Atos 9
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 Sol nuŋ Nöbö Dib mönö wä nugw pön mai dumɨdim nöbö mö akuyöbö ñɨgö pɨl pal nɨgɨnö, rön, öim mɨ ususör rɨmɨdöŋa. Wop i nuŋ du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku nugwo yadöŋa,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 “Nɨ köp bli kai kɨt nölaŋ, nɨ pön du Juda mögum rɨb ram hörɨrör mɨd taun dib Damaskas duön, ñɨgö nöina. Köp aku kai kɨtön yajɨnö, ‘Taun dib Damaskas yöraku, ñɨŋ nöbö mö Jisas nugw pöi bli Juda mögum rɨb ram bla mɨjöñ aku, Sol nugwo yadɨŋ, ñɨgö nag nɨgön, Jerusalem pön haŋ,’ me rön, kai kɨtö,” röŋa.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Sol köp aku pön, Damaskas igöp igöp rɨmɨn nugugɨrön, rɨb pia adöx yöd röul adö kau sebö mil maga nugwo aböŋa.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Sol hön hos rol sö bokwɨr pɨm pɨn mɨgrö bö bɨrmɨn nugugɨrön, mönö i nugwo yadöŋa, “Sol, Sol, nɨ pödpöd rɨmɨn öim rɨ gwogwam rɨmɨdlö?” röŋa.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Aliö rɨmɨn, Sol yadöŋa, “Nöbö Dib, nagö yönɨmɨm?” röŋa.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Makwam nagö öbɨlön, Damaskas duön, nöbö i hön nagö mönö yajön akuyöbö nugwön rane,” röŋa.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Makwam nöbö Sol pɨsaŋ hem bla mönö mag akwör nugwön, nöbö ma aku nugwölön, rɨb diba yöxön mönö bli yadölim.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Makwam Sol öbɨlön mämäga ix nugwöŋa, mämäg nuŋwa aŋadö we wölöŋa. Almɨn, nöbö nuŋ pɨsaŋ hem bla iŋpɨlö nuŋwa pön, iŋröb Damaskas dumä.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Nugwo aliö mämäga we wölmɨn, röbö ap mag ap bla nɨmölön, wop mös paŋ hör ör mɨdöŋa.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Jisas nugw pöŋ nöbö i Damaskas mɨdöŋa, ib nuŋwa Ananaias. Nöbö aku nuŋ rɨba nugwöŋa, Nöbö Dib nugwo yadöŋa, “Ananaias!” röŋa.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 — ausente —
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 — ausente —
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Nöbö Diba aliö rɨmɨn, Ananaias yadöŋa, “Nöbö Dib. Nɨ nugula nöbö mö mɨga yadöia, ‘Nöbö Sol aku Jerusalem nagö adö mɨdöi nöbö mö akuyöbö ñɨgö öim mɨ rɨ gwogwam rö,’ röia.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Nuŋ weik Damaskas kɨ hö aku, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla köp bli nugwo nölmɨn, nöbö mö yön yön ib nagö yadmɨn bɨl sö diön akuyöbö, ñɨgö nag nɨgɨnö, rön, hö,” röŋa.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ananaias aliö rɨmɨn, Nöbö Diba nugwo yadöŋa, “Duö! Nöbö aku mabö bli nɨ keir nugwo yad nɨgla. Nuŋ mönö wä na aku Isrel nöbö mö bla ñɨgö yad nölön, Isrel nöbö mö yöi bla ñɨgö yad nölön, kiŋ bla ñɨgö yad nölön, cöna.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Makwam nuŋ ölɨŋ höb diba pön, ömörö diba pɨ gɨrön, mabö na aku cöna. Aliö alaŋ mönö nɨ keir nugwo yad nöl ri abnö,” röŋa.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Nöbö Diba aliö rɨmɨn, Ananaias dumɨdön, Sol mɨdöŋ ram aku uröpɨnön, ram möl yuadö duön, Sol nugwo yöcmac rol sö imaga nɨgön yadöŋa, “Nöböhöd Sol. Nöbö Dib Jisas nagö ödöi mibɨl yöra höman wöxnö nɨgɨm nugumö aku, nɨ yad abmɨn höl mɨk. Nagö mämäg naŋ iswob ix nugwaŋ, Inöm Leia nuŋ hö yuö nagö bö aja wölaŋ, me rön, nɨ yad abɨm höl gö,” röŋa.