Lucas 22
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NTLH
1 Juda ada Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop dib ñɨŋ aku, Pasopa me röi wop dib ñɨŋ aku, igöp igöp röŋa.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo pɨl pal nɨgnɨŋö, rim aku, jɨ ñɨŋ nöbö mö akuyöbö ipöxön, agö magɨm rön Jisas pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, yad nugw mɨdmä.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Yad nugw mɨdɨm nugugɨrön, Seten nuŋ hön, Judas ib nuŋ i Iskariot rɨmɨdim nöbö aku yuö wölöŋa. Nöbö aku Jisas nöbö nuŋ mɨgan sö adö nöbö i.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Yuö wölmɨn, nuŋ du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam mɨdim yöra duön, Jisas nugwo agö magɨm rön höuöu rɨ pön du nölmön nugwo pɨl pal nɨgɨŋ, me rön, mönö aku ñɨgö pɨsaŋ yad nugwöŋa.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Aliö rɨmɨn, ñɨgö wä rɨmɨn nugugɨrön yadmä, “Nagö rɨg nölɨŋö,” rɨmä.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Aliö rɨmɨn, Judas nuŋ, wop kaiyöbö Jisas nöbö mö bla pɨsaŋ mɨden aku, nugwo höuöu rɨ pön du nöbö dib akuyöbö ñɨgö nöinö, rön, pöx nugu mɨdöŋa.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Makwam Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop aku höm, Pasopa hön sipsip ha pal höjöpalɨb wopa kɨ, me rön,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jisas nuŋ Pita Jon nöbö hogwa yad abön yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa du Pasopa ap nɨmɨnɨŋ aku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abne,” röŋa.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pikai akuyöbö ainɨŋ owa?” rɨmä.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa taun dib aku duön nugwöña, nöbö i röbö un pön hömɨjöna. Nugwo möigw pölön, diön ram aku duön,
10 Jesus respondeu:
11 nöbö ram mɨnöbö aku nugwo yajöña, ‘Mönö Yad Nölɨb Nöbö nagö yad nugwa, “Ram möl yuadö möl kai nöbö nɨ bla pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨnɨŋ owa?” rö,’ cöña.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Aliö rɨmɨdɨŋ, ñɨgö nöbö hogwa pön wölu ram möl dib bli yöbö äbäñ ap bla alɨg mɨjön ram möla yadaŋ, Pasopa ap nɨmɨnɨŋ piaku yuadö möl aku rɨ pɨdɨliöñɨŋö,” röŋa.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Jisas aliö rɨmɨn, duön nugumɨn, rɨg yadöŋ yadöŋ mag akwör rɨg mɨdöŋa. Makwam, Pasopa ap nɨmɨba rim piaku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abmä.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Makwam ruö höxi guröŋ mag aku ap nɨmɨba rön, mönö wä pön dub nöbö nuŋ bla pɨsaŋ äbäñ rol aku römɨd gwogwäbö rön,
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Jisas ñɨgö yadöŋa, “Mɨdö ölɨŋ höb diba pɨna, jɨ rɨb ölɨsö na yöx nugul aku, höd ñɨŋ pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨba rɨmɨdöl kɨ nɨmnɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugula.
15 e lhes disse:
16 Makwam nɨ ñɨgö yadmɨdla, Pasopa ap aku mai iswob nɨmöin; mai Pasopa hön sipsip ha öim pal nɨmöl il aku wöxnö nɨgaŋ nugwön God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör ap diba nɨmnɨŋö,” röŋa.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Jisas aliö rön, röbö wain namaga pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Röbö nölmɨdɨl kɨ ñɨŋ keir pɨ nuöm nɨgön nɨmi.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Makwam ñɨgö yadmɨdla, weik wop kɨ ila nɨgön, röbö waina iswob nɨmöin; God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör röbö waina iswob nɨmnö,” röŋa.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla,” röŋa.|alt="last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="22:19-20"
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Makwam nöbö nɨ wöñö u rɨ pön diön nöbö aku an pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdöla.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Nöbö Ha nuŋwa, God maduar ör yadöŋ ödöi adakwör mai duön wöröxön aku, jɨ nöbö nugwo wöñö u rɨ pön diön nöbö aku nugwo ögwö yöxmɨdlö,” röŋa.
