Lucas 22
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 Juda ada Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop dib ñɨŋ aku, Pasopa me röi wop dib ñɨŋ aku, igöp igöp röŋa.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo pɨl pal nɨgnɨŋö, rim aku, jɨ ñɨŋ nöbö mö akuyöbö ipöxön, agö magɨm rön Jisas pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, yad nugw mɨdmä.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Yad nugw mɨdɨm nugugɨrön, Seten nuŋ hön, Judas ib nuŋ i Iskariot rɨmɨdim nöbö aku yuö wölöŋa. Nöbö aku Jisas nöbö nuŋ mɨgan sö adö nöbö i.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Yuö wölmɨn, nuŋ du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam mɨdim yöra duön, Jisas nugwo agö magɨm rön höuöu rɨ pön du nölmön nugwo pɨl pal nɨgɨŋ, me rön, mönö aku ñɨgö pɨsaŋ yad nugwöŋa.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Aliö rɨmɨn, ñɨgö wä rɨmɨn nugugɨrön yadmä, “Nagö rɨg nölɨŋö,” rɨmä.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Aliö rɨmɨn, Judas nuŋ, wop kaiyöbö Jisas nöbö mö bla pɨsaŋ mɨden aku, nugwo höuöu rɨ pön du nöbö dib akuyöbö ñɨgö nöinö, rön, pöx nugu mɨdöŋa.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Makwam Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop aku höm, Pasopa hön sipsip ha pal höjöpalɨb wopa kɨ, me rön,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Jisas nuŋ Pita Jon nöbö hogwa yad abön yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa du Pasopa ap nɨmɨnɨŋ aku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abne,” röŋa.
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pikai akuyöbö ainɨŋ owa?” rɨmä.
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa taun dib aku duön nugwöña, nöbö i röbö un pön hömɨjöna. Nugwo möigw pölön, diön ram aku duön,
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 nöbö ram mɨnöbö aku nugwo yajöña, ‘Mönö Yad Nölɨb Nöbö nagö yad nugwa, “Ram möl yuadö möl kai nöbö nɨ bla pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨnɨŋ owa?” rö,’ cöña.
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Aliö rɨmɨdɨŋ, ñɨgö nöbö hogwa pön wölu ram möl dib bli yöbö äbäñ ap bla alɨg mɨjön ram möla yadaŋ, Pasopa ap nɨmɨnɨŋ piaku yuadö möl aku rɨ pɨdɨliöñɨŋö,” röŋa.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Jisas aliö rɨmɨn, duön nugumɨn, rɨg yadöŋ yadöŋ mag akwör rɨg mɨdöŋa. Makwam, Pasopa ap nɨmɨba rim piaku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abmä.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Makwam ruö höxi guröŋ mag aku ap nɨmɨba rön, mönö wä pön dub nöbö nuŋ bla pɨsaŋ äbäñ rol aku römɨd gwogwäbö rön,
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Jisas ñɨgö yadöŋa, “Mɨdö ölɨŋ höb diba pɨna, jɨ rɨb ölɨsö na yöx nugul aku, höd ñɨŋ pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨba rɨmɨdöl kɨ nɨmnɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugula.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Makwam nɨ ñɨgö yadmɨdla, Pasopa ap aku mai iswob nɨmöin; mai Pasopa hön sipsip ha öim pal nɨmöl il aku wöxnö nɨgaŋ nugwön God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör ap diba nɨmnɨŋö,” röŋa.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Jisas aliö rön, röbö wain namaga pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Röbö nölmɨdɨl kɨ ñɨŋ keir pɨ nuöm nɨgön nɨmi.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Makwam ñɨgö yadmɨdla, weik wop kɨ ila nɨgön, röbö waina iswob nɨmöin; God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör röbö waina iswob nɨmnö,” röŋa.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla,” röŋa.|alt="last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="22:19-20"
