Lucas 22

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Juda ada Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop dib ñɨŋ aku, Pasopa me röi wop dib ñɨŋ aku, igöp igöp röŋa.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo pɨl pal nɨgnɨŋö, rim aku, jɨ ñɨŋ nöbö mö akuyöbö ipöxön, agö magɨm rön Jisas pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, yad nugw mɨdmä.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Yad nugw mɨdɨm nugugɨrön, Seten nuŋ hön, Judas ib nuŋ i Iskariot rɨmɨdim nöbö aku yuö wölöŋa. Nöbö aku Jisas nöbö nuŋ mɨgan sö adö nöbö i.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Yuö wölmɨn, nuŋ du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam mɨdim yöra duön, Jisas nugwo agö magɨm rön höuöu rɨ pön du nölmön nugwo pɨl pal nɨgɨŋ, me rön, mönö aku ñɨgö pɨsaŋ yad nugwöŋa.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Aliö rɨmɨn, ñɨgö wä rɨmɨn nugugɨrön yadmä, “Nagö rɨg nölɨŋö,” rɨmä.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Aliö rɨmɨn, Judas nuŋ, wop kaiyöbö Jisas nöbö mö bla pɨsaŋ mɨden aku, nugwo höuöu rɨ pön du nöbö dib akuyöbö ñɨgö nöinö, rön, pöx nugu mɨdöŋa.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Makwam Bred Is Alɨg Nɨmölɨb wop aku höm, Pasopa hön sipsip ha pal höjöpalɨb wopa kɨ, me rön,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Jisas nuŋ Pita Jon nöbö hogwa yad abön yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa du Pasopa ap nɨmɨnɨŋ aku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abne,” röŋa.
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pikai akuyöbö ainɨŋ owa?” rɨmä.
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Ñɨŋ nöbö hogwa taun dib aku duön nugwöña, nöbö i röbö un pön hömɨjöna. Nugwo möigw pölön, diön ram aku duön,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 nöbö ram mɨnöbö aku nugwo yajöña, ‘Mönö Yad Nölɨb Nöbö nagö yad nugwa, “Ram möl yuadö möl kai nöbö nɨ bla pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨnɨŋ owa?” rö,’ cöña.
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Aliö rɨmɨdɨŋ, ñɨgö nöbö hogwa pön wölu ram möl dib bli yöbö äbäñ ap bla alɨg mɨjön ram möla yadaŋ, Pasopa ap nɨmɨnɨŋ piaku yuadö möl aku rɨ pɨdɨliöñɨŋö,” röŋa.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Jisas aliö rɨmɨn, duön nugumɨn, rɨg yadöŋ yadöŋ mag akwör rɨg mɨdöŋa. Makwam, Pasopa ap nɨmɨba rim piaku rɨ nɨg pɨdɨlu ri abmä.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Makwam ruö höxi guröŋ mag aku ap nɨmɨba rön, mönö wä pön dub nöbö nuŋ bla pɨsaŋ äbäñ rol aku römɨd gwogwäbö rön,
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Jisas ñɨgö yadöŋa, “Mɨdö ölɨŋ höb diba pɨna, jɨ rɨb ölɨsö na yöx nugul aku, höd ñɨŋ pɨsaŋ Pasopa ap nɨmɨba rɨmɨdöl kɨ nɨmnɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugula.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Makwam nɨ ñɨgö yadmɨdla, Pasopa ap aku mai iswob nɨmöin; mai Pasopa hön sipsip ha öim pal nɨmöl il aku wöxnö nɨgaŋ nugwön God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör ap diba nɨmnɨŋö,” röŋa.
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Jisas aliö rön, röbö wain namaga pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Röbö nölmɨdɨl kɨ ñɨŋ keir pɨ nuöm nɨgön nɨmi.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Makwam ñɨgö yadmɨdla, weik wop kɨ ila nɨgön, röbö waina iswob nɨmöin; God nöbö mö nuŋwa pön nugwidɨx mɨdɨb wop akwör röbö waina iswob nɨmnö,” röŋa.