22 Pois o
23 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla ñɨŋ keir ör, yön akuyöbö aiönɨŋö, rön, nuö nuö yad nugu gɨrön mɨdmä.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Jisas nöbö nuŋ akuyöbö, ñɨŋ yöi, nör nöbö diba mɨdlö, rön, ñɨŋ keir ör nuö nuö yadmɨdmä.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Kiŋ piaku Juda nöbö mö yöi piaku usus rön nugwidɨx mɨd gɨrön yadöia, ‘Ñɨgö pɨ ösös rɨ ri abön rölɨŋö,’ röia.
25 Então Jesus disse:
26 Jɨ ñɨŋ mag akuyöbö almɨjeñ. Nöbö mö dib ñɨŋ piaku, hör nöbö mö röxg mɨdɨŋ; nöbö mö dib ödöriö piaku, mabö rɨ nölɨb nöbö mö röxg mɨdɨŋ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Mögörɨb il kɨ röi mag adaku, nöbö mö diba du römɨdɨm, mabö rɨ nölɨb nöbö mö bla ap mag ap ñɨŋ bla womiöxön röia. Jɨ nɨ mibɨl ñɨgö mabö rɨ nölɨb nöbö i röxg mɨdla.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Nɨ ömörö pɨmɨdɨl aku, ñɨŋ nugwön nɨ röböxölöi; nɨ nugwidɨx mɨdöia.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Aliö alöi aku, God nɨ yada, ‘Nagö Kiŋ mɨdön, nöbö mö piaku nugwidɨx mɨdane,’ rɨ aku, nɨ piöŋö algör ñɨgö yadmɨdla, ñɨŋ kiŋ röxg mɨdön nöbö mö piaku nugwidɨx mɨjöña.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Wop aku ñɨŋ mögörɨb na aku duön, nɨ pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdön ap mag nɨmön röbö nɨmön rɨmɨjöña; ñɨŋ kiŋ römɨdöi hogw rol aku römɨd gɨ mɨdön, Isrel ila hörɨrör akuyöbö möl sö piaku mönö diba nugwöñɨŋö,” röŋa.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Jisas nuŋ Pita nugwo yadöŋa, “Saimon, Saimon, nugwö. God nuŋ Seten yöwö raŋ, ñɨgö nöbö, wit maga ab gɨr rɨm, maga keir pɨnɨm, uñ yöj bla keir pɨnɨm mag akuyöbö rön, ñɨŋ rɨ gwogwam cöñɨŋönö wöhö rɨ nugwönɨŋö,” röŋa.
31 Jesus continuou:
32 Makwam nɨ God höjöpalön rɨl aku, nɨ aŋadö röböxöinö. Makwam ap kib mag gwogwo rɨmɨjɨnö aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, nɨ iswob höbkal hönö. Makwam akuyöbö alön, mai hön haul nöbö mölöu nöbö naŋ bli ñɨgö mönö yad nöl ri abaŋ, ñɨŋ usus rön nɨ mai rɨŋ,” me röŋa.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Jisas aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ nagö röböxöin. Mösör yönmɨjnɨŋa; nagö nag nɨgön, nɨ aipam nag nɨgöña; nagö pɨl pal nɨgön, nɨ aipam pɨl pal nɨgöñɨŋö,” röŋa.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Pita, nɨ nagö yadmɨdla, weik pɨxmag yuö bö kulakula wö ren mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋa.
