Atos 10
North Tanna New Testament (TNN_WBT) vs ACF
1 E taon Sisaria, suah kit əh-ikɨn nərgɨn u Konilias. In etəm Rom, kən in etəm-iasol rəha mopael ilat rafin wan-hanrɨt. Kən ilat koatɨsɨ-pən e “Mopael rəha Itali.”
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 In etəmim kit itəm tatɨsiai-in Uhgɨn rəha netəm Isrel, in ne rəhan mɨn ne rəhan iolwək mɨn. In tatos-ipən rəhan məni tepət kəm ian-rat mɨn, kən matəfak kəm Uhgɨn rəha Isrel nian rafin.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Nian kit əmun e tri kɨlok ehnaipən e nian tatəfak lan, təməplan nat kit tahmen e napɨlaiirən. In təməplan wɨr nagelo kit rəha Uhgɨn tatuwa ron, kən maun-in məmə, “!Konilias!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Nian nɨganəmtɨ Konilias təmətul lan, in təməgɨn kən mən məmə, “?Iərəmərə, tahro?” Kən nagelo təmən-ipən kəm in məmə, “Uhgɨn tɨnəplan rəkɨs nəfakən rəham ne nəwɨrən itəm natol kəm ian-rat mɨn.
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa, motɨləs suah kit motuwa, nərgɨn u Saimon Pita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 In tətatɨg ilau suah kit nərgɨn u Saimon u tatol natɨmnat e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nian nagelo itəm təmatəghat kəm in təmagɨm, kən Konilias təmaun-in rəhan iolwək kəiu ne mopael kit itəm tatol wək kəm in, kən in etəm rəha nəfakən.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 In təmən-ipən rafin natɨmnat itəm təməplan kəm iləhal, kən mahl-ipən iləhal məmə okəhaluwɨn Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kən kəmən lawɨgin, nian mɨtgar tɨnalalin, kən suah miləhal əh kəmatəhaluwa e suatɨp iuəhkɨr o taon əh Jopa, Pita təmuwɨn əpəh ilɨs e nətuei nimə itəm tepin-epin ikɨn məmə otəghat kəm Uhgɨn e nəfakən.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Məto nəumɨs tɨnus, kən nian kəmatol əh nɨgɨn nagwənən, in taiir məto təməplan napɨlaiirən kit itəm Uhgɨn tatos-ipa.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 E napɨlaiirən əh, təməplan neai təmerəh, kən nat kit tahmen e tapolən asol kətaskəlɨm nɨpəgnəmtɨn mɨn, kən kəhlman-əhlman teiuaiu matuwa e nəptən.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 E nɨpəg nat əh, təməplan nat megəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əh-ikɨn itəm kotaliwək ne motəkioah, ne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Kən nəwia suah kit təmən-ipən kəm in məmə, “Pita, ətul. Ohamnu neen mon.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Məto Pita təmə, “!Iərəmərə, kəp! E rəhak nəmegəhən esonən əh nat kit nulan itəm Lou rəham təmən-iəhau məmə kəsunən tamkɨmɨk e nɨganəmtɨm.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kən nəwia suah u təməghat mɨn kəm in məmə, “Əsənən məmə nat kit tamkɨmɨk itəm io Uhgɨn iatən məmə təwɨr əm, təsamkɨmɨkən.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Kəmuəghat o natɨmnat mɨn əh mau kɨsɨl, kən roiu agɨn mɨn, tapolən apon təmər muwɨn əpəh e neai.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Kən Pita nɨkin təmatəht pɨk məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən itəm təməplan. Məto suah miləhal un itəm Konilias təmahləpis iləhal, kəməhalətapəh o nimə rəha Saimon, kən mɨnəhaluwa mɨnəhaləplan. Kən mɨnəhaluwɨn mətəhalətul əpəh e nafiluə.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kən məhlaun əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kit u ikɨn-u nərgɨn u Saimon Pita?