Atos 27

Tuᵽarã Majaroka (TNC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Torãjĩrã mae, “Ᵽablote, suᵽabatirã kika wẽkomaka baariwi'iarã imarãteoka Italiaka'iarã maᵽũatajĩñu”, ĩᵽarimarãre ãrĩka ᵽoto surara ĩᵽamaki Julio wãmeikite Italiaka'iarã yijare ne'ewa'rirũjeraᵽe. Ĩᵽi César surara wãmeitatarã ĩᵽamaki kimaraᵽe.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Suᵽa imarĩ Adramitio wãmeika wejeaᵽi i'taeka waᵽururã jãitirã yija a'riũ'muraᵽe ate. Asia ka'iareka ima wejea ᵽaᵽitaka turitaᵽarĩ a'yua simaraᵽe i'sia waᵽuru. Ĩ'rĩka Aristarco wãmeikite yijaka a'raᵽe. Macedonia ka'iarã Tesalónica wejeakaki kimaraᵽe iki.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cesareaᵽi yija a'raᵽe. Aᵽerĩmi Sidónwejearã yija eyaraᵽe. Torã eyatirã jia Ᵽablote ĩawãrũwa'ri jia Juliore kire baaraᵽe. I'sia wejeareka imarã kijeyomarãre Ᵽablote ĩarika yaᵽamaka jãjibaaberaᵽaki Julio, “Kire jariwa'yua, ba'irĩjia kire nijirãñu je'e”, ãrĩwa'ri.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sidónᵽi yija o'raᵽaka ᵽoto jãjia wĩrõa yijare baeraᵽaka. Wãjia a'riwãrũberiwa'ri Chiᵽre wãmeika jũmurika jãjitaka wĩrõa baeberaᵽaka ᵽẽ'rõtoᵽi yija o'raᵽe.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ciliciaka'ia, Ᵽanfiliaka'ia, wãjitãji yija o'raᵽe. Toᵽi o'ritirã Liciaka'iarã Mira wãmeika wejearã yija eyaraᵽe.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Torã eyatirã surara ĩᵽamaki Julio Italiaka'iarã a'yua ĩ'rãkũmu waᵽuru kĩatõᵽoraᵽe. Alejandríakaka simaraᵽe i'sia waᵽuru. Sarã yija jãiraᵽe saᵽi a'yaokaro'si.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jãjia wĩrõa baemaka, ĩ'rãrĩmimarĩa a'ritirã, ka'wisi be'erõ'õ Cnido wãmeika wejea ko'aᵽito yija eyaraᵽe. Wãjitãji sayija o'ritaᵽaraᵽe. Yija a'raᵽaka wãjitãji jãjia wĩrõa baemaka, wãjia yija a'riwãrũberaᵽe. Wejerĩrĩka ᵽẽ'rõtorã tẽrĩwa'ritirã Salmona wãmeika wejearã yija o'raᵽe. Suᵽabatirã Creta wãmeika jũmurika, wĩrõa rãrĩta'airõ'õᵽi yija a'ririjaraᵽe.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Toᵽi rãkuwa'ritirã, ka'wisi be'erõ'õ Lasea wãmeika wejewã'tarã, Buenos Ᵽuertos nawãmeyeeirõ'õrã yija eyaraᵽe.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ĩ'rãrĩmimarĩa sajaritiraᵽe yija a'riũ'muraᵽaka be'erõ'õ. Ᵽu'ea koyiaja sajariwa'raᵽaka simamaka werika simaraᵽe riaᵽakiaka mae. Suᵽa imarĩ ikuᵽaka Ᵽablote nare okajããraᵽe:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Yijeyomarã yiᵽuᵽajoaikareka õ'õᵽi mo'yua, werika simarãñu maro'si. Waᵽuru ña'mirãka, suᵽabatirã waruakaoka ña'miᵽatarãka je'e. Maririrãñu je'e aᵽeyari,— Ᵽablote nare ãrãᵽe.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 I'suᵽaka kẽrĩko'omakaja surara ĩᵽamakire kire ã'mitiriᵽẽaberaᵽe. Waᵽuru ĩᵽamaki, suᵽabatirã waᵽuru temarĩkarimajire takaja kiã'mitiriᵽẽaraᵽe.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 “Ᵽu'ea simarãka ᵽoto marakajeᵽããbesarãñu õ'õrã”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri, i'sia ᵽaᵽitakarã ᵽu'ea nare o'ririka aᵽerãte yaᵽaberaᵽe, yijaka a'raᵽarã. Suᵽa imarĩ “Fenicewejearã Cretajũmurikarã ma'riye'e. Torã ᵽu'ea mareka o'rirũ”, narãᵽe. Ka'arirõ'õ ᵽañaka simamaka waᵽuru ᵽããrũkirõ'õrã jãjia wĩrõa baeberijĩka simaraᵽe.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Wejerĩrĩkaᵽi jãjimarĩa wĩrõa baemaka ĩawa'ri, “Fenicerã maeyarãñu je'e”, narĩᵽuᵽajoaraᵽe. I'suᵽaka ᵽuᵽajoatirã Creta jũmurika rijeᵽẽ'rõtoᵽi yija rãkuũ'muraᵽe ate.