Atos 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ARIB
1 E taon Sisaria, suah kit əh-ikɨn nərgɨn u Konilias. In etəm Rom, kən in etəm-iasol rəha mopael ilat rafin wan-hanrɨt. Kən ilat koatɨsɨ-pən e “Mopael rəha Itali.”
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 In etəmim kit itəm tatɨsiai-in Uhgɨn rəha netəm Isrel, in ne rəhan mɨn ne rəhan iolwək mɨn. In tatos-ipən rəhan məni tepət kəm ian-rat mɨn, kən matəfak kəm Uhgɨn rəha Isrel nian rafin.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Nian kit əmun e tri kɨlok ehnaipən e nian tatəfak lan, təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. In təməplan wɨr nagelo kit rəha Uhgɨn tatuwa ron, kən maun-in məmə, “!Konilias!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Nian nɨganəmtɨ Konilias təmətul lan, in təməgɨn kən mən məmə, “?Iərəmərə, tahro?” Kən nagelo təmən-ipən kəm in məmə, “Uhgɨn tɨnəplan rəkɨs nəfakən rəham ne nəwɨrən itəm natol kəm ian-rat mɨn.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa, motɨləs suah kit motuwa, nərgɨn u Saimon Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 In tətatɨg ilau suah kit nərgɨn u Saimon u tatol natɨmnat e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Nian nagelo itəm təmatəghat kəm in təmagɨm, kən Konilias təmaun-in rəhan iolwək kəiu ne mopael kit itəm tatol wək kəm in, kən in etəm rəha nəfakən.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 In təmən-ipən rafin natɨmnat itəm təməplan kəm iləhal, kən mahl-ipən iləhal məmə okəhaluwɨn Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kən kəmən lawɨgin, nian mɨtgar tɨnalalin, kən suah miləhal əh kəmatəhaluwa e suatɨp iuəhkɨr o taon əh Jopa, Pita təmuwɨn əpəh ilɨs e nətuei nimə itəm tepin-epin ikɨn məmə otəghat kəm Uhgɨn e nəfakən.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Məto nəumɨs tɨnus, kən nian kəmatol əh nɨgɨn nagwənən, in taiir məto təməplan napɨlaiirən kit itəm Uhgɨn tatos-ipa.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 E napɨlaiirən əh, təməplan neai təmerəh, kən nat kit tahmen e tapolən asol kətaskəlɨm nɨpəgnəmtɨn mɨn, kən kəhlman-əhlman teiuaiu matuwa e nəptən.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 E nɨpəg nat əh, təməplan nat megəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əh-ikɨn itəm kotaliwək ne motəkioah, ne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kən nəwia suah kit təmən-ipən kəm in məmə, “Pita, ətul. Ohamnu neen mon.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Məto Pita təmə, “!Iərəmərə, kəp! E rəhak nəmegəhən esonən əh nat kit nulan itəm Lou rəham təmən-iəhau məmə kəsunən tamkɨmɨk e nɨganəmtɨm.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kən nəwia suah u təməghat mɨn kəm in məmə, “Əsənən məmə nat kit tamkɨmɨk itəm io Uhgɨn iatən məmə təwɨr əm, təsamkɨmɨkən.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kəmuəghat o natɨmnat mɨn əh mau kɨsɨl, kən roiu agɨn mɨn, tapolən apon təmər muwɨn əpəh e neai.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kən Pita nɨkin təmatəht pɨk məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən itəm təməplan. Məto suah miləhal un itəm Konilias təmahləpis iləhal, kəməhalətapəh o nimə rəha Saimon, kən mɨnəhaluwa mɨnəhaləplan. Kən mɨnəhaluwɨn mətəhalətul əpəh e nafiluə.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Kən məhlaun əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kit u ikɨn-u nərgɨn u Saimon Pita?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Kən nian Pita tətalkut əh məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən-ipən kəm in məmə, “!Ei, əto-tu! Suah miləhal kɨsɨl əpəh katəhalegəs-in ik.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ətul uəhai matite muwɨn məplan iləhal. Kən məsəgɨnən o nətəu-pənən iləhal məto-inu io emahl-ipa iləhal məmə okəhaluwa.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Kən Pita təmeiuaiu muwɨn mən-ipən kəm iləhal məmə, “Io u inu itəm itəməhal natəhalegəs-in. ?Nakəhalolkeike io o naka?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kən kəhalən-ipən kəm in məmə, “Əwəh. Etəm tatərəmərə e mopael mɨn, u Konilias, təmahl-ipa itɨməhal məmə ekəhaluwa. In suah kit itəm tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn, kən in matəfak mɨn kəm Uhgɨn. Kən noanol mɨn rəha netəm Isrel koatɨsiai-in pɨk. Nagelo kit rəha Iərəmərə təmən-ipən kəm in məmə ik onəkuwɨn əh iman ikɨn, kən mamnus nəghatən kəm in pəs in otəto.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Kən Pita təmit iləhal motuwɨn imə məmə ilat okotapɨl əh-ikɨn. Pita təmuwɨn e nimə rəha Konilias Kən kəmən lawɨgin, Pita təmətəu-pən iləhal, kən iəfak mɨn neen rəha Jopa, kəmotətəu-pən ilat.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Kəmən lawɨgin mɨn, kəmotiet-arəpən əpəh Sisaria. Ikɨn əh Konilias təmətapəh o rəhan mɨn ne netəmim neen məmə okotuwa katəsahgin Pita.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nian Pita təmatuwɨn məmə otuwɨn imə, kən Konilias təmiet mɨsin nulɨn e nelkɨ Pita ikɨn məmə otəfak kəm in.