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Makwam nöbö nɨ wöñö u rɨ pön diön nöbö aku an pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdöla.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Nöbö Ha nuŋwa, God maduar ör yadöŋ ödöi adakwör mai duön wöröxön aku, jɨ nöbö nugwo wöñö u rɨ pön diön nöbö aku nugwo ögwö yöxmɨdlö,” röŋa.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla ñɨŋ keir ör, yön akuyöbö aiönɨŋö, rön, nuö nuö yad nugu gɨrön mɨdmä.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Jisas nöbö nuŋ akuyöbö, ñɨŋ yöi, nör nöbö diba mɨdlö, rön, ñɨŋ keir ör nuö nuö yadmɨdmä.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Kiŋ piaku Juda nöbö mö yöi piaku usus rön nugwidɨx mɨd gɨrön yadöia, ‘Ñɨgö pɨ ösös rɨ ri abön rölɨŋö,’ röia.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Jɨ ñɨŋ mag akuyöbö almɨjeñ. Nöbö mö dib ñɨŋ piaku, hör nöbö mö röxg mɨdɨŋ; nöbö mö dib ödöriö piaku, mabö rɨ nölɨb nöbö mö röxg mɨdɨŋ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Mögörɨb il kɨ röi mag adaku, nöbö mö diba du römɨdɨm, mabö rɨ nölɨb nöbö mö bla ap mag ap ñɨŋ bla womiöxön röia. Jɨ nɨ mibɨl ñɨgö mabö rɨ nölɨb nöbö i röxg mɨdla.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 “Nɨ ömörö pɨmɨdɨl aku, ñɨŋ nugwön nɨ röböxölöi; nɨ nugwidɨx mɨdöia.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Aliö alöi aku, God nɨ yada, ‘Nagö Kiŋ mɨdön, nöbö mö piaku nugwidɨx mɨdane,’ rɨ aku, nɨ piöŋö algör ñɨgö yadmɨdla, ñɨŋ kiŋ röxg mɨdön nöbö mö piaku nugwidɨx mɨjöña.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Wop aku ñɨŋ mögörɨb na aku duön, nɨ pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdön ap mag nɨmön röbö nɨmön rɨmɨjöña; ñɨŋ kiŋ römɨdöi hogw rol aku römɨd gɨ mɨdön, Isrel ila hörɨrör akuyöbö möl sö piaku mönö diba nugwöñɨŋö,” röŋa.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Jisas nuŋ Pita nugwo yadöŋa, “Saimon, Saimon, nugwö. God nuŋ Seten yöwö raŋ, ñɨgö nöbö, wit maga ab gɨr rɨm, maga keir pɨnɨm, uñ yöj bla keir pɨnɨm mag akuyöbö rön, ñɨŋ rɨ gwogwam cöñɨŋönö wöhö rɨ nugwönɨŋö,” röŋa.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Makwam nɨ God höjöpalön rɨl aku, nɨ aŋadö röböxöinö. Makwam ap kib mag gwogwo rɨmɨjɨnö aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, nɨ iswob höbkal hönö. Makwam akuyöbö alön, mai hön haul nöbö mölöu nöbö naŋ bli ñɨgö mönö yad nöl ri abaŋ, ñɨŋ usus rön nɨ mai rɨŋ,” me röŋa.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Jisas aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ nagö röböxöin. Mösör yönmɨjnɨŋa; nagö nag nɨgön, nɨ aipam nag nɨgöña; nagö pɨl pal nɨgön, nɨ aipam pɨl pal nɨgöñɨŋö,” röŋa.
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Pita, nɨ nagö yadmɨdla, weik pɨxmag yuö bö kulakula wö ren mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋa.
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Jisas aliö rön ñɨgö yadöŋa, “Höd ñɨgö yad abön yadma, ‘Rɨg uñ, yogw, yam uñ bla pön pɨrag dumɨjeñ; hör dine,’ rɨma. Yadmön duim wop aku, ap ñɨŋ bli mɨdöŋ mönö mɨdölöŋ?” röŋa.
