Lucas 15
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARIB
1 Makwam takis pɨb nöbö bla aipam, nöbö mö ap kib mag gwogwo rɨmɨdim bla aipam, Jisas mönö yadmɨd aku nuguŋö, rön, hö nugugu mɨdmä.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Makwam Perisi nöbö bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jisas nugwo yad höimöuön yadmä, “Nuŋ pödpöd rɨmɨn nöbö ap kib mag gwogwo röi piaku pön, pɨsaŋ ap mag nɨgiö nɨgön nɨmmɨd?” rɨmä.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Aliö rɨmɨdmɨn, Jisas mönö i höd röxön ñɨgö yadöŋa,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Nöbö ñɨŋ i, hön sipsip padokwo padök mös mös höuöiliö hö wölu amñaxɨb sö (100) urmɨjöna. Jɨ sipsip paŋyöbö i yöm rɨmɨjön aku, bli pön du mögörɨb ñɨb ñɨb mɨd piaku nɨgön, du hön sipsip nuŋ hölögɨpön aku hölu nugw yönmɨd yönmɨd, höna hölu nugw pöna.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna. Hön sipsip nuŋ aku hölu nugw pön, wä raŋ nugugɨrön, pɨ ragpɨd nuŋwa rol sö nɨgöna.|alt="shepherd with sheep on shoulder" src="LB00001B.TIF" size="col" ref="15:5"
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ragpɨd nɨg rag rama hön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Hölögɨp hön sipsip na aku, hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö mɨga akuyöbö, an mɨd ri aböla, ap kib mag gwogwo i rölölɨŋö, rön rɨbyöx nugwöi akuyöbö, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön wahax peñ; jɨ nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö mɨdöi akuyöbö nugwön mɨ wahax pöña.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Makwam, mö i rɨg silpa mag nuŋ akuyöbö ragpɨd sö mɨjöna. Makwam mag i, ram möl yuö piaku tar pɨñön aku, nuŋ pödpöd cön? Nuŋ hötɨkö ur bɨl yörsak nɨgön, jöujöu walön hölu nugup dumɨd dumɨd rɨg mag nuŋwa nugwön pöna.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Rɨg silpa mag nuŋ aku hölu nugw pön aku, wä raŋ nugugɨrön, nöbö mö nugub nuŋ bla, nöbö mö mögörɨb nɨgiö nuŋ bla, ñɨgö yad wö raŋ, hö röb mɨjöñ aku yajöna, ‘Pɨn rɨg mag paŋyöbö nɨ aku hölu nugwön höbkal pɨl aku, ñɨgö nɨ pɨsaŋ wahax pɨnɨm,’ me cöna.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Mag aliö akuyöbö mɨ, nöbö mö paŋyöbö i, ap kib mag gwogwo rɨl aku, pödpöd rɨmɨn aliö ailö, rön, röböxmɨjön aku, adöx yöd röul adö kau sö yöraku God ejol nuŋ bla nugwön mɨ ödöriö wahax pöñɨŋö,” röŋa.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jisas mönö aku yadön yadöŋa, “Nöbö i ha nuŋ mös mɨjön aku.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ha pɨg aku hö nuö yajöna, ‘Acö, ap anɨŋ nöbö hogwa yadlö bla, pɨ nuöm nɨg nɨ bla keir nölö,’ raŋ, nuö ap ñɨŋ nöbö hogwa bla pɨ asɨx hörɨrör nöiöna.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Nölaŋ, ha pɨg aku mag metyöbö mɨŋi mɨdön, nuö ap nugwo pɨ nuöm nɨg nölöŋ bla magalɨg sɨm rön, rɨg pön, pön du mögörɨb pad piaku diöna. Du piaku mɨdön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa pɨrag diön bla, amnör nöbö mö bla nöl pöcöna.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Alaŋ, rɨg nuŋwa pöraŋ, mögörɨb aku mɨ kiö diba piöna. Makwam ap mag wob nɨmɨb rɨg i mɨdenɨm.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Alaŋ, nuŋ duön, nöbö mögörɨb akuyöbö mɨnöbö ñɨŋ i yad nugwaŋ, nugwo hön urɨb mabö aku yad nɨgöna.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Makwam nugwo kiö diba pɨla kiö wöröxön, hön urmɨdöi woprö uñ bla bli nɨmnö, cön aku, jɨ nöbö mö bli nugwo ap mag nöleñ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Makwam rɨb mag nuŋwa yöx nugup dumɨd rɨb wä mag aku haŋ yajöna, ‘Acö na mabö rɨ nölmɨdöi nöbö bla, ap mag mɨga mɨda. Nɨ yörɨk mɨdla, nɨ kiö diba wöröxmɨdla.