Lucas 20
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs VC
1 Makwam wop mibɨl yöraku, Jisas nuŋ God höjöpalɨb rama ram möl yuadö duön, nuŋ nöbö mö pɨ God pɨsaŋ nɨgiö nɨgön mönö wä aku yad nöl mɨdöŋa nugwön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam hömä.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Hön nugwo yadmä, “Yönɨm nagö yadɨm, naŋ hön mag aliö rɨp yönmɨdlö?” rɨmä.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ ñɨgö paiŋö yad nugub i yad nuguba rɨmɨdla.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Jon nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölmɨd aku, God nuŋ yadɨm alöŋ mönö rɨb nuŋwa keir yöx nugwön alöŋ?” röŋa.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ keir nuö nuö yad nugup duön yadmä, “‘God yadɨm, Jon nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölö,’ cɨnɨŋ aku, nuŋ yajöna, ‘Makwaim, mönö nuŋ aku pödpöd rɨmɨn pölöi?’ cöna.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Jɨ ‘Jon rɨb nuŋwa keir yöx nugwön, nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölö,’ rɨmɨjnɨŋ aku, nöbö mö kɨyöbö, God nuŋ Jon mönö yadɨb nöbö nuŋ aku yad nɨgmɨn hön rɨmɨdö, rön nugwöi aku, ñɨŋ ölɨsö rödön anɨŋ rɨg röd pal nɨgöñɨŋö,” rɨmä.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Makwam ñɨŋ rɨb aku yöxön, Jisas nugwo paiŋö yadmä, “Jon hön nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö yad nölön, röbö pal nölön röŋ aku, an nugwölöl, God yadɨm röŋ mönö rɨb nuŋwa keir röŋ aku an nugwölölɨŋö,” rɨmä.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ nɨ paiŋö yad nölölöi aku, nɨ piöŋö yön yadɨm hön rɨmɨdɨl aku, ñɨgö algör ör yad nölöinö,” röŋa.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jisas nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö höd röxön yadöŋa, “Nöbö i wain möriwö rɨb mɨŋi rɨ yuön, nöbö mö bli yad nɨgön, du mögörɨb pad piaku mɨjöna.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Makwam wain maga göj yön wop aku, nöbö nuŋ i yad abön yajöna, ‘Du nöbö mö wain mabö rɨ mɨdöi akuyöbö ñɨgö yadaŋ, wain mag nɨ bli nölɨŋ rag hane,’ cöna. Yadaŋ uröpɨnaŋ, nöbö mö wain mabö rɨ mɨjöñ akuyöbö nugwo palmɨd palmɨd nɨgön, hör yad abɨŋ höbkal höna.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Akuyöbö alɨŋ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku, nöbö i piöŋö yad abaŋ diöna. Dumɨdaŋ nugwo algör ör palmɨd palmɨd nɨgön, hör yad abɨŋ höbkal höna.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Akuyöbö alɨŋ, nöbö yoŋyöbö i yad abaŋ uröpɨnaŋ, nugwo mɨ göj palön, pön pɨxɨp du nöla rɨŋö bö aböña.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Akuyöbö alɨŋ, nöbö möriwö mɨnöbö aku yajöna, ‘Nɨ pödpöd cɨn? Ha madmag yöbö na agal abɨn aku, mönö nuŋwa yadmɨjön aku nugubä maga rö,’ rön, aböna.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Abaŋ uröpɨnaŋ, nöbö mö wain mabö rɨ mɨjöñ piaku yajöña, ‘Hö ha kɨ, nuö wain möriwö aku nuŋ aŋö pɨb maga ra. Nugwo mɨ aŋadö pɨl pal nɨgön, an aŋö pɨŋö,’ cöña.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Aliö rön, nugwo pön pɨxɨp du nöla rɨŋö bö duön, aŋadö pɨl pal nɨg gɨŋ wöröxöna.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Nuŋ hön, nöbö mö piaku ñɨgö pɨl pal nɨgön, möriwö aku nöbö mö hör bli ñɨgö piöŋö yadaŋ nugwidɨx mɨjöñɨŋö,” röŋa.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö nugw pörön yadöŋa, “Aliö rɨmɨdlö aku, jɨ aku, God Mönö kai kɨtim rɨb mɨŋi lɨbak nugwön il aku nɨ yad nöli. Yadmɨdɨl rɨb mɨŋ aku aliö mɨda,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 “Nöbö mö kai kai hö pɨn rɨg rol aku pɨn bɨcöñ piaku, ñɨgö aŋadö palɨx döbdö rɨ nɨgöna. Jɨ rɨg aku mölöd pɨnön nöbö mö palölö cön piaku, ñɨŋ aŋadö pal caku rɨ nɨgönɨŋö,” röŋa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Jisas aliö rɨmɨn, anɨŋör yadmɨdö, rön, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, wopik ör nugwo mönö diba yajnɨŋö, rön nugwim aku, jɨ nöbö mö mɨga akwör nugugu mɨdim akuyöbö nugwön, ipöxön röböxmä.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Makwam Jisas nugwo pödpöd rön pön du mönö diba yajnɨŋö, rön, du nöbö mö bli ñɨgö mönömɨm rɨ nölön yadmä, “Ñɨŋ inag nöbö mö wä röxgön, du inag inag mönö bli yadɨŋ, paiŋö pödi yajönam nugwön, nugwo pön gapman nöbö mönö diba pɨ nuöm nɨgɨb aku pön dinɨŋö,” rɨmä.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Aliö rɨmɨdmɨn, nöbö piaku ñɨŋ duön nugwo mönö bli inakmönö hörön yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö, an nugwöla naŋ paŋ adöi ör duöiö; ödöriar yadlö. God Mönö aku nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad nöilö aku, algör ör ödöriar yadlö.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Makwam, an pödpöd cɨnɨŋ? Rom gapman nöbö dib Sisa nugwo takis nöinɨŋönö wöhö?” rɨmä.