Atos 23
MÖNÖ KÖMÖ (TMD) vs ARC
1 Pol nuŋ Juda Kansol dib nöbö piaku ñɨgö cɨx nugugu mɨdön yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nɨ God rɨg yad mag akuyöbö öim rɨl makwam, rɨb mɨxɨla yöx gɨrön mɨdöiö,” röŋa.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Pol aliö rɨmɨdmɨn, Ananaias, God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku, nöbö il yöra mɨdim akuyöbö ñɨgö yadöŋa, “Ajmöl cuep nugwo painö,” röŋa.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Aliö rɨmɨn, Pol Ananaias nugwo yadöŋa, “Nagö haŋaj sɨgi nɨg gör mɨdlö. Nöbö mö piaku nagö nugum, nöbö wä röxg mɨdlö aku, jɨ rɨb mag nagö yöx nugulö aku mɨ gwogwo ra. Aliö yadɨl aku, God nuŋ paiŋö nagö yajöna. An Juda röl akuyöbö nugwön nɨ mönö diba yadlö aku, jɨ Juda röl adaku röböxön, ‘Nugwo amɨn pali,’ rɨmɨdlaŋö,” röŋa.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Pol aliö rɨmɨn, nöbö il yöra mɨdim piaku yadmä, “God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö aku nugwo yad höimöumɨdle ä?” rɨmä.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Aliö rɨmɨn, Pol paiŋö yadöŋa, “Nöböhöd nöbö. Nuŋ God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib ödöriö yadö, rön, nugwöi. God Mönö aku kai kɨtön yadmä, ‘Nöbö dib ñɨŋ piaku ñɨgö yad höimöumɨjeñ, wöhö,’ röiŋö,” röŋa.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 — ausente —
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 — ausente —
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 — ausente —
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Mönö nuö nuö yadön, mönö bölölö rön, mönö diba nɨgmä. Aliö rɨmɨn, Perisi ada lo yad nölɨb nöbö ñɨŋ bli öbɨlön, mönö nuö nuö yadön yadmä, “Nöbö kɨ ap gwogwo i rö, rön, rɨmɨdölöl. Nuŋ Damaskas dumɨdöŋ wop aku, inöm i mönö ejol i nugwo yadɨm nugwöŋ akuyöbö röxga; an nugwölölɨŋö,” rɨmä.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ñɨŋ aliö rön, nuö nuö yad pön dumɨdɨm nugwön, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, mɨdmɨn mɨdmɨn aliö yadɨp duön Pol nugwo pɨ döbdö rɨ umaumö nɨgɨb maga rö, rön, ami nöbö nuŋ bla ñɨgö yadmɨn, Pol nugwo yölɨŋ pön du ram dib ram möl ñɨŋa pön hö nɨgmä.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Makwam wop aku pɨxmag yuö mibɨl bö Nöbö Dib hön Pol mɨdöŋ il yöra öbɨl gɨ mɨdön yadöŋa, “Wahax pön rɨb wä yöx nugu gör mɨdö. Mönö wä na aku Jerusalem kɨ rɨg yadlö mag akuyöbö, taun dib Rom duön algör ör yadanö,” röŋa.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 — ausente —
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 — ausente —
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Aliö rön, du God ap höjöpal ur nölɨb nöbö dib akuyöbö aipam, mönö pɨ nuöm nɨgɨb nöbö akuyöbö aipam, ñɨgö yadmä, “An mönö ölɨsö mönö mɨ ma God nugwo yadöla. Ap maga nɨmöinɨŋö; Pol nugwo aŋadö pɨl pal nɨgön mönö, mai ap nɨmnɨŋa.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Makwam, ñɨŋ aipam Juda Kansol dib nöbö bla aipam, Rom ami nöbö dib ödöriö aku nugwo mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo yölɨŋ kɨ pön höŋ, nugwo mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö!’ cöña. Ñɨŋ mönö inakmönö aliö yajöñ aku, an lɨgɨna nɨg gɨ mɨdɨŋ, nuŋ kɨ haŋ, aŋadö pɨl pal nɨgnɨŋö,” rɨmä.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Makwam Pol imalnɨŋ nuŋ aku, Pol nugwo pɨlɨba rim mönö aku nugwön, nɨpap Pol nugwo pön du nɨgɨm mɨdöŋ ram aku duön, nɨpap yad nölöŋa.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Yad nölmɨn, Pol nugwön, ami nöbö ñɨgö nugwidɨx mɨdöŋ nöbö i wö rɨm, hömɨn, nugwo yadöŋa, “Ha nöbö kɨ nuŋ mönö i mɨda. Nugwo yölɨŋön ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,” me röŋa.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Pol aliö rɨmɨn, ami nöbö aku imalnɨŋ nuŋ aku yölɨŋön, ami nöbö dib ödöriö mɨdöŋ yöra duön yadöŋa, “Kɨlabɨs nöbö Pol aku yada, ‘Ha nöbö kɨ mönö i mɨda nugwön nugwo yölɨŋ pön du ami nöbö dib ödöriö mɨd yöra duaŋ, mönö aku yadaŋ,’ me rɨmɨn, nugwo yölɨŋ pön höl mɨk,” me röŋa.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku, nöbö mö bli nugwöñɨŋö, rön, ha aku iŋpɨlö pön, yölɨŋ hör hör rɨb piaku duön yadöŋa, “Nɨ mönö yadɨba rɨmɨdlö mönö aku yadö,” röŋa.