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ananaias aliö rɨmɨn nugugɨrön, ap hogwai wab röxgɨb Sol mämäg nugwo pöröb mɨdöŋ aku, lɨl rɨ pɨnmɨn nugugɨrön, rɨb pia mämäga ix nugwöŋa. Mämäga nugwön, öbɨl duön, röbö palöŋa.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Sol ap nɨmön ölɨsö pöŋa.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Juda mögum rɨb ram bla yönön, Jisas nuŋ God Ha nuŋwa mɨd mönö wä aku nöbö mö piaku ñɨgö yad nölöŋa.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Nuŋ aliö yad nölmɨdmɨn nugugɨrön, ñɨŋ nugwön aiö waiö rön yadmä, “Nöbö kɨ mɨ, Jerusalem nöbö mö Jisas nugw pöi piaku ñɨgö rɨ gwogwam rɨmɨd nöbö aku! Weik nöbö mö bli kwo nag nɨg pön du, nöbö God höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla ñɨgö nöinö, rön, hö,” rɨmä.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Makwam Sol Jisas mönö wä aku yad nölɨp duön, Jisas nuŋwör Mesaia aku mönö paxdöriö yadmɨn, Juda nöbö Damaskas hölɨmmɨdim bla mönö i paiŋö yadɨb maga mɨdölöŋ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Makwam mai mɨdɨp duön, Juda ada hö mögum rön, mönö paŋyöbö i yad ödör nɨgön yadmä, “Sol nugwo pɨl pal nɨgnɨŋö,” rɨmä.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Makwam mönö yadim aku, nöbö i nugwön Sol yad nölöŋa. Taun dib aku, maduar ör rɨg kul wob gwogwäbö rim makwam, ubalɨj uhömɨdöi piaku, Sol nugwo pɨl pal nɨgɨŋö, rön, mil pɨxmag yuö bö lɨgɨn nɨgmɨdmä.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Almɨdmä nugwön Sol nöbö nuŋ bla pɨxmag yuö mibɨl kwo nugwo yogw möl dib i piöxön, nag wabɨlön, pön kul mokwac möla rɨŋö bö abön naga pɨxiö röböxiö rɨmɨn pɨn du mɨgrö bö pɨnön duöŋa.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sol Jerusalem duön, nöbö mö Jisas adö mɨdim piaku pɨsaŋ mɨjɨnö, rɨmɨdöŋ aku, jɨ ñɨŋ nugwön, nöbö kɨ Jisas nöbö nuŋ i yöi, anɨŋ pɨl pal nɨgɨba hö, rön, ipöxmä.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Almɨdmɨn, Banabas nuŋ Sol nugwo pön Jisas mönö wä pön dub nöbö bla mɨdim yöra pön duön, ñɨgö yadöŋa, “Nöbö kɨ nugwo nugwön ipöxmɨjeñ. Wop i taun dib Damaskas du gɨrön, ödöi mibɨl yöra duön, Nöbö Diba nugwo nugumɨn, nugwo mönö bli yadöŋa. Mai du Damaskas nöbö mö ñɨgö ipöxölön, Jisas mönö wä aku amɨn ödöriö akwör yad nölö,” röŋa.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Banabas aliö rɨmɨn, Sol nugwo pɨm, ñɨgö pɨsaŋ Jerusalem mɨdön, taun dib aku yuadö yönön, Jisas mönö wä aku amɨn ödöriö akwör yad nölmɨdöŋa.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Makwam Juda nöbö Grik mönö nugwim piaku nugwo pɨsaŋ mönö nuö nuö yadɨp duön, nugwo pɨl pal nɨgnɨŋö, rön, rɨb aku yöxmä.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Makwam nöbö Jisas nugw pim bli mönö aku nugwön, nugwo yölɨŋ pön du taun dib Sisaria duön abɨm, taun dib Tasas duöŋa.