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Məto Pita təmɨtol-ipər mɨn mən-ipən kəm in məmə, “Ətul, io etəmim əm tahmen lam.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kən Pita təmatəghat ilau Konilias kən kəmian imə. Pita təplan məmə netəmim tepət kɨnotuwa rəkɨs katəpələh.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Kən Pita təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat rafin nəkotɨtun wɨr məmə tasim e Lou rəha netəm Isrel məmə okotuwa mətan kitiəh ilat netəm sənəmə netəm Isrel o kotuwɨn motətag ilat. Məto Uhgɨn təmən kəm io e napɨlaiirən məmə esənən məmə suah kit in tamkɨmɨk e nɨganəmtɨn.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Tol-pən nəhlan, nian nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io, eməsənən nat kit, nɨkik təmagien əm məmə ekuwa. ?Məto iakolkeike məmə ekətapəh məmə nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io məmə ekuwa o naka?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kən Konilias təmə, “Nian kɨsɨl tɨnuwɨn rəkɨs tahmen əh-roiu e tri kɨlok ehnaipən, ematəfak əpəh e rəhak nimə. Kən roiu agɨn suah kit itəm rəhan natɨmnat təhag-əhag tətul aupən-in io,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 kən mən məmə, ‘Konilias. Uhgɨn təməto rəkɨs rəham nəfakən, kən məsaluinən nat wɨr mɨn itəm ik natol kəm ian-rat mɨn.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa o suah kit əh-ikɨn, nərgɨn u Saimon Pita məmə otuwa. In tətatɨg e nimə rəha suah kit, nərgɨn u Saimon, u itəm tatol natɨmnat mɨn e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kən ekahl-ipɨnə uəhai əm nəghatən ron ik. Kən təwɨr pɨk məmə ik nəmuwa. Itɨmat rafin u ikɨn-u e nɨganəmtɨ Uhgɨn ioatətəlɨg-in ik məmə onakən-ipa rafin natɨmnat itəm Iərəmərə təmos-ipɨnə məmə onakən-ipa kəm itɨmat.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Kən Pita təməghat mən məmə, “Roiu enɨtun məmə sənəmə noanol rəha Isrel əm itəm Uhgɨn nɨkin tagien olat,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 məto nɨkin tagien o netəmim ikɨn mɨn rafin itəm koatɨsiai-in ne moatol nat itəm tətuatɨp.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs nəghatən itəm Uhgɨn təmos-ipən kəm netəm Isrel itəm tatən namnusən təwɨr rəha nəməlinuən ilat Uhgɨn e Iesu Kristo itəm in Iərəmərə rəha netəm rafin.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Itəmat nəkotɨtun natɨmnat mɨn itəm Iesu etəm Nasaret təmol əpəh ikɨn mɨn e Jutia təmətuoun e Kalili. In təmol natɨmnat mɨn əh uarisɨg e wək rəha Jon Baptais itəm tatən-iarəp kəm netəmim məmə okəike kol baptais elat.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Iesu əh, Uhgɨn təmɨtəpun mos-ipən Narmɨn Rəha Uhgɨn ne nəsanənən kəm in, kən məto-inu Uhgɨn tətatɨg ilau min, in təmuwɨn e ikɨn mɨn matol nat wɨr mɨn, kən matol-wɨr netəmim itəm Setan təməlis ilat.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Itɨmat emotəplan natɨmnat itəm in təmol əpəh Jerusalem ne ikɨn mɨn əpəh Jutia. Kən itɨmat emotəplan nian netəmim kəmotoh kətətu-pər e nɨg kəməluau kən tɨmɨs.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Məto Uhgɨn təmol təmegəh mɨn e nian itəm tatol kɨsɨl lan, kən matol əp in kəm netəmim neen məmə okotəplan məmə in təməmegəh mɨn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Sənəmə netəmim rafin kəmotəplan in, məto netəm əm un itəm Uhgɨn təmɨtəpun ilat məmə okotəplan, itɨmat əh inəh emotagwən kitiəh itɨmat min nian təməmegəh mɨn e nɨmɨsən.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 “Kən in təmən-ipa kəm itɨmat məmə ekotən Iesu kəm netəmim, kən motən-iarəp məmə Uhgɨn təmɨləs-ipər rəkɨs in məmə in otakil nolən rəha netəmim rafin itəm koatəmegəh ne itəm kɨnotɨmɨs rəkɨs.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ien mɨn rafin rəha Uhgɨn aupən kəmoatən-iarəp in məmə, netəmim rafin itəm koatən nɨpahrienən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalat mɨn nolən rat mɨn e nərgɨ in Iesu.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Nian Pita təmatəghat əh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat u itəm koatəto nəghatən əh.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kən netəm Isrel itəm koatən nɨpahrienən e Iesu itəm kəmotətəu-pən Pita əpəh Jopa motuwa, kəmotaut pɨk nian kəmotəplan nat əh məmə Uhgɨn təmawte-in mɨn Narmɨn Rəhan kəm netəm u sənəmə netəm Isrel.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Kɨnotɨtun məmə təmos-ipən Narmɨn Rəhan kəm ilat məto-inu kəmotəto netəmim koatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn moatɨləs-ipər nərgɨ Uhgɨn. Kən Pita təmə,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “?Pah tɨtun nən-iəhauən netəm mɨn u məmə okəsolən baptais elat? Məto ilat kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn tahmen etat.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kən in təmən-ipən məmə okol baptais elat e nərgɨ Iesu Kristo. Kən ilat kəmotətapəh o Pita məmə otatɨg məsɨn ilat min.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.