Lucas 20

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Makwam wop mibɨl yöraku, Jisas nuŋ God höjöpalɨb rama ram möl yuadö duön, nuŋ nöbö mö pɨ God pɨsaŋ nɨgiö nɨgön mönö wä aku yad nöl mɨdöŋa nugwön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam hömä.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Hön nugwo yadmä, “Yönɨm nagö yadɨm, naŋ hön mag aliö rɨp yönmɨdlö?” rɨmä.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ ñɨgö paiŋö yad nugub i yad nuguba rɨmɨdla.
3 Jesus respondeu:
4 Jon nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölmɨd aku, God nuŋ yadɨm alöŋ mönö rɨb nuŋwa keir yöx nugwön alöŋ?” röŋa.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ keir nuö nuö yad nugup duön yadmä, “‘God yadɨm, Jon nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölö,’ cɨnɨŋ aku, nuŋ yajöna, ‘Makwaim, mönö nuŋ aku pödpöd rɨmɨn pölöi?’ cöna.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Jɨ ‘Jon rɨb nuŋwa keir yöx nugwön, nöbö mö bla ñɨgö röbö pal nölö,’ rɨmɨjnɨŋ aku, nöbö mö kɨyöbö, God nuŋ Jon mönö yadɨb nöbö nuŋ aku yad nɨgmɨn hön rɨmɨdö, rön nugwöi aku, ñɨŋ ölɨsö rödön anɨŋ rɨg röd pal nɨgöñɨŋö,” rɨmä.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Makwam ñɨŋ rɨb aku yöxön, Jisas nugwo paiŋö yadmä, “Jon hön nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö yad nölön, röbö pal nölön röŋ aku, an nugwölöl, God yadɨm röŋ mönö rɨb nuŋwa keir röŋ aku an nugwölölɨŋö,” rɨmä.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ nɨ paiŋö yad nölölöi aku, nɨ piöŋö yön yadɨm hön rɨmɨdɨl aku, ñɨgö algör ör yad nölöinö,” röŋa.
8 E Jesus lhes disse:
9 Jisas nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö höd röxön yadöŋa, “Nöbö i wain möriwö rɨb mɨŋi rɨ yuön, nöbö mö bli yad nɨgön, du mögörɨb pad piaku mɨjöna.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Makwam wain maga göj yön wop aku, nöbö nuŋ i yad abön yajöna, ‘Du nöbö mö wain mabö rɨ mɨdöi akuyöbö ñɨgö yadaŋ, wain mag nɨ bli nölɨŋ rag hane,’ cöna. Yadaŋ uröpɨnaŋ, nöbö mö wain mabö rɨ mɨjöñ akuyöbö nugwo palmɨd palmɨd nɨgön, hör yad abɨŋ höbkal höna.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Akuyöbö alɨŋ, nöbö wain möriwö mɨnöbö aku, nöbö i piöŋö yad abaŋ diöna. Dumɨdaŋ nugwo algör ör palmɨd palmɨd nɨgön, hör yad abɨŋ höbkal höna.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Akuyöbö alɨŋ, nöbö yoŋyöbö i yad abaŋ uröpɨnaŋ, nugwo mɨ göj palön, pön pɨxɨp du nöla rɨŋö bö aböña.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Akuyöbö alɨŋ, nöbö möriwö mɨnöbö aku yajöna, ‘Nɨ pödpöd cɨn? Ha madmag yöbö na agal abɨn aku, mönö nuŋwa yadmɨjön aku nugubä maga rö,’ rön, aböna.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Abaŋ uröpɨnaŋ, nöbö mö wain mabö rɨ mɨjöñ piaku yajöña, ‘Hö ha kɨ, nuö wain möriwö aku nuŋ aŋö pɨb maga ra. Nugwo mɨ aŋadö pɨl pal nɨgön, an aŋö pɨŋö,’ cöña.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Aliö rön, nugwo pön pɨxɨp du nöla rɨŋö bö duön, aŋadö pɨl pal nɨg gɨŋ wöröxöna.