Lucas 15

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Makwam takis pɨb nöbö bla aipam, nöbö mö ap kib mag gwogwo rɨmɨdim bla aipam, Jisas mönö yadmɨd aku nuguŋö, rön, hö nugugu mɨdmä.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Makwam Perisi nöbö bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo yad höimöuön yadmä, “Nuŋ pödpöd rɨmɨn nöbö ap kib mag gwogwo röi piaku pön, pɨsaŋ ap mag nɨgiö nɨgön nɨmmɨd?” rɨmä.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas mönö i höd röxön ñɨgö yadöŋa,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Nöbö ñɨŋ i, hön sipsip padokwo padök mös mös höuöiliö hö wölu amñaxɨb sö (100) urmɨjöna. Jɨ sipsip paŋyöbö i yöm rɨmɨjön aku, bli pön du mögörɨb ñɨb ñɨb mɨd piaku nɨgön, du hön sipsip nuŋ hölögɨpön aku hölu nugw yönmɨd yönmɨd, höna hölu nugw pöna.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna. Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna.|alt="shepherd with sheep on shoulder" src="LB00001B.TIF" size="col" ref="15:5"
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ragpɨd nɨg rag rama hön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Hölögɨp hön sipsip na aku, hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö mɨga akuyöbö, an mɨd ri aböla, ap kib mag gwogwo i rölölɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi akuyöbö, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön wahax peñ; jɨ nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön mɨ wahax pöña.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Makwam, mö i rɨg silpa mag nuŋ akuyöbö ragpɨd sö mɨjöna. Makwam mag i, ram möl yuö piaku tar pɨñön aku, nuŋ pödpöd cön? Nuŋ hötɨkö ur bɨl yörsak nɨgön, jöujöu walön hölu nugup dumɨd dumɨd rɨg mag nuŋwa nugwön pöna.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Rɨg silpa mag nuŋ aku hölu nugw pön aku, wä raŋ nugugɨrön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Pɨn rɨg mag paŋyöbö nɨ aku hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö yöraku God ejol nuŋ bla nugwön mɨ ödöriö wahax pöñɨŋö,” röŋa.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jisas mönö aku yadön yadöŋa, “Nöbö i ha nuŋ mös mɨjön aku.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ha pɨg aku hö nuö yajöna, ‘Acö, ap anɨŋ nöbö hogwa yadlö bla, pɨ nuöm nɨg nɨ bla keir nölö,’ raŋ, nuö ap ñɨŋ nöbö hogwa bla pɨ asɨx hörɨrör nöiöna.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Nölaŋ, ha pɨg aku mag metyöbö mɨŋi mɨdön, nuö ap nugwo pɨ nuöm nɨg nölöŋ bla magalɨg sɨm rön, rɨg pön, pön du mögörɨb pad piaku diöna. Du piaku mɨdön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa pɨrag diön bla, amnör nöbö mö bla nöl pöcöna.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Alaŋ, rɨg nuŋwa pöraŋ, mögörɨb aku mɨ kiö diba piöna. Makwam ap mag wob nɨmɨb rɨg i mɨdenɨm.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Alaŋ, nuŋ duön, nöbö mögörɨb akuyöbö mɨnöbö ñɨŋ i yad nugwaŋ, nugwo hön urɨb mabö aku yad nɨgöna.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Makwam nugwo kiö diba pɨla kiö wöröxön, hön urmɨdöi woprö uñ bla bli nɨmnö, cön aku, jɨ nöbö mö bli nugwo ap mag nöleñ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Makwam rɨb mag nuŋwa yöx nugup dumɨd rɨb wä mag aku haŋ yajöna, ‘Acö na mabö rɨ nölmɨdöi nöbö bla, ap mag mɨga mɨda. Nɨ yörɨk mɨdla, nɨ kiö diba wöröxmɨdla.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Makwam, nɨ mögörɨb kɨ röböxön, acö mɨd yöra höbkal duön, nugwo yajɨna, “God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl aku,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö. Nɨ mabö rɨ nölɨb nöbö nagö i röxg yad nɨgö cɨnö,” cɨnö,’ cöna.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Rɨb aku yöx nugwön, acö rama höbkal dinö, rön, yajöna. Du mɨdaŋ, nuö nuŋ nɨc pad piaku irmär nugwöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna.|alt="father runs to meet prodigal son" src="AB02879b.tif" size="col" ref="15:20"
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Nuö akuyöbö alaŋ, nɨc yajöna, ‘Acö, God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl akuyöbö, nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö,’ cöna.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Aliö cön aku, jɨ nuö nuŋwa mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yajöna, ‘Ñɨŋ yadkap ör du wölɨj mɨxɨl dib na aku rag hö nugwo yöm nölön, imag nuŋ aku riŋ nɨg nölön, yam uña röb nölön, ri.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Akuyöbö alön, du hön kau ha mau wä ödöriö aku pal pön du urɨŋ, pɨsaŋ wahax pön ap pɨjep diba nɨmnɨŋa.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ha na aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Höd nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik ha na höbkal pɨlö,’ cöna. Nuö aliö rɨmɨn, ñɨŋ du hön kau ha pal pön hön, ap mag urɨŋ, pɨsaŋ wahax pöña.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Makwam ha nuŋ höd aku, mabö rɨb bla rɨ yön pörön röböx, höbkal ramɨxrö womiöx hö gɨ nugwaŋ, cöjɨŋ bɨyöj palön, höx wödön, mɨ wahax pɨ gɨr mɨjöña.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Akuyöbö almɨdɨŋ, ha höda nuö mabö rɨ nölɨb nöbö i nugwo yad nugwön yajöna, ‘Pödpöd rɨmɨdöi?’ cöna.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Yad nugwaŋ, yajöna, ‘Nauö nagö pɨgnaŋ wöröxö rön mönö, jɨ weik höbkal höm, nauö hön kau ha maua mɨxɨñ wä aku pal urɨm nɨm gɨrön wahax pɨmɨdöiŋö,’ cöna.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Aliö raŋ, nugwo ölɨsö diba wölaŋ, rama ram möl yuadö duen; rɨŋö yör bör mɨjöna. Nuö piöŋö rɨŋö bö duön, ‘Haŋ ram möl yuadö duŋö,’ rön, nugwo mönö höimöliö nɨgön yajöna.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Nuö ha höd nuŋwa mönö nölön höimöliö yadmɨdaŋ, nuŋ paiŋö yajöna, ‘Nɨ mönö nagö yadlö akuyöbö öim öim mai duön, nag mabö rɨb nöbö nagö i röxg mɨdön, mabö nagö öim öim rɨmön rɨmön kɨm mɨga yöna. Makwam nɨ hön meme ha i nölaŋ, nöbö mö nugub nɨ bla pɨsaŋ pal ur nɨmön wahax pölöl.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Makwam ha nagö aku, ap nuöm nɨg nölmö bla rag duön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa magalɨg amnör nöbö mö bla nöl pörön höm, naŋ nugwo uliöxön, hön kau ha maua mɨxɨñ wä ödöriö aku pailaŋö!’ cöna.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Aliö rɨmɨdaŋ, nuö nɨc nöbö höda nugwo yajöna, ‘An nuarö öim mɨdöl makwam, ap nɨ bla magalɨg nagö pɨnö.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pɨgnaŋ nagö aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik nugwo hölu nugwön höbkal pɨla. Makwam, an mɨ ödöriö wahax pɨnɨm,’ cönɨŋö,” röŋa.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.