Lucas 7
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 Jisas nöbö mö piaku ñɨgö mönö aku yad nöl pörön taun ulmɨdö Kapaneam duöŋa.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 — ausente —
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Ñɨŋ aliö rɨmɨn nugwön, Jisas ñɨgö pɨsaŋ dumɨd dumɨd ramɨxrö il yöra umɨn nugugɨrön, ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö aku nöbö nugub nuŋwa bli yad abmɨn, du Jisas nugwo möigw palön yadmä, “Ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö an aku algör yada, ‘Nöbö Dib, nɨ nöbö wä yöi, ram na aku yamsö ölɨŋ wöröxɨp hömɨjɨnö.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Nɨ nöbö wä mɨdlöxisöŋö ulöxa, jɨ nɨ nugula, God nagö pɨsaŋ mɨd aku, “Kömö nɨgaŋ,” mönö akwör yadmɨdaŋ, nöbö na ap rɨ aku kömö nɨgöna.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Nöbö dib ödöriö i nɨ nugwidɨx mɨda; nɨ keir piöŋö ami nöbö akuyöbö ñɨgö nugwidɨx mɨdön, “Dine!” rɨmön duöia; “Höne!” rɨmön höia; “Mabö aku cɨne!” rɨmön röiŋö,’ rö,” rɨmä.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Aliö rɨmɨn, Jisas, nöbö aku rɨb nuŋwa keir yöx nugwön aliö yada, rön, aiö rön, nöbö mö nugwo mai hömɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ami nöbö Rom yöbö aku nɨ nugw pɨ gö nɨga. Nuŋ rɨ mag aku, Isrel nöbö i akuyöbö tatal rɨm, nɨ nugwöi, mɨ wöhö,” röŋa.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Makwam ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö aku, nöbö nuŋ bla höbkal duön nugumä, nöbö ap röŋ aku mödö kömö nɨgöŋa.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Wop mibɨl akwör, Jisas pɨsaŋ nöbö nuŋ bla pɨsaŋ Nen taun dumä. Nöbö mö bla mɨg mɨŋa pɨsaŋ dumä.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Taun ubalɨja il yöra uröpɨnmɨn nugugɨrön, mö wösrö i ha paŋyöbö nuŋwa yöx pön höŋ aku wöröxɨm nugwön, nöbäpö rɨp nɨgön rag hömɨdmä. Nöbö mö mɨga akwör taun akuyöbö hön mö aku pɨsaŋ hömɨdmä.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Jisas mö wösrö aku nugwo nugumɨn, lɨb pɨlɨm yadöŋa, “Immɨjnaŋö,” röŋa. Mö wösrö i ha paŋyöbö nuŋwa yöx pön höŋ aku wöröxɨm nugwön, nöbäpö rɨp nɨgön rag hömɨdmä.|alt="widow’s son carried for burial" src="ubsb-14b.tif" size="col" ref="7:12"
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Aliö rön, nuŋ duön nöbäpö rɨp nɨg pön hömɨdim rɨp waba pɨ nugum nugugɨrön, nöbö rɨp nɨg rag hömɨdim akuyöbö gö nɨgmä. Jisas nuŋ ha nöbö wöröxöŋ aku nugwo yadöŋa, “Ha mɨg, nagö yadmɨdlöm, öbɨlö!” röŋa.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Aliö rɨmɨn, ha öbɨl römɨdön mönö pɨmɨn nugugɨrön, Jisas nuöma nugwo, ha nagö aku, me rön, pön nölöŋa.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Makwam nöbö mö nugugu mɨdim bla magalɨg pɨlɨx rön, God iba mag wöl gɨr yadmä, “God mönö yadɨb nöbö dib ödöriö anɨŋ ha. God anɨŋ rɨ nölɨba hö,” rɨmä.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Jisas röŋ aku nugwön, haiwo pɨm, mönö aku mögörɨb Judia yuadö aku duön, rɨba mögörɨb hör piaku piaku magalɨg duöŋa.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Jon nöbö nuŋ bla, Jisas rɨg röŋ akuyöbö magalɨg nugwön, du Jon nugwo yad nölmɨn, nöbö nuŋ mös yadɨm hömɨdmɨn yadöŋa,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 “Ñɨŋ nöbö hogwa duön Nöbö Diba nugwo yad nugwön, ‘Nagö Mesaia öim pöx mɨdmɨdöl akwör hölanö owa nöbö hör i pöx mɨjnɨŋö?’ cɨne,” röŋa.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Aliö rɨmɨn, nöbö hogwa Jisas mɨdöŋ yöra duön yadmä, “Röbö pal nölɨb nöbö Jon anɨŋ nöbö hogwa yada, ‘Ñɨŋ nöbö hogwa duön Nöbö Diba yad nugwön, “Naŋ Mesaia öim pöx mɨdmɨdöl akwör hölanö owa nöbö hör i pöx mɨjnɨŋö,” cɨne,’ rön, an nöbö hogwa yad abmɨn, nagö yad nuguba höl kɨ,” me rɨmä.