Atos 19
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 Nian Apolos təmətatɨg əh əpəh Korin, Pol təmətɨp suatɨp kit əpəh ilɨs ikɨn e nɨtot mɨn miet-pa əpəh Efesas. Ikɨn əh təməplan netəmim neen rəha Iesu.
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 Kən təmətapəh olat məmə, “?Tahro? ?Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnuwa mərioah mətatɨg etəmat nian nəmotahatətə e Iesu, o kəpə?” Kən kəmotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat esotəto agɨnən məmə nat kit mɨn əh-ikɨn Narmɨn Rəha Uhgɨn.”
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Kən Pol təmətapəh olat məmə, “?Məto kəmol baptais ahro nulan etəmat?” Kən kəmotən-ipən kəm in məmə, “Kəmol baptais etɨmat e nolən baptais itəm Jon təmatol.”
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Kən Pol təmə, “Nolən baptais itəm Jon təmatol tatol e netəmim itəm koatəuhlin ilat e rəhalat nolən rat mɨn. Məto Jon təmatən-iarəp məmə netəmim okotəkəike motahatətə e etəmim itəm otəpanuarisɨg in. Suah u in Iesu.”
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Kən nian netəmim kəmotəto nəghatən əh, kən kəmol baptais elat e nərgɨ Iərəmərə Iesu.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Kən nian Pol təmələhəu-pən nelmɨn e rəhalat-kapə, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat. Kən kɨnoatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn, kən moatən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn tatos-ipən kəm ilat.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Kən netəm əh, ilat rafin tuelef.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Kən Pol təmatuwɨn e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel e məwɨg kɨsɨl matən-iarəp əskasɨk nəghatən e namnusən təwɨr rəha Uhgɨn məsəgɨnən. Kən ilat min ilat, kəmotol nəghatən tepət məto-inu in tolkeike məmə otiuw-pa ilat o nərəmərəən rəha Uhgɨn.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Məto netəmim neen, rəhalat-kapə tiəkɨs pɨk məmə okotən nɨpahrienən e rəhan nəghatən. Kən kəmoatəghat rat e suatɨp rəha Iərəmərə rəhatat e nɨganəmtɨ netəmim rafin. Məto-inu o nolən mɨn əh, kən Pol təmiet elat kən mit netəm rəha Iesu kotuwa koatuarisɨg-in. Kən nian rafin ilat netəmim koatəghat əpəh e nima sɨkul asol kit itəm suah kit, nərgɨn u Tiranas, təmatəgətun ikɨn aupən.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Kən Pol təmatol wək əh o nup kəiu apiəpiə. Məto-inu təmatol nəhlan, kən netəmim itəm koatatɨg e ikɨn əh Esia, noanol mɨn rəha Isrel ne netəm əpnapɨn əm, ilat rafin kəmotəto nəghatən rəha Iərəmərə.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Kən Uhgɨn təmol Pol tatol nat pɨspɨs mɨn itəm tol pɨsɨn agɨn-əh.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Natɨmnat rəha Pol tahmen e iagkəsip ne natɨmnat itəm təmatuwɨn lan, netəmim koatəmɨk moatuwɨn moatek netəm koatɨmɨs lan. Kən nɨmɨsən mɨn kəmotəwɨr, kən narmɨn rat mɨn kəmotiet elat.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Kən netəm Isrel neen koatuwɨn ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn neen, moatəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e netəmim, kən netəm əh kəmotalkut məmə okotol nat əh e nərgɨ Iərəmərə Iesu. Kən kəmoatən-ipən kəm narmɨn rat mɨn məmə, “E nərgɨ Iesu, etəm kitiəh əm itəm Pol tatən-iarəp, otiet.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Kən e netəm kəmoatol nat əh, sepɨn əh-ikɨn nenətɨ suah kit, nərgɨn u Skefa, u in pris asol agɨn rəha Isrel.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Məto narmɨn rat təmən-ipən kəm ilat məmə, “Ekɨtun suah u Iesu, kən mɨtun mɨn Pol. ?Məto itəmat pah mɨn un?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Kən suah apon narmɨn rat tətatɨg lan, təmətul maht ilat mərəkɨn ilat, məhap-əhap rəhalat natɨmnat mapeg rəkɨs, kən kotaipiəpiə əm motagɨm e rəhan nimə kəmotaig e nɨta kəməhap-əhap ilat.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nian noanol mɨn rəha Isrel ne netəm Kris kəmotəto nat əh, kəmotəgɨn pɨk. Kən netəmim komotɨləs-ipər nərgɨ Iərəmərə Iesu tər pɨk.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kən netəmim tepət itəm kotahatətə e Iesu, kəmotən-iarəp kəm netəmim nat tərat mɨn itəm kəmoatol.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Neen itəm kəmoatəmɨk nərɨk, ilat mɨn kəmotəmɨk naoa mɨn rəhalat e nat əh moatuwa, moatan-ətɨp e nɨganəmtɨ netəmim. Nian netəmim kəmotafin e nəmtɨ naoa mɨn əh, tahmen e fifti-milian fatu ilat rafin.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Kən nəghatən rəha Iərəmərə təmaiu iahgin e nəsanənən asol rəha Uhgɨn.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Kən uarisɨg e nat əh, Pol tɨnən e nɨkin məmə otɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem, məto otuwɨn-pən Masetonia ne Akaea ikɨn. Kən in tən məmə, “Nian emuwɨn rəkɨs Jerusalem, ekəike muwɨn mɨn Rom.”
