Atos 19
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 Nian Apolos təmətatɨg əh əpəh Korin, Pol təmətɨp suatɨp kit əpəh ilɨs ikɨn e nɨtot mɨn miet-pa əpəh Efesas. Ikɨn əh təməplan netəmim neen rəha Iesu.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 Kən təmətapəh olat məmə, “?Tahro? ?Narmɨn Rəha Uhgɨn tɨnuwa mərioah mətatɨg etəmat nian nəmotahatətə e Iesu, o kəpə?” Kən kəmotən-ipən kəm in məmə, “Itɨmat esotəto agɨnən məmə nat kit mɨn əh-ikɨn Narmɨn Rəha Uhgɨn.”
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Kən Pol təmətapəh olat məmə, “?Məto kəmol baptais ahro nulan etəmat?” Kən kəmotən-ipən kəm in məmə, “Kəmol baptais etɨmat e nolən baptais itəm Jon təmatol.”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Kən Pol təmə, “Nolən baptais itəm Jon təmatol tatol e netəmim itəm koatəuhlin ilat e rəhalat nolən rat mɨn. Məto Jon təmatən-iarəp məmə netəmim okotəkəike motahatətə e etəmim itəm otəpanuarisɨg in. Suah u in Iesu.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Kən nian netəmim kəmotəto nəghatən əh, kən kəmol baptais elat e nərgɨ Iərəmərə Iesu.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kən nian Pol təmələhəu-pən nelmɨn e rəhalat-kapə, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat. Kən kɨnoatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn, kən moatən-iarəp nəghatən itəm Uhgɨn tatos-ipən kəm ilat.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Kən netəm əh, ilat rafin tuelef.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 Kən Pol təmatuwɨn e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel e məwɨg kɨsɨl matən-iarəp əskasɨk nəghatən e namnusən təwɨr rəha Uhgɨn məsəgɨnən. Kən ilat min ilat, kəmotol nəghatən tepət məto-inu in tolkeike məmə otiuw-pa ilat o nərəmərəən rəha Uhgɨn.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Məto netəmim neen, rəhalat-kapə tiəkɨs pɨk məmə okotən nɨpahrienən e rəhan nəghatən. Kən kəmoatəghat rat e suatɨp rəha Iərəmərə rəhatat e nɨganəmtɨ netəmim rafin. Məto-inu o nolən mɨn əh, kən Pol təmiet elat kən mit netəm rəha Iesu kotuwa koatuarisɨg-in. Kən nian rafin ilat netəmim koatəghat əpəh e nima sɨkul asol kit itəm suah kit, nərgɨn u Tiranas, təmatəgətun ikɨn aupən.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Kən Pol təmatol wək əh o nup kəiu apiəpiə. Məto-inu təmatol nəhlan, kən netəmim itəm koatatɨg e ikɨn əh Esia, noanol mɨn rəha Isrel ne netəm əpnapɨn əm, ilat rafin kəmotəto nəghatən rəha Iərəmərə.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Kən Uhgɨn təmol Pol tatol nat pɨspɨs mɨn itəm tol pɨsɨn agɨn-əh.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Natɨmnat rəha Pol tahmen e iagkəsip ne natɨmnat itəm təmatuwɨn lan, netəmim koatəmɨk moatuwɨn moatek netəm koatɨmɨs lan. Kən nɨmɨsən mɨn kəmotəwɨr, kən narmɨn rat mɨn kəmotiet elat.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Kən netəm Isrel neen koatuwɨn ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn neen, moatəhg-iarəp narmɨn rat mɨn e netəmim, kən netəm əh kəmotalkut məmə okotol nat əh e nərgɨ Iərəmərə Iesu. Kən kəmoatən-ipən kəm narmɨn rat mɨn məmə, “E nərgɨ Iesu, etəm kitiəh əm itəm Pol tatən-iarəp, otiet.”
