Atos 20
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NTLH
1 Nian nəratən əh təmol namnun, Pol təmaun-in netəm rəha Iesu məmə okotuwa kitiəh. Kən matəghat kəm ilat o nem əskasɨkən elat. Kən uarisɨg in, tauiatɨpin ilat miet maliwək muwɨn əpəh Masetonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Təmuwɨn əh-ikɨn əh tepət ikɨn kən matos-ipən nəghatən tepət kəm netəmim rəha Iesu matem əskasɨk ilat, kən miet-pa Kris.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Matɨg mos məwɨg kɨsɨl ikɨn əh, kən uarisɨg təmə otos nego kit mɨtəlɨg-pa Siria. Məto təməto məmə noanol mɨn rəha Isrel kɨnoatol noa anion kit məmə okotohamnu əpəh e nego. Kən təməuhlin rəhan nətəlɨgən, kən mapəs nego mətaliwək əm mɨtəlɨg-pən Masetonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Netəmim itəm kəmoatətəu-pən e nian əh, kit u Sopata nətɨ Piras etəm Perea, ne Aristakas, ne Sekantas, etəm Tesalonaeka mil, ne Kaeas etəm Tepe, ne Timoti, ne netəm Esia mil u Tikikas ne Trofimas.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Kən e Filipae, netəm əh kəmotaupən motuwɨn katəsahgin itɨmat əpəh Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Nian lafet rəha Pret U Is Tɨkə Lan təmol namnun, itɨmat emotos nego kit motiet əpəh Filipae motaiu nian faif kən panotuwɨn əpəh Troas, motuwɨn motəplan ilat kən mətatɨg motos wik apiəpiə.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 E Sarare lapɨn, emotuwa kitiəh məmə ekotəfak, kən moatagwən, kən moatun Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu. Kən Pol təməghat kəm netəmim məto-inu tɨtun məmə olawɨg tatuwɨn mapəs ilat. Kən təməghat mətoarus nalugɨ nian lapɨn.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nɨpəgnoa nimə itəm ioatəpələh ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn tər. Kən kəmasiepən e lait tepət əh-ikɨn.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Kən etəm aluə kit, nərgɨn u Iutikas, tatəpələh e winta ikɨn. Nian Pol tatən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn matən matən, kən Iutikas, napɨlən tɨnatos, tɨnatiuw nəm, əmun məme e winta mɨsɨ-pər muwɨn morin əpəh ləhau e nəptən. Kən nɨpəg noa nimə itəm təməme ikɨn, in tatol kɨsɨl lan. Kən nian kəmoteiuaiu motuwɨn, məto tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Kən Pol təmuwɨn mɨn əpəh ləhau muwɨn mɨsin nulɨn e nɨkalɨ etəm əlue əh, kən mɨləs mago-ipa e nelmɨn mil, kən mən-ipən kəm ilat məmə, “Nɨkitəmat təsahmən. In tɨnəmegəh mɨn.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Kən Pol təmər mɨn muwɨn əpəh ilɨs kən mol Nagwənən Rəha Nəmtətin Rəha Iesu ilat min ilat, kənu motagwən kitiəh. Kən tatəghat mɨn kəm ilat mətoarus tian, əmun tatuwɨn mapəs ilat.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Kən ilat kəmotit etəm aluə un motuwɨn latuənu. Nɨkilat tətagien məto-inu netəm aluə təməmegəh mɨn.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Kən Pol təmən məmə otaliwək əm muwɨn əpəh e taon əh Asos, məto itɨmat ekotuwɨn e nego motuwɨn kɨləs in əh-ikɨn. Kən itɨmat ekotos nego kaupən kan əpəh Asos, kən in tuarisɨg muwa.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nian təmiet-pa, ekotit motuwɨn e nego. Kən itɨmat rafin motuwɨn əpəh Mitilen.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Emotiet motuwɨn ikɨn əh, kən lawɨgin ekotuwa katəməhl ihluə e nəptən əh Kios. Kən lawɨgin mɨn ekotuwa e nəptən əkəku Samos. Kən lawɨgin mɨn epanotuwa Maelitas kən motuwar ikɨn.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol təmən rəkɨs məmə esotətulən Efesas məto-inu təsolkeikeən məmə ekotan pɨk əh e nɨtən Esia. In təmalkut məmə ekotuwɨn uəhai Jerusalem məmə in otuwɨn e lafet rəha Nagwənən Wi katən məmə Pentekos.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Kən nian emotuwar əpəh Maelitas, Pol təmahl-ipən nəghatən əpəh Efesas məmə elta mɨn rəha niməfak okotuwa-tu kəplan.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Nian kəmotuwa, təməghat kəm ilat məmə, “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs rəhak nolən itəm iatol nian emuwa əpis ikɨn-u Esia mətoarus-pa roiu.