Lucas 17
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Jisas nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Nöbö i mönö mö i mag gwogwo rol aku rön, nöbö mö bli rɨba nölaŋ, ñɨŋ aipam mag gwogwo akwör rön pɨn bɨcöña. Mag adaku höd rɨmɨdmä, weik rɨmɨdöia, mai algör ör rɨmɨjöña. Makwam nöbö mö ñɨŋ rɨb gwogwo nöiöñ bla, ñɨŋ mɨ ölɨŋ höb ödöriö pɨmɨjöña.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Makwam nöbö i mönö mö i, halöu ha bla ha paŋyöbö i aliö rɨba cön aku, nugwo rɨg diba wit palɨb rɨg i, göliöda alɨg nag nɨg gö nɨgön, pön du ban yuö diba aböyɨx aku waiö. Aku agapɨm: nuŋ kömö mɨdön, halöu ha paŋyöbö i raŋ pɨn bɨcön aku, mɨ ölɨŋ höb gwogwo pöna.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Makwam, ñɨŋ keir rɨbyöx nugw ri aböña.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ap ñɨgö akuyöbö bli rɨ gwogwam rön, mai hön, pödpöd rɨmɨn akuyöbö rɨlö, rön, yadmɨjön aku, ap gwogwo röŋ aku nugwön röböxöña. Makwam wop paŋyöbö i alön raŋ raŋ akuyöbö mɨj sö aku cön aku, algör ör nugwön röböxöñɨŋö,” röŋa.
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Jisas aliö rɨmɨdmɨn, mönö nuŋwa pön dub nöbö bla yadmä, “Nagö anɨŋ raŋ, nugw pɨb mag ana dib röxaŋ,” me rɨmä.
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Aliö rɨmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Nugw pɨb mag dib yöi, nugw pɨb mag ñɨŋa bɨ masted mag ulmɨdö mɨda röxg mɨjön aku, ñɨŋ bɨ kɨ, ila alɨg mölöd du ban yuö mibɨl kwo wöl gɨ mɨdö, rön yadɨŋ, rɨg yajöñ mag akwör cöna.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 “Ñɨŋ rɨb pödiö yöx nugwöi? Mabö rɨ nölɨb nöbö i mögörɨb pɨn wöd pörön mönö hön sipsip ur pörön, höbkal rama höm, nöbö nuö nuŋwa nugwo mönö pöd yajön? ‘Nagö kiö pɨl aku, nagö yörɨk römɨdön ap mag nɨmö,’ cönɨŋönö?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Wöhö. Aliö yaden. Nuŋ yajöna, ‘Wölɨja paŋ wölaŋ, amanö aku pɨx nɨgön, röbö ap nɨ bla rag hö nölaŋ nɨmɨmön, mai röbö ap nagö bla nɨmö,’ cöna.
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Ñɨŋ rɨb pödiö yöx nugwöi? Mabö rɨ nölɨb nöbö aku, nöbö diba yajön mag akuyöbö rɨmɨjön aku, nöbö diba mönö wä bli nugwo yajönɨŋönö owa? Wöhö. Mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋwa mɨd aku mɨ, rɨg yajön mag akwör cöna.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Ñɨŋ kwo algör. God ñɨgö mabö yad nɨgön akuyöbö rɨ pörön yajöña, ‘An mabö rɨ nölɨb nöbö mö wä yöi. Ap adö i keir rölöl; mabö an rɨb akwör rölɨŋö,’ cöñɨŋö,” röŋa.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Jisas Jerusalem dinö, rön, mögörɨb Sameria kɨ, mögörɨb Galili kwo, mibɨl yöra pikwo dumɨd dumɨd,
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 ram yöj lɨglɨg agrö i yönmɨdɨm nugugɨrön, ucrapö röŋ nöbö akuyöbö ragpɨd sö, nugwo möigw palön, hör hör yörkwo mɨdön,
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 aj halön yadmä, “Jisas, Nöbö Dib, anɨŋ ögwö yöxö,” rɨmä.
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas ñɨgö yadöŋa, “Ñɨŋ duön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö bla ñɨgö uñ ñɨŋ bla yabunö,” röŋa. Aliö rɨmɨn, ñɨŋ duön, ödöi mibɨl yöra dumɨdmɨn nugugɨrön, ñɨgö kömö nɨgöŋa.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Makwam ñɨgö aliö kömö nɨgmɨn, nöbö Sameria yöbö i, nugwo kömö nɨgöŋ aku nugwön, mönö diba yad gɨrön, God iba yadɨm bɨl sö dumɨn nugugɨrön,
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 höbkal hön, Jisas mɨdöŋ yödpɨlö il yöra pɨn bɨrön, haŋaj adö pibö rɨ mögö bö cɨrön, Jisas nugwo ri ablaŋe röŋa.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Nuŋ alön rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “Nɨ rɨbyöx nugula, nöbö akuyöbö ragpɨd sö kömö nɨgödö, rɨl aku, jɨ nöbö akuyöbö mac sö bla mɨkai?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Nöbö bli pödpöd rɨmɨn hölöi? Nöbö pad piakuyöbö, Juda nöbö yöi akwör hön God nugwo wä rɨ ä?” röŋa.