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Kən e netəm kəmoatol nat əh, sepɨn əh-ikɨn nenətɨ suah kit, nərgɨn u Skefa, u in pris asol agɨn rəha Isrel.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Məto narmɨn rat təmən-ipən kəm ilat məmə, “Ekɨtun suah u Iesu, kən mɨtun mɨn Pol. ?Məto itəmat pah mɨn un?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Kən suah apon narmɨn rat tətatɨg lan, təmətul maht ilat mərəkɨn ilat, məhap-əhap rəhalat natɨmnat mapeg rəkɨs, kən kotaipiəpiə əm motagɨm e rəhan nimə kəmotaig e nɨta kəməhap-əhap ilat.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Nian noanol mɨn rəha Isrel ne netəm Kris kəmotəto nat əh, kəmotəgɨn pɨk. Kən netəmim komotɨləs-ipər nərgɨ Iərəmərə Iesu tər pɨk.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Kən netəmim tepət itəm kotahatətə e Iesu, kəmotən-iarəp kəm netəmim nat tərat mɨn itəm kəmoatol.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Neen itəm kəmoatəmɨk nərɨk, ilat mɨn kəmotəmɨk naoa mɨn rəhalat e nat əh moatuwa, moatan-ətɨp e nɨganəmtɨ netəmim. Nian netəmim kəmotafin e nəmtɨ naoa mɨn əh, tahmen e fifti-milian fatu ilat rafin.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Kən nəghatən rəha Iərəmərə təmaiu iahgin e nəsanənən asol rəha Uhgɨn.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Kən uarisɨg e nat əh, Pol tɨnən e nɨkin məmə otɨtəlɨg-pən əpəh Jerusalem, məto otuwɨn-pən Masetonia ne Akaea ikɨn. Kən in tən məmə, “Nian emuwɨn rəkɨs Jerusalem, ekəike muwɨn mɨn Rom.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Kən in təmahl-ipən Timoti ne Erastas itəm katuasitu lan, məmə okuaupən mian əpəh Masetonia. Məto in otatɨg pitən məsɨn əpəh ikɨn Esia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Kən e nian əh, nərgəhəuən asol kit təmər əpəh Efesas o Suatɨp rəha Iərəmərə.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Suah kit əh-ikɨn itəm tatol natɨmnat e iaen kit katən məmə silfa, nərgɨn u Temetrius. Ikɨn-u netəmim tepət koatəfak kəm uhgɨn kit pətan, nərgɨn u Atemis. Kən Temetrius tatol narmɨ nimə mɨn e silfa itəm tahmen e nimə rəha narmɨ nat rəha Atemis. Kən nian tatol-salɨm-in ilat, matos məni asol ilat rəhan netəmim mɨn.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Kən təmaun-in rəhan netəmim mɨn ne netəm pɨsɨn itəm koatol wək kitiəh əm məmə okotuwa kitiəh. Kən tən məmə, “Io mɨn, nəkotɨtun rəkɨs məmə koatol win e məni asol e wək u rəhatat.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Məto itəmat nəmotəplan ne motəto məmə tahro nulan suah əh Pol tatərəkɨn netəmim tepət kən kɨnoatətəu-pən, sənəmə e Efesas əm, məto iuəhkɨr ikɨn mɨn rafin e nɨtən əh Esia. In tatən-iarəp məmə uhgɨn mɨn itəm netəmim əm koatol e nelmɨlat, sənəmə uhgɨn mɨn pahrien.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Kən roiu əh, iuəhkɨr əm tatərəkɨn suatɨp rəhatat o nosən məni, kən iuəhkɨr əm mɨn in tatol məmə netəmim okotəplan rat nimə rəha Atemis, u itəm in ilɨs pɨk. Kən namnun, okəmə naka nəghatən rəhan otərəkɨn nərgɨn Atemis itəm ilɨs pɨk tuwa mol nat əpnapɨn əm lan. Məto ikɨn-u Esia ne ikɨn mɨn rafin, netəmim koatəfak kəm uhgɨn u rəhatat.”
