Apocalipse 16
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs NAA
1 Nənə iakreɡi reri iərmama riti raməɡkiari asori fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamɨni pen tɨ naɡelo me nəha sefen mə, “Həuvən mətəɡi irapw ia təkure tɨprənə pesɨn me nəha sefen həukuər ia niemaha səvəi Kumwesən.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Aɡelo sə rakupwən revən mətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia təkure tɨprənə. Nənə nərmama me nəha səməme mak səvəi nərimɨru ramarə ia nirəha, mɨne səməme kamhənɨmwi nukurhunraha ia nəmri nəri kɨməuvrhəkɨn kuvnhi nərimɨru irə, mamhəsiai in, nɨpwranraha ruvehe mukuər ia nɨmwapw me. Nɨmwapw me nəha hərəha mamho nəmisəien mɨnraha.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Aɡelo sə ro kəru irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia təsi, nənə təsi ruvehe mo netə irə rəmwhen ia nɨte iərmama ruvamhə, narimnari me kamhəmɨru ia reri təsi hemhə pam.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Aɡelo sə ro kahar irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia nui arɨs me mɨne nəmri nui me, nənə irəha həuvehe mho netə ia nirəha.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 — ausente —
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 — ausente —
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Nənə iakreɡi reri iərmama riti ruku pen ia nɨfatə ramɨni mə,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Nənə aɡelo sə ro kefə irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia meri, nənə Kumwesən rəseni nukwəsikər mə trənhi nərmama rəmwhen ia napw.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Nəpnəpanien səvəi nukwəsikər rahi irəha, nənə irəha həni ərəha nəɡhi Kumwesən sə ramərɨmənu ia nərpwɨnien me nəha. Irəha həpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha me səvənraha, mhəpwəh nuvehi utəien nəɡhɨn.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Aɡelo sə ro krirum irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia jea sə nərimɨru raməkure irə mamərɨmənu, nənə kwopun me pam ia nəkwai nɨtətə sə nərimɨru ramərɨmənu irə həuvehe mhəpitəv pam. Nərmama kamhəreɡi nəmisəien, mamhahi nəramɨnraha tukwe.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Irəha kamhəni ərəha Kumwesən fwe ia neiai tɨ nəmisəien me mɨne nɨmwapw me səvənraha, mhəpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha me səvənraha.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Nənə aɡelo sə ro sikis irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia nui arɨs asori nəha nəɡhɨn nə Iufretes, nənə nui arɨs nəha ramə, mo suatuk səvəi kiɡ me havən irə mhəuku peraha.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Ia nəpɨn nəha iakətoni nənɨmwɨn əmkemɨk kahar harəmwhen ia frok. Riti rier ia nɨpəɡi nəkwai snek asori, riti rier ia nɨpəɡi nəkwai nərimɨru, nənə riti rier ia nɨpəɡi nəkwai profet eikuə.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Nənɨmwɨn mirəhar nəha irəhar nəremhə me kamharo nɨmtətien me. Irəhar harier, mharevən tɨ kiɡ me ia tənəmtənə me pam, mharousəsɨmwɨn irəha mə tuharuaɡən ia nəpɨn asori səvəi Kumwesən, Kumwesən sə rauvehi nɨskaiien me pam.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Həreɡi ro! Iou iakauvehe rəmwhen ia rakres! Iərmama sə ramətui a məpwəh napriien rerɨn traɡien. Rərəha in rɨpeki raka tɨnari səvənhi tɨ napriien kətoni in ramavən auər a nənə in raurɨs tukwe.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Nəremhə mirəhar nəha harousəsɨmwɨn pen kiɡ me nəha ia kwopun riti nəɡkiariien Hipru rani mə, “Amaketon.”
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Aɡelo sə ro sefen irə rətəɡi pen pesɨn səvənhi ia nɨmaɡouaɡou, nənə iakreɡi Kumwesən raməɡkiari fwe ia nəkwai nimwə səvənhi. Rerɨn ruku pen ia jea sə in raməkure irə mamərɨmənu, mamɨni mə, “In i sampam!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Nənə nouapɨrien rəhiapw, karuəruə rərkwəpahar, kreɡi nərkərɨkien, nɨmwnɨmwien asori riti ravən. Nɨmwnɨmwien nəha rasori pɨk anan. Fwe Kumwesən rɨno iərmama ia təkure tɨprənə meste pehe nəpɨn nəha kɨpkətoni raka mhə nɨmwnɨmwien riti ro iamɨnhi irə ia nəpɨn riti.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Nɨmwnɨmwien nəha ravən meitehi taon asori nɨpərɨn kahar, nənə taon me ia tənəmtənə me həsas pam. Kumwesən rerɨn rɨrhi taon asori nəha Papilon, nənə in ruvehi pen kap riti rukuər ia waen maməkeikei min mə trənɨmwi pam. Waen nəha in niemaha səvəi Kumwesən rəpi pɨk in tɨ taon nəha.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tənə əmwerɨs me pam hap mhəiwən. Kɨpkətoni mhə mwi təkuər me.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Aes me səməme həmwhen ia kəpwier asori həukrutə ia nɨmaɡouaɡou mhəsas pen ia nərmama. Ko kəkiri kəpwier me nəha kuatia kuatia nɨpamien səvənhi rəmwhen ia fifti kilo. Nəpɨn nərmama hətoni aes me nəha kamhəsas pen ia nirəha iamɨnhi irə, irəha həni ərəha Kumwesən, tɨ nəri nə mə nərpwɨnien nəha in ramo mɨnraha rɨskai pɨk anan.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.