Atos 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs VC
1 E Ikoniam kəmian mɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, kən matuən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən nəghatən rəhalau təwɨr pɨk məmə təmiuw-pa netem Isrel tepət ne netəm Iaihluə tepət mɨn, məmə ilat kəmoatən nɨpahrienən e Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Məto netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e rəhalau nəghatən, kəmotuwɨn o Iaihluə mɨn, motol ilat kotetəhau pɨk netəm u koatən nɨpahrienən e Iesu, moatol neməha kəm ilat.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Məto Pol ne Panapas kəmuatɨg ikɨn tuwəh, məsuəginən ilat, kəmatuəkəike matuən-iarəp nəghatən rəha nəwɨrən rəha Uhgɨn kəm netəmim rafin. Kən Iərəmərə təmol ilau kioal nat pɨspɨs ne nəmtətin tepət məmə netəmim okotɨtun məmə rəhalau nəghatən rəha nosmegəhən in nəghatən pahrien.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kən netəm ikɨn əh, kəmotəhap ilat mɨn, neen kəmotətəu-pən netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e Iesu, kən neen kəmotətəu-pən aposol mil əh, Pol ne Panapas.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Kən netəm Isrel ne Iaihluə mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəhalat mɨn, kɨnoatol nəghatən anion kit məmə okotərəkɨn ilau, kən motahtɨmnu ilau e kəpiel.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Məto nian kəmotəto nəghatən anion rəhalat, kəmuagɨm mian əpəh e ikɨn Likaonia, kən mian mətuatɨg e taon mil əh, Listra ne Tepe.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Kən e taon mil əh ne ikɨn mɨn tɨtəlau e taon mil əh, ilau katuən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu Iosmegəh.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Kən e Listra, suah kit əh-ikɨn. Nian təmaiir məto nelkɨn təməfaiu təruru naliwəkən, tatəpələh əm, kən in tatəpələh ikɨn əh
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 matətəlɨg-in nəghatən rəha Pol. Pol təmətag-pən ətuatɨp o suah əh, mɨnɨtun məmə suah əh tɨnatahatətə rəkɨs məmə nelkɨn tɨtun nəwɨrən,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 kən magət əfəməh lan məmə, “!Ei piak, ətul!” Kən əmun, suah apon təmətɨp mər kən mɨnataliwək.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nian nɨmanin netəmim kəmotəplan nat əh itəm Pol təmol, kəmotən əfəməh e nəghatən Likaonia məmə, “!Ei! Otəplan-tu. Uhgɨn mɨn rəhatat kɨnotol netəmim in, ilat mɨnotuwa imətat ikɨn.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Kən kəmotəuhlin nərgɨ Panapas məmə Sus u nɨpətɨn təmə in iərəmərə rəha uhgɨn mɨn rəhalat. Kən kəmotəuhlin mɨn nərgɨ Pol məmə Heremes, nɨpətɨn u məmə in iəghat asol rəha uhgɨn mɨn rəhalat.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Nimə rəha narmɨ nat rəha uhgɨn əh Sus, in tatətul ihluə e taon əh. Kən pris rəha uhgɨn əh Sus təmasɨg kau mɨn neen itəm tɨnətu-pən rəkɨs nəguɨ-nɨg elat. Kən məmɨk ilat muwa e nafiluə rəha latuənu rəhalat itəm kəmotol əpətɨn e kəpiel. Məto in ne nɨmanin netəmim kotolkeike məmə kotol sakrifais kəm ilau motol nənwiwiən lan kəm Pol ne Panapas.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Məto nian aposol mil kəmuəto nəghatən e nat əh, kəmuəhap rəhalau natɨmnat.Kən kəmuaiu mian əpəh ilugɨn elat. Kən muagət əfəməh məmə,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “!Ei, nəman! ?Nakotəmə nəkotol nat un o naka? Itɨmlau etəmim əm tahmen etəmat. Etios namnusən təwɨr matuea kəm itəmat, kən ekioalkeike məmə ekuəuhlin nətəlɨgən rəhatəmat məmə nakotapəs nəfakən kəm uhgɨn mɨn u itəm rəhalat nəsanənən tɨkə. Məto onəkotəfak əm kəm Uhgɨn itəm tatəmegəh, mətatɨg namnun tɨkə. In pɨsɨn əm təmol neai, nəptən, nɨtəhəi, ne natɨmnat rafin itəm koatatɨg ikɨn mɨn rafin.