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 I'sia be'erõ'õ no'ojĩrãmarĩaja jãjitaka ma'karoka ᵽẽ'rõtoᵽi waᵽururã wĩrõa eiũ'muraᵽaka. Jãjia wĩrõa Nordeste wãmeika simaraᵽe.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Jãjia wĩrõa waᵽuru baemaka wãjitãji yija a'riwãrũberaᵽe. Suᵽa simamaka wĩrõa e'ewa'raᵽaka uᵽakaja yija a'raᵽe mae.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Kũᵽajĩka jũmurika Cauda wãmeika rãrĩta'aiᵽẽ'rõtoᵽi jãjitaka baetiyabeyurõ'õ yija o'raᵽe. Suᵽa imarĩ ka'wisi be'erõ'õ kũmumakarãka naji'abaawa'raᵽaka ne'eraᵽe. Waᵽurureka sayieᵽããtirã sanaᵽi'ᵽeraᵽe.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Sanamaajããraᵽaka be'erõ'õ ᵽãukãrõaᵽi waᵽuru naᵽi'ᵽeraᵽe jiyia sañi'aokaro'si, wĩrõa baemaka saña'mia'si ãrĩwa'ri. I'sia be'erõ'õ, “Sirte wãmeika ᵽõ'sirõ'õrã wĩrõa baeᵽũatarãkareka ᵽuri saweriᵽañarañu”, ãrĩᵽuᵽajoawa'ri, wĩrõa sarã eirũkia sayaᵽãia narueraᵽe mae, waᵽuru jãjia turikoreka. Suᵽa imarĩ wĩrõa baeᵽũataraᵽaka uᵽakaja yija a'raᵽe mae.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Suᵽa imarĩ aᵽerĩmi wĩrõa jãjia baetẽatamaka, waᵽurureka imaraᵽaka waruaka riaᵽakiakarã nabareũ'muraᵽe wiibaaᵽañaka sajayaokaro'si.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Aᵽerĩmi ate waᵽurureka imaraᵽaka ᵽãukãrõa, sayaᵽãia, waᵽuru tuarũkia ba'irĩjia riaᵽakiakarã nabareraᵽe.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ĩ'rãrĩmimarĩa jimarĩ okoa ũmakaka imamaka, tã'ᵽia, aiyakaoka õiberaᵽaka. Suᵽabatirã yijare jãjia wĩrõa eimaka, “Õñia imaberijĩka maime”, yija ãrĩᵽuᵽajoaraᵽe.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ĩ'rãrĩmimarĩa ba'abekaja yija imaraᵽe. Suᵽa imarĩ i'suᵽaka simamaka ĩawa'ri mi'mirĩkatirã ikuᵽaka Ᵽablote jairaᵽe:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Maekaka ᵽuri mija wayuᵽi'ria'si. Ika waᵽuru ririko'omakaja, ĩ'rĩkaoka makaki riribesarãñuki.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ikuᵽaka sime: Ñiᵽamaki Tuᵽarã, kiyaᵽaika uᵽakaja yiyi'ririjayuka, ñami yiᵽõ'irã ángelte kiᵽũatako'o.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Yiᵽõ'irã eyatirã, ikuᵽaka yire kibojako'o: “Ᵽablo, mikĩkia'si. Romawejearã eyatirã ĩᵽi César wãjitãji, ‘Oka yire imabeyua’, kire merĩrãñu. Suᵽabatirã Tuᵽarãte mijẽñemaka mire kiã'mitiraᵽe. Suᵽa imarĩ mika waᵽuruᵽi a'yurã nimauᵽatiji tãrĩᵽatarãñurã”, ángelte yire ãrĩko'o.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Suᵽa imarĩ okajãjia mija imabe yijeyomarã. Tuᵽarãte yi'riwa'ri “Ángelte bojaika uᵽakaja simarãñu”, ñarĩᵽuᵽajoayu.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 I'suᵽaka simako'omakaja, jũmurikarã waᵽuru eirãka ᵽoto torã matuirãñu,— Ᵽablote yijare ãrãᵽe.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ĩ'ᵽakuri jẽrĩtarika seyawa'raᵽe Adriático wãmeika riaᵽakiakareka sayaᵽairõ'õrãja wĩrõa yijare baeᵽũataraᵽaka ruᵽu. I'siñami ñe'metãjirõ'õjĩrã, “Ka'iarã maeyaerã baayu”, waᵽuru tuarimajare ãrãᵽe.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Suᵽabatirã ñutakãrõaᵽi ãta kãrõbaatirã “¿No'ojĩrã ĩki sime?”, ãrĩwa'ri najẽrãbaaraᵽe. Treinta y seis metros rõ'õjĩrã ĩki simaraᵽe. Ñoaᵽañakarã ate najẽrãbaamaka veintisiete metros rõ'õjĩrã ĩki simaraᵽe.