Atos 15
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 Kən netəmim neen kəmotiet əpəh Jutia motatite-pa Antiok moatəgətun piatat mɨn moatən məmə, “Okəmə kəsəhg-ipənən itəmat, tahmen e inu itəm Lou rəha Moses tatən mihin, okol Uhgɨn təsosmegəhən itəmat.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Kən Pol ne Panapas ilat netəm əh koatərgəhəu o nəghatən əh, kən kəmotəghat əfəməh e nənən əh. Kən uarisɨg, netəm rəha niməfak əh Antiok kəmotɨtəpun Pol ne Panapas ne ilat neen mɨn məmə okotuwɨn Jerusalem motəplan aposol mɨn ne elta mɨn rəha niməfak o nənən əh.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Netəm rəha niməfak kəmotahl-ipən ilat kotuwɨn, kən nian ilat kəmoatiet-pən Fonisia ne Sameria, kəmoatən-iarəp məmə tahro nulan Uhgɨn tatiuw-pa Iaihluə mɨn koatuwa rəhan netəmim. Kən nəghatən əh təmol piatat mɨn ikɨn əh nɨkilat tətagien pɨk.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Nian kəmotiet-pa Jerusalem, netəm rəha niməfak ne aposol mɨn ne elta mɨn rəha niməfak, kəmotagien məmə okotos ilat motuwɨn iməlat mɨn ikɨn. Kən Pol ne netəm əh kəmotən-iarəp natɨmnat itəm Uhgɨn təmasitu elat lan.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Məto Farisi neen əh-ikɨn itəm koatən nɨpahrienən e Iesu, kəmotətul motən məmə, “Iaihluə mɨn, okəike kəhg-ipən ilat, kən onəkotəkəike kəgətun ilat məmə okotətəu-pən Lou rəha Moses.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Kən aposol mɨn ne elta mɨn rəha niməfak kəmotəpələh kəmotəghat-in nənən əh.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Kən nian kəmotəghat nəfəməh məsɨn, kən Pita təmətul mən məmə, “Piak mɨn. Itəmat nəkotɨtun wɨr məmə nuwəh rəkɨs Uhgɨn təmɨtəpun io e nɨkitat məmə ekən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu kəm Iaihluə mɨn məmə okotən nɨpahrienən lan.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Uhgɨn tɨtun nətəlɨgən rəha netəmim, kən in tɨnəgətun rəkɨs məmə nɨkin tagien məmə otosmegəh netəm u sənəmə noanol mɨn rəha Isrel, məto-inu təmos-ipa Narmɨn Rəha Uhgɨn kəm ilat e suatɨp kitiəh əm itəm təmos-ipa kəm kitat.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 In təməsol pɨsɨnən kəm ilat. !Kəp! In təmafəl rəkɨs rəhalat nolən rat mɨn məto-inu koatən nɨpahrienən lan tahmen-pən əm e itəm tɨnol rəkɨs kəm kitat.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 “?Məto tahro itəmat nakoatuwɨn e suatɨp pɨsɨn məmə Uhgɨn nɨkin otahmə? ?Tahro itəmat nɨnoatɨləs-ipən Lou kəm ilat məmə in nat təfɨgəm kit itəm ilat kotalis? !Kəp! Itəmat, otəplan-tu. Kitat ne tɨpɨtat mɨn kitat rafin kəsotahmenən məmə okotɨləs nat fɨgəm əh.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Məto kitat koatahatətə məmə Iesu in Iərəmərə rəhatat, kən in tatosmegəh kitat e rəhan nəwɨrən əm, kən in matol əm nəhlan kəm ilat.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Nəghatən əh təmol ilat kotəruru nat okotən, kən moatətəlɨg-in Pol ne Panapas kɨnatuamnus-iarəp nat pɨspɨs mɨn ne nəmtətin pɨsɨn pɨsɨn mɨn itəm Uhgɨn təmol ilau kioal e nɨganəmtɨ Iaihluə mɨn.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Nian kəmioal namnun nən-iarəpən wək mɨn rəhalau, kən Jemes tətul mən məmə, “Piak mɨn. Otətəlɨg-in wɨr-tu rəhak nəghatən.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Pita təmən wɨr agɨn kəm kitat məmə tahro nulan Uhgɨn təmiet-pa pitən o Iaihluə mɨn məmki-rəkɨs ilat neen məmə rəhan mɨn.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Məto nat əh tahmen-pən əm e nəghatən itəm ien rəha Uhgɨn təmən itəm kəməte e Naoa Rəha Uhgɨn. Uhgɨn tatən məmə,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 — ausente —
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Kən Jemes təmən məmə, “Kən tol nəhlan, io iakən məmə roiu Iaihluə mɨn kɨnoatəuhlin nətəlɨgən rəhalat mɨnoatuwa o Uhgɨn. Kən təsəwɨrən məmə kitat okotol tiəkɨs pɨk mɨn olat.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Məto pəs okotəte naoa kit tuwɨn kəm ilat məmə okəsotunən nagwənən mɨn u itəm kɨnol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nat mɨn u iərmɨs mɨn, kən kotamkɨmɨk e nɨganəmtɨ Uhgɨn. Kən məsotolən təfagə e pətan. Kən məsotunən nat megəh itəm kəmaril nentou məto-inu nɨtan əh-ikɨn e nɨpətɨn. Kən okəsotunən nɨtan.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Okotəkəike motən-iəhau ilat nəhlan o nələhəuən nəməlinuən tətatɨg, məto-inu təmətuoun rəkɨs e Sapat mɨn rafin, netəmim koatafin Lou rəha Moses əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel. Kən katən-iarəp nəghatən mɨn əh e taon mɨn rafin.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Kən aposol mɨn ne elta mɨn ne netəm rəha niməfak kəmotegəhan məmə okotahl-ipən ilat mɨn neen kotətəu-pən Pol ne Panapas motuwɨn Antiok. Kən kəmotətgi-arəp Saelas ne Jutas u katən məmə Pasapas. Suah mil əh netəmim koatɨsiai-in ilau.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Kən kəmotos-ipən naoa kəm ilat məmə okotos motuwɨn. Naoa tatən məmə, “Itɨmat aposol mɨn ne elta mɨn rəha niməfak, itɨmat piatɨmat u itəmat. Iakotən təwɨr kəm itəmat əpəh Antiok, ne Siria, ne Silisia u Iaihluə mɨn, məto roiu nɨnotuwa piatɨmat mɨn.
