Atos 23
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs NVT
1 Pol nuŋ Juda Kansol dib nöbö piaku ñɨgö cɨx nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nɨ God rɨg yad mag akuyöbö öim rɨl makwam, rɨb mɨxɨla yöx gɨrön mɨdöiö,” röŋa.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Pol aliö rɨmɨdmɨn, Ananaias, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku, nöbö il yöra mɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ajmöl cuep nugwo painö,” röŋa.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Aliö rɨmɨn, Pol Ananaias nugwo yadöŋa, “Nagö haŋaj sɨgi nɨg gör mɨdlö. Nöbö mö piaku nagö nugum, nöbö wä röxg mɨdlö aku, jɨ rɨb mag nagö yöx nugulö aku mɨ gwogwo ra. Aliö yadɨl aku, God nuŋ paiŋö nagö yajöna. An Juda röl akuyöbö nugwön nɨ mönö diba yadlö aku, jɨ Juda röl adaku röböxön, ‘Nugwo amɨn pali,’ rɨmɨdlaŋö,” röŋa.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Pol aliö rɨmɨn, nöbö il yöra mɨdim piaku yadmä, “God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku nugwo yad höimöumɨdle ä?” rɨmä.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Aliö rɨmɨn, Pol paiŋö yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö yadö, rön, nugwöi. God Mönö aku kai kɨtön yadmä, ‘Nöbö dib ñɨŋ piaku ñɨgö yad höimöumɨjeñ, wöhö,’ röiŋö,” röŋa.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 — ausente —
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Mönö nuö nuö yadön, mönö bölölö rön, mönö diba nɨgmä. Aliö rɨmɨn, Perisi ada lo yad nölɨb nöbö ñɨŋ bli öbɨlön, mönö nuö nuö yadön yadmä, “Nöbö kɨ ap gwogwo i rö, rön, rɨmɨdölöl. Nuŋ Damaskas dumɨdöŋ wop aku, inöm i mönö ejol i nugwo yadɨm nugwöŋ akuyöbö röxga; an nugwölölɨŋö,” rɨmä.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ñɨŋ aliö rön, nuö nuö yad pön dumɨdɨm nugwön, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, mɨdmɨn mɨdmɨn aliö yadɨp duön Pol nugwo pɨ döbdö rɨ umaumö nɨgɨb maga rö, rön, ami nöbö nuŋ bla ñɨgö yadmɨn, Pol nugwo yölɨŋ pön du ram dib ram möl ñɨŋa pön hö nɨgmä.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Makwam wop aku pɨxmag yuö mibɨl bö Nöbö Dib hön Pol mɨdöŋ il yöra öbɨl gɨ mɨdön yadöŋa, “Wahax pön rɨb wä yöx nugu gör mɨdö. Mönö wä na aku Jerusalem kɨ rɨg yadlö mag akuyöbö, taun dib Rom duön algör ör yadanö,” röŋa.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 — ausente —
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 — ausente —
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Aliö rön, du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib akuyöbö aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö akuyöbö aipam, ñɨgö yadmä, “An mönö ölɨsö mönö mɨ ma God nugwo yadöla. Ap maga nɨmöinɨŋö; Pol nugwo aŋadö pɨl pal nɨgön mönö, mai ap nɨmnɨŋa.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Makwam, ñɨŋ aipam Juda Kansol dib nöbö bla aipam, Rom ami nöbö dib ödöriö aku nugwo mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo yölɨŋ kɨ pön höŋ, nugwo mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö!’ cöña. Ñɨŋ mönö inakmönö aliö yajöñ aku, an lɨgɨna nɨg gɨ mɨdɨŋ, nuŋ kɨ haŋ, aŋadö pɨl pal nɨgnɨŋö,” rɨmä.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Makwam Pol imalnɨŋ nuŋ aku, Pol nugwo pɨlɨba rim mönö aku nugwön, nɨpap Pol nugwo pön du nɨgɨm mɨdöŋ ram aku duön, nɨpap yad nölöŋa.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Yad nölmɨn, Pol nugwön, ami nöbö ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö i wö rɨm, hömɨn, nugwo yadöŋa, “Ha nöbö kɨ nuŋ mönö i mɨda. Nugwo yölɨŋön ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,” me röŋa.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Pol aliö rɨmɨn, ami nöbö aku imalnɨŋ nuŋ aku yölɨŋön, ami nöbö dib ödöriö mɨdöŋ yöra duön yadöŋa, “Kɨlabɨs nöbö Pol aku yada, ‘Ha nöbö kɨ mönö i mɨda nugwön nugwo yölɨŋ pön du ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,’ me rɨmɨn, nugwo yölɨŋ pön höl mɨk,” me röŋa.