Atos 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NAA
1 E Ikoniam kəmian mɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, kən matuən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən nəghatən rəhalau təwɨr pɨk məmə təmiuw-pa netem Isrel tepət ne netəm Iaihluə tepət mɨn, məmə ilat kəmoatən nɨpahrienən e Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Məto netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e rəhalau nəghatən, kəmotuwɨn o Iaihluə mɨn, motol ilat kotetəhau pɨk netəm u koatən nɨpahrienən e Iesu, moatol neməha kəm ilat.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Məto Pol ne Panapas kəmuatɨg ikɨn tuwəh, məsuəginən ilat, kəmatuəkəike matuən-iarəp nəghatən rəha nəwɨrən rəha Uhgɨn kəm netəmim rafin. Kən Iərəmərə təmol ilau kioal nat pɨspɨs ne nəmtətin tepət məmə netəmim okotɨtun məmə rəhalau nəghatən rəha nosmegəhən in nəghatən pahrien.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Kən netəm ikɨn əh, kəmotəhap ilat mɨn, neen kəmotətəu-pən netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e Iesu, kən neen kəmotətəu-pən aposol mil əh, Pol ne Panapas.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Kən netəm Isrel ne Iaihluə mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəhalat mɨn, kɨnoatol nəghatən anion kit məmə okotərəkɨn ilau, kən motahtɨmnu ilau e kəpiel.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Məto nian kəmotəto nəghatən anion rəhalat, kəmuagɨm mian əpəh e ikɨn Likaonia, kən mian mətuatɨg e taon mil əh, Listra ne Tepe.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Kən e taon mil əh ne ikɨn mɨn tɨtəlau e taon mil əh, ilau katuən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu Iosmegəh.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Kən e Listra, suah kit əh-ikɨn. Nian təmaiir məto nelkɨn təməfaiu təruru naliwəkən, tatəpələh əm, kən in tatəpələh ikɨn əh
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 matətəlɨg-in nəghatən rəha Pol. Pol təmətag-pən ətuatɨp o suah əh, mɨnɨtun məmə suah əh tɨnatahatətə rəkɨs məmə nelkɨn tɨtun nəwɨrən,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 kən magət əfəməh lan məmə, “!Ei piak, ətul!” Kən əmun, suah apon təmətɨp mər kən mɨnataliwək.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Nian nɨmanin netəmim kəmotəplan nat əh itəm Pol təmol, kəmotən əfəməh e nəghatən Likaonia məmə, “!Ei! Otəplan-tu. Uhgɨn mɨn rəhatat kɨnotol netəmim in, ilat mɨnotuwa imətat ikɨn.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Kən kəmotəuhlin nərgɨ Panapas məmə Sus u nɨpətɨn təmə in iərəmərə rəha uhgɨn mɨn rəhalat. Kən kəmotəuhlin mɨn nərgɨ Pol məmə Heremes, nɨpətɨn u məmə in iəghat asol rəha uhgɨn mɨn rəhalat.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Nimə rəha narmɨ nat rəha uhgɨn əh Sus, in tatətul ihluə e taon əh. Kən pris rəha uhgɨn əh Sus təmasɨg kau mɨn neen itəm tɨnətu-pən rəkɨs nəguɨ-nɨg elat. Kən məmɨk ilat muwa e nafiluə rəha latuənu rəhalat itəm kəmotol əpətɨn e kəpiel. Məto in ne nɨmanin netəmim kotolkeike məmə kotol sakrifais kəm ilau motol nənwiwiən lan kəm Pol ne Panapas.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Məto nian aposol mil kəmuəto nəghatən e nat əh, kəmuəhap rəhalau natɨmnat.Kən kəmuaiu mian əpəh ilugɨn elat. Kən muagət əfəməh məmə,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “!Ei, nəman! ?Nakotəmə nəkotol nat un o naka? Itɨmlau etəmim əm tahmen etəmat. Etios namnusən təwɨr matuea kəm itəmat, kən ekioalkeike məmə ekuəuhlin nətəlɨgən rəhatəmat məmə nakotapəs nəfakən kəm uhgɨn mɨn u itəm rəhalat nəsanənən tɨkə. Məto onəkotəfak əm kəm Uhgɨn itəm tatəmegəh, mətatɨg namnun tɨkə. In pɨsɨn əm təmol neai, nəptən, nɨtəhəi, ne natɨmnat rafin itəm koatatɨg ikɨn mɨn rafin.