Lucas 23
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA
1 Aliö rön, magalɨg öbɨlön, Jisas nugwo pön gapman nöbö dib Pailot mɨdöŋ yöra dumä.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Pön duön, nugwo mönö diba yadɨba, mönö hör piaku piaku mɨga pön hön yadmä, “An hölu nugwön nugwöla, nöbö kɨ nöbö mö an bla inakmönö hörön yadön yada, ‘Nöbö dib Sisa nugwo takis nölmɨjeñ, gapman ada mönö aku algör ör nugumɨjeñɨŋö,’ ra. Makwam mönö i yada, ‘Nɨ keir Mesaia pal, nɨ keir kiŋ aku,’ me rö,” rɨmä.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Aliö rɨmɨdmɨn, Pailot Jisas nugwo yad nugwön yadöŋa, “Naŋ Juda ada kiŋ ñɨŋ mä?” röŋa.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Jisas aliö rɨmɨn, Pailot nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, nöbö mö hör hö mɨdim bla aipam yadöŋa, “Nɨ nugula, nöbö kɨ nugwo mönö diba yadɨb il i mɨdölö,” röŋa.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Aliö yadöŋ aku, jɨ ñɨŋ mönö ölɨsö yadön yadmä, “Gapman mönö nugwölɨŋ, me rön, mönö yad nölɨp yönön, mögörɨb an Judia nöbö mö bla magalɨg yad nöl yönmɨda. Mögörɨb Galili ila nɨgön, yad nöl yönmɨd yönmɨd weik Jerusalem yörɨk hö,” rɨmä.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Aliö rɨmɨdmɨn, Pailot ñɨgö yad nugwön yadöŋa, “Nöbö kɨ nöbö Galili yöbö mä?” röŋa.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Aliö rɨmɨn, yöwö rɨmä. Makwam kiŋ Herod mögörɨb Galili nugwidɨx mɨdmɨd aku, wop mibɨl aku hön Jerusalem mɨdmɨda. Makwam, Jisas nuŋ Galili yöbö nöbö me rɨmä aku nugwön, Jisas nugwo Herod imag rola abmön mönö dib kɨ nugwaŋ, me rön, Pailot ñɨgö yadɨm, Jisas nugwo pön Herod mɨdöŋ yöra pön dumä.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Herod, Jisas ap agap apɨm rɨg rɨmɨd aku öim mönö akwör nugwön, wop kaiyöbö ap rölɨbä akuyöbö i raŋ nugunö, rön, rɨba paŋ akwör yöx nugu gör mɨdmɨd aku, wop aku Jisas nugwo yölɨŋ pön hömɨn, nuŋ mɨ ödöriö wahax pöŋa.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Makwam Herod nuŋ Jisas nugwo mönö mɨga akwör yad yöluöl rɨ nugwöŋa, jɨ Jisas mönö i paiŋö yadölöŋ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib akuyöbö aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, usus rön, nöbö mɨga akwör mönö akwo akwo yadmä.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herod aipam, ami nöbö nuŋ bla aipam, Jisas nugwo rɨ gwogwam rɨ gɨrön, ñɨlöŋ nɨg gɨrön, gapman nöbö dib röböi wölɨj wä i röb nölön, höbkal Pailot mɨdöŋa abmä.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Höd Herod Pailot yöŋö kwolmal mɨdmɨdöia, jɨ wop aku mönö nugwön pɨ nɨgiö nɨgmä.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Makwam Pailot, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö dib bla aipam, nöbö mö hör bla aipam yadɨm hö mögum rɨmä.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ñɨŋ hö mögum rɨmɨdɨm, Pailot nuŋ ñɨgö yadöŋa, “‘Nöbö kɨ mönö um röx yadön, nöbö mö akuyöbö ñɨgö al aliö yadö,’ röi aku, jɨ weik mämäg il rol ñɨgö kɨ mönö nugula aku, nuŋ mag gwogwo rɨb mönö il i nugwöi.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herod algör ör mönö il i hölu nugwöl makwam, höbkal anɨŋ keir nöla. Nɨ nugula, mag gwogwo i röl; nugwo pɨl pal nɨgɨb maga mɨdöl.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Makwam, ami nöbö nɨ bla yadmön, nugwo hör palön, yad abɨŋ duaŋ,” me röŋa.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Makwam Juda ada wop dib ñɨŋa Pasopa aku höm, Pailot öim kɨm paŋ paŋ kɨlabɨs nöbö ñɨŋa paŋyöbö i hör yad abmɨdöŋa.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Wop aku ñɨŋ magalɨg bölölö rön mönö ölɨsö yadön yadmä, “Nöbö aku pɨl pal nɨgö! Barabas anɨŋa yad abaŋ haŋ!” me rɨmä.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Nöbö Barabas aku nuŋ taun dib aku nöbö mö bli pön, mögörɨb aku nugwidɨx mɨdmɨd nöbö diba pɨsaŋ nuö nuö rön, nöbäpö i aŋadö pɨl pal nɨgöŋ aku, nugwo mönö diba yadön nag nɨgmä.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Makwam Pailot Jisas hör yad abmön duaŋ me rɨ nugwön, ñɨgö iswob yadön aliö yadöŋa.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Aliö rɨmɨdmɨn, ñɨŋ iswob mɨ bölölö diba rön mönö ölɨsö yadön yadmä, “Nugwo bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨgö! Nugwo bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨgö!” rɨmä.