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Nuŋ hön, nöbö mö piaku ñɨgö pɨl pal nɨgön, möriwö aku nöbö mö hör bli ñɨgö piöŋö yadaŋ nugwidɨx mɨjöñɨŋö,” röŋa.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö nugw pörön yadöŋa, “Aliö rɨmɨdlö aku, jɨ aku, God Mönö kai kɨtim rɨb mɨŋi lɨbak nugwön il aku nɨ yad nöli. Yadmɨdɨl rɨb mɨŋ aku aliö mɨda,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 “Nöbö mö kai kai hö pɨn rɨg rol aku pɨn bɨcöñ piaku, ñɨgö aŋadö palɨx döbdö rɨ nɨgöna. Jɨ rɨg aku mölöd pɨnön nöbö mö palölö cön piaku, ñɨŋ aŋadö pal caku rɨ nɨgönɨŋö,” röŋa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Jisas aliö rɨmɨn, anɨŋör yadmɨdö, rön, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, wopik ör nugwo mönö diba yajnɨŋö, rön nugwim aku, jɨ nöbö mö mɨga akwör nugugu mɨdim akuyöbö nugwön, ipöxön röböxmä.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Makwam Jisas nugwo pödpöd rön pön du mönö diba yajnɨŋö, rön, du nöbö mö bli ñɨgö mönömɨm rɨ nölön yadmä, “Ñɨŋ inag nöbö mö wä röxgön, du inag inag mönö bli yadɨŋ, paiŋö pödi yajönam nugwön, nugwo pön gapman nöbö mönö diba pɨ nuöm nɨgɨb aku pön dinɨŋö,” rɨmä.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Aliö rɨmɨdmɨn, nöbö piaku ñɨŋ duön nugwo mönö bli inakmönö hörön yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö, an nugwöla naŋ paŋ adöi ör duöiö; ödöriar yadlö. God Mönö aku nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad nöilö aku, algör ör ödöriar yadlö.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Makwam, an pödpöd cɨnɨŋ? Rom gapman nöbö dib Sisa nugwo takis nöinɨŋönö wöhö?” rɨmä.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Ñɨŋ inakmönö hörön inag yadim mönö aku nugwön, Jisas ñɨgö yadöŋa,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Rɨg takis nölöi aku i nɨ pɨ yabuŋ nugunö,” röŋa. Jisas aliö rɨmɨn, pɨ yabum nugwön yadöŋa, “Rɨg höñ aku, yönɨm inöma mɨd? Kai kɨtim aku, yönɨm iba mɨd?” röŋa.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Makwam, Sisa ap nuŋwa mɨdaŋ, Sisa nugwo nöli. God ap nuŋwa mɨdaŋ, God nugwo nöli,” röŋa.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Jisas nuŋ nöbö mö mɨdim mibɨl yöraku aliö yadmɨdmɨn, mönö nuŋwa röd abɨb maga nɨgölmɨn, rɨb mɨga yöxön mönö i yadölim.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadiusi bla, nöbö mö wöröxön öbɨleñɨŋö, rön, rɨb aku yöx nugumɨdöia. Makwam Sadiusi nöbö bli Jisas mɨdöŋ yöra hön, nugwo yad nugub i yad nugumä.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Yad nugwön yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö. Mosɨs mönö i anɨŋ kai kɨtön yadöŋa, ‘Nöbö i mö pön, halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxön aku, pɨgnɨŋ nuŋ i piöŋö mö aku pön, hödnɨŋ halöu ha nuŋ aku, me rön, yöx pön hönɨŋö,’ röŋa.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Makwam, nöbö ila alɨg akuyöbö mɨj sö aku mɨjöña. Nöbö höda mö pön, halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Wöröxaŋ, pɨgnɨŋ nöbö agñɨŋ rɨbyöbö aku piöŋö mö aku pön, algör ör halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna.