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Aliö rɨmɨn, ha nöbö aku yadöŋa, “Juda nöbö piaku idöm ör mönö abön, mönö inakmönö hörön yajöña, ‘Pol nugwo pön Juda Kansol dib mɨdöi aku pön hömɨdɨŋ, mönö bli kwo yad nugw ri abnɨŋö,’ cöña.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Makwam, mönö ñɨŋ yadmɨjöñ aku nugumɨjɨnö, wöhö. Nöbö ñɨŋ akuyöbö padokwo padök paŋyöbö i höuöiliö hö pɨn du adokwebö mɨj bö (40) Pol nugwo pɨl pal nɨgön mönö, yörbö ap mag nɨmön röbö nɨmön cɨnɨŋö, rön, mönö yad nɨgöia. Ñɨŋ mönö nagö nugwön akuyöbö cɨnɨŋö, rön, pöx mɨdöiŋö,” röŋa.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ha nöbö aliö rɨmɨn, ami nöbö dib ödöriö aku nugwön, nugwo yad ab gɨrön yadöŋa, “Nöbö mö bli ñɨgö nugwön, ‘Ami nöbö dib ödöriö aku nugwo al aliö rön hömɨdlö,’ rön, yadmɨjɨnö, mɨ wöhö,” rön rɨg nɨgöŋa.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, ami nöbö nugwidɨx mɨdɨb nuŋ hogwa yad wö rɨm, hömɨn, yadöŋa, “Ami nöbö akuyöbö tu hadred (200) pön, ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö röi piaku padokwo padök mös paŋ höuöiliö agñɨŋ bö (70) pön, ami nöbö ömdö nugwopö nuö nuö röi piaku tu hadred (200) pön, weik pɨxmag yuö mibɨl kwo Sisaria diöña.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Pol nugwo hön hos bli alɨg nölön, nugwo yölɨŋ pön du ri abön, gapman nöbö dib Piliks mɨd aku abön, hönö,” röŋa.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Aliö rön, nuŋ nöbö dib Piliks nugwo köp i kai kɨtöŋa:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Nɨ Klodias Lisias. Nagö gapman nöbö dib Piliks köp kɨ kai kɨtmɨdla.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Nagö yad abmɨdɨl nöbö kɨ, Juda nöbö mö nugwo pɨ cɨcɨ nɨgön, pɨl pal nɨgɨba rɨmɨdim aku, jɨ nɨ nugumön nuŋ nöbö Rom yöbö i röxg aku nugwön mönö, ami nöbö nɨ bli pɨsaŋ du nugwo yölɨŋ pön höma.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Pön hön, nugwo pɨl pal nɨgɨba rim mönö il aku nugunö, rön, nugwo pön du Juda Kansol dib mönö yadɨb yör ñɨŋa duön nugumön,
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Juda nöbö mö ñɨŋ rɨg röi lo mönö adö bli ör mɨdöŋa. Makwam nuŋ ap gwogwo bli rɨmɨn, nugwo aŋadö pɨl pal nɨgɨb mönö nag nɨgɨb mag i mɨdölöŋ.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Makwam mönö i yadmä, ‘Nöbö aku nugwo lɨgɨn nɨgön pɨl pal nɨgnɨŋö,’ rim mönö aku nugwön, nagö mɨdlö aku yad abmɨdla. Nöbö nugwo mönö yadöi piaku bli yad abmön, wön nagö mönö il aku yad nöiöña.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ami nöbö dib ödöriö aku aliö rön, köp aku nölmɨn, ami nöbö bla Pol nugwo pɨxmag yuö bö yölɨŋ pön taun dib Adipatris dumä.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Löumɨn ami nöbö ila yönmɨdöi piaku magalɨg höbkal Jerusalem dumä. Ami nöbö hön hos rola römɨdön nuö nuö rɨmɨdöi piakwör Pol nugwo pön taun dib Sisaria dumä.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Sisaria uröpɨnön, du köp pön höi aku Gapna Piliks nugwo köp me nölön, Pol aipam iŋsö nuŋwa nɨgmä.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Gapna nuŋ köp aku mämäg nɨg nugwön, Pol nugwo yadöŋa, “Mögörɨb naŋ pik yöbö?” röŋa. Aliö rɨmɨn, Pol yadöŋa, “Nɨ Silisia Propins yöbö,” me röŋa.
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Pol Silisia Propins yöbö nöbö mɨdöŋ mönö aku nugwön, nöbö diba nugwo yadöŋa, “Nöbö nagö pɨsaŋ mönö yajöñ akuyöbö hömɨjöñ aku, nɨ mönö naŋ aku nugunö,” röŋa. Aliö rön, nöbö nuŋ bli ñɨgö yadöŋa, “Nöbö kɨ pön du Herod ram diba ur nɨgöŋ aku nɨgön, nugwidɨx mɨd ri abne,” röŋa.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.