34 Então Jesus afirmou:
35 Jisas aliö rön ñɨgö yadöŋa, “Höd ñɨgö yad abön yadma, ‘Rɨg uñ, yogw, yam uñ bla pön pɨrag dumɨjeñ; hör dine,’ rɨma. Yadmön duim wop aku, ap ñɨŋ bli mɨdöŋ mönö mɨdölöŋ?” röŋa.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Makwam weik ñɨŋ rɨg uñ yogw mɨjön aku, alɨg pɨrag diöña. Nöbö kai yu mɨxɨl ölɨsö mɨden aku, ij ap uñ nuŋ aku nöbö bli sɨm rön rɨg pön yu mɨxɨl ölɨsö i woböna.
36 Então Jesus disse:
37 Makwam nugwi! Höd God mönö yadɨb nöbö Aisaia God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, ‘ “Nuŋ nöbö ap kib mag gwogwo rɨb nöbö i,” me cöñɨŋö,’ röŋa. Yadöŋ aku nör yadöŋa. Mönö yadön kai kɨtöŋ aku weik rɨba rɨmɨdö,” röŋa.
37 Pois as
38 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nöbö Dib, yu mɨxɨl ölɨsö an mös mɨdö,” rɨmä.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Jisas aliö yad gɨrön Jerusalem rɨŋadö duön, öim Nuö höjöpalmɨd Olip Pɨd yöra duöŋa; nöbö nuŋ bla mai dumä.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Mögörɨb aku uröpɨnön ñɨgö yadöŋa, “Rɨb gwogwo haŋ rɨ gwogwam rɨbä maga ra aku, God höjöpal gɨr mɨjɨnö,” röŋa.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Jisas aliö rön, ñɨgö röböxön, nuŋ hör hör yöraku duön, höxmax yuön nuö God höjöpalön yadöŋa,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “Acö, rɨb nɨ yöx nugul aku röbö acɨx namaga nɨ nölɨba rɨmɨdlö aku nölmɨjɨnö. Jɨ nɨ rɨbyöx nugul adaku rɨmɨjɨnö; rɨb naŋ keir yöx nugulö adakwör rane,” röŋa.
42 dizendo:
43 Jisas aliö rɨmɨn, ejol i adöx yöd röul adö kau sebö hön nugwo ölɨsö nölöŋa.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Jɨ Jisas nuŋ mɨ ömörö diba pön, Nuö nugwo mɨ ususör rön höjöpal gör mɨdmɨn nugugɨrön, bɨlö aku haña ödör mɨgrö bö pɨnöŋa.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Nuŋ Nuö höjöpal mɨd pörön duön nugwöŋa, nöbö nuŋ bla ñɨŋ Jisas nugwo mɨ göj uliöxmɨn, ölɨsö mag i mɨdölöŋ, inɨmö hölɨmmɨdmä.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Almɨdmä aku nugwön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn inɨmö hölɨmmɨdöi? Seten nuŋ rɨba nölaŋ ñɨŋ rɨ gwogwam rɨb maga rɨ aku, öbɨlön, höjöpal gör mɨjne,” röŋa.
46 E disse:
47 Jisas mönö aku yadmɨdɨm nugugɨrön, nöbö nuŋ Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa. Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa.|alt="Judas kissing Jesus" src="cn01812B.tif" size="col" ref="22:47"
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Almɨdmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Judas, ‘Nöbö mɨk mɨ göm pɨl pal nɨgɨŋ,’ me rön, nɨ Nöbö Ha nuŋwa pɨ alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdlö ä?” röŋa.