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Makwam weik ñɨŋ rɨg uñ yogw mɨjön aku, alɨg pɨrag diöña. Nöbö kai yu mɨxɨl ölɨsö mɨden aku, ij ap uñ nuŋ aku nöbö bli sɨm rön rɨg pön yu mɨxɨl ölɨsö i woböna.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Makwam nugwi! Höd God mönö yadɨb nöbö Aisaia God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, ‘ “Nuŋ nöbö ap kib mag gwogwo rɨb nöbö i,” me cöñɨŋö,’ röŋa. Yadöŋ aku nör yadöŋa. Mönö yadön kai kɨtöŋ aku weik rɨba rɨmɨdö,” röŋa.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nöbö Dib, yu mɨxɨl ölɨsö an mös mɨdö,” rɨmä.
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Jisas aliö yad gɨrön Jerusalem rɨŋadö duön, öim Nuö höjöpalmɨd Olip Pɨd yöra duöŋa; nöbö nuŋ bla mai dumä.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Mögörɨb aku uröpɨnön ñɨgö yadöŋa, “Rɨb gwogwo haŋ rɨ gwogwam rɨbä maga ra aku, God höjöpal gɨr mɨjɨnö,” röŋa.
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Jisas aliö rön, ñɨgö röböxön, nuŋ hör hör yöraku duön, höxmax yuön nuö God höjöpalön yadöŋa,
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 “Acö, rɨb nɨ yöx nugul aku röbö acɨx namaga nɨ nölɨba rɨmɨdlö aku nölmɨjɨnö. Jɨ nɨ rɨbyöx nugul adaku rɨmɨjɨnö; rɨb naŋ keir yöx nugulö adakwör rane,” röŋa.
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Jisas aliö rɨmɨn, ejol i adöx yöd röul adö kau sebö hön nugwo ölɨsö nölöŋa.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Jɨ Jisas nuŋ mɨ ömörö diba pön, Nuö nugwo mɨ ususör rön höjöpal gör mɨdmɨn nugugɨrön, bɨlö aku haña ödör mɨgrö bö pɨnöŋa.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Nuŋ Nuö höjöpal mɨd pörön duön nugwöŋa, nöbö nuŋ bla ñɨŋ Jisas nugwo mɨ göj uliöxmɨn, ölɨsö mag i mɨdölöŋ, inɨmö hölɨmmɨdmä.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Almɨdmä aku nugwön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn inɨmö hölɨmmɨdöi? Seten nuŋ rɨba nölaŋ ñɨŋ rɨ gwogwam rɨb maga rɨ aku, öbɨlön, höjöpal gör mɨjne,” röŋa.
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Jisas mönö aku yadmɨdɨm nugugɨrön, nöbö nuŋ Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa. Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa.|alt="Judas kissing Jesus" src="cn01812B.tif" size="col" ref="22:47"
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Almɨdmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Judas, ‘Nöbö mɨk mɨ göm pɨl pal nɨgɨŋ,’ me rön, nɨ Nöbö Ha nuŋwa pɨ alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdlö ä?” röŋa.
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nöbö nuŋ bla ap kai rɨba rɨmɨdim aku nugwön yadmä, “Nöbö Dib, an ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pɨ römainɨŋönö owa?” rɨmä.