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Makwam, nɨ mögörɨb kɨ röböxön, acö mɨd yöra höbkal duön, nugwo yajɨna, “God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl aku,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö. Nɨ mabö rɨ nölɨb nöbö nagö i röxg yad nɨgö cɨnö,” cɨnö,’ cöna.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Rɨb aku yöx nugwön, acö rama höbkal dinö, rön, yajöna. Du mɨdaŋ, nuö nuŋ nɨc pad piaku irmär nugwöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna. Nuö nɨc nugwön, mɨ ödöriö ögwö yöxöna. Nuŋ rɨmgör ipalɨp du nɨc pɨ wobön, pɨ algun nɨmöna.|alt="father runs to meet prodigal son" src="AB02879b.tif" size="col" ref="15:20"
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nuö akuyöbö alaŋ, nɨc yajöna, ‘Acö, God mämäg il rol nuŋ aku rɨ gwogwam rön, mämäg il rol nagö aku rɨ gwogwam rön, rɨl akuyöbö, nagö nɨ ha nɨ me rön yadmɨjɨnö,’ cöna.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Aliö cön aku, jɨ nuö nuŋwa mabö rɨ nölɨb nöbö nuŋ akuyöbö ñɨgö yajöna, ‘Ñɨŋ yadkap ör du wölɨj mɨxɨl dib na aku rag hö nugwo yöm nölön, imag nuŋ aku riŋ nɨg nölön, yam uña röb nölön, ri.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Akuyöbö alön, du hön kau ha mau wä ödöriö aku pal pön du urɨŋ, pɨsaŋ wahax pön ap pɨjep diba nɨmnɨŋa.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Ha na aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Höd nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik ha na höbkal pɨlö,’ cöna. Nuö aliö rɨmɨn, ñɨŋ du hön kau ha pal pön hön, ap mag urɨŋ, pɨsaŋ wahax pöña.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Makwam ha nuŋ höd aku, mabö rɨb bla rɨ yön pörön röböx, höbkal ramɨxrö womiöx hö gɨ nugwaŋ, cöjɨŋ bɨyöj palön, höx wödön, mɨ wahax pɨ gɨr mɨjöña.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Akuyöbö almɨdɨŋ, ha höda nuö mabö rɨ nölɨb nöbö i nugwo yad nugwön yajöna, ‘Pödpöd rɨmɨdöi?’ cöna.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yad nugwaŋ, yajöna, ‘Nauö nagö pɨgnaŋ wöröxö rön mönö, jɨ weik höbkal höm, nauö hön kau ha maua mɨxɨñ wä aku pal urɨm nɨm gɨrön wahax pɨmɨdöiŋö,’ cöna.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Aliö raŋ, nugwo ölɨsö diba wölaŋ, rama ram möl yuadö duen; rɨŋö yör bör mɨjöna. Nuö piöŋö rɨŋö bö duön, ‘Haŋ ram möl yuadö duŋö,’ rön, nugwo mönö höimöliö nɨgön yajöna.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Nuö ha höd nuŋwa mönö nölön höimöliö yadmɨdaŋ, nuŋ paiŋö yajöna, ‘Nɨ mönö nagö yadlö akuyöbö öim öim mai duön, nag mabö rɨb nöbö nagö i röxg mɨdön, mabö nagö öim öim rɨmön rɨmön kɨm mɨga yöna. Makwam nɨ hön meme ha i nölaŋ, nöbö mö nugub nɨ bla pɨsaŋ pal ur nɨmön wahax pölöl.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Makwam ha nagö aku, ap nuöm nɨg nölmö bla rag duön, mö kib pɨsaŋ yönön mag gwogwo rɨ gɨrön, rɨg ap nuŋwa magalɨg amnör nöbö mö bla nöl pörön höm, naŋ nugwo uliöxön, hön kau ha maua mɨxɨñ wä ödöriö aku pailaŋö!’ cöna.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Aliö rɨmɨdaŋ, nuö nɨc nöbö höda nugwo yajöna, ‘An nuarö öim mɨdöl makwam, ap nɨ bla magalɨg nagö pɨnö.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pɨgnaŋ nagö aku aŋadö wöröxɨb maga röŋ aku, jɨ weik nuŋ höbkal kömö mɨda. Nuŋ aŋadö yöm röŋ aku, jɨ weik nugwo hölu nugwön höbkal pɨla. Makwam, an mɨ ödöriö wahax pɨnɨm,’ cönɨŋö,” röŋa.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.