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Kən in təmahl-ipən Timoti ne Erastas itəm katuasitu lan, məmə okuaupən mian əpəh Masetonia. Məto in otatɨg pitən məsɨn əpəh ikɨn Esia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Kən e nian əh, nərgəhəuən asol kit təmər əpəh Efesas o Suatɨp rəha Iərəmərə.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Suah kit əh-ikɨn itəm tatol natɨmnat e iaen kit katən məmə silfa, nərgɨn u Temetrius. Ikɨn-u netəmim tepət koatəfak kəm uhgɨn kit pətan, nərgɨn u Atemis. Kən Temetrius tatol narmɨ nimə mɨn e silfa itəm tahmen e nimə rəha narmɨ nat rəha Atemis. Kən nian tatol-salɨm-in ilat, matos məni asol ilat rəhan netəmim mɨn.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Kən təmaun-in rəhan netəmim mɨn ne netəm pɨsɨn itəm koatol wək kitiəh əm məmə okotuwa kitiəh. Kən tən məmə, “Io mɨn, nəkotɨtun rəkɨs məmə koatol win e məni asol e wək u rəhatat.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Məto itəmat nəmotəplan ne motəto məmə tahro nulan suah əh Pol tatərəkɨn netəmim tepət kən kɨnoatətəu-pən, sənəmə e Efesas əm, məto iuəhkɨr ikɨn mɨn rafin e nɨtən əh Esia. In tatən-iarəp məmə uhgɨn mɨn itəm netəmim əm koatol e nelmɨlat, sənəmə uhgɨn mɨn pahrien.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Kən roiu əh, iuəhkɨr əm tatərəkɨn suatɨp rəhatat o nosən məni, kən iuəhkɨr əm mɨn in tatol məmə netəmim okotəplan rat nimə rəha Atemis, u itəm in ilɨs pɨk. Kən namnun, okəmə naka nəghatən rəhan otərəkɨn nərgɨn Atemis itəm ilɨs pɨk tuwa mol nat əpnapɨn əm lan. Məto ikɨn-u Esia ne ikɨn mɨn rafin, netəmim koatəfak kəm uhgɨn u rəhatat.”
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Nian kəmotəto nəghatən əh, nɨkilat təmahmə təmahmə, kən əmun mɨnotagət əfəməh məmə, “!Ure e Atemis u Efesas!”
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Kən nat əh təmaiu mɨrəfin taon. Kən netəmim tepət kəmotuwa kitiəh motuwɨn kaskəlɨm etəm Masetonia mil əh itəm katualiwək iləhal Pol, nərgɨlau u, Kaeas ne Aristakas. Kən kəmotuwɨn kələh kiuw-pən ilau əpəh ikɨn nian rafin koatol mitig asol ikɨn.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Kən Pol tolkeike məmə otuwɨn məghat kəm netəm əh, məto netəm rəha Iesu kəsotegəhan-inən.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Ne netəm-iasol neen rəha kaonsel asol əpəh Esia itəm kotolkeike Pol, kəmotahl-ipən nəghatən kəm in moatən-iəhau əskasɨk məmə otəsuwɨnen əh netəm əh-ikɨn.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Kən ikɨn əh, netəmim koatol wilɨg wilɨg tepət motagət əfəməh. Neen koatən nat pɨsɨn, kən neen koatən nat pɨsɨn. Məto tepət kotəruru məmə kəmotuwa o naka.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Kən noanol mɨn neen rəha Isrel kəmotətgi-pən suah kit nərgɨn u Aleksanta məmə otuwɨn mətul aupən-in ilat. Kən təmos-ipər nelmɨn matefətutu ilat məmə otən-iarəp nehmən rəhan.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Məto nian netəmim kəmotɨtun məmə in noanol kit rəha Isrel, kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Ure e Atemis əpəh Efesas! !Ure e Atemis əpəh Efesas!” Kəmotagət əfəməh motos aua kəiu.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Kən etəm-iasol kit u kapman asol rəha taon Efesas, təmətul mən-iəhau ilat məmə, “!Okəsotagətən-tu!” Kən mən məmə, “!Ei, netəmim! Atemis u, in uhgɨn rəhatat. Kən nərgɨn in ilɨs. Kən netəm ikɨn mɨn rafin kotɨtun məmə in wək rəhatat netəm Efesas məmə okotehm wɨr niməfak rəhan, kən motehm wɨr kəpiel asim rəhan itəm təmɨsɨ-pən e neai muwa.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Kən suah kit tɨkə itəm otən məmə iateiuə. Kən tol nəhlan, təwɨr məmə nətəlɨgən rəhatəmat teiuaiu. Təsəwɨrən məmə nakotalməl nulan.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 “Nəmotos suah mil un motuwa ikɨn-u, məto ilau kəsuakləh-inən nat kit e nimə rəha narmɨ nat rəhatat, kən məsuəghat ratən e nərgɨ pətan əh, uhgɨn rəhatat.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Okəmə Temetrius ne rəhan iolwək mɨn koatəplan-pən nəghatən rat e suah kit, nian əh-ikɨn rəha kot ne netəm u kot əh-ikɨn. Təwɨr məmə okotuwɨn kən-iarəp nəghatən rat mɨn əh itəm kəmotəto kəm ilat.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Məto okəmə nat kit mɨn əh-ikɨn itəm nakotolkeike məmə onəkotol, onəkotəkəike motɨləs motuwɨn e mitig ətuatɨp rəhan.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Tɨmətɨg əm məmə okotɨləs-ipən kitat e kot o nolən u-roiu məmə koatərgəhəu pɨk. Iuəhkɨr kotəmou təpiə əm ikɨn. ?Kən okol kəsotənən nat kit məmə kəmotuwa ikɨn-u e nəpələhən u-roiu o naka? Məto-inu nəpələhən u, nɨpətɨn tɨkə.”
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Nian təmən rəkɨs nəghatən əh, kən mən-iəhau nəghatən mahl-ipən ilat məmə okotagɨm mɨn.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.