Marcos 12
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Jisas nuŋ ñɨgö mönö adö i höd röxön yadöŋa, “Nöbö i kul wobön, nag wain mabö rɨ yuön, wain maga pal caku rɨb, me rön, möl i rɨ nɨg ri aböna. Nöbö mö hön nag maga kib pöñam aku nugugu mɨdɨŋ, me rön, rama mɨ bɨl sö ur nɨgön, nöbö bli yajöna, ‘Ñɨŋ nag wain möriwö na aku nugwidɨx mɨdɨŋ, mai mag yaxön göj waŋ, nɨ bli, ñɨŋ bli pɨnö,’ rön, mögörɨb pad piaku diöna. Nöbö i kul wobön, nag wain mabö rɨ yuön, wain maga pal caku rɨb, me rön, möl i rɨ nɨg ri aböna.|alt="vineyard with wall around" src="LB00103B.TIF" size="col" ref="12:1"
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Wain maga göj yön mag aku, nöbö nuŋ i yad abön yajöna, ‘Wain mag na bli nölɨŋ rag hane!’ cöna.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Yadaŋ, uröpɨnaŋ, nöbö mabö rɨmɨjöñ piaku, nugwo pɨ palmɨd palmɨd nɨgön, hör yad aböña.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Akuyöbö alɨŋ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku nöbö i piöŋö yad aböna. Duaŋ, nugwo yöcmac sö palön, rɨ gwogwam cöña.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Akuyöbö alɨŋ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku, nöbö i piöŋö yad abaŋ duaŋ, nugwo aŋadö pɨl pal nɨgöña. Nöbö bli mɨga akwör yad abaŋ, mag akuyöbö akwör rɨ gɨrön, bli mɨ göj paiöña, bli aŋadö pɨl pal nɨgöña.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Akuyöbö alɨŋ alɨŋ aku, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku nöbö nuŋ i mɨdenɨm; ha madmag yöbö nuŋ paŋyöbö mɨjön aku, mönö nuŋ aku yöxöñɨŋö, rön, yad abaŋ diöna.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Makwam uröpɨnaŋ, nöbö mö wain mabö rɨmɨjöñ piaku nugwo nugwön yajöña, ‘Hö ha kɨ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku ha nuŋwa ha. Aku makwam, nugwo pɨl pal nɨgnɨm me, ap nuŋ pɨbä röxgɨb piaku an pɨnɨŋö,’ cöña.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Aliö rön, ha aku nugwo mɨ aŋadö pɨl pal nɨgön, pön du rɨŋadö piaku aböña.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Akuyöbö almɨdɨŋ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku hön, pödpöd cön? Nuŋ hön, nöbö mö wain mabö rɨmɨjöñ piaku ñɨgö pɨl pal nɨgön, nöbö mö bli piöŋö yöra yadaŋ, wain möriwö aku nugwidɨx mɨjöñɨŋö,” röŋa.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Jisas aliö rön ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ God Mönö kai kɨtön yadim um mɨŋi nugwölöiŋödö? God Mönö um aku kai kɨtön yadmä,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Nöbö Dib akuyöbö alöŋ aku,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Jisas aliö rɨmɨn, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, anɨŋör yadmɨdö, rön, nugwo pɨŋö, rön nugwim aku, jɨ ñɨŋ nöbö mö piaku ipöxiö nɨg duön röböxmä.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Makwam mai Juda nöbö dib piaku, Perisi nöbö bli pɨsaŋ, Herod nöbö nuŋ bli pɨsaŋ ñɨgö yadmä, “Ñɨŋ Jisas mɨd yöra duön, nugwo mönö bli yad nugwɨŋ, nuŋ agö mönö gwogwam yadmɨdaŋ, nugwo pön du nag nɨgnɨŋö,” rɨmä.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas mɨdöŋ yöra duön yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. An nugumɨn nagö nöbö mɨ ödöriö akwör yadlö. Nöbö mö dib bla aipam, nöbö mö hör bla aipam, ñɨŋ nugwön ipöxöiö. God rɨg yad akwör nugwön, nöbö mö ñɨgö paxdöriö yad nöilö. Aku makwam, anɨŋ yad nölö! An Juda nöbö mö lo bla pödiö mɨd? Gapman nöbö dib Sisa aku nugwo takisa nölɨb mönö nölölɨbɨm?” rɨmä.
