Atos 14
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs NVT
1 E Ikoniam kəmian mɨn əpəh e nimə rəha nuəfɨmɨnən rəha netəm Isrel, kən matuən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən nəghatən rəhalau təwɨr pɨk məmə təmiuw-pa netem Isrel tepət ne netəm Iaihluə tepət mɨn, məmə ilat kəmoatən nɨpahrienən e Iesu.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Məto netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e rəhalau nəghatən, kəmotuwɨn o Iaihluə mɨn, motol ilat kotetəhau pɨk netəm u koatən nɨpahrienən e Iesu, moatol neməha kəm ilat.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Məto Pol ne Panapas kəmuatɨg ikɨn tuwəh, məsuəginən ilat, kəmatuəkəike matuən-iarəp nəghatən rəha nəwɨrən rəha Uhgɨn kəm netəmim rafin. Kən Iərəmərə təmol ilau kioal nat pɨspɨs ne nəmtətin tepət məmə netəmim okotɨtun məmə rəhalau nəghatən rəha nosmegəhən in nəghatən pahrien.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Kən netəm ikɨn əh, kəmotəhap ilat mɨn, neen kəmotətəu-pən netəm Isrel itəm kəsotənən nɨpahrienən e Iesu, kən neen kəmotətəu-pən aposol mil əh, Pol ne Panapas.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Kən netəm Isrel ne Iaihluə mɨn, ne netəm-iasol mɨn rəhalat mɨn, kɨnoatol nəghatən anion kit məmə okotərəkɨn ilau, kən motahtɨmnu ilau e kəpiel.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Məto nian kəmotəto nəghatən anion rəhalat, kəmuagɨm mian əpəh e ikɨn Likaonia, kən mian mətuatɨg e taon mil əh, Listra ne Tepe.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Kən e taon mil əh ne ikɨn mɨn tɨtəlau e taon mil əh, ilau katuən-iarəp namnusən təwɨr rəha Iesu Iosmegəh.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Kən e Listra, suah kit əh-ikɨn. Nian təmaiir məto nelkɨn təməfaiu təruru naliwəkən, tatəpələh əm, kən in tatəpələh ikɨn əh
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 matətəlɨg-in nəghatən rəha Pol. Pol təmətag-pən ətuatɨp o suah əh, mɨnɨtun məmə suah əh tɨnatahatətə rəkɨs məmə nelkɨn tɨtun nəwɨrən,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 kən magət əfəməh lan məmə, “!Ei piak, ətul!” Kən əmun, suah apon təmətɨp mər kən mɨnataliwək.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Nian nɨmanin netəmim kəmotəplan nat əh itəm Pol təmol, kəmotən əfəməh e nəghatən Likaonia məmə, “!Ei! Otəplan-tu. Uhgɨn mɨn rəhatat kɨnotol netəmim in, ilat mɨnotuwa imətat ikɨn.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Kən kəmotəuhlin nərgɨ Panapas məmə Sus u nɨpətɨn təmə in iərəmərə rəha uhgɨn mɨn rəhalat. Kən kəmotəuhlin mɨn nərgɨ Pol məmə Heremes, nɨpətɨn u məmə in iəghat asol rəha uhgɨn mɨn rəhalat.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Nimə rəha narmɨ nat rəha uhgɨn əh Sus, in tatətul ihluə e taon əh. Kən pris rəha uhgɨn əh Sus təmasɨg kau mɨn neen itəm tɨnətu-pən rəkɨs nəguɨ-nɨg elat. Kən məmɨk ilat muwa e nafiluə rəha latuənu rəhalat itəm kəmotol əpətɨn e kəpiel. Məto in ne nɨmanin netəmim kotolkeike məmə kotol sakrifais kəm ilau motol nənwiwiən lan kəm Pol ne Panapas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Məto nian aposol mil kəmuəto nəghatən e nat əh, kəmuəhap rəhalau natɨmnat.Kən kəmuaiu mian əpəh ilugɨn elat. Kən muagət əfəməh məmə,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “!Ei, nəman! ?Nakotəmə nəkotol nat un o naka? Itɨmlau etəmim əm tahmen etəmat. Etios namnusən təwɨr matuea kəm itəmat, kən ekioalkeike məmə ekuəuhlin nətəlɨgən rəhatəmat məmə nakotapəs nəfakən kəm uhgɨn mɨn u itəm rəhalat nəsanənən tɨkə. Məto onəkotəfak əm kəm Uhgɨn itəm tatəmegəh, mətatɨg namnun tɨkə. In pɨsɨn əm təmol neai, nəptən, nɨtəhəi, ne natɨmnat rafin itəm koatatɨg ikɨn mɨn rafin.