Atos 4
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ACF
1 Pita Jon yöŋö nöbö mö ñɨgö mönö yad nölmɨdmɨn nugugɨrön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö bla aipam, God höjöpalɨb rama nugwidɨx mɨdmɨdöi nöbö bla yöj nöbö ñɨŋ aku aipam, Sadiusi nöbö bla aipam, hön mönö yadmɨdmä aku audiöx nugumä.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Jisas wöröxön öbɨlöŋ mag akuyöbö, nöbö mö Jisas nugw pöñ akuyöbö ñɨŋ kwo algör wöröxön öbiöñ mönö aku, pödpöd rɨmɨn yad nölmɨdöiŋö, rɨmɨn, ölɨsö wölöŋa.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Makwam, ñɨŋ Pita Jon yöŋö pɨ cɨcɨ nɨgön, wopik höxi guröŋ mag kɨ wöhö, laŋ mönö diba yajnɨŋö, rön, ñɨgö nöbö hogwa pön du nag nɨgmä.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Makwam Pita Jon nöbö hogwa mönö wä aku yad nölmɨdmɨn, nöbö mö nugwön, nöbö mö mɨga mönö wä aku nugw pɨmä. Makwam, nöbö mö Jisas nugw pim bla akuyöbö paip tausan (5000) duöŋa.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Makwam löumɨn, Juda nöbö dib mögörɨb aku nugwidɨx mɨdmɨdmä bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, lo mönö yad nölɨb nöbö bla aipam, Jerusalem piaku hö mögum rɨmä.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö Anas Kaiapas yöŋö, yam ñɨŋ ada Jon Aleksada yöŋö, nöbö yam ñɨŋ ada bli kwo aipam hön, mibɨl yöraku mɨdmä.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ñɨŋ mögum rön yadmɨn, Pita Jon yöŋö nöbö hogwa yölɨŋ pön hö mibɨl yöraku nɨgɨm, ñɨŋ nöbö hogwa yad nugwön yadmä, “Nöbö yödpɨlö gwogwo röŋ aku pödpöd rɨmɨdmɨn kömö nɨg? Ölɨsö pikai yöbö pön, ib kai urön, aliö röiŋö?” rɨmä.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Aliö rɨmɨn, Inöm Leia nuŋ du Pita yuö kwo aja wölmɨn nugugɨrön, nuŋ yadöŋa, “Ñɨŋ Juda nöbö dib aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö aipam, mönö yadmɨdɨl kɨ nugwi.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Nöbö lɨblɨb rɨbä yödpɨlö gwogwo röŋ aku rɨmɨdmɨn kömö nɨgöŋ aku nugwön, ‘Ñɨŋ pödpöd rɨmɨdmɨn kömö nɨgö?’ rön, anɨŋ mönö diba yadmɨdöiŋ ä?
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Makwam, ñɨŋ mönö yadɨba rɨmɨdɨl kɨ nugw ri aböña. Isrel nöbö mö bla magalɨg algör nugw ri abɨŋ. Jisas Krais nöbö Nasaret yöbö ib nuŋ akwör nugw pön, ib nuŋwa yadmɨn, nuŋ rɨmɨn, nöbö kɨ nugwo aŋadö kömö nɨgmɨn, yön ri abmɨda nugwöia. Ñɨŋ Jisas Krais nugwo bɨ katlö watlö höñ sö pɨl pal nɨgmä, jɨ God rɨmɨn höbkal öbɨlöŋa.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Jisas nugwo rɨbyöx nugwön, God Mönö rɨb i kai kɨtön yadmä,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 God nuŋ Jisas ib nuŋ akwör anɨŋ yadöŋa nugwön Jisas nuŋwör anɨŋ kömö pɨb maga ra. Mögörɨb il kɨ nöbö hör i anɨŋ kömö pɨb maga mɨdöl, mɨ wöhö,” röŋa.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Pita Jon nöbö hogwa öbɨlön ipöxölim; amɨn ödöriö akwör yadmɨn, nöbö dib piaku nugwön aiö waiö rön yadmä, “Nöbö hogw kɨ ñɨŋ skul pölim aku, jɨ ñɨŋ Jisas pɨsaŋ mɨdön mag akuyöbö alöiŋö,” rɨmä.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Nöbö yödpɨlö gwogwo röŋa rɨm kömö nɨgöŋ aku mibɨl ñɨŋ yöraku mɨdmɨn nugugɨrön, ñɨŋ nöbö hogwa mönö yadɨb maga mɨdölöŋ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Makwam, ñɨŋ yadmä, “Kansol ram kɨ rɨŋadö bö du mɨjne,” rɨmä. Rɨŋö bö du mɨdɨm nugugɨrön, ñɨŋ keir yad nugwob nugwob rön yadmä,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Nöbö hogwa kɨ an pödpöd cɨnɨŋ? Ñɨŋ ap rölɨbä akuyöbö aku rɨm, Jerusalem nöbö mö magalɨg mödö nugwöia. Makwam, ñɨŋ nöbö hogwa ap rölɨbä akuyöbö i rölöiŋö rön yadɨba mɨdöl.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Jɨ ñɨŋ duön, mönö aku nöbö mö rɨgwoŋ bli yadɨŋ, ñɨŋ algör nugubä maga ra. Alɨg mɨd aku, an ñɨŋ nöbö hogwa mönö ölɨsö yadön yajnɨŋa, ‘Jisas ib nuŋwa mai nöbö mö bli yad nölmɨjeñ, mɨ wöhö,’ cɨnɨŋö,” rɨmä.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Aliö rön, nöbö hogwa yadɨm hömɨn yadmä, “Jisas ib aku mai urmɨjeñ; nöbö mö bli Jisas mönö aku yad nölmɨjeñ, mɨ wöhö,” rɨmä.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Aliö rɨmɨn, Pita Jon yöŋö ñɨŋ paiŋö yadmä, “An God mönö nuŋ aku röböxön, mönö ñɨŋ aku pɨŋ, God nugwo wä cönɨŋönö wöhö? Ñɨŋ keir nugwi.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Makwam Jisas agap bɨlɨm röŋ, agö mönö bɨlɨm yadöŋ aku, an nöbö mö akuyöbö ñɨgö yad nölön röböxɨb maga mɨdölö,” rɨmä.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 — ausente —