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Aliö rɨmɨn, Jisas inakmönö hörön yadmɨdim aku nugwön yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn, mönö gwogwam yadaŋ, me rön, nɨ mönö inakmönö aku hörmɨdöi? Rɨg mag i pön höŋ, nɨ nugunöm,” röŋa.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Aliö rɨmɨn, rɨg mag i rag hö nölmɨn nugwön yadöŋa, “Rɨg höñ aku, nöbö kai haŋaj mämäg yuö mɨdɨm, yönɨm ib aku mɨd?” röŋa. Aliö rɨmɨn, yadmä, “Nöbö dib Sisa aku pal,” me rɨmä.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Sisa apa mɨjön aku Sisa nuŋwör nöiöña; God apa mɨjön aku God nuŋwör nöiöñɨŋö,” röŋa. Aliö rön, inakmönö hörim mönö höjɨl ñɨŋ aku röb mögö ñɨxöŋ aku nugwön, aiö rɨmä.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Sadiusi nöbö mö akuyöbö, nöbö mö wöröxön öbɨleñɨŋö, rön, nugumɨdöi akuyöbö, bli Jisas mɨdöŋ yöra hön yadmä,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Mönö yad nölɨb nöbö. God mönö yadɨb nöbö Mosɨs, mönö i an kai kɨtön yadöŋa, ‘Nöbö i mö pön, ha yöxen wöhö, hör wöröxön aku, pɨgnɨŋ nuŋ i piöŋö mö wösrö aku pön, nöböhöd wöröxöŋ aku halöu ha nuŋ aku, me rön, yöxönɨŋö,’ röŋa.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Aku makwam, nöbö ila alɨg akuyöbö mɨj sö mɨjöña. Nöbö höda mö pön, ha yöxen wöhö, hör wöröxöna.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Wöröxaŋ, pɨgnɨŋ nöbö agñɨŋ rɨbyöbö aku piöŋö mö aku nugwo pön, algör ha yöxen wöhö, hör wöröxöna. Akuyöbö alaŋ, pɨgnɨŋ nöbö igwö wölö aku piöŋö mö aku pön, algör ha yöxen wöhö, hör wöröxöna.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Akuyöbö alɨp dumɨd dumɨd, pɨgnɨŋ nöbö akuyöbö mɨj sö mö aku pön, ha yöxeñ wöhö, magalɨg mɨ hör ör wöröxöña. Mai mö aku kwo algör wöröxöna.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nöbö mö wöröxön öbiöñɨŋö, rɨlö aku, mö paŋyöbö i nöbö nuŋwa akuyöbö mɨj sö nɨgön aku, mai pɨgnɨŋ nöbö kai mö nuŋwa mɨjön?” rɨmä.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ God Mönö kai kɨtim aku aipam, God ölɨsö nuŋ aku aipam nugwölöi aku, rɨb wä yöx nugwölöi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nöbö mö wöröxöi piaku öbiöñ wop aku, God ejol nuŋ bla rɨg mɨdöi mag akuyöbö rɨg mɨdön, nöbö piaku mö peñɨm; mö piaku nöbö peñɨm.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Makwam nöbö mö höbkal öbɨleñɨŋö, röi aku, Mosɨs rɨn ulmɨdö yön gör mɨdöŋ haiwo kai kɨtöŋ aku nugwölöi ä? God, bɨ yönmɨdöŋ mibɨl yöra mɨdön Mosɨs yadöŋa, ‘Ebraham, Aisak, Jekop, God ñɨŋ aku nɨ mɨdlö,’ röŋa.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Ñɨŋ nugw ri abölön, nöbö mö wöröxöi piaku nugwön, aŋadö wöröxöiŋö, röi aku, jɨ God nugumɨn ñɨŋ kömö mɨdöia. Nöbö mö kömö mɨdöi piaku, nuŋ God ñɨgö mɨdö,” röŋa.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Lo mönö yad nölɨb nöbö i, Jisas Sadiusi nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad ri abön röŋ aku nugwön, hön nugwo yad nugwön yadöŋa, “Lo ada kai lo dib ödöriö?” röŋa.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Lo dib ödöriö aku, God Mönö aku kai kɨtön yadmä, ‘Isrel nöbö mö nugwi! Nöbö Dib ana God, nuŋ paŋyöbö mɨd akwör Nöbö Diba mɨda.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Madmag naŋ aku magalɨg, rɨb naŋ aku magalɨg, ölɨsö naŋ aku magalɨg pön God Nöbö Dib naŋ aku nugwo madmag nɨgö,’ rɨmä.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Mönö dib ödöriö i, God Mönö aku kai kɨtön yadmä, ‘Naŋ naŋ keir madmag rɨg nɨglö mag akwör, nöbö mö hör akwebö ñɨgö algön nör madmag nɨgö,’ rɨmä. Lo mönö bla magalɨg, lo hogw aku lo dib ödöriö hogwa mɨdö,” röŋa.