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Nian kəmotəto nəghatən əh, nɨkilat təmahmə təmahmə, kən əmun mɨnotagət əfəməh məmə, “!Ure e Atemis u Efesas!”
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Kən nat əh təmaiu mɨrəfin taon. Kən netəmim tepət kəmotuwa kitiəh motuwɨn kaskəlɨm etəm Masetonia mil əh itəm katualiwək iləhal Pol, nərgɨlau u, Kaeas ne Aristakas. Kən kəmotuwɨn kələh kiuw-pən ilau əpəh ikɨn nian rafin koatol mitig asol ikɨn.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Kən Pol tolkeike məmə otuwɨn məghat kəm netəm əh, məto netəm rəha Iesu kəsotegəhan-inən.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Ne netəm-iasol neen rəha kaonsel asol əpəh Esia itəm kotolkeike Pol, kəmotahl-ipən nəghatən kəm in moatən-iəhau əskasɨk məmə otəsuwɨnen əh netəm əh-ikɨn.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Kən ikɨn əh, netəmim koatol wilɨg wilɨg tepət motagət əfəməh. Neen koatən nat pɨsɨn, kən neen koatən nat pɨsɨn. Məto tepət kotəruru məmə kəmotuwa o naka.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Kən noanol mɨn neen rəha Isrel kəmotətgi-pən suah kit nərgɨn u Aleksanta məmə otuwɨn mətul aupən-in ilat. Kən təmos-ipər nelmɨn matefətutu ilat məmə otən-iarəp nehmən rəhan.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Məto nian netəmim kəmotɨtun məmə in noanol kit rəha Isrel, kəmotagət əfəməh mɨn məmə, “!Ure e Atemis əpəh Efesas! !Ure e Atemis əpəh Efesas!” Kəmotagət əfəməh motos aua kəiu.
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Kən etəm-iasol kit u kapman asol rəha taon Efesas, təmətul mən-iəhau ilat məmə, “!Okəsotagətən-tu!” Kən mən məmə, “!Ei, netəmim! Atemis u, in uhgɨn rəhatat. Kən nərgɨn in ilɨs. Kən netəm ikɨn mɨn rafin kotɨtun məmə in wək rəhatat netəm Efesas məmə okotehm wɨr niməfak rəhan, kən motehm wɨr kəpiel asim rəhan itəm təmɨsɨ-pən e neai muwa.
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Kən suah kit tɨkə itəm otən məmə iateiuə. Kən tol nəhlan, təwɨr məmə nətəlɨgən rəhatəmat teiuaiu. Təsəwɨrən məmə nakotalməl nulan.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 “Nəmotos suah mil un motuwa ikɨn-u, məto ilau kəsuakləh-inən nat kit e nimə rəha narmɨ nat rəhatat, kən məsuəghat ratən e nərgɨ pətan əh, uhgɨn rəhatat.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Okəmə Temetrius ne rəhan iolwək mɨn koatəplan-pən nəghatən rat e suah kit, nian əh-ikɨn rəha kot ne netəm u kot əh-ikɨn. Təwɨr məmə okotuwɨn kən-iarəp nəghatən rat mɨn əh itəm kəmotəto kəm ilat.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Məto okəmə nat kit mɨn əh-ikɨn itəm nakotolkeike məmə onəkotol, onəkotəkəike motɨləs motuwɨn e mitig ətuatɨp rəhan.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Tɨmətɨg əm məmə okotɨləs-ipən kitat e kot o nolən u-roiu məmə koatərgəhəu pɨk. Iuəhkɨr kotəmou təpiə əm ikɨn. ?Kən okol kəsotənən nat kit məmə kəmotuwa ikɨn-u e nəpələhən u-roiu o naka? Məto-inu nəpələhən u, nɨpətɨn tɨkə.”
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Nian təmən rəkɨs nəghatən əh, kən mən-iəhau nəghatən mahl-ipən ilat məmə okotagɨm mɨn.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.