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Jisas aliö rön, bred i pön, God nugwo ri ablaŋe, rön, pɨ gɨlɨxön ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Mɨxɨñ nɨ kɨ ñɨgö nölmɨdla. Mai ñɨŋ kwo paŋ mag akwör rön, nɨ rɨbyöx nugu gör mɨjɨnö,” röŋa. Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla,” röŋa.|alt="last supper" src="CN01803B.TIF" size="col" ref="22:19-20"
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Ñɨŋ ap nɨm pörön, Jisas röbö wain namag aku pön, ñɨgö nöl gɨrön yadöŋa, “Hañ na pɨnaŋ wöröxmön mönö, God ñɨgö nöbö mö nɨ, me rön, pɨnö röŋ mönö adaku aŋadö du gö nɨgaŋ, me rön, nɨ ñɨgö röbö wain kɨ nölmɨdla.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Makwam nöbö nɨ wöñö u rɨ pön diön nöbö aku an pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdöla.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nöbö Ha nuŋwa, God maduar ör yadöŋ ödöi adakwör mai duön wöröxön aku, jɨ nöbö nugwo wöñö u rɨ pön diön nöbö aku nugwo ögwö yöxmɨdlö,” röŋa.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö nuŋ bla ñɨŋ keir ör, yön akuyöbö aiönɨŋö, rön, nuö nuö yad nugu gɨrön mɨdmä.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Jisas nöbö nuŋ akuyöbö, ñɨŋ yöi, nör nöbö diba mɨdlö, rön, ñɨŋ keir ör nuö nuö yadmɨdmä.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Kiŋ piaku Juda nöbö mö yöi piaku usus rön nugwidɨx mɨd gɨrön yadöia, ‘Ñɨgö pɨ ösös rɨ ri abön rölɨŋö,’ röia.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Jɨ ñɨŋ mag akuyöbö almɨjeñ. Nöbö mö dib ñɨŋ piaku, hör nöbö mö röxg mɨdɨŋ; nöbö mö dib ödöriö piaku, mabö rɨ nölɨb nöbö mö röxg mɨdɨŋ.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Mögörɨb il kɨ röi mag adaku, nöbö mö diba du römɨdɨm, mabö rɨ nölɨb nöbö mö bla ap mag ap ñɨŋ bla womiöxön röia. Jɨ nɨ mibɨl ñɨgö mabö rɨ nölɨb nöbö i röxg mɨdla.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Nɨ ömörö pɨmɨdɨl aku, ñɨŋ nugwön nɨ röböxölöi; nɨ nugwidɨx mɨdöia.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Aliö alöi aku, God nɨ yada, ‘Nagö Kiŋ mɨdön, nöbö mö piaku nugwidɨx mɨdane,’ rɨ aku, nɨ piöŋö algör ñɨgö yadmɨdla, ñɨŋ kiŋ röxg mɨdön nöbö mö piaku nugwidɨx mɨjöña.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Wop aku ñɨŋ mögörɨb na aku duön, nɨ pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdön ap mag nɨmön röbö nɨmön rɨmɨjöña; ñɨŋ kiŋ römɨdöi hogw rol aku römɨd gɨ mɨdön, Isrel ila hörɨrör akuyöbö möl sö piaku mönö diba nugwöñɨŋö,” röŋa.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Jisas nuŋ Pita nugwo yadöŋa, “Saimon, Saimon, nugwö. God nuŋ Seten yöwö raŋ, ñɨgö nöbö, wit maga ab gɨr rɨm, maga keir pɨnɨm, uñ yöj bla keir pɨnɨm mag akuyöbö rön, ñɨŋ rɨ gwogwam cöñɨŋönö wöhö rɨ nugwönɨŋö,” röŋa.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Makwam nɨ God höjöpalön rɨl aku, nɨ aŋadö röböxöinö. Makwam ap kib mag gwogwo rɨmɨjɨnö aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, nɨ iswob höbkal hönö. Makwam akuyöbö alön, mai hön haul nöbö mölöu nöbö naŋ bli ñɨgö mönö yad nöl ri abaŋ, ñɨŋ usus rön nɨ mai rɨŋ,” me röŋa.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Jisas aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö Dib, nɨ nagö röböxöin. Mösör yönmɨjnɨŋa; nagö nag nɨgön, nɨ aipam nag nɨgöña; nagö pɨl pal nɨgön, nɨ aipam pɨl pal nɨgöñɨŋö,” röŋa.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Pita, nɨ nagö yadmɨdla, weik pɨxmag yuö bö kulakula wö ren mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋa.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Jisas aliö rön ñɨgö yadöŋa, “Höd ñɨgö yad abön yadma, ‘Rɨg uñ, yogw, yam uñ bla pön pɨrag dumɨjeñ; hör dine,’ rɨma. Yadmön duim wop aku, ap ñɨŋ bli mɨdöŋ mönö mɨdölöŋ?” röŋa.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Makwam weik ñɨŋ rɨg uñ yogw mɨjön aku, alɨg pɨrag diöña. Nöbö kai yu mɨxɨl ölɨsö mɨden aku, ij ap uñ nuŋ aku nöbö bli sɨm rön rɨg pön yu mɨxɨl ölɨsö i woböna.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Makwam nugwi! Höd God mönö yadɨb nöbö Aisaia God Mönö rɨb mɨŋi kai kɨtön yadöŋa, ‘ “Nuŋ nöbö ap kib mag gwogwo rɨb nöbö i,” me cöñɨŋö,’ röŋa. Yadöŋ aku nör yadöŋa. Mönö yadön kai kɨtöŋ aku weik rɨba rɨmɨdö,” röŋa.