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ñɨŋ inakmönö hörön inag yadim mönö aku nugwön, Jisas ñɨgö yadöŋa,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Rɨg takis nölöi aku i nɨ pɨ yabuŋ nugunö,” röŋa. Jisas aliö rɨmɨn, pɨ yabum nugwön yadöŋa, “Rɨg höñ aku, yönɨm inöma mɨd? Kai kɨtim aku, yönɨm iba mɨd?” röŋa.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Makwam, Sisa ap nuŋwa mɨdaŋ, Sisa nugwo nöli. God ap nuŋwa mɨdaŋ, God nugwo nöli,” röŋa.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Jisas nuŋ nöbö mö mɨdim mibɨl yöraku aliö yadmɨdmɨn, mönö nuŋwa röd abɨb maga nɨgölmɨn, rɨb mɨga yöxön mönö i yadölim.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Sadiusi bla, nöbö mö wöröxön öbɨleñɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugumɨdöia. Makwam Sadiusi nöbö bli Jisas mɨdöŋ yöra hön, nugwo yad nugub i yad nugumä.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Yad nugwön yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. Mosɨs mönö i anɨŋ kai kɨtön yadöŋa, ‘Nöbö i mö pön, halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxön aku, pɨgnɨŋ nuŋ i piöŋö mö aku pön, hödnɨŋ halöu ha nuŋ aku, me rön, yöx pön hönɨŋö,’ röŋa.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Makwam, nöbö ila alɨg akuyöbö mɨj sö aku mɨjöña. Nöbö höda mö pön, halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Wöröxaŋ, pɨgnɨŋ nöbö agñɨŋ rɨbyöbö aku piöŋö mö aku pön, algör ör halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Alaŋ, pɨgnɨŋ nöbö igwö wölö aku piöŋö mö aku pön, algör ör halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna. Aliö alɨp dumɨd dumɨd, pɨgnɨŋ nöbö akuyöbö mɨj sö magalɨg halöu ha yöx pön heñ wöhö, hör wöröxöña.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Mai mö aku algör ör wöröxöna.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Makwam wöröxön öbiöñɨŋö, rɨlö aku, mö paŋyöbö aku nöbö nuŋ akuyöbö mɨj sö mɨjöñ aku, mai nöbö kai mö nuŋwa mɨjön?” rɨmä.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Weik mɨdöl wop kɨ, mö bla nöbö pöia, nöbö bla mö pöia.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Makwam nöbö mö God rɨmɨn öbɨlön, ram nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö diöñ akuyöbö, mö bla nöbö peñɨm, nöbö bla mö peñɨm.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Makwam ñɨŋ iswob wöröxeñ; ejol bla röxg öim öim kömö mɨjöña. Ñɨŋ öbiöñ aku mɨ, God halöu ha nuŋwa mɨjöña.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Nöbö mö wöröxön öbɨlöi mönö aku, Mosɨs algör ör rɨn yönmɨdöŋ haiwo aku yadön kai kɨtöŋa. Mosɨs mönö aku kai kɨtön yadöŋa, ‘Nöbö Diba nuŋ Ebraham, Aisak, Jekop, nɨ God ñɨŋa mɨdlö,’ röŋa.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Nöbö mö höd wöröxim bla, ‘Nɨ God ñɨŋa mɨdlö,’ röŋ aku nugwön nugwöla, nöbö mö höd wöröxim bla wopik kömö mɨdöia. God nugwa, nöbö mö nuŋwa magalɨg kömö mɨdöiŋö,” röŋa.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Jisas aliö rɨmɨn, lo mönö yad nölɨb nöbö bli yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö, mönö paxdöriö mɨd akwör yadlaŋe!” rɨmä.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Jisas mönö yad ri abön röŋ aku nugwön, ñɨŋ ipöxiö, mai nugwo mönö bli yad nugwölim.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Makwam Jisas ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö bla pödpöd rɨmɨn, Mesaia aku Depid ha nuŋ akwör mɨdö, röi?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Depid nuŋ keir God Mönö rɨb Sam i kai kɨtön yadöŋa,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 mɨdɨp duön nɨ kwolmal nagö akuyöbö ñɨgö rɨmön,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Makwam Depid nuŋ Mesaia aku nugwo, ‘Nöbö Dib nɨ,’ me röŋ aku, pödpöd rɨmɨn, Mesaia aku Depid ha nuŋ akwör mɨdö, röi?” röŋa.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Nöbö mö bla nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Jisas nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Lo mönö yad nölɨb nöbö bla rɨg röi mag akuyöbö, ñɨŋ keir rɨb maga röi aku, nugw ri aböña. Ñɨŋ röi adaku, an piaku piaku yönɨŋ ib an akwör urɨŋ, me rön, wölɨj mɨxɨl bla röbön, nöbö mö bla pɨsaŋ mögum rɨŋ, nöbö mö akuyöbö ñɨŋ nugwön, ‘Nöbö dib bla hömɨdöiŋ e!’ rɨmɨjöñ aku, wahax pöña; Juda mögum rɨb ram bla duön, nöbö dib römɨdöi hogw rola römɨdöia; ap diba nɨmöñ wop aku, du nöbö dib römɨdöi kau akwör römɨjöña.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Lo mönö yad nölɨb nöbö bla, mö wösrö ram ap ñɨŋ bla kib pön, God höjöpainɨŋ aku, nöbö mö nugwɨŋ, me rön, mönö mɨxɨla pɨxön inakmönö hörön adö bli yadöia. Aliö alöi aku, mai ölɨŋ höb dib keiryöbö ödöriö pöñɨŋö,” röŋa.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.