30 o segundo
31 Alaŋ, pɨgnɨŋ nöbö igwö wölö aku piöŋö mö aku pön, algör ör halöu ha yöx pön hen wöhö, hör wöröxöna. Aliö alɨp dumɨd dumɨd, pɨgnɨŋ nöbö akuyöbö mɨj sö magalɨg halöu ha yöx pön heñ wöhö, hör wöröxöña.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Mai mö aku algör ör wöröxöna.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Makwam wöröxön öbiöñɨŋö, rɨlö aku, mö paŋyöbö aku nöbö nuŋ akuyöbö mɨj sö mɨjöñ aku, mai nöbö kai mö nuŋwa mɨjön?” rɨmä.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Weik mɨdöl wop kɨ, mö bla nöbö pöia, nöbö bla mö pöia.
34 Jesus respondeu:
35 Makwam nöbö mö God rɨmɨn öbɨlön, ram nuŋwa adöx yöd röul adö kau sö diöñ akuyöbö, mö bla nöbö peñɨm, nöbö bla mö peñɨm.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Makwam ñɨŋ iswob wöröxeñ; ejol bla röxg öim öim kömö mɨjöña. Ñɨŋ öbiöñ aku mɨ, God halöu ha nuŋwa mɨjöña.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nöbö mö wöröxön öbɨlöi mönö aku, Mosɨs algör ör rɨn yönmɨdöŋ haiwo aku yadön kai kɨtöŋa. Mosɨs mönö aku kai kɨtön yadöŋa, ‘Nöbö Diba nuŋ Ebraham, Aisak, Jekop, nɨ God ñɨŋa mɨdlö,’ röŋa.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Nöbö mö höd wöröxim bla, ‘Nɨ God ñɨŋa mɨdlö,’ röŋ aku nugwön nugwöla, nöbö mö höd wöröxim bla wopik kömö mɨdöia. God nugwa, nöbö mö nuŋwa magalɨg kömö mɨdöiŋö,” röŋa.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Jisas aliö rɨmɨn, lo mönö yad nölɨb nöbö bli yadmä, “Mönö yad nölɨb nöbö, mönö paxdöriö mɨd akwör yadlaŋe!” rɨmä.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Jisas mönö yad ri abön röŋ aku nugwön, ñɨŋ ipöxiö, mai nugwo mönö bli yad nugwölim.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Makwam Jisas ñɨgö yadöŋa, “Nöbö mö bla pödpöd rɨmɨn, Mesaia aku Depid ha nuŋ akwör mɨdö, röi?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Depid nuŋ keir God Mönö rɨb Sam i kai kɨtön yadöŋa,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 mɨdɨp duön nɨ kwolmal nagö akuyöbö ñɨgö rɨmön,
43 até que eu ponha
44 Makwam Depid nuŋ Mesaia aku nugwo, ‘Nöbö Dib nɨ,’ me röŋ aku, pödpöd rɨmɨn, Mesaia aku Depid ha nuŋ akwör mɨdö, röi?” röŋa.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Nöbö mö bla nugugu mɨdɨm nugugɨrön, Jisas nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Lo mönö yad nölɨb nöbö bla rɨg röi mag akuyöbö, ñɨŋ keir rɨb maga röi aku, nugw ri aböña. Ñɨŋ röi adaku, an piaku piaku yönɨŋ ib an akwör urɨŋ, me rön, wölɨj mɨxɨl bla röbön, nöbö mö bla pɨsaŋ mögum rɨŋ, nöbö mö akuyöbö ñɨŋ nugwön, ‘Nöbö dib bla hömɨdöiŋ e!’ rɨmɨjöñ aku, wahax pöña; Juda mögum rɨb ram bla duön, nöbö dib römɨdöi hogw rola römɨdöia; ap diba nɨmöñ wop aku, du nöbö dib römɨdöi kau akwör römɨjöña.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Lo mönö yad nölɨb nöbö bla, mö wösrö ram ap ñɨŋ bla kib pön, God höjöpainɨŋ aku, nöbö mö nugwɨŋ, me rön, mönö mɨxɨla pɨxön inakmönö hörön adö bli yadöia. Aliö alöi aku, mai ölɨŋ höb dib keiryöbö ödöriö pöñɨŋö,” röŋa.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.