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Aupən in təmegəhan-in məmə netəmim e ikɨn mɨn rafin məmə ilat okotətəu-pən atɨp əm suatɨp mɨn rəhalat.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Məto nian rafin in tatol suatɨp kəm ilat məmə ilat kotɨtun nəplanən rəhan nəwɨrən itəm in tatol. In tatol nuhuən tatəfɨk, matol nagwənən mɨn e nasumən, kən koatol nɨpətɨlat e nian ətuatɨp rəhalat. In tatos-ipən nagwənən kəm itəmat mol itəmat nakoatəto təwɨr.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Məto kəmatuən pap nəghatən əh kəm ilat, iuəhkɨr əm kuakiə o nən-iəhauən ilat o nolən sakrifais, o nos-ipənən nənwiwiən kəm ilau.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Kən netəmim neen e noanol mɨn rəha netəm Isrel kəmotiet e Antiok əh Pisitia ne Ikoniam motiet-pa Listra motiuw-pa netəmim tepət məmə okotuwa kəplan ilat. Kən kəmotɨləs Pol kən motaht e kəpiel, kən motewkəkan ka kərakin-iarəp e taon motapəs tətaməhl. Nɨkilat təht məmə təmɨmɨs.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Məto nian netəm rəha Iesu kəmotuwa kətul kɨtəlau in, kən tətul əmun muwɨn mɨn əpəh imə e taon. Kən kəmən lawɨgin, in ne Panapas kəmiaiet mian Tepe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Kən Pol ne Panapas kəmuən-iarəp namnusən təwɨr e taon əh Tepe, kən kəmiaiuw-pa netəmim tepət kotuwa o Iesu. Kən kəmiatəlɨg muea Listra, kən uarisɨg u, kiaiet mɨn muea Ikoniam, kən miaiet mɨn muea Antiok əh Pisitia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Kən ikɨn əh, kəmatuem əskasɨk netəm rəha Iesu. Kən matioas-ipən nəghatən məmə okotətul əskasɨk e nahatətəən e Iesu. Kən matuən məmə, “Kitat okotatɨg e nəratən tepət nian koatuwɨn e suatɨp rəha nuwɨnən matɨg ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn. Məto nat əpnapɨn əm, kitat okotəkəike moatətul əskasɨk.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Kən e niməfak mɨn e ikɨn mɨn rafin itəm ilau katian ikɨn, katuəmki-pər elta mɨn rəhalat. Kən matuapəs nagwənən matioal nəfakən, kən matuələhəu e nelmɨ Iərəmərə netəmim itəm kɨnoatən rəkɨs nɨpahrienən lan.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Kən ilau kəmian-pən Pisitia ikɨn muatite-pa Pamfilia ikɨn e taon əh Peka,
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 ikɨn əh ilau kəmuən-iarəp namnusən təwɨr ikɨn. Kən ilau kəmuatite-pa mɨn e taon kit mɨn Atalia,
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 kən kəmios nego ikɨn miatəlɨg-pa Antiok əh Siria. Netəm Antiok əh inəh, aupən ikɨn ilat kəmotahl-ipən Pol ne Panapas məmə okian muən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən motəfak məmə Uhgɨn otehm wɨr ilau e ikɨn mɨn itəm ilau katian ikɨn. Kən roiu kɨnioal namnun wək rəhalau.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Nian ilau kəmiatəlɨg-pa mɨn, kəmuaun-in netəmim rəha niməfak məmə okotuwa kitiəh. Kən ilau kəmuən-iarəp kəm ilat natɨmnat itəm Uhgɨn təmol elau e nəsanənən rəhan, kən məmə təmahro nulan Iaihluə mɨn, ilat kəmotuwa moatən nɨpahrienən e Iesu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Kən ikɨn əh, ilau kəmuatɨg tuwəh ilat netəm rəha Iesu.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.