Lucas 7

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jisas nöbö mö piaku ñɨgö mönö aku yad nöl pörön taun ulmɨdö Kapaneam duöŋa.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 — ausente —
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ñɨŋ aliö rɨmɨn nugwön, Jisas ñɨgö pɨsaŋ dumɨd dumɨd ramɨxrö il yöra umɨn nugugɨrön, ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö aku nöbö nugub nuŋwa bli yad abmɨn, du Jisas nugwo möigw palön yadmä, “Ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö an aku algör yada, ‘Nöbö Dib, nɨ nöbö wä yöi, ram na aku yamsö ölɨŋ wöröxɨp hömɨjɨnö.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Nɨ nöbö wä mɨdlöxisöŋö ulöxa, jɨ nɨ nugula, God nagö pɨsaŋ mɨd aku, “Kömö nɨgaŋ,” mönö akwör yadmɨdaŋ, nöbö na ap rɨ aku kömö nɨgöna.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Nöbö dib ödöriö i nɨ nugwidɨx mɨda; nɨ keir piöŋö ami nöbö akuyöbö ñɨgö nugwidɨx mɨdön, “Dine!” rɨmön duöia; “Höne!” rɨmön höia; “Mabö aku cɨne!” rɨmön röiŋö,’ rö,” rɨmä.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Aliö rɨmɨn, Jisas, nöbö aku rɨb nuŋwa keir yöx nugwön aliö yada, rön, aiö rön, nöbö mö nugwo mai hömɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ami nöbö Rom yöbö aku nɨ nugw pɨ gö nɨga. Nuŋ rɨ mag aku, Isrel nöbö i akuyöbö tatal rɨm, nɨ nugwöi, mɨ wöhö,” röŋa.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Makwam ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö aku, nöbö nuŋ bla höbkal duön nugumä, nöbö ap röŋ aku mödö kömö nɨgöŋa.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Wop mibɨl akwör, Jisas pɨsaŋ nöbö nuŋ bla pɨsaŋ Nen taun dumä. Nöbö mö bla mɨg mɨŋa pɨsaŋ dumä.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Taun ubalɨja il yöra uröpɨnmɨn nugugɨrön, mö wösrö i ha paŋyöbö nuŋwa yöx pön höŋ aku wöröxɨm nugwön, nöbäpö rɨp nɨgön rag hömɨdmä. Nöbö mö mɨga akwör taun akuyöbö hön mö aku pɨsaŋ hömɨdmä.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Jisas mö wösrö aku nugwo nugumɨn, lɨb pɨlɨm yadöŋa, “Immɨjnaŋö,” röŋa. Mö wösrö i ha paŋyöbö nuŋwa yöx pön höŋ aku wöröxɨm nugwön, nöbäpö rɨp nɨgön rag hömɨdmä.|alt="widow’s son carried for burial" src="ubsb-14b.tif" size="col" ref="7:12"
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Aliö rön, nuŋ duön nöbäpö rɨp nɨg pön hömɨdim rɨp waba pɨ nugum nugugɨrön, nöbö rɨp nɨg rag hömɨdim akuyöbö gö nɨgmä. Jisas nuŋ ha nöbö wöröxöŋ aku nugwo yadöŋa, “Ha mɨg, nagö yadmɨdlöm, öbɨlö!” röŋa.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Aliö rɨmɨn, ha öbɨl römɨdön mönö pɨmɨn nugugɨrön, Jisas nuöma nugwo, ha nagö aku, me rön, pön nölöŋa.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Makwam nöbö mö nugugu mɨdim bla magalɨg pɨlɨx rön, God iba mag wöl gɨr yadmä, “God mönö yadɨb nöbö dib ödöriö anɨŋ ha. God anɨŋ rɨ nölɨba hö,” rɨmä.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jisas röŋ aku nugwön, haiwo pɨm, mönö aku mögörɨb Judia yuadö aku duön, rɨba mögörɨb hör piaku piaku magalɨg duöŋa.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Jon nöbö nuŋ bla, Jisas rɨg röŋ akuyöbö magalɨg nugwön, du Jon nugwo yad nölmɨn, nöbö nuŋ mös yadɨm hömɨdmɨn yadöŋa,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 “Ñɨŋ nöbö hogwa duön Nöbö Diba nugwo yad nugwön, ‘Nagö Mesaia öim pöx mɨdmɨdöl akwör hölanö owa nöbö hör i pöx mɨjnɨŋö?’ cɨne,” röŋa.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Aliö rɨmɨn, nöbö hogwa Jisas mɨdöŋ yöra duön yadmä, “Röbö pal nölɨb nöbö Jon anɨŋ nöbö hogwa yada, ‘Ñɨŋ nöbö hogwa duön Nöbö Diba yad nugwön, “Naŋ Mesaia öim pöx mɨdmɨdöl akwör hölanö owa nöbö hör i pöx mɨjnɨŋö,” cɨne,’ rön, an nöbö hogwa yad abmɨn, nagö yad nuguba höl kɨ,” me rɨmä.