48 Mas Jesus disse:
49 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nöbö nuŋ bla ap kai rɨba rɨmɨdim aku nugwön yadmä, “Nöbö Dib, an ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pɨ römainɨŋönö owa?” rɨmä.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Aliö yad gɨrön, nöbö i yu mɨxɨl ölɨsö nuŋ aku pön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ aku, nugwo rɨmɨj mɨrɨx adö aŋadö römal cö gɨ aböŋa.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Almɨn, Jisas nugwön yadöŋa, “Akuyöbö almɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, rɨmɨj aku pɨ nugumɨn rɨgɨba röŋa.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, du nugwo pɨba rɨmɨdim nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pön, palɨb kaiö pön rag höi aku, nɨ paiŋö pɨlɨb nöbö i, me rön rɨbyöx nugwön, pɨ cɨcɨ nɨgɨba höiŋ ä?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Nɨ ñɨŋ pɨsaŋ öim öim God höjöpalɨb ram aku mɨdmön nɨ pölim. Makwaim weik Seten, nöbö pɨxmag adö mɨd aku, wop nuŋ aku mɨ, aliö almɨdöiŋö,” röŋa.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pön du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku rama pön dumä. Pita piöŋö mai mai nugup duöŋa.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ram aku höröpɨnmɨn, ram möla yuö kwo bɨ urön römɨd gɨ mɨdmä. Pita mai hö gɨrön ñɨgö pɨsaŋ römɨdöŋa.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Pita pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdɨm nugugɨrön, ram aku mabö rɨ nölmɨd halöu i nugwo nugup wölu nugup pɨn duön yadöŋa, “Nöbö kɨ aipam Jisas pɨsaŋ mɨdmɨdö,” röŋa.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Halöu mɨg, nöbö aku nɨ nugumɨdöiö!” röŋa.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Pita aliö rön, hör ulmɨdö mag i mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö i piöŋö hön, Pita nugwo nugwön yadöŋa, “Nagö algör ör Jisas nöbö nuŋwa i,” me röŋa.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Makwam mai aua paŋyöbö mag mɨŋi mɨdmɨn, nöbö i piöŋö hön, mɨ usus rön yadöŋa, “Nöbö kɨ Jisas pɨsaŋ mɨdmɨd pal. Nuŋ aipam mögörɨb Galili yöbö,” me röŋa.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö mɨg, mönö yadmɨdlö aku nɨ nugwöi pal!” röŋa.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Almɨn, Jisas höuöiliö, Pita nugwo riö nugwöŋa. Almɨn, Pita nuŋ Jisas, “Weik pɨxmag yuö bö kulakula wö rölbör mɨjön mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋ mönö aku rɨbyöx nugwöŋa.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Aliö nugumɨn, iröpa ub rɨm, malul rɨm höm, rɨŋadö duön imöŋa.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nöbö Jisas nugwo pɨ gɨ mɨdim bla nugwo yad höimöu gɨrön, pal gɨrön rɨmä.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ñɨŋ ap uñ mei pɨ mämäg nugwo aku pölu rɨ nölön, nugwo palön yadmä, “Nagö nöbö keir nugulö aku, yönɨmɨm nagö palmɨd aku anɨŋ yad nölö!” rɨmä.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Makwam mönö gwogwo akuyöbö, bli mɨga uplöb nugwo yadmä.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Pɨxmag alɨg, Juda mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla nɨgön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla nɨgön, lo mönö yad nölɨb nöbö bla nɨgön, hö mögum rɨm, Jisas nugwo yölɨŋön Kansol diba mɨdim mibɨl yöraku pön hömä.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Kansol nöbö bla ñɨŋ Jisas nugwo yadmä, “Naŋ keir yajɨnö, naŋ Mesaia aku mönö wöhö,” rɨmä.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Makwam yad nugub nɨ mɨd aku ñɨgö yad nugumɨjɨn aku, paiŋö yadeñɨm.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Makwam weik nɨgön mɨdɨp duön mai piaku, Nöbö Ha nuŋwa God Nöbö ölɨsö mag keiryöbö alɨg mɨd aku, imag mɨrɨx adö nuŋwa römɨd gɨ mɨjönɨŋö,” röŋa.
69 Mas de agora em diante o
70 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö kansol bla magalɨg nugwo yadmä, “Makwam, naŋ keir God Ha nuŋ aku mönö?” rɨmä.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pödpöd raŋ mönö diba uplöb nɨgɨp duön, nöbö bli yad nugwɨŋ, Jisas aliö ra aliö ra cöñ? Ajmöl nuŋwa keir yadmɨn nugwöl maku,” me rɨmä.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.