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Jisas aliö rɨmɨn, lo mönö yad nölɨb nöbö aku yadöŋa, “Mönö yad nölɨb nöbö. Nagö mɨ ödöriö yadlö, God paŋyöbö aku Nöbö Dib akwör mɨda; nuŋ röxgɨb nöbö bli mɨdölöi.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 An God ap pal höjöpal ur nöinɨŋönö ap pal höjöpal ur nölön aŋadö winɨŋ, aku ap dib yöi. Ap dib ödöriö aku, madmag an aku magalɨg, rɨb an aku magalɨg, ölɨsö an aku magalɨg pön God Nöbö Dib akwör nugwo madmag nɨgön; an an keir madmag rɨg nɨgöl mag akwör, nöbö mö hör akwebö ñɨgö algön nör madmag nɨgnɨŋö,” röŋa.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Aliö rɨmɨn, Jisas nöbö aku, nuŋ rɨbyöx nugw ri abön yadö, rön, nugwo yadöŋa, “Nagö God nöbö nuŋ i mɨdɨbä röxlaŋö,” röŋa. Jisas paiŋö mönö mɨ ödöriö bla akwör yadmɨd aku nugwön, nöbö mö nugugu mɨdim akuyöbö ipöxön, mai mönö inakmönö hörmɨdöi akuyöbö bli kwo nugwo yad nugwölim.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jisas nuŋ God höjöpalɨb rama mɨdön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö yad nöl gɨr mɨdön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Lo mönö yad nölɨb nöbö piaku pödpöd rɨmɨn yadöi, ‘Krais aku nuŋ Depid ha nuŋwör,’ me röi?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Inöm Leia, Depid nugwo rɨbyöx nölmɨn, Depid nuŋ keir kai kɨtön yadöŋa,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Makwam, Depid nuŋ keir Krais nugwo ‘Nöbö Dib nɨ’ me röŋa. Makwam Krais Depid ha nuŋwa mɨdöx aku, nugwo ‘Nöbö Dib nɨ’ me rölöx,” me röŋa. Jisas mönö il aliö nugwön yad ri aböŋ aku, nöbö mö mɨga ödöriö mɨdim akuyöbö mönö nugwo aku mɨ wahax pön nugumä.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jisas nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö yad nöl gɨrön yadöŋa, “Ñɨgö lo mönö yad nölɨb nöbö bla ñɨgö nugw ri aböña. Ñɨŋ rɨg röi adaku, wölɨj mɨxɨl dib bla röbön, sɨmaim rɨmɨdöi akuyöbö duŋ, nöbö mö piaku, ñɨŋ hömɨdöiŋ e, rɨŋ, ib ana kɨ bɨl sö mɨdaŋ, me rön, rɨbyöx nugwöia.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Makwam Juda mögum rɨb ram aku duŋ, anɨŋ yör wä wä nöbö dib römɨdöi hogw rol aku römɨjɨnö, rɨŋ, me rön, rɨb aku yöx nugwöia. Nöbö mö ap diba nɨmöi mibɨl aku algör ör, nöbö mö mämäg il rol yöra römɨdɨŋ, an nugwön, an nöbö rɨb iba mɨdö, rɨŋ, me rön, rɨb aku yöx nugwöia.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Lo mönö yad nölɨb nöbö akuyöbö, mö wösrö rama ap ñɨŋ bla ap an aliö nɨgaŋ, me rön, hölu ab pöia. God höjöpalön cɨnɨŋ aku, nöbö mö nugwöñɨŋö, rön, hör mönö mɨxɨla inakmönö hörön adö bli hör yadöia. Akuyöbö alöi aku, mai God ñɨŋa mɨ ölɨŋ höb diba pɨ nöiönɨŋö,” röŋa.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jisas God höjöpalɨb rama rɨg rag hö nölmɨdöi möl il yöra römɨd gɨ mɨdön nugumɨn, nöbö mö piaku rɨga rag hö abmɨdmä. Nöbö mö rɨb bla rɨg mɨga akwör rag hö abmä.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Jɨ lap wösrö rɨg mɨdölöŋ i, rɨg paskwolö mag ulul mös rag hö aböŋa.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Akuyöbö almɨn nugwön, Jisas nuŋ nöbö nuŋ piaku yadmɨn hömɨn yadöŋa, “Nɨ ñɨgö mɨ ödöriö yadmɨdla, nöbö mö akuyöbö ñɨŋ rɨg ulmɨdö nölöia, jɨ lap wösrö kɨ rɨg diba nöla.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Aku agapɨm: nöbö mö rɨg mɨga mɨd akuyöbö, rɨg ap ñɨŋa mɨga akwör mɨdmɨn nugugɨrön, rɨg um bli ör rag hö God nölöia; jɨ lap wösrö kɨ, rɨg nuŋwa mag mösör mɨdam magalɨg rag hö nöla. Nuŋ ap wob nɨmɨb rɨg i mɨdöl. Akuyöbö al aku, God nugum, nöbö mö bli ulmɨdö nölöi aku, jɨ lap wösrö kɨ rɨg diba nölö,” röŋa.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.