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Makwam ñɨŋ nöbö hogwa aliö rön nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Jisas nöbö mö mɨga ap adö hörɨrör röŋ bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga wöröx mɨdim bla rɨmɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga ragwo as yuö wöl mɨdöŋ bla rɨmɨn ragwo as bla röu dumɨn kömö nɨgöŋa; nöbö mö mɨga mämäg we wölöŋ bla rɨmɨn mämäga ix nugumä.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Akuyöbö alön, Jisas nöbö hogw aku ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa höbkal duön Jon nugwo yajöña, ‘An du nugwöla, nöbö aku nöbö mö mämäga we wöl bla rɨmɨn mämäga ix nugwöia; nöbö mö yödpɨlö aŋadö gwogwo rɨ bla rɨmɨn yöda röb yönmɨdöia; nöbö mö mɨxɨñ uj höpebö nɨg bla rɨmɨn wödö wöla; nöbö mö rɨmɨj möl idɨx bla rɨmɨn mönö audiöx nugumɨdöia; nöbö mö wöröxöi bla rɨmɨn kömö mɨdöia; nöbö mö lɨblɨb rɨ mɨdö bla mönö wä aku yad nölmɨn nugumɨdöia.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Nöbö mö nɨ rɨbyöx nugwön cɨrɨp gör mɨjöñ bla, mɨ wahax pɨ mɨjöñɨŋö,’ cɨne,” röŋa.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö Jon mönö pön hem hogwa höbkal dum nugugɨrön, Jisas nuŋ Jon haiwo pön, nöbö mö mɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ höd mögörɨb rɨg kap mibɨl yöra duim wop aku, agapɨm nuguba duim? Ñɨŋ mugumö mɨxɨl paŋyöbö i hödala pön memexön rɨ pikwo pik rɨ i nuguba duim?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ñɨŋ agapɨm nuguba duim? Nöbö wölɨj wä ödöriö yöm i nuguba duim? Aku wöhö. Nöbö wölɨj wä ödöriö pön, ap wä wä pɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi bla, nöbö diba ram bla akwör hölɨm mɨdöia.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Makwam ñɨŋ agapɨm nuguba duim? God mönö yadɨb nöbö i nugwo nuguba duim ä? Mɨ pal, God mönö yadɨb nöbö i nugwo nuguba dumä, jɨ Jon nuŋ mabö adö keiryöbö i rɨba höŋa.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Nöbö Jon aku mɨ, maduar ör God Mönö aku kai kɨtön yadmä,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ñɨgö yadmɨdla, nöbö mö höd mɨdmɨdöi bla aipam, nöbö mö weik mɨdöi bla aipam, magalɨg hör nöbö mö, Jon nuŋwör nöbö dib. Jɨ God nöbö mö hör piaku pön mögörɨb nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö nugwidɨx mɨdɨb bla, ñɨŋ Jon röxg mɨdeñɨm; ñɨŋ nöbö mö diba mɨjöñɨŋö,” röŋa.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nöbö mö piaku, takis pɨb nöbö bla aipam, höd Jon pöl hömɨn, ñɨgö magalɨg röbö pal nölöŋa. Almɨn, Jisas mönö yadöŋ aku nugwön yadmä, “God ödöi nuŋwa akwör ödöriar mɨdö,” rɨmä.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Makwam Perisi nöbö aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö dib bla aipam, God ñɨgö agap apɨm cɨnö röŋ aku, ñɨŋ röböxön, Jon anɨŋ röbö pal nölaŋ, me rön, hölim.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 — ausente —
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Aku agapɨm: röbö pal nölɨb nöbö Jon hön, ap mag nɨmölön, röbö wain nɨmölön rɨm, ñɨŋ nugwo yad höimöuön yadöia, ‘Nöbö aku ragwo as yöj nɨgɨm mɨd aku,’ me röia.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Makwam weik nɨ Nöbö Ha nuŋwa hön, ap nɨmön, röbö wain nɨmön rɨmön, nɨ yad höimöuön yadöia, ‘Ap mɨga nɨmön, röbö wain nɨmön rɨ makwam, nuŋ nöbö mö ap kib mag gwogwo röi nöbö bla, takis pɨb nöbö bla, nöbö ñɨŋ i mɨd aku,’ me röia.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Makwam nöbö mö God Mönö wä aku nugw pön, mai duön, mag wä rön, mɨd ri abmɨjöñ aku, nöbö mö piaku ñɨgö nugwön yajöña, God Mönö aku mönö mɨ ödöriö, me cöñɨŋö,” röŋa.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Perisi nöbö i ib nuŋwa Saimon. Nuŋ Jisas nugwo yadöŋa, “Naŋ han ram na ap nɨmɨŋö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, Jisas ram nuŋwa duön ap mag nɨmmɨdɨm nugugɨrön,