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Aliö rɨmɨdmɨn, Pailot ñɨgö iswob yadön yadöŋa, “Nöbö kɨ ap kai rɨ gwogwam rɨ? Nɨ nugula, ap gwogwo i röl aku, nugwo pɨl pal nɨgɨb maga mɨdöl. Makwam, ami nöbö na yadmön, nugwo hör palön, yad abɨŋ duaŋ,” me röŋa.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Pailot aliö rɨmɨn, ñɨŋ ususör rön, Jisas nugwo bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨgɨŋ wöröxaŋ, me rön, ñɨŋ iswob mɨ bölölö diba rön mönö ölɨsö yadön, rɨm rɨm,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Pailot mönö ñɨgö aku pön,
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 nöbö i, nöbö mö bli pön mögörɨb nugwidɨx mɨdmɨd nöbö dib aku pɨsaŋ nuö nuö pön, nöbäpö i aŋadö pɨl pal nɨgöŋ nöbö aku nugwo yad abmɨn kömö duöŋa; jɨ ami nöbö nuŋ bla ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ Jisas agapɨm cɨnöb cɨnɨŋö rön yadmɨdöi mag akwör cɨne,” röŋa.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨba pön dumä. Mibɨl yöra u gɨrön, Sairini taun yöbö nöbö i Jerusalem hömɨdöŋa. Nöbö aku ib nuŋwa Saimon. Nugwo möigw palön, pɨ cɨcɨ nɨgön, bɨ katlö watlö waba pɨrag nölön yadmä, “Jisas dumɨd makwam mai duö,” rɨmɨn, pɨragön mai duöŋa.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Jisas nugwo pön dumɨn nugugɨrön, nöbö mö mɨg mɨŋa mai dumä. Nöbö mö dumɨdim mibɨl aku mö bli Jisas nugwo lɨb pɨlɨm nugwön im gɨrön dumɨdmä.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Akuyöbö almɨn, Jisas höuöiliö nugwön ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ Jerusalem mö, nɨ rɨba rɨmɨd mag kɨ nugwön immɨjeñ. Ñɨgö rɨ gwogwam rön, halöu ha ñɨŋ bla rɨ gwogwam rön rɨmɨjöñ aku imöña.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Mai ömörö diba haŋ, yajöña, ‘Mö ha yöx pön hölöi piaku aipam, mö ha kau nölölöi piaku aipam, ñɨŋör wahax pɨŋ,’ me cöña.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Wop aku, mɨ aŋadö wöröxŋö, rön, yajöña ‘Önöŋ ajmag bla gɨlɨx hön, anɨŋ pal nɨgönɨŋönö mɨgɨñ pɨnön anɨŋ mögö nölön aku wä cönɨŋö,’ cöña.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Nɨ bɨ kömö röxg mɨdla, jɨ nɨ akuyöbö alön rɨ gwogwam rɨmɨdöia. Makwam ñɨŋ bɨ wöröxɨb röxg mɨdöi aku, ñɨgö mɨ ödöriö mɨ rɨ gwogwam cöñɨŋö,” röŋa.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Makwam nöbö gapman lo mönö röd abim nöbö hogwa aipam, bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨgɨba pön dumä.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Pön mögörɨb Nöbäpö Yöcmac Yöj Lei me röi yöra uröpɨnön, Jisas nugwo pön du bɨ katlö watlö um sö cɨpɨl palön, nöbö gapman lo röd abɨm nöbö hogwa pön du bɨ katlö watlö um sö adöi adöi cɨpɨl palmä.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Akuyöbö almɨn, Jisas yadöŋa, “Acö, nɨ rɨmɨdöi aku, pödpöd rɨmɨn almɨdölɨŋö, rön, nugw ri abön rɨmɨdölöi. Makwam, ñɨŋ rɨ gwogwam rɨmɨdöi mag ñɨŋ aku nugwön röböxö,” röŋa.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Nöbö mö mɨg mɨŋa nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Juda nöbö dib bla Jisas nugwo päja yadön yadmä, “Nuŋ, ‘Nɨ Mesaia aku; God nɨ yad nɨgön agal abɨm hölö,’ rön, nöbö mö bli wöröxöia rɨmɨdmɨn öbɨlöia. Al mag akuyöbö, nuŋ keir algör ör aliö alön kömö duaŋ nuguŋö,” rɨmä.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ami nöbö bla algör ör, Jisas mɨdöŋ il yöra hön nugwo päja yadön, röbö wain acɨxa nölön yadmä,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 “Nagö, ‘Juda Kiŋ ñɨŋa mɨdlö,’ rɨlö aku, naŋ keir rön kömö duö!” rɨmä.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Makwam Jisas nugwo cɨpɨl pal nɨgim bɨ katlö watlö höñ yöraku pisö, bäpö mei yöj yöra mönö kai kɨtmä:
