Atos 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARA
1 E taon Sisaria, suah kit əh-ikɨn nərgɨn u Konilias. In etəm Rom, kən in etəm-iasol rəha mopael ilat rafin wan-hanrɨt. Kən ilat koatɨsɨ-pən e “Mopael rəha Itali.”
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 In etəmim kit itəm tatɨsiai-in Uhgɨn rəha netəm Isrel, in ne rəhan mɨn ne rəhan iolwək mɨn. In tatos-ipən rəhan məni tepət kəm ian-rat mɨn, kən matəfak kəm Uhgɨn rəha Isrel nian rafin.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Nian kit əmun e tri kɨlok ehnaipən e nian tatəfak lan, təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. In təməplan wɨr nagelo kit rəha Uhgɨn tatuwa ron, kən maun-in məmə, “!Konilias!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Nian nɨganəmtɨ Konilias təmətul lan, in təməgɨn kən mən məmə, “?Iərəmərə, tahro?” Kən nagelo təmən-ipən kəm in məmə, “Uhgɨn tɨnəplan rəkɨs nəfakən rəham ne nəwɨrən itəm natol kəm ian-rat mɨn.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa, motɨləs suah kit motuwa, nərgɨn u Saimon Pita.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 In tətatɨg ilau suah kit nərgɨn u Saimon u tatol natɨmnat e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nian nagelo itəm təmatəghat kəm in təmagɨm, kən Konilias təmaun-in rəhan iolwək kəiu ne mopael kit itəm tatol wək kəm in, kən in etəm rəha nəfakən.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 In təmən-ipən rafin natɨmnat itəm təməplan kəm iləhal, kən mahl-ipən iləhal məmə okəhaluwɨn Jopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Kən kəmən lawɨgin, nian mɨtgar tɨnalalin, kən suah miləhal əh kəmatəhaluwa e suatɨp iuəhkɨr o taon əh Jopa, Pita təmuwɨn əpəh ilɨs e nətuei nimə itəm tepin-epin ikɨn məmə otəghat kəm Uhgɨn e nəfakən.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Məto nəumɨs tɨnus, kən nian kəmatol əh nɨgɨn nagwənən, in taiir məto təməplan napɨlaiirən kit itəm Uhgɨn tatos-ipa.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 E napɨlaiirən əh, təməplan neai təmerəh, kən nat kit tahmen e tapolən asol kətaskəlɨm nɨpəgnəmtɨn mɨn, kən kəhlman-əhlman teiuaiu matuwa e nəptən.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 E nɨpəg nat əh, təməplan nat megəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əh-ikɨn itəm kotaliwək ne motəkioah, ne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Kən nəwia suah kit təmən-ipən kəm in məmə, “Pita, ətul. Ohamnu neen mon.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Məto Pita təmə, “!Iərəmərə, kəp! E rəhak nəmegəhən esonən əh nat kit nulan itəm Lou rəham təmən-iəhau məmə kəsunən tamkɨmɨk e nɨganəmtɨm.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kən nəwia suah u təməghat mɨn kəm in məmə, “Əsənən məmə nat kit tamkɨmɨk itəm io Uhgɨn iatən məmə təwɨr əm, təsamkɨmɨkən.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Kəmuəghat o natɨmnat mɨn əh mau kɨsɨl, kən roiu agɨn mɨn, tapolən apon təmər muwɨn əpəh e neai.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Kən Pita nɨkin təmatəht pɨk məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən itəm təməplan. Məto suah miləhal un itəm Konilias təmahləpis iləhal, kəməhalətapəh o nimə rəha Saimon, kən mɨnəhaluwa mɨnəhaləplan. Kən mɨnəhaluwɨn mətəhalətul əpəh e nafiluə.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Kən məhlaun əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kit u ikɨn-u nərgɨn u Saimon Pita?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Kən nian Pita tətalkut əh məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən-ipən kəm in məmə, “!Ei, əto-tu! Suah miləhal kɨsɨl əpəh katəhalegəs-in ik.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Ətul uəhai matite muwɨn məplan iləhal. Kən məsəgɨnən o nətəu-pənən iləhal məto-inu io emahl-ipa iləhal məmə okəhaluwa.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Kən Pita təmeiuaiu muwɨn mən-ipən kəm iləhal məmə, “Io u inu itəm itəməhal natəhalegəs-in. ?Nakəhalolkeike io o naka?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Kən kəhalən-ipən kəm in məmə, “Əwəh. Etəm tatərəmərə e mopael mɨn, u Konilias, təmahl-ipa itɨməhal məmə ekəhaluwa. In suah kit itəm tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn, kən in matəfak mɨn kəm Uhgɨn. Kən noanol mɨn rəha netəm Isrel koatɨsiai-in pɨk. Nagelo kit rəha Iərəmərə təmən-ipən kəm in məmə ik onəkuwɨn əh iman ikɨn, kən mamnus nəghatən kəm in pəs in otəto.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Kən Pita təmit iləhal motuwɨn imə məmə ilat okotapɨl əh-ikɨn. Pita təmuwɨn e nimə rəha Konilias Kən kəmən lawɨgin, Pita təmətəu-pən iləhal, kən iəfak mɨn neen rəha Jopa, kəmotətəu-pən ilat.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Kəmən lawɨgin mɨn, kəmotiet-arəpən əpəh Sisaria. Ikɨn əh Konilias təmətapəh o rəhan mɨn ne netəmim neen məmə okotuwa katəsahgin Pita.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nian Pita təmatuwɨn məmə otuwɨn imə, kən Konilias təmiet mɨsin nulɨn e nelkɨ Pita ikɨn məmə otəfak kəm in.