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ãtarã eiwa'ri yija ñamia'si ãrĩwa'ri, botarakao wakaika ᵽota ᵽakiaka ñutakãrõa ñoakaᵽi kãrõbaatirã waᵽuru itoᵽeᵽẽ'rõtoᵽi sanaña'metaraᵽe. Waᵽuru meñamaka sabaiᵽarũ ãrĩwa'ri i'suᵽaka nabaaraᵽe. I'suᵽaka baatirã ñojimarĩji sawãrĩrika yaᵽawa'ri Tuᵽarãte najẽñeraᵽe.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 I'suᵽaka simeje waᵽuru tuarimajare ru'ririka ᵽuᵽajoaraᵽe. Suᵽa imarĩ waᵽuru ᵽũ'earã, wakaika ᵽota ᵽakiaka ña'metaerã nabaayu ãñu uᵽakaja kũmumakarãka nayieña'taraᵽe.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 I'suᵽaka nabaamaka ĩawãrũwa'ri, surararãka suᵽabatirã niᵽamakireoka ikuᵽaka Ᵽablote bojaraᵽe:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 I'suᵽaka kẽᵽakã'ã ã'mitiriwa'ri, kũmumakarãka ᵽi'ᵽekoᵽeka nayiita'ruiraᵽe, “Sõñu uᵽakaja sameñaᵽarũ”, ãrĩwa'ri.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Bikitojo ñamiji neiᵽuᵽurõ'õ ikuᵽaka Ᵽablote yijare ãrãᵽe:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Mae mija ba'abe ᵽañakama kũᵽajĩ. “Jia rikitubaritirã, mija tãrĩrãñu”, ãrĩwa'ri mijare yiba'arũjeyu. Mija wayuᵽi'ria'si. Ĩ'rĩkaoka mijakarã reyabesarãñurã,— Ᵽablote yijare ãrãᵽe.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Suᵽabatirã ᵽan e'etirã, “Jia mibaayu”, Tuᵽarãte kẽrãᵽe yija ĩaraᵽaka wãjitãji. Suᵽabatirã kũᵽajĩ ña'kata'arĩ e'etirã kiba'araᵽe.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 I'suᵽaka kibaamaka ĩawa'ri, okajãjia yija jaraᵽe. Suᵽa imarĩ yija imarakamakiji sayija ba'araᵽe.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Doscientos setenta y seis rakamaki ᵽo'imaja yija imaraᵽe i'sia waᵽuruᵽi a'raᵽarã.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Yija ba'ariyaᵽaraᵽarõ'õjĩrã yija ba'araᵽe. Ba'aweatirã trigo nabareraᵽe, waᵽuru wiibaka jayaokaro'si.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Sawãrãᵽaka ᵽoto waᵽuru tuarimajare jũmurika ĩarikoᵽeriᵽotojo “I'suᵽaka wãmeika sime i'sia jũmurika”, narĩwãrũberaᵽe. I'suᵽaka simako'omakaja jũmuri ritakarã ᵽõ'sia õimaka ĩatirã, “Torã maᵽããye'e”, narĩᵽuᵽajoaraᵽe.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Suᵽa imarĩ wakaika ᵽota ᵽakiaka waᵽuru ñi'aokaro'si mamarĩ naña'metaeka nayiitataraᵽe. Suᵽa imarĩ ĩkirã okowatoᵽekarãja satuika. Suᵽabatirã waᵽuru temarĩkarũkia sarĩ'mekoreka naᵽi'ᵽekoᵽeka nakuteᵽateraᵽe ate sanatemarĩkaokaro'si. Suᵽabatirã wĩrõa eirũkia sayaᵽãia saruᵽurõ'õᵽi imaekato namiataraᵽe. Suᵽa imarĩ ᵽõ'siᵽẽ'rõtorã waᵽuru waawa'raᵽaka mae.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Torã sawaawa'raᵽaka ᵽoto koᵽakaja waᵽuru riarijerã eyaerã baaraᵽaka ᵽoto ᵽõ'siarã waᵽuru eitiraᵽe. Suᵽa imarĩ koᵽakaja saᵽũ'erõ'õᵽi ᵽõ'siarã sayairaᵽe. Marãkã'ã baatirã mo'riberijĩka simekã'ãja waᵽuru i'toᵽeᵽẽ'rõtoᵽi jãjia saᵽa'kumaka sawa'riũ'muraᵽe.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 I'suᵽaka sabaamaka ĩawa'ri, wẽkomarãre najããerã baaraᵽe surararãka. “Nare majããᵽajĩñu, nabariru'ria'si ãrĩwa'ri”, narĩbu'araᵽe.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 I'suᵽaka narĩko'omakaja surara ĩᵽamaki ᵽuri Ᵽablote õñia imarika yaᵽaraᵽaki. Suᵽa imarĩ kisurararãkare nare kijããrũjeberaᵽe.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Suᵽabatirã aᵽerã bariwãrũbeyurãte,
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.