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Aupən in təmegəhan-in məmə netəmim e ikɨn mɨn rafin məmə ilat okotətəu-pən atɨp əm suatɨp mɨn rəhalat.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Məto nian rafin in tatol suatɨp kəm ilat məmə ilat kotɨtun nəplanən rəhan nəwɨrən itəm in tatol. In tatol nuhuən tatəfɨk, matol nagwənən mɨn e nasumən, kən koatol nɨpətɨlat e nian ətuatɨp rəhalat. In tatos-ipən nagwənən kəm itəmat mol itəmat nakoatəto təwɨr.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Məto kəmatuən pap nəghatən əh kəm ilat, iuəhkɨr əm kuakiə o nən-iəhauən ilat o nolən sakrifais, o nos-ipənən nənwiwiən kəm ilau.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Kən netəmim neen e noanol mɨn rəha netəm Isrel kəmotiet e Antiok əh Pisitia ne Ikoniam motiet-pa Listra motiuw-pa netəmim tepət məmə okotuwa kəplan ilat. Kən kəmotɨləs Pol kən motaht e kəpiel, kən motewkəkan ka kərakin-iarəp e taon motapəs tətaməhl. Nɨkilat təht məmə təmɨmɨs.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Məto nian netəm rəha Iesu kəmotuwa kətul kɨtəlau in, kən tətul əmun muwɨn mɨn əpəh imə e taon. Kən kəmən lawɨgin, in ne Panapas kəmiaiet mian Tepe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Kən Pol ne Panapas kəmuən-iarəp namnusən təwɨr e taon əh Tepe, kən kəmiaiuw-pa netəmim tepət kotuwa o Iesu. Kən kəmiatəlɨg muea Listra, kən uarisɨg u, kiaiet mɨn muea Ikoniam, kən miaiet mɨn muea Antiok əh Pisitia.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Kən ikɨn əh, kəmatuem əskasɨk netəm rəha Iesu. Kən matioas-ipən nəghatən məmə okotətul əskasɨk e nahatətəən e Iesu. Kən matuən məmə, “Kitat okotatɨg e nəratən tepət nian koatuwɨn e suatɨp rəha nuwɨnən matɨg ahgin nərəmərəən rəha Uhgɨn. Məto nat əpnapɨn əm, kitat okotəkəike moatətul əskasɨk.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Kən e niməfak mɨn e ikɨn mɨn rafin itəm ilau katian ikɨn, katuəmki-pər elta mɨn rəhalat. Kən matuapəs nagwənən matioal nəfakən, kən matuələhəu e nelmɨ Iərəmərə netəmim itəm kɨnoatən rəkɨs nɨpahrienən lan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Kən ilau kəmian-pən Pisitia ikɨn muatite-pa Pamfilia ikɨn e taon əh Peka,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 ikɨn əh ilau kəmuən-iarəp namnusən təwɨr ikɨn. Kən ilau kəmuatite-pa mɨn e taon kit mɨn Atalia,
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 kən kəmios nego ikɨn miatəlɨg-pa Antiok əh Siria. Netəm Antiok əh inəh, aupən ikɨn ilat kəmotahl-ipən Pol ne Panapas məmə okian muən-iarəp nəghatən rəha Uhgɨn, kən motəfak məmə Uhgɨn otehm wɨr ilau e ikɨn mɨn itəm ilau katian ikɨn. Kən roiu kɨnioal namnun wək rəhalau.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Nian ilau kəmiatəlɨg-pa mɨn, kəmuaun-in netəmim rəha niməfak məmə okotuwa kitiəh. Kən ilau kəmuən-iarəp kəm ilat natɨmnat itəm Uhgɨn təmol elau e nəsanənən rəhan, kən məmə təmahro nulan Iaihluə mɨn, ilat kəmotuwa moatən nɨpahrienən e Iesu.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Kən ikɨn əh, ilau kəmuatɨg tuwəh ilat netəm rəha Iesu.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.