Apocalipse 16
Nǝkukuǝ Ikinan (TNK) vs BKJ
1 Nənə iakreɡi reri iərmama riti raməɡkiari asori fwe ia nimwə səvəi Kumwesən, mamɨni pen tɨ naɡelo me nəha sefen mə, “Həuvən mətəɡi irapw ia təkure tɨprənə pesɨn me nəha sefen həukuər ia niemaha səvəi Kumwesən.”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Aɡelo sə rakupwən revən mətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia təkure tɨprənə. Nənə nərmama me nəha səməme mak səvəi nərimɨru ramarə ia nirəha, mɨne səməme kamhənɨmwi nukurhunraha ia nəmri nəri kɨməuvrhəkɨn kuvnhi nərimɨru irə, mamhəsiai in, nɨpwranraha ruvehe mukuər ia nɨmwapw me. Nɨmwapw me nəha hərəha mamho nəmisəien mɨnraha.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Aɡelo sə ro kəru irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia təsi, nənə təsi ruvehe mo netə irə rəmwhen ia nɨte iərmama ruvamhə, narimnari me kamhəmɨru ia reri təsi hemhə pam.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Aɡelo sə ro kahar irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia nui arɨs me mɨne nəmri nui me, nənə irəha həuvehe mho netə ia nirəha.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 — ausente —
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 — ausente —
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Nənə iakreɡi reri iərmama riti ruku pen ia nɨfatə ramɨni mə,
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Nənə aɡelo sə ro kefə irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia meri, nənə Kumwesən rəseni nukwəsikər mə trənhi nərmama rəmwhen ia napw.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Nəpnəpanien səvəi nukwəsikər rahi irəha, nənə irəha həni ərəha nəɡhi Kumwesən sə ramərɨmənu ia nərpwɨnien me nəha. Irəha həpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha me səvənraha, mhəpwəh nuvehi utəien nəɡhɨn.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Aɡelo sə ro krirum irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia jea sə nərimɨru raməkure irə mamərɨmənu, nənə kwopun me pam ia nəkwai nɨtətə sə nərimɨru ramərɨmənu irə həuvehe mhəpitəv pam. Nərmama kamhəreɡi nəmisəien, mamhahi nəramɨnraha tukwe.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Irəha kamhəni ərəha Kumwesən fwe ia neiai tɨ nəmisəien me mɨne nɨmwapw me səvənraha, mhəpwəh nɨrərɨɡien ia noien ərəha me səvənraha.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Nənə aɡelo sə ro sikis irə rətəɡi irapw pesɨn səvənhi ia nui arɨs asori nəha nəɡhɨn nə Iufretes, nənə nui arɨs nəha ramə, mo suatuk səvəi kiɡ me havən irə mhəuku peraha.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Ia nəpɨn nəha iakətoni nənɨmwɨn əmkemɨk kahar harəmwhen ia frok. Riti rier ia nɨpəɡi nəkwai snek asori, riti rier ia nɨpəɡi nəkwai nərimɨru, nənə riti rier ia nɨpəɡi nəkwai profet eikuə.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Nənɨmwɨn mirəhar nəha irəhar nəremhə me kamharo nɨmtətien me. Irəhar harier, mharevən tɨ kiɡ me ia tənəmtənə me pam, mharousəsɨmwɨn irəha mə tuharuaɡən ia nəpɨn asori səvəi Kumwesən, Kumwesən sə rauvehi nɨskaiien me pam.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Həreɡi ro! Iou iakauvehe rəmwhen ia rakres! Iərmama sə ramətui a məpwəh napriien rerɨn traɡien. Rərəha in rɨpeki raka tɨnari səvənhi tɨ napriien kətoni in ramavən auər a nənə in raurɨs tukwe.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Nəremhə mirəhar nəha harousəsɨmwɨn pen kiɡ me nəha ia kwopun riti nəɡkiariien Hipru rani mə, “Amaketon.”
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Aɡelo sə ro sefen irə rətəɡi pen pesɨn səvənhi ia nɨmaɡouaɡou, nənə iakreɡi Kumwesən raməɡkiari fwe ia nəkwai nimwə səvənhi. Rerɨn ruku pen ia jea sə in raməkure irə mamərɨmənu, mamɨni mə, “In i sampam!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Nənə nouapɨrien rəhiapw, karuəruə rərkwəpahar, kreɡi nərkərɨkien, nɨmwnɨmwien asori riti ravən. Nɨmwnɨmwien nəha rasori pɨk anan. Fwe Kumwesən rɨno iərmama ia təkure tɨprənə meste pehe nəpɨn nəha kɨpkətoni raka mhə nɨmwnɨmwien riti ro iamɨnhi irə ia nəpɨn riti.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Nɨmwnɨmwien nəha ravən meitehi taon asori nɨpərɨn kahar, nənə taon me ia tənəmtənə me həsas pam. Kumwesən rerɨn rɨrhi taon asori nəha Papilon, nənə in ruvehi pen kap riti rukuər ia waen maməkeikei min mə trənɨmwi pam. Waen nəha in niemaha səvəi Kumwesən rəpi pɨk in tɨ taon nəha.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Tənə əmwerɨs me pam hap mhəiwən. Kɨpkətoni mhə mwi təkuər me.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Aes me səməme həmwhen ia kəpwier asori həukrutə ia nɨmaɡouaɡou mhəsas pen ia nərmama. Ko kəkiri kəpwier me nəha kuatia kuatia nɨpamien səvənhi rəmwhen ia fifti kilo. Nəpɨn nərmama hətoni aes me nəha kamhəsas pen ia nirəha iamɨnhi irə, irəha həni ərəha Kumwesən, tɨ nəri nə mə nərpwɨnien nəha in ramo mɨnraha rɨskai pɨk anan.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.