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Wop mibɨl yöraku, mögörɨb Judia, Galili, Sameria piaku, nöbö mö Jisas nugw pim bla mɨd ri abmɨdmä. Inöm Leia nuŋ ñɨgö nugwidɨx mɨd ri abön, ölɨsö nölmɨn nugugɨrön, ñɨŋ ususör rön, Nöbö Diba nugwo rɨbyöx nugu gɨrön mɨdön, nöbö mö bli aipam Jisas mönö wä aku yad nölmɨn, ñɨŋ kwo algör ör Jisas nugw pɨmä.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pita mögörɨb hörɨrör akuyöbö rɨp yön gɨrön, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö nugw yönmɨdöŋa. Aliö nugw yönön, wop i, nöbö mö Jisas nugw pim piaku ñɨgö nugunö, rön, ram yöj lɨglɨg agrö Lida duöŋa.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Mögörɨb aku nöbö i mɨdöŋa, ib nuŋwa Inias. Makwam iŋ wajmag nuŋ bla lɨd pɨlmɨn, yör nuŋ mɨd akwör hölɨm gɨ mɨdɨm kɨm akuyöbö amñaxɨb sö yönöŋa.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pita nöbö aku nugwo yadöŋa, “Inias. Ap nagö rɨ aku Jisas raŋ kömö nɨgöna. Öbɨlön, yör nagö aku yöd ri abö,” röŋa. Aliö rɨmɨn nugugɨrön, mag mɨd akwör Inias nugwo kömö nɨgmɨn öbɨlöŋa.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Inias öbɨlön alɨp yönmɨdöŋa nugugɨrön, ram yöj lɨglɨg agrö Lida nöbö mö piaku aipam, mögörɨb Seron nöbö mö piaku aipam nugwo nugwön, Nöbö Diba nugwo nugw pɨmä.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Makwam Pita ram yöj lɨglɨg agrö Lida aku mɨdmɨn nugugɨrön, mö Jisas nugw pöŋ i wöröxöŋa igöp taun dib Jopa yöraku. Mö aku ib nuŋwa Tabita. Makwam Grik mönö yadön nugwo Dokas me rɨmɨdöia. Nuŋ nöbö mö piaku ñɨgö nugwidɨx mɨd ri abön, nöbö mö lɨblɨb röŋ akuyöbö mabö rɨ nölmɨdöŋa.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Mö aku nugwo ap rɨmɨn mödö wöröxɨm, nugwo röbö pal nölön nöbäpö högia pön wölu ram möl bɨl yöbö sö nɨgmä.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jisas nöbö mö nuŋwa Jopa mɨdim piaku mönö i nugumɨn, Pita hö mɨdöŋa ram yöj lɨglɨg agrö Lida aku. Lida taun dib Jopa il yöra mɨdöŋa, nugwön ñɨŋ nöbö mös ñɨgö yad abɨm, Pita mɨdöŋ yöraku duön mönö ölɨsö yadön yadmä, “Nagö an pɨsaŋ yadkap han duŋö,” rɨmä.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Aliö rɨmɨn, Pita ñɨgö nöbö hogwa pɨsaŋ Jopa uröpɨnmɨn nugugɨrön, nugwo yölɨŋ pön Tabita wöröxɨm pön du nɨgim ram möl bɨl yöbö sö wölumä. Yölɨŋ pön wölumɨn nugugɨrön, mö wösrö hö mɨdim piaku, mö wöröxöŋ aku höd kömö mɨdmɨd aku, wölɨj mɨxɨl wölɨj bli ñɨgö hör nölmɨd piaku, Pita nugwo yabuön, im gɨr mɨdmä.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita nöbö mö hö mɨdim piaku ñɨgö yad rɨŋö bö abön, höxmax yuön, God höjöpal gɨrön, höuöiliö, nöbäpö högia nugu gɨrön yadöŋa, “Tabita, öbɨlö!” röŋa. Aliö rɨmɨn, Tabita mämäga ix Pita nugwo nugwön öbɨl römɨdöŋa.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Pita imag wab nuŋwa pön, pɨ pabɨl nölön, mö wösrö piaku aipam, nöbö mö Jisas nugw pim piaku aipam, ñɨgö magalɨg wö rɨm hömɨdmɨn yadöŋa, “Tabita mɨk,” me röŋa.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Makwam Pita almɨdmɨn, mönö aku Jopa nöbö mö magalɨg nugwön, nöbö mö mɨga akwör Nöbö Diba nugw pɨmä.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Makwam Pita nuŋ taun dib Jopa aku, nöbö hön kau uñ mabö rɨmɨd nöbö i pɨsaŋ wop bli uplöb mɨdmɨdöia. Nöbö aku ib nuŋwa Saimon.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.