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nöbö Dib, yu mɨxɨl ölɨsö an mös mɨdö,” rɨmä.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Jisas aliö yad gɨrön Jerusalem rɨŋadö duön, öim Nuö höjöpalmɨd Olip Pɨd yöra duöŋa; nöbö nuŋ bla mai dumä.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Mögörɨb aku uröpɨnön ñɨgö yadöŋa, “Rɨb gwogwo haŋ rɨ gwogwam rɨbä maga ra aku, God höjöpal gɨr mɨjɨnö,” röŋa.
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Jisas aliö rön, ñɨgö röböxön, nuŋ hör hör yöraku duön, höxmax yuön nuö God höjöpalön yadöŋa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Acö, rɨb nɨ yöx nugul aku röbö acɨx namaga nɨ nölɨba rɨmɨdlö aku nölmɨjɨnö. Jɨ nɨ rɨbyöx nugul adaku rɨmɨjɨnö; rɨb naŋ keir yöx nugulö adakwör rane,” röŋa.
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Jisas aliö rɨmɨn, ejol i adöx yöd röul adö kau sebö hön nugwo ölɨsö nölöŋa.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Jɨ Jisas nuŋ mɨ ömörö diba pön, Nuö nugwo mɨ ususör rön höjöpal gör mɨdmɨn nugugɨrön, bɨlö aku haña ödör mɨgrö bö pɨnöŋa.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Nuŋ Nuö höjöpal mɨd pörön duön nugwöŋa, nöbö nuŋ bla ñɨŋ Jisas nugwo mɨ göj uliöxmɨn, ölɨsö mag i mɨdölöŋ, inɨmö hölɨmmɨdmä.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 Almɨdmä aku nugwön, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Pödpöd rɨmɨn inɨmö hölɨmmɨdöi? Seten nuŋ rɨba nölaŋ ñɨŋ rɨ gwogwam rɨb maga rɨ aku, öbɨlön, höjöpal gör mɨjne,” röŋa.
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jisas mönö aku yadmɨdɨm nugugɨrön, nöbö nuŋ Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa. Judas nöbö rogw dib i yölɨŋ pön höröpɨnön, Jisas nugwo alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdöŋa.|alt="Judas kissing Jesus" src="cn01812B.tif" size="col" ref="22:47"
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Almɨdmɨn, Jisas nugwo yadöŋa, “Judas, ‘Nöbö mɨk mɨ göm pɨl pal nɨgɨŋ,’ me rön, nɨ Nöbö Ha nuŋwa pɨ alguna bɨmɨl nɨmɨba rɨmɨdlö ä?” röŋa.
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nöbö nuŋ bla ap kai rɨba rɨmɨdim aku nugwön yadmä, “Nöbö Dib, an ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pɨ römainɨŋönö owa?” rɨmä.