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Jisas aliö rön nöbö aku nugwo yadöŋa, “Jisas nɨ raŋ kömö nɨgönɨŋö, rön nugw pɨlö aku, nagö kömö nɨga, duö,” röŋa.
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Makwam wop i Perisi nöbö bla Jisas nugwo yad nugwön, “God nöbö mö pön nugwidɨx mɨdɨb wop aku wop kai wöxnö nɨgön?” rɨmä. Aliö rɨmɨn, Jisas yadöŋa, “God nöbö mö pön nugwidɨx mɨjönɨŋö, röi aku, kiŋ bla bli, nöbö mö nugwidɨx mɨdɨm mɨdɨm, nugw ri abön rɨm rɨm, mai kiŋ ñɨŋa höm, nöbö mö nugwo mämäga nugwön, wopik hö, cöñ mag akuyöbö ren.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 ‘Mɨd yörɨk,’ mönö ‘Mɨd yör kwom,’ rön yadeñɨm. Aku agapɨm: nuŋ tar hön, mibɨl ñɨgö yörɨk mödö mɨdö,” röŋa.
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Jisas aliö rön, nöbö nuŋ bla ñɨgö yadöŋa, “Mai piaku, Nöbö Ha nuŋwa haŋ nugwo nuguŋö, rön, madmag ñɨgö wax nöl gör mɨjöna, jɨ nugwo nugweñ.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Nöbö mö bli ñɨgö yajöña, ‘Mɨd yörɨk,’ mönö ‘Mɨd yör kwom,’ me cöñ aku, jɨ mönö aku mi yadöiŋö, rön, ipalɨp duŋ, ñɨŋ pɨsaŋ dumɨjeñ.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Aku agapɨm: Nöbö Ha nuŋwa hön wop aku, añɨgölö ñɨrɨm, mila alɨp dum nugwöi mag akuyöbö alɨp höna.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Makwam ñɨŋ nöbö mö weik mɨdöi kɨyöbö, Nöbö Ha nuŋwa nugwo ipɨtaŋ nugwön nugwo peñ; nugwo ömörö diba nöiöña.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Nöbö Ha nuŋwa hön wop aku, maduar ör Noa mɨdöŋ wop aku rɨg röŋ mag akuyöbö cöna.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Noa mɨdöŋ wop aku, nöbö mö bla ap mag nɨm gɨrön, röbö nɨm gɨrön, mö nuö nuö nöl pɨ gɨrön, rɨ mɨdɨm nugugɨrön, Noa nuarö nuömarö bɨyöj möla dum nugugɨrön, ruö ib diba rɨlö, rɨ yöxmɨn, bana wölön nöbö mö akuyöbö ñɨgö magalɨg pɨ yuö abmɨn wöröx pörmä.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Makwam nöbö Lot mɨdöŋ wop aku, Sodom nöbö mö bla algör ör ap nɨm gɨrön, röbö nɨm gɨrön, ap piaku sɨm rɨ gɨrön, ap möriwö rɨb piaku rɨ gɨrön, ram ur gɨrön, rɨ mɨdɨm nugugɨrön,
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Lot mögörɨb aku röböxön, mögörɨb hör möl i dum nugugɨrön, wop akwör, rɨn pin diba adöx kau sebö pɨnön, Sodom nöbö mö ñɨgö magalɨg yön bɨc um duöŋa.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Nöbö Ha nuŋwa hön wop aku, mag aliö akwör cöna.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 “Wop aku, nöbö mö ram cölöbö sö mɨjöñ aku, ap ñɨŋ bla ram möl bö mɨd aku pɨba ram möl bö dueñ. Nöbö mö möriwö rɨb bla yönmɨjöñ piaku, ap bli pɨba höbkal rama dueñ.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Lot mönɨŋ nugwo röŋ adakwör rɨbyöx nugwön, nugw ri aböña.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Nöbö mö bɨl kai, nɨ keir nugw ri abön kömö mɨjɨnö, rön rɨbyöx nugwön aku, wöröxöna; jɨ nöbö mö bɨl kai, Krais mönö wä yad akuyöbö mabö nuŋwa rɨp dumɨdön wöröxnö, rön rɨbyöx nugwön aku, kömö mɨjöna.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Ñɨgö yadmɨdla, wop aku pɨxmag yuö bö nöbö mös äbäñ döul paŋyöbö i hölɨm gɨ mɨjöñ aku, i pön, i röböxna.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Mö mös wit maga pal pat piöpi rɨmɨjöñ aku, i pön, i röböxna.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Nöbö mös möriwö rɨb piaku mabö rɨ mɨjöñ aku, i pön, i röböxnö,” röŋa.
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Jisas aliö rɨmɨn, ñɨŋ yadmä, “Nöbö Dib, mönö yadmɨdlö aku, mögörɨb kai aliö cön?” rɨmä.
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.