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Io iolwək əm rəha Iərəmərə. Kən rəhak nətəlɨgən in ləhau əm. Kən nian rafin nahui nəmtək tətaiu otəmat. Kən nian rafin etatɨg e nian əskasɨk mɨn, məto-inu noanol mɨn rəha Isrel kotolkeike məmə okotohamnu io.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Itəmat nəkotɨtun məmə o nian iatəghat kəm itəmat ne matəgətun itəmat e nɨki netəmim natɨmnat mɨn itəm otasitu etəmat, məsəhluaig-inən nat kit otəmat, iatən-ipɨnə rafin e nɨpəgnoa nimə mɨn kən ihluə e nɨgamnəmtɨ netəmim.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Iatən-ipən ətuatɨp kəm netəm Isrel ne netəm Kris məmə okotəkəike motəuhlin ilat e rehalat nəmegəhən motuwa o Uhgɨn, kən motahatətə e rəhatat Iərəmərə Iesu Kristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Kən roiu əh, enatuwɨn Jerusalem məto-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən kəm io məmə ekuwɨn. Esɨtunən məmə ekahratɨg əh-ikɨn.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Nat kitiəh əm ekɨtun məmə taon mɨn rafin itəm iatuwɨn-pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatən-ipa kəm io məmə nian ekuwɨn ikɨn əh ekatɨg e nəratən kit kən muwɨn e kalapus.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Kən esəginən natɨmnat mɨn əh. Nəmegəhən rəhak in nat əpnapɨn əm. Məto iakolkeike pɨk məmə ekol namnun wək itəm Iərəmərə Iesu təmos-ipa məmə ekol o nən-iarəpən namnusən təwɨr e nəwɨrən rəha Uhgɨn.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Emuwɨn e ikɨn mɨn rafin matəghat kəm itəmat e nərəmərəən rəha Uhgɨn, kən roiu əh ekɨtun məmə okol nəsotəplan mɨnən io nian kit.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Kən iatən-ipɨnə kəm itəmat əh-roiu e nɨganəmtɨ Uhgɨn məmə, okəmə itəmat kit otuwɨn tərat ikɨn, məto sənəmə io emol.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Emən-ipɨnə rafin natɨmnat kəm itəmat itəm Uhgɨn tolkeike məmə onəkotɨtun.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 “Onakoatəto wɨr itəmat. Kən netəmim itəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təmos-ipɨnə e nelmɨtəmat, onəkotəkəike kehm wɨr ilat e niməfak rəha Uhgɨn tahmen e etəm rəha sipsip itəm tatehm wɨr rəhan sipsip mɨn. Ilat mɨn əh, Uhgɨn təmos-nəmtɨn ilat e nɨta nətɨn.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Enɨtun rəkɨs məmə nian ekiet rəkɨs etəmat, netəmim neen itəm kotahmen e kuri iarupɨn mɨn okotuwa məmə okotus itəmat netəmim rəha Iesu.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Itəmat atɨp mɨn əm neen okəpanotətul moteiuə məmə okotit-irəkɨs netəm rəha Iesu.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kən onakoatəto wɨr itəmat kən məsotaluinən məmə e nup kɨsɨl eməsapəsən nən-ipɨnəən nəghatən u kəm itəmat e nian mɨn rafin. Kən nian neen, emɨtasək otəmat.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Kən roiu əh, iatos-ipən itəmat e nelmɨ Uhgɨn, ne nəghatən rəhan kəm itəmat məmə in təmolkeike pɨk itəmat. Nəghatən u nəsanənən lan əh-ikɨn məmə otol itəmat nakotəskasɨk, kən mos-ipɨnə nəwɨrən itəm Uhgɨn təmən rəkɨs məmə otos-ipən kəm rəhan netəmim mɨn.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “Io sənəmə etəmim itəm iakolkeike pɨk məni rəha etəm pɨsɨn, o natɨmnat itəm koatuwɨn lan.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Itəmat nəkotɨtun rəkɨs məmə io atɨp əm, iatol wək o nosən natɨmnat itəm io ne netəm koatuarisɨg-in io kotolkeike o natɨgən.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Nian nəmotehm rəhak nolən mɨn, eməgətun suatɨp mɨn əh kəm itəmat məmə onəkotol mihin motasitu e netəm u kəsotəskasɨkən. Kən onəsotaluinən nəghatən rəha Iərəmərə Iesu itəm təmən məmə, ‘Təwɨr agɨn o netəm u itəm koatos-ipən kəm netəmim maprəkɨs-in itəm koatəsahgin məmə okos-ipən kəm ilat.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Nian Pol təmol namnun rəhan nəghatən, təmeiuaiu mɨsin nulɨn kən məfak ilat min ilat.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Kən kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol katəpah nɨkapɨn motauiatɨpin.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Kəmoatəto tərat pɨk məmə təmən kəm ilat məmə okol kəsotehm mɨnən nɨganəmtɨn. Kən ilat min kəmotaliwək motuwɨn əpəh nego ikɨn.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.