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Itɨmat emotəto məmə netəmim neen u e nɨkitɨmat kəmotol tiəkɨs pɨk kəm itəmat, kən itəmat nəmotəto tərat e nəghatən rəhalat. Məto itɨmat emɨsotos-ipənən nəghatən məmə okotuwɨn kən mihin.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Tol nəhlan kən itɨmat emotaun-in nəghatən kit, kən motegəhan məmə itɨmat kəiu okioas nəghatən rəhatɨmat muətəu-pən Pol ne Panapas u ilau kuəwɨr pɨk otat.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iuəhkɨr kiamɨs o wək u rəha Iərəmərə rəhatat, Iesu Kristo.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kən itɨmat ioatahl-ipɨnə Jutas ne Saelas məmə okiamnə muehm itəmat. Ilau okuən əsas kəm itəmat nəghatən kitiəh əm itəm itɨmat emotəte.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Kən Narmɨn Rəha Uhgɨn nɨkin tagien ne nɨkitɨmat tagien məmə esotos-ipɨnə mɨnən lou kit kəm itəmat məmə otəfɨgəm pɨk otəmat, məto in əm u nəkotəkəike motol:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 onɨsotunən nagwənən mɨn u itəm kɨnol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nat mɨn u iərmɨs mɨn; kən məsotunən nɨtan; kən məsotunən nat megəh itəm kəmaril nentou məto-inu nɨtan əh-ikɨn e nɨpətɨn; kən məsotolən təfagə e pətan. Okəmə nakotətəu-pən nəghatən mɨn əh, onəkotuwɨn e suatɨp təwɨr. Inu namnun rəhatɨmat nəghatən.”
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Kən netəm-iasol mɨn əh kəmotahl-ipən netəm əh ilat kuwɨt məmə okotuwɨn əpəh Antiok. Nian kəmotiet-pən Antiok, kəmotaun-in netəmim rəha niməfak e ikɨn mɨn əh, kən kotuwa kitiəh, kən kotos-ipən naoa un kəm ilat.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Kən nian kəmotafin naoa un, nɨkilat təmagien məto-inu nəghatən əh təmɨləs-ipər nɨkilat.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Jutas ne Saelas ilau ien mil rəha Uhgɨn. Kəmuəghat təfəməh kəm piatat mɨn əh mətialəs-ipər nətəlɨgən rəhalat matioal ilat koatətul əskasɨk.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Kəmuatɨg tuwəh məsɨn ikɨn əh, kən piatat mɨn kəmotauiatɨpin ilau kən motətapəh məmə Uhgɨn otos-ipən rəhan nəməlinuən kəm ilau, kən motahl-ipən ilau kiatəlɨg-pən o netəm u kəmotahl-ipa ilau.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Kən Pol ne Panapas kəmuatɨg tuwəh məsɨn əpəh Antiok, kən ilat netəmim tepət kəmoatən-iarəp ne moatəgətun netəmim e Iərəmərə.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 — ausente —
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Nian neen uarisɨg, Pol təmən-ipən kəm Panapas məmə, “Təwɨr məmə kiatelɨg mɨn mian muəplan pialau mɨn e taon mɨn itəm kəmuən-iarəp nəghatən ikɨn rəha Iərəmərə kəm ilat, muəplan-tu məmə koatahratɨg.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Kən Panapas tolkeike məmə otit mɨn Jon Mak.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Məto Pol təplan məmə təsətuatɨpən, məto-inu Jon Mak tɨnapəs rəkɨs ilau əpəh Pamfilia mɨtəlɨg məsətəu-pənən ilau mətoarus kioal namnun e wək.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Kən kəmuən təskasɨk e nənən əh, kən muəhap ilau mɨn. Kən Panapas təmit Mak kən mios nego kit mian əpəh Saepras.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Məto Pol təmit Saelas ilau min. Kən netəm koatəfak kəmotəfak məmə Iərəmərə otehm wɨr ilau e rəhan nəwɨrən, kən motahl-iarəp ilau.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Kən kəmualiwək mian-pən Siria ne Silisia ikɨn kən matuem əskasɨk niməfak mɨn.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.