Lucas 15

MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Makwam takis pɨb nöbö bla aipam, nöbö mö ap kib mag gwogwo rɨmɨdim bla aipam, Jisas mönö yadmɨd aku nuguŋö, rön, hö nugugu mɨdmä.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Makwam Perisi nöbö bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo yad höimöuön yadmä, “Nuŋ pödpöd rɨmɨn nöbö ap kib mag gwogwo röi piaku pön, pɨsaŋ ap mag nɨgiö nɨgön nɨmmɨd?” rɨmä.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas mönö i höd röxön ñɨgö yadöŋa,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Nöbö ñɨŋ i, hön sipsip padokwo padök mös mös höuöiliö hö wölu amñaxɨb sö (100) urmɨjöna. Jɨ sipsip paŋyöbö i yöm rɨmɨjön aku, bli pön du mögörɨb ñɨb ñɨb mɨd piaku nɨgön, du hön sipsip nuŋ hölögɨpön aku hölu nugw yönmɨd yönmɨd, höna hölu nugw pöna.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna. Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna.|alt="shepherd with sheep on shoulder" src="LB00001B.TIF" size="col" ref="15:5"
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ragpɨd nɨg rag rama hön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Hölögɨp hön sipsip na aku, hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö mɨga akuyöbö, an mɨd ri aböla, ap kib mag gwogwo i rölölɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi akuyöbö, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön wahax peñ; jɨ nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön mɨ wahax pöña.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Makwam, mö i rɨg silpa mag nuŋ akuyöbö ragpɨd sö mɨjöna. Makwam mag i, ram möl yuö piaku tar pɨñön aku, nuŋ pödpöd cön? Nuŋ hötɨkö ur bɨl yörsak nɨgön, jöujöu walön hölu nugup dumɨd dumɨd rɨg mag nuŋwa nugwön pöna.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Rɨg silpa mag nuŋ aku hölu nugw pön aku, wä raŋ nugugɨrön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Pɨn rɨg mag paŋyöbö nɨ aku hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö yöraku God ejol nuŋ bla nugwön mɨ ödöriö wahax pöñɨŋö,” röŋa.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisas mönö aku yadön yadöŋa, “Nöbö i ha nuŋ mös mɨjön aku.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ha pɨg aku hö nuö yajöna, ‘Acö, ap anɨŋ nöbö hogwa yadlö bla, pɨ nuöm nɨg nɨ bla keir nölö,’ raŋ, nuö ap ñɨŋ nöbö hogwa bla pɨ asɨx hörɨrör nöiöna.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Nölaŋ, ha pɨg aku mag metyöbö mɨŋi mɨdön, nuö ap nugwo pɨ nuöm nɨg nölöŋ bla magalɨg sɨm rön, rɨg pön, pön du mögörɨb pad piaku diöna. Du piaku mɨdön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa pɨrag diön bla, amnör nöbö mö bla nöl pöcöna.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Alaŋ, rɨg nuŋwa pöraŋ, mögörɨb aku mɨ kiö diba piöna. Makwam ap mag wob nɨmɨb rɨg i mɨdenɨm.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Alaŋ, nuŋ duön, nöbö mögörɨb akuyöbö mɨnöbö ñɨŋ i yad nugwaŋ, nugwo hön urɨb mabö aku yad nɨgöna.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Makwam nugwo kiö diba pɨla kiö wöröxön, hön urmɨdöi woprö uñ bla bli nɨmnö, cön aku, jɨ nöbö mö bli nugwo ap mag nöleñ.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Makwam rɨb mag nuŋwa yöx nugup dumɨd rɨb wä mag aku haŋ yajöna, ‘Acö na mabö rɨ nölmɨdöi nöbö bla, ap mag mɨga mɨda. Nɨ yörɨk mɨdla, nɨ kiö diba wöröxmɨdla.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Makwam, nɨ mögörɨb kɨ röböxön, acö mɨd yöra höbkal duön, nugwo yajɨna, “God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl aku,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö. Nɨ mabö rɨ nölɨb nöbö nagö i röxg yad nɨgö cɨnö,” cɨnö,’ cöna.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Rɨb aku yöx nugwön, acö rama höbkal dinö, rön, yajöna. Du mɨdaŋ, nuö nuŋ nɨc pad piaku irmär nugwöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna.|alt="father runs to meet prodigal son" src="AB02879b.tif" size="col" ref="15:20"
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nuö akuyöbö alaŋ, nɨc yajöna, ‘Acö, God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl akuyöbö, nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö,’ cöna.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aliö cön aku, jɨ nuö nuŋwa mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yajöna, ‘Ñɨŋ yadkap ör du wölɨj mɨxɨl dib na aku rag hö nugwo yöm nölön, imag nuŋ aku riŋ nɨg nölön, yam uña röb nölön, ri.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Akuyöbö alön, du hön kau ha mau wä ödöriö aku pal pön du urɨŋ, pɨsaŋ wahax pön ap pɨjep diba nɨmnɨŋa.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ha na aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Höd nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik ha na höbkal pɨlö,’ cöna. Nuö aliö rɨmɨn, ñɨŋ du hön kau ha pal pön hön, ap mag urɨŋ, pɨsaŋ wahax pöña.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Makwam ha nuŋ höd aku, mabö rɨb bla rɨ yön pörön röböx, höbkal ramɨxrö womiöx hö gɨ nugwaŋ, cöjɨŋ bɨyöj palön, höx wödön, mɨ wahax pɨ gɨr mɨjöña.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Akuyöbö almɨdɨŋ, ha höda nuö mabö rɨ nölɨb nöbö i nugwo yad nugwön yajöna, ‘Pödpöd rɨmɨdöi?’ cöna.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yad nugwaŋ, yajöna, ‘Nauö nagö pɨgnaŋ wöröxö rön mönö, jɨ weik höbkal höm, nauö hön kau ha maua mɨxɨñ wä aku pal urɨm nɨm gɨrön wahax pɨmɨdöiŋö,’ cöna.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Aliö raŋ, nugwo ölɨsö diba wölaŋ, rama ram möl yuadö duen; rɨŋö yör bör mɨjöna. Nuö piöŋö rɨŋö bö duön, ‘Haŋ ram möl yuadö duŋö,’ rön, nugwo mönö höimöliö nɨgön yajöna.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Nuö ha höd nuŋwa mönö nölön höimöliö yadmɨdaŋ, nuŋ paiŋö yajöna, ‘Nɨ mönö nagö yadlö akuyöbö öim öim mai duön, nag mabö rɨb nöbö nagö i röxg mɨdön, mabö nagö öim öim rɨmön rɨmön kɨm mɨga yöna. Makwam nɨ hön meme ha i nölaŋ, nöbö mö nugub nɨ bla pɨsaŋ pal ur nɨmön wahax pölöl.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Makwam ha nagö aku, ap nuöm nɨg nölmö bla rag duön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa magalɨg amnör nöbö mö bla nöl pörön höm, naŋ nugwo uliöxön, hön kau ha maua mɨxɨñ wä ödöriö aku pailaŋö!’ cöna.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Aliö rɨmɨdaŋ, nuö nɨc nöbö höda nugwo yajöna, ‘An nuarö öim mɨdöl makwam, ap nɨ bla magalɨg nagö pɨnö.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Pɨgnaŋ nagö aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik nugwo hölu nugwön höbkal pɨla. Makwam, an mɨ ödöriö wahax pɨnɨm,’ cönɨŋö,” röŋa.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.