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Nöbö gapman lo mönö röd abɨm, bɨ katlö watlö um sö pɨl pal nɨgim hogwa, nöbö i Jisas nugwo yad höimöuön yadöŋa, “Nagö Mesaia mɨdlö aku, naŋ keir rön kömö duön, an nöbö hogwa algör ör raŋ, kömö duŋö!” röŋa.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Aliö rɨmɨn, nöbö i piöŋö nugwo yadyöxön yadöŋa, “Nöbö kɨ ölɨŋ höb diba pön wöröxɨba rɨmɨda; an nöbö hogwa algör ör ölɨŋ höb diba pön wöröxɨba rɨmɨdöl aku, me rön, God ipöxöiö ä?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 An nöbö hogwa rɨ gwogwam röl aku ölɨŋ höb pɨmɨdöla, jɨ nöbö kɨ mag gwogwo i röl,” röŋa.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Nuŋ aliö rön Jisas yadöŋa, “Nagö mögörɨb naŋa duön kiŋ mɨdön, nɨ rɨbyöx nugugu mɨdö,” röŋa.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Aliö rɨmɨn, Jisas nuŋ paiŋö yadöŋa, “Nɨ nagö mɨ ödöriö yadmɨdla, weik wop kɨ ör nagö nɨ pɨsaŋ du mögörɨb wä aku mɨjnɨŋö,” röŋa.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Mag aku, naiö mibɨl yörkisö mag aku pɨxmag gurön, mɨdɨp duön naiö yör bö pik röŋ mag aku iswob mil pöröŋa.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 — ausente —
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Makwam ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nöbö dib aku, rɨg rɨmɨdöŋ aku nugwön, God iba mag wöl gɨrön yadöŋa, “Mɨ ödöriö! Nöbö kɨ nöbö wä mɨdö!” me röŋa.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Nöbö mö hö nugugu mɨdim bla, ap röŋ aku nugwön, malul rɨm höm pɨbɨl pal gɨrön, höuöilön ram ñɨŋa dumä.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Makwam Jisas nöbö mö nugub nuŋ bla aipam, Galili yöbö nugwo pɨsaŋ hem mö bla aipam, ñɨŋ keir hör hör yörkwo mɨdön, ap rɨg röŋ aku nugugu mɨdmä.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Nuŋ Jisas wöröxöŋ, nöbäpö högia pön du hogw pɨlɨba rön, Pailot mɨdöŋ yöra duön, yad nugum yöwö röŋa.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Makwam, Josep nuŋ du nöbäpö högia pɨ öröu pɨrag pɨnön, ñapñap uñ lei gudogudö wä i pɨ wobön, pön du rɨg möl yöudöŋ yölu nɨgön nöbäpö hogw pɨlölim möla hogw pɨlöŋa.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Makwam Juda God höjöpalɨb wop aku igöp hö, rön, wop Praide pɨgö pɨgö mɨdöŋ mag aku nöbäpö hogw pɨlöŋa.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Makwam mö rogw, Jisas pɨsaŋ Galili yöbö hömä akuyöbö, Josep dumɨn nugugɨrön mai duön nöbäpö hogw möla uröpɨnön, nöbäpö högia rɨg hogw pɨlöŋ aku nugw ri abön, höuöil ram ñɨŋa dumä.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ram ñɨŋa duön, agunɨŋ röbö hölɨŋ wä höb bli nöbäpö högia nɨg nölɨba rön, rɨ nɨg ri abmä.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.