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Makwam ñɨŋ nöbö hogwa aliö rön nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Jisas nöbö mö mɨga ap adö hörɨrör röŋ bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga wöröx mɨdim bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga ragwo as yuö wöl mɨdöŋ bla rɨmɨn ragwo as bla röu dumɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga mämäg we wölöŋ bla rɨmɨn mämäga ix nugumä.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Akuyöbö alön, Jisas nöbö hogw aku ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa höbkal duön Jon nugwo yajöña, ‘An du nugwöla, nöbö aku nöbö mö mämäga we wöl bla rɨmɨn mämäga ix nugwöia; nöbö mö yödpɨlö aŋadö gwogwo rɨ bla rɨmɨn yöda röb yönmɨdöia; nöbö mö mɨxɨñ uj höpebö nɨg bla rɨmɨn wödö wöla; nöbö mö rɨmɨj möl idɨx bla rɨmɨn mönö audiöx nugumɨdöia; nöbö mö wöröxöi bla rɨmɨn kömö mɨdöia; nöbö mö lɨblɨb rɨ mɨdö bla mönö wä aku yad nölmɨn nugumɨdöia.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Nöbö mö nɨ rɨbyöx nugwön cɨrɨp gör mɨjöñ bla, mɨ wahax pɨ mɨjöñɨŋö,’ cɨne,” röŋa.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö Jon mönö pön hem hogwa höbkal dum nugugɨrön, Jisas nuŋ Jon haiwo pön, nöbö mö mɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ höd mögörɨb rɨg kap mibɨl yöra duim wop aku, agapɨm nuguba duim? Ñɨŋ mugumö mɨxɨl paŋyöbö i hödala pön memexön rɨ pikwo pik rɨ i nuguba duim?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ñɨŋ agapɨm nuguba duim? Nöbö wölɨj wä ödöriö yöm i nuguba duim? Aku wöhö. Nöbö wölɨj wä ödöriö pön, ap wä wä pɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi bla, nöbö diba ram bla akwör hölɨm mɨdöia.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Makwam ñɨŋ agapɨm nuguba duim? God mönö yadɨb nöbö i nugwo nuguba duim ä? Mɨ pal, God mönö yadɨb nöbö i nugwo nuguba dumä, jɨ Jon nuŋ mabö adö keiryöbö i rɨba höŋa.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Nöbö Jon aku mɨ, maduar ör God Mönö aku kai kɨtön yadmä,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ñɨgö yadmɨdla, nöbö mö höd mɨdmɨdöi bla aipam, nöbö mö weik mɨdöi bla aipam, magalɨg hör nöbö mö, Jon nuŋwör nöbö dib. Jɨ God nöbö mö hör piaku pön mögörɨb nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö nugwidɨx mɨdɨb bla, ñɨŋ Jon röxg mɨdeñɨm; ñɨŋ nöbö mö diba mɨjöñɨŋö,” röŋa.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nöbö mö piaku, takis pɨb nöbö bla aipam, höd Jon pöl hömɨn, ñɨgö magalɨg röbö pal nölöŋa. Almɨn, Jisas mönö yadöŋ aku nugwön yadmä, “God ödöi nuŋwa akwör ödöriar mɨdö,” rɨmä.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Makwam Perisi nöbö aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö dib bla aipam, God ñɨgö agap apɨm cɨnö röŋ aku, ñɨŋ röböxön, Jon anɨŋ röbö pal nölaŋ, me rön, hölim.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 — ausente —
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 — ausente —
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Aku agapɨm: röbö pal nölɨb nöbö Jon hön, ap mag nɨmölön, röbö wain nɨmölön rɨm, ñɨŋ nugwo yad höimöuön yadöia, ‘Nöbö aku ragwo as yöj nɨgɨm mɨd aku,’ me röia.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Makwam weik nɨ Nöbö Ha nuŋwa hön, ap nɨmön, röbö wain nɨmön rɨmön, nɨ yad höimöuön yadöia, ‘Ap mɨga nɨmön, röbö wain nɨmön rɨ makwam, nuŋ nöbö mö ap kib mag gwogwo röi nöbö bla, takis pɨb nöbö bla, nöbö ñɨŋ i mɨd aku,’ me röia.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Makwam nöbö mö God Mönö wä aku nugw pön, mai duön, mag wä rön, mɨd ri abmɨjöñ aku, nöbö mö piaku ñɨgö nugwön yajöña, God Mönö aku mönö mɨ ödöriö, me cöñɨŋö,” röŋa.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Perisi nöbö i ib nuŋwa Saimon. Nuŋ Jisas nugwo yadöŋa, “Naŋ han ram na ap nɨmɨŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Jisas ram nuŋwa duön ap mag nɨmmɨdɨm nugugɨrön,