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Kən nian Pita tətalkut əh məmə otɨtun nɨpətɨ nat əh tahmen e napɨlaiirən, kən Narmɨn Rəha Uhgɨn təmən-ipən kəm in məmə, “!Ei, əto-tu! Suah miləhal kɨsɨl əpəh katəhalegəs-in ik.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Ətul uəhai matite muwɨn məplan iləhal. Kən məsəgɨnən o nətəu-pənən iləhal məto-inu io emahl-ipa iləhal məmə okəhaluwa.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Kən Pita təmeiuaiu muwɨn mən-ipən kəm iləhal məmə, “Io u inu itəm itəməhal natəhalegəs-in. ?Nakəhalolkeike io o naka?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Kən kəhalən-ipən kəm in məmə, “Əwəh. Etəm tatərəmərə e mopael mɨn, u Konilias, təmahl-ipa itɨməhal məmə ekəhaluwa. In suah kit itəm tətuatɨp e nɨganəmtɨ Uhgɨn, kən in matəfak mɨn kəm Uhgɨn. Kən noanol mɨn rəha netəm Isrel koatɨsiai-in pɨk. Nagelo kit rəha Iərəmərə təmən-ipən kəm in məmə ik onəkuwɨn əh iman ikɨn, kən mamnus nəghatən kəm in pəs in otəto.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Kən Pita təmit iləhal motuwɨn imə məmə ilat okotapɨl əh-ikɨn. Pita təmuwɨn e nimə rəha Konilias Kən kəmən lawɨgin, Pita təmətəu-pən iləhal, kən iəfak mɨn neen rəha Jopa, kəmotətəu-pən ilat.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Kəmən lawɨgin mɨn, kəmotiet-arəpən əpəh Sisaria. Ikɨn əh Konilias təmətapəh o rəhan mɨn ne netəmim neen məmə okotuwa katəsahgin Pita.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nian Pita təmatuwɨn məmə otuwɨn imə, kən Konilias təmiet mɨsin nulɨn e nelkɨ Pita ikɨn məmə otəfak kəm in.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Məto Pita təmɨtol-ipər mɨn mən-ipən kəm in məmə, “Ətul, io etəmim əm tahmen lam.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kən Pita təmatəghat ilau Konilias kən kəmian imə. Pita təplan məmə netəmim tepət kɨnotuwa rəkɨs katəpələh.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Kən Pita təmən-ipən kəm ilat məmə, “Itəmat rafin nəkotɨtun wɨr məmə tasim e Lou rəha netəm Isrel məmə okotuwa mətan kitiəh ilat netəm sənəmə netəm Isrel o kotuwɨn motətag ilat. Məto Uhgɨn təmən kəm io e napɨlaiirən məmə esənən məmə suah kit in tamkɨmɨk e nɨganəmtɨn.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Tol-pən nəhlan, nian nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io, eməsənən nat kit, nɨkik təmagien əm məmə ekuwa. ?Məto iakolkeike məmə ekətapəh məmə nəmotahl-ipɨnə nəghatən ron io məmə ekuwa o naka?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Kən Konilias təmə, “Nian kɨsɨl tɨnuwɨn rəkɨs tahmen əh-roiu e tri kɨlok ehnaipən, ematəfak əpəh e rəhak nimə. Kən roiu agɨn suah kit itəm rəhan natɨmnat təhag-əhag tətul aupən-in io,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 kən mən məmə, ‘Konilias. Uhgɨn təməto rəkɨs rəham nəfakən, kən məsaluinən nat wɨr mɨn itəm ik natol kəm ian-rat mɨn.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ahl-ipən netəmim neen kotuwɨn əpəh Jopa o suah kit əh-ikɨn, nərgɨn u Saimon Pita məmə otuwa. In tətatɨg e nimə rəha suah kit, nərgɨn u Saimon, u itəm tatol natɨmnat mɨn e nuwigɨ kau. Rəhan nimə tatətul iuəhkɨr o itəhəi.