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Pita Jon ñɨgö nöbö hogwa aliö yad rɨŋö bö abɨm, ñɨŋ du Jisas nöbö mö nuŋ akuyöbö ñɨgö nugwön, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib bla aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö bla aipam, agö mönöm yadim aku ñɨgö yad nölmä.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Yad nölmɨdmɨn, ñɨŋ nugwön magalɨg God höjöpalön yadmä, “Naŋ Nöbö Dib paŋyöbö mɨdlö. Naŋ adöx yöd röul adö kau sö rɨ nɨgön, mögörɨb il kɨ rɨ nɨgön, ban yuö diba rɨ nɨgön, ap agap apɨm mɨd piaku magalɨg rɨ nɨgön, rɨ nɨgmö.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Maduar ör naŋ rɨman, Inöm Leia nuŋ nöso ana Depid nugwo rɨbyöx nölmɨn, mönö nagö aku yadön yadöŋa,
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kiŋ mögörɨb hörɨrör nugwidɨx mɨdöi piaku aipam,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Kiŋ Herod aipam, gapman nöbö dib Podias Pailot aipam, Juda nöbö mö yöi akuyöbö bli aipam, Isrel nöbö mö bɨlɨk yöbö bli aipam, Jerusalem yörɨk hön, Mabö Rɨ Nölɨb Nöbö lei naŋ aku Jisas, Mesaia yad nɨgmö akwör, mönö paŋyöbö i yad ödör nɨgmä.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Makwam nagö Nöbö ölɨsö höd rɨb naŋa keir yöx nugwön yadmö, Krais nugwo al aliö cöñɨŋö, rɨmö makwam, ñɨgö rɨb maga nɨgöŋa; hör aku ölɨsö ñɨŋa mɨdölöx.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Nöbö Dib, weik anɨŋ mönö ölɨsö gwogwo ödöriö yadmɨdöi aku, nagö rɨbyöx nugwö. Naŋ anɨŋ mabö rɨ nölɨb nöbö mö naŋ bla nugwidɨx mɨdön, ölɨsö nagö anɨŋ nölaŋ, an ipöxöinɨŋ; mɨ ususör rön mönö nagö nöbö mö piaku ñɨgö wöxnö yad nöinɨŋa.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Nöbö mö ap rɨ piaku, nagö raŋ, an Mabö Rɨ Nölɨb Nöbö lei nagö Jisas ib nuŋwa urɨŋ, ñɨgö kömö nɨgaŋ. Nagö raŋ, an Jisas ib nuŋwa yadɨŋ, ap rölɨbä akuyöbö bli, ap nugub nugwölɨbä akuyöbö bli rɨŋö,” rɨmä.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Makwam ñɨŋ God nugwo aliö höjöpalön rɨ gɨr mɨdɨm nugugɨrön, ram mɨdmä aku mɨmön röxg pɨmɨn, Inöm Leia nuŋ hö yuö ñɨŋ kwo aja wölmɨn ipöxölim; ñɨŋ mɨ ususör rön God Mönö aku yad nölmä.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Makwam nöbö mö Jisas nugw pim piaku, mönö paŋyöbö i yad ödör nɨgön, rɨb paŋyöbö yöxön, ap ñɨŋ ap agapɨm mɨdöŋ piaku, ap ñɨŋ nɨgiö paŋör ör mɨdmɨn, ap anör, me rön, nugwölim.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Jisas mönö wä pön dub nöbö piaku, nöbö mö akuyöbö ñɨgö mönö ususör rɨ yadön yadmɨdmä, “Jisas nugwo pɨl pal nɨgɨm, wöröxön öbɨlmɨn, mämäga ana keir nugwo nugwölɨŋö,” rɨmä. Aliö rɨmɨdmɨn, God ñɨgö magalɨg mɨ ödöriö uliöxön pɨ ri abmɨda.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nöbö mö i ap i met wölöŋ. Nöbö mö mögörɨb mönö ram bli mɨdöŋ piaku, sɨm rɨ rɨg pön,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Jisas mönö wä pön dub nöbö bla ñɨgö nölmɨdmä. Ñɨŋ piöŋö pön, nöbö mö ap mɨdölöŋ akuyöbö ñɨgö nuöm nɨg nölmɨdmä.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Makwam nöbö Lipai ila yöxɨp duön yöxim nöbö i ib nuŋwa Josep. Mögörɨb nuŋwa Saipras yöbö. Nöbö aku nuŋ nöbö mö bli ñɨgö mönö höimöliö yadön yad nöl ri abmɨn, ñɨŋ nugwön wahax pön rɨb wä yöx nugu gör mɨdmɨdöi makwam, Jisas mönö wä pön dub nöbö bla ib nuŋwa Banabas me rɨmä.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Josep mögörɨb nuŋwa i yadmɨn, nöbö mö bli wobɨm nugugɨrön rɨg aku rag hö Jisas mönö wä pön dub nöbö akuyöbö ñɨgö nölöŋa.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.