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku, nöbö mö bli nugwöñɨŋö, rön, ha aku iŋpɨlö pön, yölɨŋ hör hör rɨb piaku duön yadöŋa, “Nɨ mönö yadɨba rɨmɨdlö mönö aku yadö,” röŋa.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Aliö rɨmɨn, ha nöbö aku yadöŋa, “Juda nöbö piaku idöm ör mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo pön Juda Kansol dib mɨdöi aku pön hömɨdɨŋ, mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö,’ cöña.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Makwam, mönö ñɨŋ yadmɨjöñ aku nugumɨjɨnö, wöhö. Nöbö ñɨŋ akuyöbö padokwo padök paŋyöbö i höuöiliö hö pɨn du adokwebö mɨj bö (40) Pol nugwo pɨl pal nɨgön mönö, yörbö ap mag nɨmön röbö nɨmön cɨnɨŋö, rön, mönö yad nɨgöia. Ñɨŋ mönö nagö nugwön akuyöbö cɨnɨŋö, rön, pöx mɨdöiŋö,” röŋa.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ha nöbö aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, nugwo yad ab gɨrön yadöŋa, “Nöbö mö bli ñɨgö nugwön, ‘Ami nöbö dib ödöriö aku nugwo al aliö rön hömɨdlö,’ rön, yadmɨjɨnö, mɨ wöhö,” rön rɨg nɨgöŋa.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nuŋ hogwa yad wö rɨm, hömɨn, yadöŋa, “Ami nöbö akuyöbö tu hadred (200) pön, ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö röi piaku padokwo padök mös paŋ höuöiliö agñɨŋ bö (70) pön, ami nöbö ömdö nugwopö nuö nuö röi piaku tu hadred (200) pön, weik pɨxmag yuö mibɨl kwo Sisaria diöña.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Pol nugwo hön hos bli alɨg nölön, nugwo yölɨŋ pön du ri abön, gapman nöbö dib Piliks mɨd aku abön, hönö,” röŋa.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Aliö rön, nuŋ nöbö dib Piliks nugwo köp i kai kɨtöŋa:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Nɨ Klodias Lisias. Nagö gapman nöbö dib Piliks köp kɨ kai kɨtmɨdla.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Nagö yad abmɨdɨl nöbö kɨ, Juda nöbö mö nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku, jɨ nɨ nugumön nuŋ nöbö Rom yöbö i röxg aku nugwön mönö, ami nöbö nɨ bli pɨsaŋ du nugwo yölɨŋ pön höma.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Pön hön, nugwo pɨl pal nɨgɨba rim mönö il aku nugunö, rön, nugwo pön du Juda Kansol dib mönö yadɨb yör ñɨŋa duön nugumön,
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Juda nöbö mö ñɨŋ rɨg röi lo mönö adö bli ör mɨdöŋa. Makwam nuŋ ap gwogwo bli rɨmɨn, nugwo aŋadö pɨl pal nɨgɨb mönö nag nɨgɨb mag i mɨdölöŋ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Makwam mönö i yadmä, ‘Nöbö aku nugwo lɨgɨn nɨgön pɨl pal nɨgnɨŋö,’ rim mönö aku nugwön, nagö mɨdlö aku yad abmɨdla. Nöbö nugwo mönö yadöi piaku bli yad abmön, wön nagö mönö il aku yad nöiöña.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, köp aku nölmɨn, ami nöbö bla Pol nugwo pɨxmag yuö bö yölɨŋ pön taun dib Adipatris dumä.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Löumɨn ami nöbö ila yönmɨdöi piaku magalɨg höbkal Jerusalem dumä. Ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö rɨmɨdöi piakwör Pol nugwo pön taun dib Sisaria dumä.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Sisaria uröpɨnön, du köp pön höi aku Gapna Piliks nugwo köp me nölön, Pol aipam iŋsö nuŋwa nɨgmä.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Gapna nuŋ köp aku mämäg nɨg nugwön, Pol nugwo yadöŋa, “Mögörɨb naŋ pik yöbö?” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “Nɨ Silisia Propins yöbö,” me röŋa.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Pol Silisia Propins yöbö nöbö mɨdöŋ mönö aku nugwön, nöbö diba nugwo yadöŋa, “Nöbö nagö pɨsaŋ mönö yajöñ akuyöbö hömɨjöñ aku, nɨ mönö naŋ aku nugunö,” röŋa. Aliö rön, nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö kɨ pön du Herod ram diba ur nɨgöŋ aku nɨgön, nugwidɨx mɨd ri abne,” röŋa.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.