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Kən ekahl-ipɨnə uəhai əm nəghatən ron ik. Kən təwɨr pɨk məmə ik nəmuwa. Itɨmat rafin u ikɨn-u e nɨganəmtɨ Uhgɨn ioatətəlɨg-in ik məmə onakən-ipa rafin natɨmnat itəm Iərəmərə təmos-ipɨnə məmə onakən-ipa kəm itɨmat.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Kən Pita təməghat mən məmə, “Roiu enɨtun məmə sənəmə noanol rəha Isrel əm itəm Uhgɨn nɨkin tagien olat,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 məto nɨkin tagien o netəmim ikɨn mɨn rafin itəm koatɨsiai-in ne moatol nat itəm tətuatɨp.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 “Itəmat nəkotɨtun rəkɨs nəghatən itəm Uhgɨn təmos-ipən kəm netəm Isrel itəm tatən namnusən təwɨr rəha nəməlinuən ilat Uhgɨn e Iesu Kristo itəm in Iərəmərə rəha netəm rafin.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Itəmat nəkotɨtun natɨmnat mɨn itəm Iesu etəm Nasaret təmol əpəh ikɨn mɨn e Jutia təmətuoun e Kalili. In təmol natɨmnat mɨn əh uarisɨg e wək rəha Jon Baptais itəm tatən-iarəp kəm netəmim məmə okəike kol baptais elat.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Iesu əh, Uhgɨn təmɨtəpun mos-ipən Narmɨn Rəha Uhgɨn ne nəsanənən kəm in, kən məto-inu Uhgɨn tətatɨg ilau min, in təmuwɨn e ikɨn mɨn matol nat wɨr mɨn, kən matol-wɨr netəmim itəm Setan təməlis ilat.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Itɨmat emotəplan natɨmnat itəm in təmol əpəh Jerusalem ne ikɨn mɨn əpəh Jutia. Kən itɨmat emotəplan nian netəmim kəmotoh kətətu-pər e nɨg kəməluau kən tɨmɨs.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Məto Uhgɨn təmol təmegəh mɨn e nian itəm tatol kɨsɨl lan, kən matol əp in kəm netəmim neen məmə okotəplan məmə in təməmegəh mɨn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Sənəmə netəmim rafin kəmotəplan in, məto netəm əm un itəm Uhgɨn təmɨtəpun ilat məmə okotəplan, itɨmat əh inəh emotagwən kitiəh itɨmat min nian təməmegəh mɨn e nɨmɨsən.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 “Kən in təmən-ipa kəm itɨmat məmə ekotən Iesu kəm netəmim, kən motən-iarəp məmə Uhgɨn təmɨləs-ipər rəkɨs in məmə in otakil nolən rəha netəmim rafin itəm koatəmegəh ne itəm kɨnotɨmɨs rəkɨs.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ien mɨn rafin rəha Uhgɨn aupən kəmoatən-iarəp in məmə, netəmim rafin itəm koatən nɨpahrienən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalat mɨn nolən rat mɨn e nərgɨ in Iesu.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nian Pita təmatəghat əh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuwa mərioah mətatɨg elat u itəm koatəto nəghatən əh.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kən netəm Isrel itəm koatən nɨpahrienən e Iesu itəm kəmotətəu-pən Pita əpəh Jopa motuwa, kəmotaut pɨk nian kəmotəplan nat əh məmə Uhgɨn təmawte-in mɨn Narmɨn Rəhan kəm netəm u sənəmə netəm Isrel.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Kɨnotɨtun məmə təmos-ipən Narmɨn Rəhan kəm ilat məto-inu kəmotəto netəmim koatəghat e nəghatən ik pɨsɨn mɨn moatɨləs-ipər nərgɨ Uhgɨn. Kən Pita təmə,
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “?Pah tɨtun nən-iəhauən netəm mɨn u məmə okəsolən baptais elat? Məto ilat kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn tahmen etat.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Kən in təmən-ipən məmə okol baptais elat e nərgɨ Iesu Kristo. Kən ilat kəmotətapəh o Pita məmə otatɨg məsɨn ilat min.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.