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Aliö yad gɨrön, nöbö i yu mɨxɨl ölɨsö nuŋ aku pön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ aku, nugwo rɨmɨj mɨrɨx adö aŋadö römal cö gɨ aböŋa.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Almɨn, Jisas nugwön yadöŋa, “Akuyöbö almɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, rɨmɨj aku pɨ nugumɨn rɨgɨba röŋa.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, du nugwo pɨba rɨmɨdim nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pön, palɨb kaiö pön rag höi aku, nɨ paiŋö pɨlɨb nöbö i, me rön rɨbyöx nugwön, pɨ cɨcɨ nɨgɨba höiŋ ä?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Nɨ ñɨŋ pɨsaŋ öim öim God höjöpalɨb ram aku mɨdmön nɨ pölim. Makwaim weik Seten, nöbö pɨxmag adö mɨd aku, wop nuŋ aku mɨ, aliö almɨdöiŋö,” röŋa.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pön du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku rama pön dumä. Pita piöŋö mai mai nugup duöŋa.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Ram aku höröpɨnmɨn, ram möla yuö kwo bɨ urön römɨd gɨ mɨdmä. Pita mai hö gɨrön ñɨgö pɨsaŋ römɨdöŋa.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Pita pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdɨm nugugɨrön, ram aku mabö rɨ nölmɨd halöu i nugwo nugup wölu nugup pɨn duön yadöŋa, “Nöbö kɨ aipam Jisas pɨsaŋ mɨdmɨdö,” röŋa.
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Halöu mɨg, nöbö aku nɨ nugumɨdöiö!” röŋa.
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Pita aliö rön, hör ulmɨdö mag i mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö i piöŋö hön, Pita nugwo nugwön yadöŋa, “Nagö algör ör Jisas nöbö nuŋwa i,” me röŋa.
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Makwam mai aua paŋyöbö mag mɨŋi mɨdmɨn, nöbö i piöŋö hön, mɨ usus rön yadöŋa, “Nöbö kɨ Jisas pɨsaŋ mɨdmɨd pal. Nuŋ aipam mögörɨb Galili yöbö,” me röŋa.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö mɨg, mönö yadmɨdlö aku nɨ nugwöi pal!” röŋa.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Almɨn, Jisas höuöiliö, Pita nugwo riö nugwöŋa. Almɨn, Pita nuŋ Jisas, “Weik pɨxmag yuö bö kulakula wö rölbör mɨjön mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋ mönö aku rɨbyöx nugwöŋa.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Aliö nugumɨn, iröpa ub rɨm, malul rɨm höm, rɨŋadö duön imöŋa.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Nöbö Jisas nugwo pɨ gɨ mɨdim bla nugwo yad höimöu gɨrön, pal gɨrön rɨmä.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Ñɨŋ ap uñ mei pɨ mämäg nugwo aku pölu rɨ nölön, nugwo palön yadmä, “Nagö nöbö keir nugulö aku, yönɨmɨm nagö palmɨd aku anɨŋ yad nölö!” rɨmä.
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Makwam mönö gwogwo akuyöbö, bli mɨga uplöb nugwo yadmä.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Pɨxmag alɨg, Juda mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla nɨgön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla nɨgön, lo mönö yad nölɨb nöbö bla nɨgön, hö mögum rɨm, Jisas nugwo yölɨŋön Kansol diba mɨdim mibɨl yöraku pön hömä.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Kansol nöbö bla ñɨŋ Jisas nugwo yadmä, “Naŋ keir yajɨnö, naŋ Mesaia aku mönö wöhö,” rɨmä.
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Makwam yad nugub nɨ mɨd aku ñɨgö yad nugumɨjɨn aku, paiŋö yadeñɨm.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Makwam weik nɨgön mɨdɨp duön mai piaku, Nöbö Ha nuŋwa God Nöbö ölɨsö mag keiryöbö alɨg mɨd aku, imag mɨrɨx adö nuŋwa römɨd gɨ mɨjönɨŋö,” röŋa.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö kansol bla magalɨg nugwo yadmä, “Makwam, naŋ keir God Ha nuŋ aku mönö?” rɨmä.
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pödpöd raŋ mönö diba uplöb nɨgɨp duön, nöbö bli yad nugwɨŋ, Jisas aliö ra aliö ra cöñ? Ajmöl nuŋwa keir yadmɨn nugwöl maku,” me rɨmä.
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.