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Məto Pita təmɨtol-ipər mɨn mən-ipən kəm in məmə, “Ətul, io etəmim əm tahmen lam.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Kən Pita təmatəghat ilau Konilias kən kəmian imə. Pita təplan məmə netəmim tepət kɨnotuwa rəkɨs katəpələh.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Kən Pita təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat rafin nəkotɨtun wɨr məmə tasim e Lou rəha netəm Isrel məmə okotuwa mətan kitiəh ilat netəm sənəmə netəm Isrel o kotuwɨn motətag ilat. Məto Uhgɨn təmən kəm io e napɨlaiirən məmə esənən məmə suah kit in tamkɨmɨk e nɨganəmtɨn.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Tol-pən nəhlan, nian nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io, eməsənən nat kit, nɨkik təmagien əm məmə ekuwa. ?Məto iakolkeike məmə ekətapəh məmə nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io məmə ekuwa o naka?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kən Konilias təmə, “Nian kɨsɨl tɨnuwɨn rəkɨs tahmen əh-roiu e tri kɨlok ehnaipən, ematəfak əpəh e rəhak nimə. Kən roiu agɨn suah kit itəm rəhan natɨmnat təhag-əhag tətul aupən-in io,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 kən mən məmə, ‘Konilias. Uhgɨn təməto rəkɨs rəham nəfakən, kən məsaluinən nat wɨr mɨn itəm ik natol kəm ian-rat mɨn.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa o suah kit əh-ikɨn, nərgɨn u Saimon Pita məmə otuwa. In tətatɨg e nimə rəha suah kit, nərgɨn u Saimon, u itəm tatol natɨmnat mɨn e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kən ekahl-ipɨnə uəhai əm nəghatən ron ik. Kən təwɨr pɨk məmə ik nəmuwa. Itɨmat rafin u ikɨn-u e nɨganəmtɨ Uhgɨn ioatətəlɨg-in ik məmə onakən-ipa rafin natɨmnat itəm Iərəmərə təmos-ipɨnə məmə onakən-ipa kəm itɨmat.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Kən Pita təməghat mən məmə, “Roiu enɨtun məmə sənəmə noanol rəha Isrel əm itəm Uhgɨn nɨkin tagien olat,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 məto nɨkin tagien o netəmim ikɨn mɨn rafin itəm koatɨsiai-in ne moatol nat itəm tətuatɨp.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs nəghatən itəm Uhgɨn təmos-ipən kəm netəm Isrel itəm tatən namnusən təwɨr rəha nəməlinuən ilat Uhgɨn e Iesu Kristo itəm in Iərəmərə rəha netəm rafin.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Itəmat nəkotɨtun natɨmnat mɨn itəm Iesu etəm Nasaret təmol əpəh ikɨn mɨn e Jutia təmətuoun e Kalili. In təmol natɨmnat mɨn əh uarisɨg e wək rəha Jon Baptais itəm tatən-iarəp kəm netəmim məmə okəike kol baptais elat.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Iesu əh, Uhgɨn təmɨtəpun mos-ipən Narmɨn Rəha Uhgɨn ne nəsanənən kəm in, kən məto-inu Uhgɨn tətatɨg ilau min, in təmuwɨn e ikɨn mɨn matol nat wɨr mɨn, kən matol-wɨr netəmim itəm Setan təməlis ilat.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Itɨmat emotəplan natɨmnat itəm in təmol əpəh Jerusalem ne ikɨn mɨn əpəh Jutia. Kən itɨmat emotəplan nian netəmim kəmotoh kətətu-pər e nɨg kəməluau kən tɨmɨs.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Məto Uhgɨn təmol təmegəh mɨn e nian itəm tatol kɨsɨl lan, kən matol əp in kəm netəmim neen məmə okotəplan məmə in təməmegəh mɨn.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Sənəmə netəmim rafin kəmotəplan in, məto netəm əm un itəm Uhgɨn təmɨtəpun ilat məmə okotəplan, itɨmat əh inəh emotagwən kitiəh itɨmat min nian təməmegəh mɨn e nɨmɨsən.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 “Kən in təmən-ipa kəm itɨmat məmə ekotən Iesu kəm netəmim, kən motən-iarəp məmə Uhgɨn təmɨləs-ipər rəkɨs in məmə in otakil nolən rəha netəmim rafin itəm koatəmegəh ne itəm kɨnotɨmɨs rəkɨs.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ien mɨn rafin rəha Uhgɨn aupən kəmoatən-iarəp in məmə, netəmim rafin itəm koatən nɨpahrienən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalat mɨn nolən rat mɨn e nərgɨ in Iesu.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Nian Pita təmatəghat əh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat u itəm koatəto nəghatən əh.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kən netəm Isrel itəm koatən nɨpahrienən e Iesu itəm kəmotətəu-pən Pita əpəh Jopa motuwa, kəmotaut pɨk nian kəmotəplan nat əh məmə Uhgɨn təmawte-in mɨn Narmɨn Rəhan kəm netəm u sənəmə netəm Isrel.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Kɨnotɨtun məmə təmos-ipən Narmɨn Rəhan kəm ilat məto-inu kəmotəto netəmim koatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn moatɨləs-ipər nərgɨ Uhgɨn. Kən Pita təmə,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “?Pah tɨtun nən-iəhauən netəm mɨn u məmə okəsolən baptais elat? Məto ilat kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn tahmen etat.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kən in təmən-ipən məmə okol baptais elat e nərgɨ Iesu Kristo. Kən ilat kəmotətapəh o Pita məmə otatɨg məsɨn ilat min.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.