto, vigiem, lembrando que, durante três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, cada um de vocês.
32 “Kən roiu əh, iatos-ipən itəmat e nelmɨ Uhgɨn, ne nəghatən rəhan kəm itəmat məmə in təmolkeike pɨk itəmat. Nəghatən u nəsanənən lan əh-ikɨn məmə otol itəmat nakotəskasɨk, kən mos-ipɨnə nəwɨrən itəm Uhgɨn təmən rəkɨs məmə otos-ipən kəm rəhan netəmim mɨn.
32 — Agora, pois, eu os entrego aos cuidados de Deus e à palavra da sua graça, que tem poder para edificá-los e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Io sənəmə etəmim itəm iakolkeike pɨk məni rəha etəm pɨsɨn, o natɨmnat itəm koatuwɨn lan.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem roupas;
34 Itəmat nəkotɨtun rəkɨs məmə io atɨp əm, iatol wək o nosən natɨmnat itəm io ne netəm koatuarisɨg-in io kotolkeike o natɨgən.
34 vocês mesmos sabem que estas minhas mãos serviram para o que era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Nian nəmotehm rəhak nolən mɨn, eməgətun suatɨp mɨn əh kəm itəmat məmə onəkotol mihin motasitu e netəm u kəsotəskasɨkən. Kən onəsotaluinən nəghatən rəha Iərəmərə Iesu itəm təmən məmə, ‘Təwɨr agɨn o netəm u itəm koatos-ipən kəm netəmim maprəkɨs-in itəm koatəsahgin məmə okos-ipən kəm ilat.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que, trabalhando assim, é preciso socorrer os necessitados e lembrar das palavras do próprio Senhor Jesus: “Mais bem-aventurado é dar do que receber.”
36 Nian Pol təmol namnun rəhan nəghatən, təmeiuaiu mɨsin nulɨn kən məfak ilat min ilat.
36 Tendo dito isso, ajoelhando-se, Paulo orou com todos eles.
37 Kən kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol katəpah nɨkapɨn motauiatɨpin.
37 Então houve grande pranto entre todos, e, abraçando Paulo, o beijavam,
38 Kəmoatəto tərat pɨk məmə təmən kəm ilat məmə okol kəsotehm mɨnən nɨganəmtɨn. Kən ilat min kəmotaliwək motuwɨn əpəh nego ikɨn.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele tinha dito: que não mais veriam o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.