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 taun aku mɨdön ap kib mag gwogwo rɨmɨd mö i, mönö i nugwön nugwöŋa, Jisas Perisi nöbö rama duön pɨsaŋ ap nɨmmɨdmä. Aku nugwön, röbö hölɨŋ wä höb rɨg balol pɨ unön nɨgim i pön hön,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Jisas mɨdöŋ höglöm ada hön, yödpɨlö il yöra im gɨr mɨdöŋa. Aliö imön rɨm nugugɨrön, mäp röbö aku ödör Jisas yamsö rol bö pɨnmɨn, yöj panö nuŋ aku pɨ örɨx ab gɨr, yamsö nuŋwa mäp röbö nɨg nölön, röbö hölɨŋ wä höb aku yamsö nuŋwa rola nɨg nölöŋa.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Aliö almɨdmɨn, Perisi nöbö Saimon aku, rɨb nuŋ akwör yöx nugwön nugwo keir yadöŋa, “Nöbö kɨ God mönö yadɨb nöbö ödöriö mɨdöxisöŋö, mö kɨ nuŋ ap kib mag gwogwo rɨmɨd mö gwogwo i hön nugwo pɨ nugumɨd aku, me rön, röx nugwöx,” me röŋa.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jisas nuŋ, Perisi nöbö rɨbyöx nugwöŋ aku nugwön, nugwo yadöŋa, “Saimon, mönö nɨ paŋyöbö i mɨda nagö yad nölɨba rɨmɨdlö,” röŋa.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Aliö rɨmɨn, Jisas mönö höd röxön yadöŋa, “Nöbö i öbɨlön, nöbö mös ñɨgö nöbö i paip hadred (500) denariai nölön, i pipti denariai (50) nöiöna.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Makwam nöbö hogw aku rɨga paiŋö nölɨb maga nɨgölaŋ, rɨg nöiön nöbö aku ñɨgö nöbö hogwa yajöna, ‘Röböxi. Rɨg ñɨgö nöbö hogwa nöil aku, paiŋö nölɨŋö, rön, rɨb aku yöxmɨjeñɨŋö,’ cöna. Aliö raŋ, nöbö kai nöbö aku nugwo mɨ ödöriö madmag nɨgön, nöbö ap rɨb diba mɨjön aku mönö nöbö ap rɨb ulmɨdö mɨjön aku?” me röŋa.
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Jisas aliö rɨmɨn, Saimon yadöŋa, “Rɨb na yöx nugul aku, nöbö ap rɨb diba mɨjön aku,” me röŋa.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Aliö rön, Jisas höbkal, mö aku nugwo nugwön, Saimon nugwo yadöŋa, “Mö kɨ nugwo nugwö. Nɨ ram möl yuadö nagö kɨ hömɨdmön, naŋ röbö i pön yamsö na örɨx abɨb bli nölöiö, jɨ mö kɨ, mäp röbö nuŋ aku ödör pɨnön yamsö na yös rɨmɨn, nuŋ yöcmac panö nuŋwa pön örɨx aba.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Naŋ nɨ alguna bɨmɨl nɨmöiö, jɨ mö kɨ, nɨ ram möl yuadö nagö hömɨdmön mag aku ila nɨgön, nuŋ yamsö na bɨmɨl nɨm gɨr mɨda.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Naŋ wel röbö yöcmac na nɨg nölöiö, jɨ mö kɨ, nuŋ yamsö na röbö hölɨŋ wä höb aku nɨg nöla.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Makwam, nagö yadmɨdla, mö kɨ ap kib mag gwogwo mɨga akwör rɨ aku nugwön röböxmɨdla. Makwam, nuŋ nɨ mɨ madmag nɨga. Makwam nöbö mö ap kib mag gwogwo ulul röi bla nugwön röböxmön, nɨ madmag ulul mɨŋi nɨgöiŋö,” röŋa.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Makwam Jisas aliö rön mö aku nugwo yadöŋa, “Ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxlö,” röŋa.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ pɨsaŋ ap nɨmmɨdim bla, ñɨŋ keir yad nugwob nugwob rön yadmä, “Nöbö kɨ pödpöd rɨmɨn, ‘Ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxlö,’ rɨmɨdö?” rɨmä.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Aliö yadim aku, jɨ Jisas mö aku nugwo yadöŋa, “Rɨb naŋa keir akwör nugw pön, ap kib mag gwogwo rɨl aku Jisas nugwön röböxaŋ, me rön hölö aku, ap kib mag gwogwo rɨlö bla nugwön röböxmɨdla. Nagö duön, God imag iŋsö rol aku mɨdane,” röŋa.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.