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 taun aku mɨdön ap kib mag gwogwo rɨmɨd mö i, mönö i nugwön nugwöŋa, Jisas Perisi nöbö rama duön pɨsaŋ ap nɨmmɨdmä. Aku nugwön, röbö hölɨŋ wä höb rɨg balol pɨ unön nɨgim i pön hön,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Jisas mɨdöŋ höglöm ada hön, yödpɨlö il yöra im gɨr mɨdöŋa. Aliö imön rɨm nugugɨrön, mäp röbö aku ödör Jisas yamsö rol bö pɨnmɨn, yöj panö nuŋ aku pɨ örɨx ab gɨr, yamsö nuŋwa mäp röbö nɨg nölön, röbö hölɨŋ wä höb aku yamsö nuŋwa rola nɨg nölöŋa.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Aliö almɨdmɨn, Perisi nöbö Saimon aku, rɨb nuŋ akwör yöx nugwön nugwo keir yadöŋa, “Nöbö kɨ God mönö yadɨb nöbö ödöriö mɨdöxisöŋö, mö kɨ nuŋ ap kib mag gwogwo rɨmɨd mö gwogwo i hön nugwo pɨ nugumɨd aku, me rön, röx nugwöx,” me röŋa.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jisas nuŋ, Perisi nöbö rɨbyöx nugwöŋ aku nugwön, nugwo yadöŋa, “Saimon, mönö nɨ paŋyöbö i mɨda nagö yad nölɨba rɨmɨdlö,” röŋa.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Aliö rɨmɨn, Jisas mönö höd röxön yadöŋa, “Nöbö i öbɨlön, nöbö mös ñɨgö nöbö i paip hadred (500) denariai nölön, i pipti denariai (50) nöiöna.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Makwam nöbö hogw aku rɨga paiŋö nölɨb maga nɨgölaŋ, rɨg nöiön nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa yajöna, ‘Röböxi. Rɨg ñɨgö nöbö hogwa nöil aku, paiŋö nölɨŋö, rön, rɨb aku yöxmɨjeñɨŋö,’ cöna. Aliö raŋ, nöbö kai nöbö aku nugwo mɨ ödöriö madmag nɨgön, nöbö ap rɨb diba mɨjön aku mönö nöbö ap rɨb ulmɨdö mɨjön aku?” me röŋa.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Jisas aliö rɨmɨn, Saimon yadöŋa, “Rɨb na yöx nugul aku, nöbö ap rɨb diba mɨjön aku,” me röŋa.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Aliö rön, Jisas höbkal, mö aku nugwo nugwön, Saimon nugwo yadöŋa, “Mö kɨ nugwo nugwö. Nɨ ram möl yuadö nagö kɨ hömɨdmön, naŋ röbö i pön yamsö na örɨx abɨb bli nölöiö, jɨ mö kɨ, mäp röbö nuŋ aku ödör pɨnön yamsö na yös rɨmɨn, nuŋ yöcmac panö nuŋwa pön örɨx aba.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Naŋ nɨ alguna bɨmɨl nɨmöiö, jɨ mö kɨ, nɨ ram möl yuadö nagö hömɨdmön mag aku ila nɨgön, nuŋ yamsö na bɨmɨl nɨm gɨr mɨda.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Naŋ wel röbö yöcmac na nɨg nölöiö, jɨ mö kɨ, nuŋ yamsö na röbö hölɨŋ wä höb aku nɨg nöla.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Makwam, nagö yadmɨdla, mö kɨ ap kib mag gwogwo mɨga akwör rɨ aku nugwön röböxmɨdla. Makwam, nuŋ nɨ mɨ madmag nɨga. Makwam nöbö mö ap kib mag gwogwo ulul röi bla nugwön röböxmön, nɨ madmag ulul mɨŋi nɨgöiŋö,” röŋa.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Makwam Jisas aliö rön mö aku nugwo yadöŋa, “Ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxlö,” röŋa.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ pɨsaŋ ap nɨmmɨdim bla, ñɨŋ keir yad nugwob nugwob rön yadmä, “Nöbö kɨ pödpöd rɨmɨn, ‘Ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxlö,’ rɨmɨdö?” rɨmä.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Aliö yadim aku, jɨ Jisas mö aku nugwo yadöŋa, “Rɨb naŋa keir akwör nugw pön, ap kib mag gwogwo rɨl aku Jisas nugwön röböxaŋ, me rön hölö aku, ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxmɨdla. Nagö duön, God imag iŋsö rol aku mɨdane,” röŋa.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.