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Aliö yad gɨrön, nöbö i yu mɨxɨl ölɨsö nuŋ aku pön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ aku, nugwo rɨmɨj mɨrɨx adö aŋadö römal cö gɨ aböŋa.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Almɨn, Jisas nugwön yadöŋa, “Akuyöbö almɨjeñ!” röŋa. Aliö rön, rɨmɨj aku pɨ nugumɨn rɨgɨba röŋa.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Makwam God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi ömdö nöbö dib ñɨŋ bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, du nugwo pɨba rɨmɨdim nöbö akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ yu mɨxɨl ölɨsö pön, palɨb kaiö pön rag höi aku, nɨ paiŋö pɨlɨb nöbö i, me rön rɨbyöx nugwön, pɨ cɨcɨ nɨgɨba höiŋ ä?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Nɨ ñɨŋ pɨsaŋ öim öim God höjöpalɨb ram aku mɨdmön nɨ pölim. Makwaim weik Seten, nöbö pɨxmag adö mɨd aku, wop nuŋ aku mɨ, aliö almɨdöiŋö,” röŋa.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Jisas aliö rɨmɨn nugugɨrön, nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pön du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku rama pön dumä. Pita piöŋö mai mai nugup duöŋa.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ram aku höröpɨnmɨn, ram möla yuö kwo bɨ urön römɨd gɨ mɨdmä. Pita mai hö gɨrön ñɨgö pɨsaŋ römɨdöŋa.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Pita pɨsaŋ römɨd gɨ mɨdɨm nugugɨrön, ram aku mabö rɨ nölmɨd halöu i nugwo nugup wölu nugup pɨn duön yadöŋa, “Nöbö kɨ aipam Jisas pɨsaŋ mɨdmɨdö,” röŋa.
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Halöu mɨg, nöbö aku nɨ nugumɨdöiö!” röŋa.
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Pita aliö rön, hör ulmɨdö mag i mɨdmɨn nugugɨrön, nöbö i piöŋö hön, Pita nugwo nugwön yadöŋa, “Nagö algör ör Jisas nöbö nuŋwa i,” me röŋa.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Makwam mai aua paŋyöbö mag mɨŋi mɨdmɨn, nöbö i piöŋö hön, mɨ usus rön yadöŋa, “Nöbö kɨ Jisas pɨsaŋ mɨdmɨd pal. Nuŋ aipam mögörɨb Galili yöbö,” me röŋa.
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Aliö rɨmɨn, Pita yadöŋa, “Nöbö mɨg, mönö yadmɨdlö aku nɨ nugwöi pal!” röŋa.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Almɨn, Jisas höuöiliö, Pita nugwo riö nugwöŋa. Almɨn, Pita nuŋ Jisas, “Weik pɨxmag yuö bö kulakula wö rölbör mɨjön mag aku, Jisas nugwo nugumɨdöiö, rön, wop mös paŋ wai nöinaŋö,” röŋ mönö aku rɨbyöx nugwöŋa.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Aliö nugumɨn, iröpa ub rɨm, malul rɨm höm, rɨŋadö duön imöŋa.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Nöbö Jisas nugwo pɨ gɨ mɨdim bla nugwo yad höimöu gɨrön, pal gɨrön rɨmä.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Ñɨŋ ap uñ mei pɨ mämäg nugwo aku pölu rɨ nölön, nugwo palön yadmä, “Nagö nöbö keir nugulö aku, yönɨmɨm nagö palmɨd aku anɨŋ yad nölö!” rɨmä.
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Makwam mönö gwogwo akuyöbö, bli mɨga uplöb nugwo yadmä.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Pɨxmag alɨg, Juda mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla nɨgön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla nɨgön, lo mönö yad nölɨb nöbö bla nɨgön, hö mögum rɨm, Jisas nugwo yölɨŋön Kansol diba mɨdim mibɨl yöraku pön hömä.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Kansol nöbö bla ñɨŋ Jisas nugwo yadmä, “Naŋ keir yajɨnö, naŋ Mesaia aku mönö wöhö,” rɨmä.
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Makwam yad nugub nɨ mɨd aku ñɨgö yad nugumɨjɨn aku, paiŋö yadeñɨm.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Makwam weik nɨgön mɨdɨp duön mai piaku, Nöbö Ha nuŋwa God Nöbö ölɨsö mag keiryöbö alɨg mɨd aku, imag mɨrɨx adö nuŋwa römɨd gɨ mɨjönɨŋö,” röŋa.
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Jisas aliö rɨmɨn, nöbö kansol bla magalɨg nugwo yadmä, “Makwam, naŋ keir God Ha nuŋ aku mönö?” rɨmä.
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Jisas aliö rɨmɨn, yadmä, “Pödpöd raŋ mönö diba uplöb nɨgɨp duön, nöbö bli yad nugwɨŋ, Jisas aliö ra aliö ra cöñ? Ajmöl nuŋwa keir yadmɨn nugwöl maku,” me rɨmä.
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.