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Aupən in təmegəhan-in məmə netəmim e ikɨn mɨn rafin məmə ilat okotətəu-pən atɨp əm suatɨp mɨn rəhalat.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Məto nian rafin in tatol suatɨp kəm ilat məmə ilat kotɨtun nəplanən rəhan nəwɨrən itəm in tatol. In tatol nuhuən tatəfɨk, matol nagwənən mɨn e nasumən, kən koatol nɨpətɨlat e nian ətuatɨp rəhalat. In tatos-ipən nagwənən kəm itəmat mol itəmat nakoatəto təwɨr.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Məto kəmatuən pap nəghatən əh kəm ilat, iuəhkɨr əm kuakiə o nən-iəhauən ilat o nolən sakrifais, o nos-ipənən nənwiwiən kəm ilau.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Kən netəmim neen e noanol mɨn rəha netəm Isrel kəmotiet e Antiok əh Pisitia ne Ikoniam motiet-pa Listra motiuw-pa netəmim tepət məmə okotuwa kəplan ilat. Kən kəmotɨləs Pol kən motaht e kəpiel, kən motewkəkan ka kərakin-iarəp e taon motapəs tətaməhl. Nɨkilat təht məmə təmɨmɨs.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Məto nian netəm rəha Iesu kəmotuwa kətul kɨtəlau in, kən tətul əmun muwɨn mɨn əpəh imə e taon. Kən kəmən lawɨgin, in ne Panapas kəmiaiet mian Tepe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Kən Pol ne Panapas kəmuən-iarəp namnusən təwɨr e taon əh Tepe, kən kəmiaiuw-pa netəmim tepət kotuwa o Iesu. Kən kəmiatəlɨg muea Listra, kən uarisɨg u, kiaiet mɨn muea Ikoniam, kən miaiet mɨn muea Antiok əh Pisitia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Kən ikɨn əh, kəmatuem əskasɨk netəm rəha Iesu. Kən matioas-ipən nəghatən məmə okotətul əskasɨk e nahatətəən e Iesu. Kən matuən məmə, “Kitat okotatɨg e nəratən tepət nian koatuwɨn e suatɨp rəha nuwɨnən matɨg ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn. Məto nat əpnapɨn əm, kitat okotəkəike moatətul əskasɨk.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Kən e niməfak mɨn e ikɨn mɨn rafin itəm ilau katian ikɨn, katuəmki-pər elta mɨn rəhalat. Kən matuapəs nagwənən matioal nəfakən, kən matuələhəu e nelmɨ Iərəmərə netəmim itəm kɨnoatən rəkɨs nɨpahrienən lan.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Kən ilau kəmian-pən Pisitia ikɨn muatite-pa Pamfilia ikɨn e taon əh Peka,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 ikɨn əh ilau kəmuən-iarəp namnusən təwɨr ikɨn. Kən ilau kəmuatite-pa mɨn e taon kit mɨn Atalia,
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 kən kəmios nego ikɨn miatəlɨg-pa Antiok əh Siria. Netəm Antiok əh inəh, aupən ikɨn ilat kəmotahl-ipən Pol ne Panapas məmə okian muən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən motəfak məmə Uhgɨn otehm wɨr ilau e ikɨn mɨn itəm ilau katian ikɨn. Kən roiu kɨnioal namnun wək rəhalau.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Nian ilau kəmiatəlɨg-pa mɨn, kəmuaun-in netəmim rəha niməfak məmə okotuwa kitiəh. Kən ilau kəmuən-iarəp kəm ilat natɨmnat itəm Uhgɨn təmol elau e nəsanənən rəhan, kən məmə təmahro nulan Iaihluə mɨn, ilat kəmotuwa moatən nɨpahrienən e Iesu.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Kən ikɨn əh, ilau kəmuatɨg tuwəh ilat netəm rəha Iesu.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.